ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ

ດ້ວຍຄຸນສົມບັດໜ້າກາກແບບແຕ້ມ, ທ່ານສາມາດສ້າງໜ້າກາກໂດຍການແຕ້ມຮູບຮ່າງລົງໃນຮູບໂດຍກົງ. ຮູບຮ່າງສາມາດໃຊ້ແຍກກັນ ຫຼື ລວມກັນກໍໄດ້. ເມື່ອແຕ້ມຮູບຮ່າງລົງໃນຮູບແລ້ວ, ທ່ານສາມາດປັບແຕ່ງ, ລຶບອອກ ຫຼື ນຳໄປໃຊ້ຄືນໃນໂມດູນອື່ນໆໄດ້.

ຮູບຮ່າງຕ່າງໆຖືກເກັບໄວ້ເປັນເວັກເຕີ ແລະ ຈະຖືກປະມວນຜົນດ້ວຍຄວາມລະອຽດທີ່ຕ້ອງການໃນລະຫວ່າງ ຂະບວນການ pixelpipe. ຮູບຮ່າງຖືກກຳນົດໃນລະບົບພິກັດຂອງຮູບຕົ້ນສະບັບ ແລະ ຈະຖືກປັບປ່ຽນໄປພ້ອມ ກັບສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຮູບໂດຍໂມດູນທີ່ມີການບິດເບືອນຮູບ (ເຊັ່ນ: ການແກ້ໄຂເລນ ຫຼື ການໝຸນ ແລະ ເປີສະເປັກທິບ). ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຮູບຮ່າງຈະຢູ່ຕຳແໜ່ງເດີມສະເໝີ ບໍ່ວ່າຈະມີການປ່ຽນແປງໃດໆຕາມມາ.

ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ການຄວບຄຸມເພື່ອສ້າງ ຫຼື ແກ້ໄຂໜ້າກາກແບບແຕ້ມໄດ້ໂດຍການເລືອກໄອຄອນ “ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ (drawn mask)” ຫຼື “ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ ແລະ ແບບກຳນົດຄ່າ (drawn & parametric mask)” ທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງໂມດູນ. ນອກຈາກນີ້ທ່ານຍັງສາມາດສ້າງ ແລະ ແກ້ໄຂຮູບຮ່າງໄດ້ໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ຕົວຈັດການໜ້າກາກ (mask manager).

🔗ການສ້າງຮູບຮ່າງ

ເລືອກຮູບຊົງໂດຍການຄລິກໃສ່ໄອຄອນຮູບຊົງທີ່ຕ້ອງການ (ຈາກຊ້າຍໄປຂວາ: ແປງ, ວົງມົນ, ວົງລີ, ເສັ້ນທາງ, ການໄລ່ສີ, ແລະ ວັດຖຸ AI – ຢ່າງຫຼັງສຸດແມ່ນຫາກ ໄດ້ເປີດໃຊ້ ຄຸນສົມບັດ AI ແລະ ໂມເດວສຳລັບວຽກ mask ກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່).

ນີ້ຈະນຳທ່ານເຂົ້າສູ່ໂໝດການສ້າງຮູບຮ່າງນັ້ນ. ເມື່ອທ່ານແຕ້ມຮູບຮ່າງສຳເລັດແລ້ວ, ມັນຈະປ່ຽນເປັນ ໂໝດແກ້ໄຂໃຫ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ໄອຄອນຮູບຮ່າງເພື່ອແຕ້ມຮູບຮ່າງປະເພດດຽວກັນຕໍ່ເນື່ອງຫຼາຍໆອັນ – ທຸກໆຄັ້ງທີ່ ຮູບຮ່າງໜຶ່ງສຳເລັດ, ທ່ານຈະກັບເຂົ້າສູ່ໂໝດການສ້າງໃໝ່ອີກຄັ້ງ. ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນໂໝດສ້າງຕໍ່ເນື່ອງ, ໃຫ້ຄລິກຂວາໃສ່ຮູບເພື່ອຢຸດການແຕ້ມ ແລະ ເຂົ້າສູ່ໂໝດແກ້ໄຂ.

ສຳລັບທຸກຮູບຮ່າງທີ່ແຕ້ມ, ທ່ານສາມາດກົດ Shift ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ ເພື່ອປ່ຽນ ລະດັບຄວາມມົວຂອງຂອບ (feathering) ແລະ ໃຊ້ Ctrl+ເລື່ອນລູກກິ້ງ ເພື່ອປ່ຽນຄວາມທຶບແສງ (opacity) ຂອງຮູບຮ່າງ. ຮູບຮ່າງຂອງຂອບມົວຍັງສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການລາກຈຸດ (node) ຢູ່ໃນເສັ້ນຂອບມົວ. ຖ້າຈຸດຂອບມົວຊ້ອນທັບກັບຈຸດເສັ້ນທາງ, ໃຫ້ກົດ Shift ໃນຂະນະທີ່ເລືອກຈຸດເພື່ອເລືອກສະເພາະຈຸດຂອບມົວ. ການເຮັດວຽກເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດໄດ້ທັງໃນໂໝດສ້າງ ແລະ ໂໝດແກ້ໄຂ (ຂໍພຽງແຕ່ເມົາສ໌ຢູ່ເທິງຮູບຮ່າງນັ້ນ).

ໂດຍປົກກະຕິ, ການເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ຂຶ້ນຈະເປັນການເພີ່ມຄ່າພາຣາມີເຕີຂອງຮູບຮ່າງ. ທ່ານສາມາດປ່ຽນ ການຕັ້ງຄ່ານີ້ໄດ້ໃນ ຄ່າກຳນົດ > ຫ້ອງມືດ > ເລື່ອນລົງເພື່ອເພີ່ມພາຣາມີເຕີໜ້າກາກ.

ໝາຍເຫດ: ເມື່ອໃຊ້ໃນໂໝດສ້າງຮູບຮ່າງ, ການເລື່ອນລູກກິ້ງດັ່ງກ່າວຈະປ່ຽນຄ່າ ເລີ່ມຕົ້ນ ຂອງຂອບມົວ ຫຼື ຄວາມທຶບແສງນຳ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ນີ້ຈະຖືກໃຊ້ໃນຄັ້ງຕໍ່ໄປທີ່ທ່ານສ້າງຮູບຮ່າງໃໝ່.

🔗ການແກ້ໄຂຮູບຮ່າງ

ຄລິກໃສ່ໄອຄອນ ‘ສະແດງ ແລະ ແກ້ໄຂອົງປະກອບໜ້າກາກ’ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ໂໝດແກ້ໄຂຮູບຮ່າງ. ສິ່ງນີ້ຈະສະແດງໜ້າກາກທັງໝົດທີ່ໃຊ້ໃນໂມດູນປະຈຸບັນ ແລະ ໃຫ້ທ່ານແກ້ໄຂ ຮູບຮ່າງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້. ມັນຍັງຈະຂະຫຍາຍກຸ່ມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນ ຕົວຈັດການໜ້າກາກ. Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ໄອຄອນດຽວກັນເພື່ອເຂົ້າສູ່ໂໝດແກ້ໄຂແບບຈຳກັດ, ເຊິ່ງບາງການກະທຳ (ເຊັ່ນ: ການລາກຮູບຮ່າງທັງໝົດ ຫຼື ການປ່ຽນຂະໜາດ) ຈະຖືກບລັອກໄວ້. ສິ່ງນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຄວາມຜິດພາດໃນການແກ້ໄຂຮູບຮ່າງແບບເສັ້ນທາງ ແລະ ແປງ.

ຄລິກ ແລະ ລາກຮູບຮ່າງເພື່ອຍ້າຍມັນໄປມາໃນຮູບ. ການຄລິກໃສ່ຮູບຮ່າງຈະເປັນການເລືອກຮູບຮ່າງນັ້ນ ໃນຕົວຈັດການໜ້າກາກນຳ.

Ctrl+ຄລິກ ແລະ ລາກພາຍໃນຮູບຊົງເພື່ອໝຸນມັນ.

🔗ການລຶບຮູບຮ່າງ

ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນໂໝດແກ້ໄຂ, ໃຫ້ຄລິກຂວາໃສ່ຮູບຮ່າງເພື່ອລຶບມັນອອກ.

🔗ການນຳຮູບຮ່າງມາໃຊ້ຄືນ

ທ່ານສາມາດນຳຮູບຮ່າງທີ່ແຕ້ມໄວ້ໃນໂມດູນອື່ນມາໃຊ້ຄືນໄດ້. ຄລິກໃສ່ລາຍການເລືອກຮູບຮ່າງ (ຂ້າງປຸ່ມ ‘ສະແດງ ແລະ ແກ້ໄຂອົງປະກອບໜ້າກາກ’) ເພື່ອເລືອກຮູບຮ່າງທີ່ເຄີຍແຕ້ມໄວ້ ຫຼື ໃຊ້ກຸ່ມຮູບຮ່າງດຽວກັນກັບ ທີ່ໂມດູນອື່ນໃຊ້. ມີຕົວເລືອກດັ່ງນີ້:

ເພີ່ມຮູບຮ່າງທີ່ມີຢູ່ (add existing shape): ເລືອກຮູບຮ່າງໃດໜຶ່ງ ຫຼື ກຸ່ມຮູບຮ່າງທີ່ທ່ານເຄີຍແຕ້ມໄວ້ (ບໍ່ວ່າຈະມາຈາກ ຕົວຈັດການໜ້າກາກ ຫຼື ຈາກໜ້າກາກຂອງໂມດູນອື່ນ). ຖ້າຮູບຮ່າງ ຫຼື ກຸ່ມນັ້ນຖືກໃຊ້ຢູ່ບ່ອນອື່ນນຳ, ການປ່ຽນແປງໃດໆທີ່ທ່ານເຮັດ ຈະມີຜົນຕໍ່ທຸກບ່ອນທີ່ໃຊ້ຮູບຮ່າງ ຫຼື ກຸ່ມນັ້ນ.
ໃຊ້ຮູບຮ່າງດຽວກັນກັບ (use same shapes as): ເພີ່ມລາຍການຮູບຮ່າງທີ່ໃຊ້ໃນໂມດູນອື່ນເຂົ້າໃນໜ້າກາກຂອງໂມດູນປະຈຸບັນ. ວິທີນີ້ຕ່າງຈາກວິທີກ່ອນໜ້າ ຄືມັນຈະສ້າງກຸ່ມຮູບຮ່າງໃໝ່ຂຶ້ນມາ, ເຮັດໃຫ້ທ່ານສາມາດເພີ່ມ ຫຼື ລຶບຮູບຮ່າງອອກຈາກກຸ່ມໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຜົນ ຕໍ່ໂມດູນຕົ້ນສະບັບ. ແຕ່ຮູບຮ່າງທີ່ໃຊ້ຮ່ວມກັນທັງສອງກຸ່ມຍັງຄົງເຊື່ອມຕໍ່ກັນຢູ່.

🔗ການລວມ ແລະ ການຈັດການຮູບຮ່າງ

ໂມດູນ ຕົວຈັດການໜ້າກາກ ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຈັດການຮູບຮ່າງທີ່ທ່ານແຕ້ມໄດ້. ໂມດູນນີ້ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຈັດກຸ່ມ ແລະ ລວມໜ້າກາກ ໂດຍໃຊ້ຕົວດຳເນີນການທາງຄະນິດສາດ (union, intersection, difference, exclusion).

🔗ການບິດເບືອນຂອງຮູບຮ່າງ

ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າມີລະບົບພິກັດທີ່ກົງກັນ, ເມື່ອທ່ານວາງຮູບຮ່າງລົງໃນຮູບ, ແທ້ຈິງແລ້ວມັນຖືກແຕ້ມລົງໃນ ໄຟລ໌ RAW ຕົ້ນສະບັບ. ຮູບຮ່າງນີ້ຈະຜ່ານຂະບວນການ pixelpipe ກ່ອນທີ່ຈະຖືກນຳມາໃຊ້ໃນໂມດູນ ແລະ ສະແດງຜົນໃນໜ້າຈໍ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ຖ້າທ່ານເປີດໃຊ້ໂມດູນທີ່ມີການບິດເບືອນຮູບ (ເຊັ່ນ: ການແກ້ໄຂເລນ), ຮູບຮ່າງທີ່ແຕ້ມອາດຈະປະກົດວ່າບິດເບືອນໃນໜ້າຈໍ ແລະ ໃນຮູບສຸດທ້າຍ. ສິ່ງນີ້ອາດເຮັດໃຫ້ວົງມົນກາຍເປັນ ວົງຮີ ຫຼື ເສັ້ນໄລ່ສີມີຄວາມໂຄ້ງ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການສ້າງຮູບຮ່າງທີ່ຖືກຕ້ອງກວ່າ (ເພື່ອແກ້ໄຂການບິດເບືອນນີ້) ແນະນຳໃຫ້ຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ຮູບຮ່າງງ່າຍໆ (ວົງມົນ / ວົງຮີ) ແລ້ວໄປໃຊ້ຮູບຮ່າງແບບເສັ້ນທາງ (path) ແທນ (ເຊິ່ງສາມາດແຕ້ມດ້ວຍຫຼາຍຈຸດເພື່ອຫຼຸດການບິດເບືອນ). ທ່ານສາມາດປັບຄວາມໂຄ້ງຂອງເສັ້ນໄລ່ສີເພື່ອແກ້ໄຂ ການບິດເບືອນທີ່ເກີດຈາກໂມດູນແກ້ໄຂເລນໄດ້.

🔗ຮູບຮ່າງທີ່ມີໃຫ້ໃຊ້

ແປງ (brush): ເລີ່ມແຕ້ມດ້ວຍແປງໂດຍການຄລິກຊ້າຍໃສ່ຮູບ ແລະ ລາກເມົາສ໌ໃນຂະນະທີ່ກົດປຸ່ມຄ້າງໄວ້. ເສັ້ນແປງຈະ ສຳເລັດເມື່ອທ່ານປ່ອຍປຸ່ມເມົາສ໌. ເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ເພື່ອປ່ຽນຂະໜາດ ແລະ Shift+ເລື່ອນລູກກິ້ງ ເພື່ອປ່ຽນຄວາມມົວຂອບ (ຄວາມແຂງ), ສາມາດເຮັດໄດ້ກ່ອນແຕ້ມ ຫຼື ໃນຂະນະທີ່ແຕ້ມກໍໄດ້. ນອກຈາກນີ້ທ່ານ ຍັງສາມາດໃຊ້ປຸ່ມ “{” ແລະ “}” ເພື່ອຫຼຸດ/ເພີ່ມຄວາມແຂງ, ແລະ ປຸ່ມ “<” ແລະ “>” ເພື່ອຫຼຸດ/ເພີ່ມຄວາມທຶບແສງ.; ຖ້າທ່ານມີແທັບເລັດກຣາຟິກທີ່ຮອງຮັບແຮງກົດປາກກາ, darktable ສາມາດນຳແຮງກົດນັ້ນມາໃຊ້ກັບ ບາງຄຸນສົມບັດຂອງເສັ້ນແປງໄດ້. ສາມາດຄວບຄຸມການເຮັດວຽກນີ້ໄດ້ໃນ ຄ່າກຳນົດ > ຫ້ອງມືດ > ການຄວບຄຸມແຮງກົດປາກກາສຳລັບໜ້າກາກແປງ.; ເມື່ອຍົກປາກກາແທັບເລັດ ຫຼື ປ່ອຍປຸ່ມເມົາສ໌ເບື້ອງຊ້າຍ, ເສັ້ນແປງຈະຖືກປ່ຽນເປັນຈຸດ (nodes) ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນ, ເຊິ່ງເປັນຕົວ ກຳນົດຮູບຊົງສຸດທ້າຍ. ຕົວເລືອກການຕັ້ງຄ່າ (ການຕັ້ງຄ່າ > ຫ້ອງມືດ > ການເຮັດໃຫ້ເສັ້ນແປງລຽບ) ຈະຄວບຄຸມວ່າຈະໃຫ້ມີການເຮັດໃຫ້ລຽບຫຼາຍປານໃດ. ລະດັບການເຮັດໃຫ້ລຽບທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ມີການສ້າງຈຸດໜ້ອຍລົງ – ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ການແກ້ໄຂໃນພາຍຫຼັງງ່າຍຂຶ້ນ ແຕ່ກໍ່ຕ້ອງແລກມາກັບຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ຫຼຸດລົງ.; ຈຸດ ແລະ ສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮອຍແປງສາມາດປັບແຕ່ງແຍກກັນໄດ້. ເບິ່ງເອກະສານກ່ຽວກັບຮູບຊົງເສັ້ນທາງ (ດ້ານລຸ່ມ) ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ. ປ່ຽນຂະໜາດ ຫຼື ຄວາມແຂງຂອງຈຸດ ໂດຍການເລື່ອນ ແລະ Shift+ເລື່ອນ ເທິງຈຸດນັ້ນໆ ຕາມລຳດັບ.

ໝາຍເຫດ: ການປະມວນຜົນຮູບຮ່າງແປງທີ່ຊັບຊ້ອນອາດຈະໃຊ້ຊັບພະຍາກອນ CPU ສູງ. ຖ້າເປັນໄປໄດ້ ໃຫ້ພິຈາລະນາໃຊ້ວົງມົນ, ວົງຮີ ຫຼື ເສັ້ນທາງແທນ.

ວົງມົນ (circle)

ຄລິກໃສ່ຮູບເພື່ອວາງວົງມົນ. ເລື່ອນລູກກິ້ງໃນຂະນະທີ່ວາງເມົາສ໌ໄວ້ເທິງວົງມົນເພື່ອປ່ຽນຂະໜາດເສັ້ນຜ່ານສູນກາງ. ເລື່ອນລູກກິ້ງເທິງຂອບວົງມົນເພື່ອປ່ຽນຄວາມກວ້າງຂອງຂອບມົວ (ໃຫ້ຜົນຄືກັບການກົດ Shift ຄ້າງໄວ້ ແລ້ວເລື່ອນລູກກິ້ງພາຍໃນຮູບຮ່າງ).

ວົງຮີ (ellipse)

ຫຼັກການທົ່ວໄປຄືກັນກັບວົງມົນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຈະມີ 4 ຈຸດປະກົດຂຶ້ນເທິງເສັ້ນວົງຮີ. ຄລິກ ແລະ ລາກ ຈຸດເຫຼົ່ານັ້ນເພື່ອປັບຄວາມຮີ. Ctrl+ຄລິກ ແລະ ລາກຈຸດ ຫຼື ໃຊ້ Shift+Ctrl+ເລື່ອນລູກກິ້ງ ເພື່ອໝຸນວົງຮີ. Alt+ຄລິກ ພາຍໃນຮູບຮ່າງເພື່ອສະລັບໂໝດການຈາງຫາຍຂອງຂອບລະຫວ່າງແບບໄລຍະເທົ່າກັນ (equidistant) ແລະ ແບບຕາມສັດສ່ວນ (proportional).

ເສັ້ນທາງ (path)

ຄລິກໃສ່ຮູບເພື່ອວາງ 3 ຈຸດ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນເພື່ອສ້າງຮູບຮ່າງປິດແບບອິດສະຫຼະ. ຈົບເສັ້ນທາງໂດຍການ ຄລິກຂວາຫຼັງຈາກວາງຈຸດສຸດທ້າຍ. ໂດຍປົກກະຕິ, ຈຸດຕ່າງໆຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັນດ້ວຍເສັ້ນໂຄ້ງທີ່ນຽນ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ຈຸດໃດໜຶ່ງເປັນມຸມແຫຼມ, ໃຫ້ສ້າງຈຸດນັ້ນດ້ວຍ Ctrl+ຄລິກ.

ໃນໂໝດແກ້ໄຂ Ctrl+ຄລິກ ເທິງຈຸດທີ່ມີຢູ່ ເພື່ອປ່ຽນຈາກມຸມມົນເປັນມຸມແຫຼມ ແລະ ໃນທາງກັບກັນ. Shift+ຄລິກ ເທິງສ່ວນໃດໜຶ່ງຂອງເສັ້ນ ເພື່ອແຊກຈຸດເພີ່ມເຕີມ. ຄລິກຂວາ ເທິງຈຸດເພື່ອລຶບມັນອອກ. ໃຫ້ລະວັງເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າຕົວຊີ້ເມົາຢູ່ເທິງຈຸດທີ່ຕ້ອງການ ແລະ ຈຸດນັ້ນຖືກເນັ້ນ, ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການລຶບເສັ້ນທາງທັງໝົດໂດຍບັງເອີນ.

ຂະໜາດຂອງຮູບຊົງທີ່ສຳເລັດແລ້ວສາມາດປັບປ່ຽນໄດ້ໂດຍການເລື່ອນ. ປົກກະຕິແລ້ວການປ່ຽນຂະໜາດຈະປ່ຽນແປງຂະໜາດຂອບດ້ວຍໄລຍະຫ່າງທີ່ຄົງທີ່, ແຕ່ການປ່ຽນຂະໜາດແບບອີງໃສ່ຈຸດສູນກາງ ເຊິ່ງປ່ຽນຂະໜາດເສັ້ນຮອບນອກທັງໝົດຕາມສັດສ່ວນ ແມ່ນເປີດໃຊ້ງານດ້ວຍ Ctrl+Shift+ເລື່ອນ.

ຄວາມກວ້າງຂອງຂອບ (ບໍລິເວນທີ່ມີການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຶບແສງແບບຄ່ອຍໆ) ກໍສາມາດປັບຂະໜາດໄດ້ເຊັ່ນກັນ, ດ້ວຍ Shift+ເລື່ອນ (ດ້ວຍກົງລໍ້ເມົາ) ຈາກບ່ອນໃດກໍໄດ້ພາຍໃນຮູບຊົງ.

ຈຸດດ່ຽວ ແລະ ສ່ວນຂອງເສັ້ນທາງສາມາດຍ້າຍໄດ້ໂດຍການລາກດ້ວຍເມົາ. ຖ້າຈຸດໃດໜຶ່ງຖືກເລືອກໂດຍການຄລິກ, ແຂນປັບ Bézier ສອງອັນຈະປະກົດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າສາມາດປັບຄວາມໂຄ້ງຂອງເສັ້ນໄດ້ (ຕັ້ງຄ່າຄວາມໂຄ້ງຄືນເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ ໂດຍການຄລິກຂວາໃສ່ແຂນປັບອັນໃດອັນໜຶ່ງ). ໃນຮູບດ້ານລຸ່ມນີ້, ຈຸດທີ່ຖືກເລືອກ (2) ມີແຂນປັບສອງອັນ (4 ແລະ 5). ການປ່ຽນແປງຕຳແໜ່ງ ຫຼື ຄວາມຍາວຂອງແຂນປັບ ຈະປ່ຽນຄວາມໂຄ້ງລະຫວ່າງຈຸດ 2 ແລະ ຈຸດທີ່ຢູ່ຕິດກັນ (1 ແລະ 3).

ການລາກຈຸດຄວບຄຸມອັນໃດອັນໜຶ່ງຢູ່ເທິງຂອບຈະເປັນການປັບຄວາມກວ້າງຂອງຂອບສະເພາະສ່ວນນັ້ນ.

ຄວນພິຈາລະນາປັບແຕ່ງເສັ້ນທາງໃນໂໝດແກ້ໄຂແບບຈຳກັດ (ເປີດໃຊ້ໂດຍ Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ໄອຄອນ ‘ສະແດງ ແລະ ແກ້ໄຂອົງປະກອບໜ້າກາກ’). ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານປັບແຕ່ລະຈຸດ ແລະ ແຕ່ລະສ່ວນໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງ ສ່ຽງຕໍ່ການຍ້າຍ ຫຼື ປ່ຽນຂະໜາດຮູບຮ່າງທັງໝົດໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ.

ໄລ່ສີ (gradient)

ຮູບຮ່າງແບບໄລ່ສີແມ່ນການໄລ່ລະດັບແບບເສັ້ນຊື່ ເຊິ່ງຂະຫຍາຍຈາກຈຸດທີ່ກຳນົດໄປຫາຂອບຂອງຮູບ.

ຄລິກໃສ່ຮູບເພື່ອວາງເສັ້ນໄລ່ສີ. ເສັ້ນກາງໝາຍເຖິງຄວາມທຶບແສງ 50%, ເສັ້ນປະສອງຂ້າງບອກເຖິງ ຄວາມທຶບແສງ 100% ແລະ 0% ຕາມລຳດັບ. ລະຫວ່າງເສັ້ນປະເຫຼົ່ານີ້ ຄວາມທຶບແສງຈະປ່ຽນແປງແບບເສັ້ນຊື່. ທ່ານສາມາດບີບ ຫຼື ຂະຫຍາຍໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງເສັ້ນປະໄດ້ໂດຍການກົດ Shift ແລະ ເເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌. ໝາຍເຫດວ່າເສັ້ນປະຈະປະກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານວາງເມົາສ໌ໄວ້ເທິງເສັ້ນໃດໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ.

ເສັ້ນມີຈຸດຢຶດສອງຈຸດທີ່ທ່ານສາມາດລາກເພື່ອປ່ຽນການໝຸນຂອງການໄລ່ສີ. ທ່ານຍັງສາມາດກຳນົດມຸມ ການໝຸນໃນຂະນະທີ່ວາງໂດຍການຄລິກ ແລະ ລາກເພື່ອສ້າງຮູບຮ່າງ.

ເສັ້ນໄລ່ສີຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ໂຄ້ງໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ໃນຂະນະທີ່ວາງເມົາສ໌ໃກ້ກັບເສັ້ນກາງ. ສິ່ງນີ້ມີປະໂຫຍດເພື່ອແກ້ໄຂການບິດເບືອນທີ່ເກີດຈາກໂມດູນ ການແກ້ໄຂເລນ.

ຂຶ້ນກັບໂມດູນ ແລະ ຮູບພາບ, ການໃຊ້ຮູບຮ່າງໄລ່ສີອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຮອຍແຖບ (banding). ທ່ານ ຄວນພິຈາລະນາເປີດໃຊ້ໂມດູນ dither ຫຼື posterize ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນບັນຫານີ້.

ວັດຖຸ AI (ຕ້ອງເປີດໃຊ້ຄຸນສົມບັດ AI)

ໜ້າກາກທີ່ສ້າງໂດຍ AI: ແທນທີ່ຈະແຕ້ມຂອບດ້ວຍມື, ພຽງແຕ່ຄລິກໃສ່ສິ່ງທີ່ຕ້ອງການ ແລ້ວໂມເດວແຍກສ່ວນ (segmentation model) ຈະສ້າງໜ້າກາກໃຫ້ທ່ານ. ເຮັດຊ້ຳໂດຍການຄລິກເພີ່ມເຕີມຈົນກວ່າໜ້າກາກຈະປົກຄຸມສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການຢ່າງພໍດີ, ແລ້ວຈຶ່ງນຳໃຊ້ (apply). ຕ້ອງເປີດໃຊ້ຄຸນສົມບັດ AI ແລະ ໂມເດວສຳລັບວຽກ mask ຕ້ອງເຮັດວຽກຢູ່ ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ AI – ເບິ່ງ ພາບລວມຄຸນສົມບັດ AI ສໍາລັບລາຍລະອຽດວ່າອັນໃດເຮັດວຽກຢູ່ໃສ.

ຄລິກ ໃສ່ສິ່ງທີ່ຕ້ອງການເພື່ອເພີ່ມຈຸດຕົວນຳເບື້ອງໜ້າ (ບວກ) – ໂມເດວຈະສ້າງໜ້າກາກອ້ອມຮອບບໍລິເວນທີ່ຄລິກ.

shift+ຄລິກ ເພື່ອເພີ່ມຈຸດເບື້ອງຫຼັງ (ລົບ), ເພື່ອບອກໂມເດວວ່າ “ຍົກເວັ້ນບໍລິເວນນີ້ອອກຈາກໜ້າກາກ”. ມີປະໂຫຍດເມື່ອໜ້າກາກກວມໄປຮອດວັດຖຸຂ້າງຄຽງທີ່ທ່ານບໍ່ຕ້ອງການ.

ctrl+shift+ຄລິກ ເພື່ອລຶບຈຸດຕົວນຳທັງໝົດ ແລະ ເລີ່ມໃໝ່.

ຄລິກຂວາ ເພື່ອນຳໃຊ້ໜ້າກາກ. ຜົນໄດ້ຮັບຈະຖືກປ່ຽນເປັນເວັກເຕີ (vectorized) ເຂົ້າໃນກຸ່ມຂອງຮູບຊົງເສັ້ນທາງ ແລະ ຖືກລົງທະບຽນໄວ້ໃນ ຕົວຈັດການໜ້າກາກ.

ຫຼັງຈາກນຳໃຊ້ແລ້ວ, ຜົນໄດ້ຮັບຈະຖືກ ເກັບໄວ້ ເປັນຮູບຊົງເສັ້ນທາງປົກກະຕິ – ຜົນຈາກການແຍກສ່ວນຂອງ AI ຈະຖືກປ່ຽນເປັນເວັກເຕີໃນຮູບແບບເສັ້ນທາງ Bézier ພຽງຄັ້ງດຽວແລະເກັບໄວ້ໃນຮູບແບບນັ້ນ. ຈຸດ (Nodes) ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້, ກຸ່ມສາມາດຖືກລວມເຂົ້າກັບຮູບຊົງອື່ນໆ ຜ່ານຕົວດຳເນີນການ (set operators), ສາມາດກັບຂົ້ວ (polarity) ໄດ້, ແລະ ອື່ນໆ. ໂມເດວ AI ຈະບໍ່ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງນອກເໜືອຈາກການສ້າງໃນຕອນທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນໜ້າກາກຈຶ່ງປະມວນຜົນໄດ້ໄວ ຄືກັນກັບຮູບຊົງເວັກເຕີອື່ນໆ ແລະ ສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນໂມດູນ ແລະ ສະໄຕລ໌ທີ່ບໍ່ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບ AI.

ການຄລິກຄັ້ງທຳອິດໃນຮູບໃໝ່ຈະທຳການເຂົ້າລະຫັດ (encode) ໄວ້ໃນແຄຊ໌ (cache); ການຄລິກ ຄັ້ງຕໍ່ໆໄປຈະໃຊ້ແຄຊ໌ເດີມ (ເຖິງແມ່ນວ່າຈະປິດເປີດໂປຣແກຣມໃໝ່) ເຮັດໃຫ້ການເຮັດວຽກໄວຂຶ້ນ. ແຕ່ຖ້າມີການປ່ຽນແປງໂມດູນທີ່ບິດເບືອນ ຫຼື ຕັດຮູບ (ຕັດ, ໝຸນ, ແກ້ໄຂເລນ ແລະ ອື່ນໆ) ແຄຊ໌ຈະ ຖືກຍົກເລີກ ແລະ ຕ້ອງມີການເຂົ້າລະຫັດໃໝ່ໃນການຄລິກຄັ້ງຕໍ່ໄປ.

ເຄັດລັບເພື່ອຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີກວ່າ: ໂມເດວຈະເລືອກວັດຖຸໜຶ່ງອັນທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນແຕ່ລະຄັ້ງ. ຫາກການຄລິກຄັ້ງທຳອິດເລືອກພຽງແຕ່ບາງສ່ວນຂອງວັດຖຸ (ເຊັ່ນ ແຂນ ແທນທີ່ຈະເປັນຄົນທັງໝົດ, ຫຼື ລໍ້ ແທນທີ່ຈະເປັນລົດທັງໝົດ), ໃຫ້ຄລິກເພີ່ມໃສ່ສ່ວນ ທີ່ຢູ່ຕິດກັນ ເພື່ອຂະຫຍາຍໜ້າກາກ. ການຄລິກໃສ່ບໍລິເວນທີ່ແຍກອອກຈາກກັນທາງສາຍຕາ ມັກຈະເຮັດໃຫ້ໂມເດວປ່ຽນໄປເລືອກອັນໃໝ່ ແທນທີ່ຈະຂະຫຍາຍອັນເກົ່າ – ເມື່ອເກີດເຫດການນັ້ນ, ໃຫ້ຣີເຊັດດ້ວຍ ctrl+shift+ຄລິກ ແລ້ວເລີ່ມໃໝ່ ແທນທີ່ຈະພະຍາຍາມແກ້ໄຂໜ້າກາກດ້ວຍການປັບແກ້.

🔗ການກັບຂົ້ວຂອງໜ້າກາກແບບແຕ້ມ

ຄລິກໃສ່ປຸ່ມ “+/-” ເພື່ອກັບຂົ້ວຂອງໜ້າກາກແບບແຕ້ມທັງໝົດ. ຕົວຢ່າງ: ໂດຍປົກກະຕິໜ້າກາກ ວົງມົນຈະເຮັດໃຫ້ໂມດູນມີຜົນສະເພາະພາຍໃນວົງມົນເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າກັບຂົ້ວ, ໂມດູນຈະມີຜົນກັບທັງໝົດຮູບ ຍົກເວັ້ນ ພາຍໃນວົງມົນນັ້ນ.

🔗ການເລື່ອນ ແລະ ຊູມຮູບ

ໃນຂະນະທີ່ສ້າງ ຫຼື ແກ້ໄຂຮູບຮ່າງ, ການກະທຳຂອງເມົາສ໌ຈະມີຜົນຕໍ່ຮູບຮ່າງນັ້ນໆ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ ຍ້າຍ ຫຼື ຊູມຮູບໃນໜ້າຈໍຫຼັກ, ໃຫ້ກົດປຸ່ມ ‘a’ ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ລາກເມົາສ໌ ຫຼື ເລື່ອນລູກກິ້ງ. ໃນຂະນະທີ່ກົດປຸ່ມນັ້ນຄ້າງໄວ້, ການກະທຳຂອງເມົາສ໌ຈະມີຜົນຕໍ່ຮູບທັງໝົດແທນທີ່ຈະເປັນຮູບຮ່າງ.