darktable

The darktable binary starts darktable with its GUI and full functionality. This is the standard way to use darktable. The command to run the binary depends on your OS.

The following command line parameters are available:

darktable [-d {all,act_on,ai,cache,camctl,camsupport,common,control,
               dev,expose,fswatch,imageio,input,ioporder,lighttable,lua,
               masks,memory,nan,opencl,params,perf,pipe,print,pwstorage,
               signal,sql,tiling,undo,verbose}]
          [--d-signal <signal>]
          [--d-signal-act <all,raise,connect,disconnect,print-trace>]
          [--disable-pipecache]
          [<input file>|<image folder>]
          [--version]
          [--disable-opencl]
          [--configdir <user config directory>]
          [--library <library file>]
          [--datadir <data directory>]
          [--moduledir <module directory>]
          [--tmpdir <tmp directory>]
          [--cachedir <user cache directory>]
          [--localedir <locale directory>]
          [--luacmd <lua command>]
          [--noiseprofiles <noiseprofiles json file>]
          [--conf <key>=<value>]
          [-t <num openmp threads>]

Wszystkie parametry są opcjonalne. W większości przypadków darktable powinno być uruchamiane bez dodatkowych parametrów, użyje wtedy rozsądnych wartości domyślnych.

-d {all,act_on,ai,cache,camctl,camsupport,common,control,dev,expose,fswatch,imageio,input,ioporder,lighttable,lua,masks,memory,nan,opencl,params,perf,pipe,print,pwstorage,signal,sql,tiling,undo,verbose}
Enable debug output to the terminal. There are several subsystems of darktable and each of them can be debugged separately. You can use this option multiple times if you want to debug more than one subsystem (e.g. darktable -d opencl -d camctl) or debug all of them at once (with -d all). The -d common switch is provided to give information about most relevant subsystems while debugging darktable or if you want to provide a log for reporting a darktable issue. Some debug options (like -d opencl) can also provide more verbose output, which can be invoked with the additional option -d verbose. The verbose option must be explicitly provided, even when using -d all.
--d-signal <signal>
If -d signal or -d all is specified, specify the signal to debug using this option. Specify ALL to debug all signals or specify signal using its full name. Can be used multiple times.
--d-signal-act <all,raise,connect,disconnect,print-trace>
Jeśli podano -d signal lub -d all, określa akcję sygnału do debugowania za pomocą tej opcji.
--disable-pipecache
Wyłącza pamięć podręczną kolejki przetwarzania. Ta opcja dopuszcza tylko dwie linie pamięci podręcznej na kolejkę i powinna być używana wyłącznie do celów diagnostycznych.
<plik wejściowy>|<folder obrazu>
Przyjmuje opcjonalną nazwę pliku obrazu lub folderu. Jeśli podano nazwę pliku, darktable uruchamia się w widoku ciemni z otwartym plikiem. Jeśli podano folder, darktable uruchamia się w widoku stołu podświetlanego z zawartością tego folderu jako bieżącą kolekcją.
--version
Drukuje numer wersji darktable, informację o prawach autorskich oraz kilka innych przydatnych informacji i kończy działanie.
--disable-opencl
Zapobiega inicjalizacji podsystemu OpenCL przez darktable. Użyj tej opcji, jeśli darktable ulega awarii podczas uruchamiania z powodu wadliwej implementacji OpenCL.
--configdir <katalog konfiguracji>
Określa katalog, w którym darktable przechowuje konfigurację specyficzną dla użytkownika. Domyślna lokalizacja to $HOME/.config/darktable/.
--library <plik biblioteki>
darktable przechowuje informacje o obrazach w bazie danych sqlite w celu zapewnienia szybkiego dostępu. Domyślną lokalizacją pliku bazy danych jest nazwa pliku library.db w katalogu określonym przez --configdir lub domyślna lokalizacja, jaką jest $HOME/.config/darktable/. Użyj opcji --config, aby podać alternatywną lokalizację (np. jeśli chcesz przeprowadzić pewne eksperymenty bez naruszania oryginalnego pliku library.db). Jeśli plik bazy danych nie istnieje, darktable utworzy go za ciebie. Jako plik biblioteki możesz także podać :memory:; w takim przypadku baza danych będzie przechowywana w pamięci systemowej - wszystkie zmiany zostaną odrzucone po zakończeniu działania darktable.

Za każdym razem, gdy darktable się uruchamia, blokuje bibliotekę dla bieżącego użytkownika. Robi to poprzez zapisanie bieżącego identyfikatora procesu (PID) do pliku blokady <plik biblioteczny>.lock obok określonej biblioteki. Jeśli darktable znajdzie istniejący plik blokady dla biblioteki, natychmiast kończy działanie.

--datadir <katalog danych>
Określa katalog, w którym darktable znajdzie swoje dane potrzebne do uruchomienia. Domyślna lokalizacja zależy od twojej instalacji. Typowe lokalizacje to /opt/darktable/share/darktable/ i /usr/share/darktable/.
--moduledir <katalog modułów>
darktable ma strukturę modułową i organizuje swoje moduły jako biblioteki współdzielone do ładowania w czasie wykonywania. Ta opcja mówi darktable, gdzie program ma szukać swoich bibliotek współdzielonych. Domyślna lokalizacja zależy od twojej instalacji. Typowe lokalizacje to /opt/darktable/lib64/darktable/ i /usr/lib64/darktable/.
--tmpdir <katalog tmp>
Określa, gdzie darktable powinien przechowywać swoje pliki tymczasowe. Jeśli ta opcja nie jest dostarczona, darktable używa domyślnych ustawień systemowych.
--cachedir <katalog pamięci podręcznej>
darktable przechowuje bufor miniatur obrazów dla szybkiego podglądu obrazu i prekompilowanych plików binarnych OpenCL dla szybkiego uruchamiania. Domyślnie pamięć podręczna znajduje się w $HOME/.cache/darktable/. Równolegle może istnieć wiele pamięci podręcznych miniatur — po jednej dla każdego pliku biblioteki.
--localedir <katalog locale>
Określa, gdzie darktable może znaleźć ciągi tekstowe, specyficzne dla języka. Domyślna lokalizacja zależy od twojej instalacji. Typowe lokalizacje to /opt/darktable/share/locale/ i /usr/share/locale/.
--luacmd <polecenie Lua>
Ciąg znaków, zawierający polecenia Lua do wykonania po zainicjowaniu Lua. Te polecenia zostaną uruchomione po twoim pliku „luarc”.
Jeśli lua nie jest wkompilowana, ta opcja zostanie zaakceptowana, ale nic nie zrobi.
--noiseprofiles <plik json profili szumów>
Odczytuje plik json, który zawiera profile szumów, specyficzne dla aparatu. Domyślna lokalizacja zależy od twojej instalacji. Typowe lokalizacje to /opt/darktable/share/darktable/noiseprofile.json i /usr/share/darktable/noiseprofile.json.
--conf <klucz>=<wartość>
darktable obsługuje bogaty zestaw parametrów konfiguracyjnych, zdefiniowanych przez użytkownika w pliku darktablerc, zlokalizowanym w katalogu określonym przez --configdir lub domyślnie $HOME/.config/darktable/. Za pomocą tej opcji możesz tymczasowo nadpisać indywidualne ustawienia w wierszu poleceń - ustawienia te nie zostaną zapisane w darktablerc przy wyjściu.
-t <liczba wątków openmp>
ogranicza liczbę wątków openmp do użycia w sekcjach równoległych openmp.
--dump-pfm MODULE_A,MODULE_B, --dump-pipe MODULE_A,MODULE_B, --dumpdir KATALOG
Te opcje służą do diagnozowania wewnętrznej kolejki przetwarzania darktable. Na przykład, jeśli zostanie wywołany z --dump-pfm demosaic darktable zrzuci dane wejściowe i wyjściowe modułu demosaikowania jako pliki pfm. Domyślnie lokalizacja tych plików jest definiowana przez system operacyjny — jakiś folder tymczasowy zgłaszany w wynikach dziennika — ale można ją także zdefiniować jawnie za pomocą opcji --dumpdir.

translations