darktable on darktable user manual

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໜ້ານີ້ກຳນົດແນວທາງຮູບແບບ (style guide) ສຳລັບ dtdocs ແລະ ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບວິທີ ການມີສ່ວນຮ່ວມໃນໂຄງການ.

ມັນຖືກລວມໄວ້ໃນຄູ່ມືຜູ້ໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າສາມາດເຫັນວິທີການສະແດງຜົນ ແລະ ວິທີການຂຽນ. ກະລຸນາໄປທີ່ GitHub ເພື່ອເບິ່ງຊອດໂຄດຂອງໜ້ານີ້.

ໂຄງສ້າງ ແລະ ເນື້ອຫາຂອງຄູ່ມືໄດ້ຖືກພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດໂດຍອີງຕາມເກນດັ່ງນີ້:

ຄູ່ມືຄວນຈະຄົບຖ້ວນ – ມັນຄວນຈະອະທິບາຍທຸກຟັງຊັນທີ່ມີໃນ darktable
ມັນຄວນມີໂຄງສ້າງທີ່ສອດຄ່ອງ ແລະ ເປັນເຫດເປັນຜົນ, ແລະ ທຸກໆຟັງຊັນຄວນມີບ່ອນຢູ່ທີ່ເໝາະສົມໃນໂຄງສ້າງນັ້ນ
ມັນຄວນຈະຍາວເທົ່າທີ່ຈຳເປັນ ແຕ່ສັ້ນທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ – ຄວາມກະຊັບແມ່ນສິ່ງສຳຄັນ
ມັນຄວນຈະເປັນກາງ (objective)
ຟັງຊັນຄວນຖືກອະທິບາຍພຽງຄັ້ງດຽວເທົ່ານັ້ນ (ຍົກເວັ້ນຄຳແນະນຳຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກພື້ນຖານໃນສ່ວນພາບລວມ)
ຄວນໃສ່ຮູບພາບສະເພາະບ່ອນທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າໃຈຫຼັກການສຳຄັນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ຄວນມີຂໍ້ຄວາມໃນຮູບ ຍົກເວັ້ນແຕ່ຫຼີກເວັ້ນບໍ່ໄດ້

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ພວກເຮົາ ບໍ່ ສົນໃຈກ່ຽວກັບ:

ການປັບປ່ຽນໂຄງສ້າງຄູ່ມືໃໝ່
ການປ່ຽນພາສາ markup
ບົດຮຽນສອນວິທີການເຮັດວຽກຢ່າງລະອຽດ (ແຕ່ພວກເຮົາສົນໃຈທີ່ຈະເຜີຍແຜ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໃນບລັອກຂອງ darktable.org ຫຼື pixls.us)

ພວກເຮົາ ສົນໃຈ ກ່ຽວກັບ

ການແກ້ໄຂການສະກົດຄຳ ແລະ ໄວຍາກອນ
ການປັບປຸງຂໍ້ຄວາມໃຫ້ແຈ້ງຂຶ້ນ
ເອກະສານສຳລັບຟີເຈີໃໝ່

ພວກເຮົາມີຄວາມຍິນດີສະເໝີທີ່ຈະຮັບຟັງວ່າສ່ວນໃດຂອງຄູ່ມືທີ່ເຈົ້າອ່ານແລ້ວບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແລະ ຍ້ອນຫຍັງ, ເພື່ອທີ່ພວກເຮົາຈະໄດ້ປັບປຸງເອກະສານໃຫ້ດີຂຶ້ນ.

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການປ່ຽນແປງຄັ້ງໃຫຍ່, ກະລຸນາເປີດ issue ແລະ ປຶກສາກັບຜູ້ເກັບຮັກສາລະບົບກ່ອນ. ສິ່ງນີ້ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການເຮັດວຽກທີ່ຈະບໍ່ຖືກຍອມຮັບ.

🔗ຮູບແບບການສົ່ງ (modality)

ວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນການສ້າງ pull request. ເບິ່ງ workflow ສຳລັບຄຳແນະນຳລະອຽດເທື່ອລະຂັ້ນຕອນ.

ການພັດທະນາ ແລະ ການນຳໃຊ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເອກະສານຂອງ darktable ແມ່ນຖືກເກັບຮັກສາໄວ້ໃນ ຄັງເກັບ dtdocs. ການປ່ຽນແປງຕ່າງໆແມ່ນເຮັດຜ່ານ pull requests (ເບິ່ງ workflow). ສ່ວນການແປພາສາແມ່ນຈັດການຜ່ານ weblate; ເບິ່ງ translations.

🔗ການສ້າງ (Building)

ຊຸດຜົນໄດ້ຮັບທັງໝົດ (ເວັບໄຊ HTML, EPUB, ແລະ PDF ແຕ່ລະພາສາ) ແມ່ນຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍ ./tools/build-all.sh <base_url>

ສິ່ງນີ້ຈະສ້າງເນື້ອຫາທີ່ແປແລ້ວຈາກໄຟລ໌ PO, ຈາກນັ້ນກໍສ້າງເວັບໄຊ HTML, EPUB, ແລະ PDF ຫນຶ່ງໄຟລ໌ຕໍ່ພາສາທີ່ເປີດໃຊ້. ຜົນໄດ້ຮັບຈະຖືກບັນທຶກ ໄວ້ພາຍໃຕ້ public/, ໂດຍ PDF ຈະຢູ່ທີ່ public/<lang>/darktable_user_manual.pdf.

ຄວາມຕ້ອງການ: Hugo (ຮຸ່ນ extended), weasyprint, ແລະ po4a ສຳລັບ ຂັ້ນຕອນການແປ.

🔗ການນຳໃຊ້ GitHub Pages (ສຳລັບການພັດທະນາ)

ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການພັດທະນາ, ເອກະສານຈະຖືກນຳໃຊ້ໃນ GitHub Pages ທຸກຄັ້ງທີ່ມີການ push: GitHub Action ຈະລັນ tools/build-all.sh ເພື່ອສ້າງ HTML, EPUB ແລະ PDF. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກ commit ໄປທີ່ branch gh-pages ຂອງຄັງເກັບ ແລະ ເຜີຍແຜ່ຜ່ານ GitHub Pages ທີ່ https://darktable-org.github.io/dtdocs/. ການສ້າງໜ້າເວັບທີ່ແປພາສາແມ່ນຖືກປິດໄວ້ໃນການນຳໃຊ້ຜ່ານ GitHub pages.

ການເອີ້ນໃຊ້ຕາມລະບົບປະຕິບັດການ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ແລະ ໄຟລ໌ໄບນາຣີອື່ນໆ (ເຊັ່ນ darktable-cltest) ສາມາດເອີ້ນໃຊ້ຈາກຄອນໂຊລ (console) ໄດ້ດັ່ງນີ້:

Linux

ຕິດຕັ້ງເປັນແພັກເກດ (package) ຫຼື snap: darktable
Flatpak: flatpak run org.darktable.Darktable
- ເພື່ອລັນ ເຊັ່ນ darktable-cltest: flatpak run --command=darktable-cltest org.darktable.Darktable --arguments-go-here.
AppImage: ເຂົ້າໄປທີ່ໂຟນເດີທີ່ເກັບໄຟລ໌, ແລ້ວລັນ ./darktable.Appimage (ຫຼື ຕາມຊື່ໄຟລ໌ທີ່ທ່ານຕັ້ງໄວ້)
- ເພື່ອລັນ ເຊັ່ນ darktable-cltest: ./darktable.Appimage darktable-cltest
- ຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມໃນການລັນໄຟລ໌ໄບນາຣີຕ່າງໆ (ເຊັ່ນ darktable-cltest ຫຼື darktable-cli) ແມ່ນຜ່ານ symbolic link:
  - ສ້າງ symbolic link ໄປຫາ AppImage ຂອງທ່ານ ແລະ ຕັ້ງຊື່ມັນ ເຊັ່ນ darktable-cli.
  - ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເອີ້ນໃຊ້ AppImage ຜ່ານ symbolic link ດ້ວຍ ./darktable-cli, ໂຄ້ດພາຍໃນແພັກເກດຈະກວດສອບວ່າມີໄຟລ໌ໄບນາຣີພາຍໃນ AppImage ທີ່ມີຊື່ກົງກັບຊື່ symlink ຫຼື ບໍ່. ຖ້າມີ, ມັນຈະຖືກລັນແທນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

Windows

ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄຳແນະນຳເຫຼົ່ານີ້ຖືວ່າເຈົ້າມີບັນຊີ github ຢູ່ແລ້ວ ແລະ ໄດ້ຕິດຕັ້ງ Git ແລ້ວນຳ. ໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າ git ຢູ່ໃນ PATH ຂອງເຈົ້າ ໂດຍການລັນຄຳສັ່ງ git ໃນ terminal ຫຼື cmd ແລະ ກວດເບິ່ງວ່າມັນບໍ່ໄດ້ແຈ້ງຂໍ້ຜິດພາດ ເຊັ່ນ “command not found”. ຖ້າເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຕິດຕັ້ງ git, ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳນີ້.

🔗ການຂຽນເອກະສານສຳລັບຟີເຈີທີ່ຍັງບໍ່ທັນມີຂໍ້ມູນ

ພວກເຮົາມີຄວາມສົນໃຈເປັນພິເສດໃນການຂຽນເອກະສານສຳລັບ pull request ທີ່ຖືກປິດແລ້ວ ເຊິ່ງຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມ ຫຼື ປ່ຽນແປງຂໍ້ມູນໃນຄູ່ມືນີ້. Pull request ທີ່ຕ້ອງການເອກະສານຈະຖືກຕິດປ້າຍ label ໃນ GitHub ວ່າ documentation: pending.

ຂັ້ນຕອນຫຼັກໆໃນການເຮັດມີດັ່ງນີ້:

ເບິ່ງລາຍການຂອງ Pull Requests ທີ່ຕ້ອງການເອກະສານ.
ເລືອກ Pull Request ທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າການປ່ຽນແປງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ.
ຂຽນການປ່ຽນແປງຕາມລາຍລະອຽດໃນ workflow ດ້ານລຸ່ມ.
ເມື່ອເຈົ້າສ້າງ Pull Request, ໃຫ້ໃສ່ລິ້ງໄປຫາ pull request ຈາກຂັ້ນຕອນທີ 1 ນຳ.

🔗ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກຂອງເອກະສານ

🔗ການຕັ້ງຄ່າຄັ້ງທຳອິດ

ຖ້າເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຕັ້ງຄ່າ git ໃນເຄື່ອງ, ໃຫ້ໃຊ້ສອງຄຳສັ່ງນີ້ເພື່ອຕັ້ງຄ່າຕົວຕົນຂອງເຈົ້າກ່ອນທີ່ຈະ commit:

AgX

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງການຈຳລອງໂທນສີ (tone mapping). ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈມາຈາກ AgX tone mapper ຂອງ Blender.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ແປງສີ ແລະ ຊ່ວງໂທນຂອງຮູບພາບ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມກັບຈໍສະແດງຜົນ.

ນະວັດຕະກຳຫຼັກຂອງໂມດູນ AgX ແມ່ນວິທີການຈັດການສີທີ່ກ້າວໜ້າ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ຮູບພາບເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ຄືກັບຟິມ, ຊ່ວຍປ້ອງກັນອາການສີອີ່ມຕົວເກີນ (oversaturation artifacts) ທີ່ມັກເກີດຂຶ້ນກັບເຕັກນິກການຈຳລອງໂທນສີແບບທຳມະດາ. ມັນໄດ້ຮັບການສືບທອດມາຈາກການແປງການສະແດງຜົນໃນຊື່ດຽວກັນ ທີ່ໃຊ້ໃນ Blender 3D modeler ໂດຍ T. J. Sobotka, Eary_Chow, Sakari Kapanen ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ.

ໂມດູນທີ່ວາງໄວ້ກ່ອນ AgX ໃນຂະບວນການ (pipeline) ຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອີງຕາມສາກ (scene-referred). ສ່ວນໂມດູນຫຼັງຈາກ AgX ຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອີງຕາມຈໍສະແດງຜົນ (display-referred).

ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ AgX ໂດຍອັດຕະໂນມັດໃນຮູບພາບໃໝ່ ໂດຍການຕັ້ງຄ່າ ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການພິກເຊວອັດຕະໂນມັດ ໃຫ້ເປັນ ‘scene-referred (AgX)’.

color contrast (ຄວາມຄົມຊັດຂອງສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວ ແລະ ການແຍກກັນລະຫວ່າງສີທີ່ກົງກັນຂ້າມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ການຄວບຄຸມແບບງ່າຍດາຍສຳລັບການປ່ຽນແປງຄວາມຄົມຊັດ ຫຼື ການແຍກສີລະຫວ່າງແກນ ຂຽວ/ມ່ວງແດງ ແລະ ຟ້າ/ເຫຼືອງ ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດຂອງສີ, ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະລົດມັນລົງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

green-magenta contrast: Change the green-magenta color contrast. This is equivalent to raising or lowering the steepness of the a* curve in Lab. Lower values desaturate greens and magenta, while higher values increase their saturation.
blue-yellow contrast: Change the blue-yellow color contrast. This is equivalent to raising or lowering the steepness of the b* curve in Lab. Lower values desaturate blues and yellows, while higher values increase their saturation.

color correction (ການແກ້ໄຂສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ແກ້ໄຂຄວາມສົມດຸນສີຂາວໂດຍເລືອກສະເພາະສຳລັບສ່ວນທີ່ມືດ ແລະ ສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປ່ຽນຄວາມອີ່ມຕົວຂອງຮູບໂດຍລວມເພື່ອໃຫ້ສີຍ້ອມ (tint) ກັບຮູບ ຫຼື ເປັນວິທີທາງເລືອກໃນການເຮັດ split-tone ໃຫ້ກັບຮູບ.

ໝາຍເຫດ: ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

color board (ກະດານສີ): ສຳລັບ split toning ໃຫ້ເລື່ອນຈຸດສີຂາວໄປຫາສີຍ້ອມທີ່ຕ້ອງການສຳລັບສ່ວນໄຮໄລ້ (highlight) ແລະ ຈາກນັ້ນເລືອກສີຍ້ອມສຳລັບເງົາ (shadows) ດ້ວຍຈຸດສີດຳ. ສຳລັບການຍ້ອມສີທົ່ວໄປແບບງ່າຍໆ ໃຫ້ຕັ້ງທັງສອງຈຸດເປັນສີດຽວກັນ.
saturation (ຄວາມອີ່ມຕົວ): ແກ້ໄຂຄວາມອີ່ມຕົວໂດຍລວມ.

color equalizer (ຕົວປັບສົມດຸນສີ)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປ່ຽນຄວາມອີ່ມຕົວ, ສີ (hue) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ ໂດຍອີງຕາມສີໃນທ້ອງຖິ່ນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: quasi-linear, RGB.
ຜົນໄດ້ຮັບ: quasi-linear, RGB, scene-referred.

ປັບແຕ່ງສີ (hue), ຄວາມອີ່ມຕົວ, ແລະ/ຫຼື ຄວາມສະຫວ່າງ ຂອງພິກເຊວໂດຍເລືອກຕາມສີປະຈຸບັນຂອງພວກມັນ.

ໂມດູນນີ້ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະສ້າງຟັງຊັນ ບາງຢ່າງ ຂອງໂມດູນ color zones ຄືນໃໝ່ໃນສ່ວນ scene-referred ຂອງໄພພ໌ລາຍ ໃນຂະນະທີ່ກ້າວຂ້າມຂໍ້ຈຳກັດບາງຢ່າງຂອງໂມດູນນັ້ນ. ໂດຍສະເພາະ, ໂມດູນ color zones ມັກຈະເພີ່ມສິ່ງລົບກວນ chroma/luma, ແລະ ສ້າງສິ່ງລົບກວນທາງສາຍຕາ (artifacts) ຫຼື ການປ່ຽນສີທີ່ແຂງເກີນໄປ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກບັນເທົາລົງໃນ color equalizer ດ້ວຍສິ່ງທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາດັ່ງນີ້:

ຈຳນວນໂນດ (nodes) ການປັບທີ່ມີໄລຍະຫ່າງເທົ່າກັນແບບຄົງທີ່ ໝາຍເຖິງເສັ້ນໂຄ້ງການປັບທີ່ລຽບນຽນກວ່າ
ມີການໃຊ້ guided filter, ເຊິ່ງພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນແປງລຽບນຽນໂດຍການພິຈາລະນາທັງສີ (hue) ຂອງພິກເຊວຂ້າງຄຽງ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວໂດຍລວມຂອງພວກມັນ

ແທັບທີ່ມີໃຫ້ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນລາຍແທັບ ຫຼື ປະສົມກັນ) ເພື່ອປັບສີ, ຄວາມອີ່ມຕົວ, ແລະ/ຫຼື ຄວາມສະຫວ່າງ ຢູ່ທີ່ແຕ່ລະໂນດສີ. ເຖິງແມ່ນວ່າໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງໂນດຈະບໍ່ສາມາດປ່ຽນໄດ້ (ເບິ່ງຂ້າງເທິງ), ແຕ່ຖ້າທ່ານຕ້ອງການເນັ້ນໃສ່ສີສະເພາະທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນໂນດໃນປະຈຸບັນ, ແຖບເລື່ອນ “node placement” ສາມາດໃຊ້ເພື່ອເລື່ອນໂນດທັງໝົດໄປພ້ອມໆກັນ. ສາມາດໃຊ້ picker ເພື່ອສະແດງສີຂອງພິກເຊວ ຫຼື ພື້ນທີ່ທີ່ “ເລືອກ” ໄວ້ໃນສ່ວນການປັບເສັ້ນໂຄ້ງຂອງໂມດູນ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດເນັ້ນໃສ່ສີສະເພາະໄດ້.

darktable

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໄຟລ໌ໄບນາຣີ darktable ຈະເລີ່ມຕົ້ນ darktable ດ້ວຍ GUI ແລະ ຟັງຊັນການເຮັດວຽກທີ່ຄົບຖ້ວນ. ນີ້ແມ່ນວິທີມາດຕະຖານໃນການໃຊ້ darktable. ຄຳສັ່ງໃນການລັນໄຟລ໌ໄບນາຣີ ຂຶ້ນກັບລະບົບປະຕິບັດການຂອງທ່ານ.

ມີພາລາມິເຕີສາຍຄຳສັ່ງດັ່ງນີ້:

darktable [-d {all,act_on,ai,cache,camctl,camsupport,common,control,
               dev,expose,fswatch,imageio,input,ioporder,lighttable,lua,
               masks,memory,nan,opencl,params,perf,pipe,print,pwstorage,
               signal,sql,tiling,undo,verbose}]
          [--d-signal <signal>]
          [--d-signal-act <all,raise,connect,disconnect,print-trace>]
          [--disable-pipecache]
          [<input file>|<image folder>]
          [--version]
          [--disable-opencl]
          [--configdir <user config directory>]
          [--library <library file>]
          [--datadir <data directory>]
          [--moduledir <module directory>]
          [--tmpdir <tmp directory>]
          [--cachedir <user cache directory>]
          [--localedir <locale directory>]
          [--luacmd <lua command>]
          [--noiseprofiles <noiseprofiles json file>]
          [--conf <key>=<value>]
          [-t <num openmp threads>]

ພາລາມິເຕີທັງໝົດແມ່ນເປັນຕົວເລືອກ. ໃນກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່ darktable ຄວນຖືກເລີ່ມຕົ້ນໂດຍບໍ່ມີພາລາມິເຕີເພີ່ມເຕີມ, ເຊິ່ງໃນກໍລະນີນີ້ darktable ຈະໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເໝາະສົມ.

ການກູ້ຄືນສ່ວນແຈ້ງ (highlight reconstruction)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຫຼີກລ່ຽງສ່ວນແຈ້ງເປັນສີມ່ວງ ແລະ ພະຍາຍາມກູ້ຄືນສີໃນສ່ວນແຈ້ງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ການກູ້ຄືນ, ໄຟລ໌ RAW.
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ພະຍາຍາມກູ້ຄືນຂໍ້ມູນສີສຳລັບພິກເຊວທີ່ລົ້ນ (clipped) ໃນຊ່ອງສັນຍານ RGB ໃດໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍຊ່ອງ.

🔗ແສງລົ້ນ (clipping)

ແສງລົ້ນ (Clipping) ເກີດຂຶ້ນເມື່ອປະລິມານແສງທີ່ໄດ້ຮັບເກີນຄວາມສາມາດຂອງເຊັນເຊີກ້ອງທີ່ຈະບັນທຶກແສງນັ້ນໄດ້ (photosite saturation) ຫຼື ເກີນຄວາມສາມາດຂອງໄຟລ໌ RAW ທີ່ຈະເກັບຂໍ້ມູນໄດ້ (digital clipping). ເມື່ອພິກເຊວລົ້ນແລ້ວ ພວກເຮົາຈະບໍ່ສາມາດຮູ້ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແນ່ນອນຂອງພິກເຊວນັ້ນໄດ້ອີກ – ຮູ້ພຽງແຕ່ວ່າມັນມີຄ່າເທົ່າກັບ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າຄ່າສູງສຸດທີ່ພິກເຊວນັ້ນຈະເກັບໄດ້.

ໃນທາງອຸດົມຄະຕິ, ຈຸດອີ່ມຕົວຂອງ photosite ຄວນຈະເປັນຄ່າດຽວກັບທີ່ເກີດ digital clipping (ເພື່ອໃຫ້ໃຊ້ຊ່ວງໄດນາມິກຂອງກ້ອງໄດ້ສູງສຸດ) ແຕ່ຄ່າເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະຕ່າງກັນໃນກ້ອງແຕ່ລະລຸ້ນ. Darktable ໃຊ້ “ຈຸດສີຂາວ (white point)” ຂອງກ້ອງເພື່ອຕັດສິນວ່າຊ່ອງສັນຍານນັ້ນລົ້ນ ຫຼື ບໍ່. ຫາກຕັ້ງຄ່າຈຸດສີຂາວບໍ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບກ້ອງໃດໜຶ່ງ, ອາດເຮັດໃຫ້ພິກເຊວທີ່ປົກກະຕິຖືກຖືວ່າລົ້ນ ແລະ ສົ່ງຜົນເສຍຕໍ່ປະສິດທິພາບຂອງໂມດູລນີ້.

ເມື່ອກ້ອງຮັບແສງ (ໂດຍໃຊ້ເຊັນເຊີແບບ Bayer ປົກກະຕິ) ແຕ່ລະພິກເຊວຈະແທນຄ່າສີດຽວ (R,G,B), ເຊິ່ງຈາກນັ້ນຈະຖືກປະມວນຜົນໂດຍໂມດູລເດໂມເຊກ (demosaic) ເພື່ອຄິດໄລ່ສີຂອງພິກເຊວຂ້າງຄຽງ. ຜົນທີ່ໄດ້ມັກຈະເປັນພິກເຊວ (ໃນຮູບທີ່ເດໂມເຊກແລ້ວ) ທີ່ລົ້ນໃນບາງຊ່ອງສັນຍານ (R,G,B) ແຕ່ບໍ່ລົ້ນໃນຊ່ອງອື່ນ.

ການແກ້ໄຂເລນ (lens correction)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງທາງແສງຂອງເລນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເລຂາຄະນິດ ແລະ ການສ້າງຄືນໃໝ່, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ແກ້ໄຂ (ຫຼື ຈຳລອງ) ຄວາມບິດເບືອນຂອງເລນ, ຄວາມຜິດພ້ຽນຂອງສີ (TCA) ແລະ ຂອບມືດ (vignetting) ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

ທ່ານສາມາດເລືອກໃຊ້ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂເລນທີ່ຝັງຢູ່ໃນໄຟລ໌ RAW (ຖ້າມີ/ຮອງຮັບ) ຫຼື ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂ ທີ່ສະໜອງໃຫ້ໂດຍ Lensfun library ຈາກພາຍນອກ.

ນອກຈາກນີ້ຍັງມີການຄວບຄຸມເພີ່ມເຕີມສຳລັບການແກ້ໄຂຂອບມືດດ້ວຍຕົນເອງ ໃນກໍລະນີທີ່ໂປຣໄຟລ໌ເລນຂອງທ່ານ ບໍ່ພຽງພໍ ຫຼື ບໍ່ມີ.

ໝາຍເຫດ: ຖ້າເປີດໃຊ້ການແກ້ໄຂ TCA ໃນໂມດູນນີ້, ການໃຊ້ raw chromatic aberrations ຮ່ວມດ້ວຍອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດພ້ຽນຈາກການແກ້ໄຂທີ່ຫຼາຍເກີນໄປ.

🔗ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂ Lensfun

ຖ້າ Lensfun library ໃນລະບົບຂອງທ່ານບໍ່ມີໂປຣໄຟລ໌ການແກ້ໄຂສຳລັບການລວມກັນຂອງກ້ອງ/ເລນທີ່ກວດພົບອັດຕະໂນມັດ, ການຄວບຄຸມສຳລັບຄ່າໂຟໂຕເມທຣິກສາມຢ່າງ (ຂ້າງລຸ່ມນີ້) ຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຂໍ້ຄວາມເຕືອນ. ທ່ານສາມາດລອງຄົ້ນຫາ ໂປຣໄຟລ໌ທີ່ຖືກຕ້ອງດ້ວຍຕົນເອງໃນເມນູ.

ຖ້າເລນຂອງທ່ານມີຢູ່ໃນລາຍການແຕ່ລະບົບບໍ່ສາມາດລະບຸໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ອາດຈະຕ້ອງມີການປັບແຕ່ງໃນໂປຣແກຣມ exiv2 (ເບິ່ງລາຍລະອຽດທີ່ ໂພສນີ້). ໝາຍເຫດ: ທ່ານອາດຈະຕ້ອງ ນຳເຂົ້າຮູບພາບຄືນໃໝ່ຫຼັງຈາກປັບແຕ່ງແລ້ວ ເພາະຊື່ເລນຈະຖືກດຶງມາໃນລະຫວ່າງການນຳເຂົ້າ.

ໂດຍປົກກະຕິ, ມີພຽງແຕ່ເລນທີ່ເຂົ້າກັນໄດ້ໂດຍກົງກັບເມົາທ໌ (mount) ຂອງກ້ອງທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກສະແດງ ແລະ ລະບຸອັດຕະໂນມັດ. ຖ້າທ່ານໃຊ້ເລນຕ່າງເມົາທ໌ຜ່ານອະແດັບເຕີ (ເຊັ່ນ: ເລນ Canon EF ໃສ່ກ້ອງ Nikon Z), ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງມື lensfun-add-adapter ເພື່ອເປີດໃຊ້ງານເລນເຫຼົ່ານັ້ນ.

ການຄາລິເບຣດສີ (color calibration)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບແກ້ພື້ນທີ່ສີ ເຊັ່ນ: ຄວາມສົມດຸນສີຂາວ, ການປະສົມຊ່ອງສັນຍານ ແລະ ການປ່ຽນເປັນຮູບຂາວດຳໂດຍຈຳລອງແບບຈາກຟີມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່, RGB ຫຼື XYZ.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ໂມດູນທີ່ຄົບເຄື່ອງສຳລັບການປັບແກ້ພື້ນທີ່ສີ, ການປັບຄວາມສົດດຸນສີຂາວ ແລະ ການປະສົມຊ່ອງສັນຍານ.

ໂມດູນທີ່ງ່າຍແຕ່ມີປະສິດທິພາບນີ້ສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນວິທີດັ່ງນີ້:

ເພື່ອປັບຄວາມສົມດຸນສີຂາວ (ການປັບຕົວຕາມສີ), ໂດຍເຮັດວຽກຮ່ວມກັບໂມດູນ white balance. ໃນທີ່ນີ້, ໂມດູນ white balance ຈະເຮັດການປັບເບື້ອງຕົ້ນ (ເຊິ່ງຈຳເປັນສຳລັບໂມດູນ demosaic), ແລະ ຈາກນັ້ນໂມດູນ color calibration ຈະຄຳນວນຄວາມສົມດຸນສີຂາວທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມການຮັບຮູ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ໃຊ້ input color profile ແລ້ວ.
ໃຊ້ເປັນ ຕົວປະສົມຊ່ອງສັນຍານ RGB ແບບງ່າຍໆ, ໂດຍປັບຊ່ອງຂາອອກ R, G ແລະ B ອີງຕາມຊ່ອງຂາເຂົ້າ R, G ແລະ B, ເພື່ອເຮັດການປັບໂທນສີແບບ cross-talk.
ເພື່ອປັບ ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ ຂອງຮູບພາບ, ອີງຕາມຄວາມແຮງທີ່ສຳພັນກັນຂອງຊ່ອງສີ R, G ແລະ B ຂອງແຕ່ລະພິກເຊວ.

ການຈັບຄູ່ສີ (color mapping)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຖ່າຍໂອນຈານສີ ແລະ ການກະຈາຍໂທນສີຈາກຮູບໜຶ່ງໄປຫາອີກຮູບໜຶ່ງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ຖ່າຍໂອນລັກສະນະ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງສີຈາກຮູບພາບໜຶ່ງໄປຫາອີກຮູບພາບໜຶ່ງ.

ໂມດູນນີ້ຈະວິເຄາະຄຸນລັກສະນະຂອງສີທາງສະຖິຕິຂອງຮູບຕົ້ນທາງ ແລະ ຮູບເປົ້າໝາຍ. ຈາກນັ້ນສີຂອງຮູບຕົ້ນທາງຈະຖືກຈັບຄູ່ໃຫ້ກົງກັບສີໃນຮູບເປົ້າໝາຍ.

ຕ້ອງມີສອງຂັ້ນຕອນໃນການໃຊ້ໂມດູນນີ້:

Open the source image in the darkroom view and acquire its color characteristics by pressing the “acquire as source” button. A set of color clusters is generated and displayed in the “source clusters” area. Each cluster is represented by a set of color swatches with the mean value in the center surrounded by swatches indicating the variance within that cluster. The clusters are sorted in ascending order by their weight (the number of pixels that contribute to each of them).

ການໃສ່ກອບ (framing)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຂອບສີທຶບ ຫຼື ຂອບວ່າງອ້ອມຮູບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: linear ຫຼື non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂາອອກ: linear ຫຼື non-linear, RGB, display-referred.

ສ້າງກອບອ້ອມຮູບ.

ກອບປະກອບດ້ວຍຂອບນອກ ( border - ດ້ວຍສີທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ) ແລະ ເສັ້ນຂອບພາຍໃນຂອບນັ້ນ ( frame line - ດ້ວຍສີທີສອງທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ). ມີຕົວເລືອກຕ່າງໆ ເພື່ອຄວບຄຸມຮູບຮ່າງ ແລະ ສີຂອງກອບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດຂອບ: ຂະໜາດຂອງກອບເປັນເປີເຊັນຂອງຮູບຕົ້ນສະບັບ.
ອັດຕາສ່ວນພາບ: ອັດຕາສ່ວນພາບຂອງຜົນໄດ້ຮັບສຸດທ້າຍ (ຄື ຮູບຕົ້ນສະບັບບວກກັບກອບ). ຄລິກຂວາທີ່ແຖບເລື່ອນເພື່ອປ້ອນອັດຕາສ່ວນທີ່ກຳນົດເອງ (ເຊັ່ນ “6:5”).
ທິດທາງ (orientation): ທິດທາງຂອງກອບ (ແນວຕັ້ງ/ແນວນອນ). ເລືອກ ‘ອັດຕະໂນມັດ (auto)’ ເພື່ອໃຫ້ darktable ເລືອກທິດທາງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດຕາມຮູບຕົ້ນສະບັບ.
ຕຳແໜ່ງແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ: ເລືອກຈາກຊຸດອັດຕາສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າເພື່ອຄວບຄຸມຕຳແໜ່ງຂອງຮູບເທິງແກນນອນ/ແກນຕັ້ງ. ເຈົ້າຍັງສາມາດຄລິກຂວາ ແລະ ປ້ອນອັດຕາສ່ວນຂອງເຈົ້າເອງເປັນ “x/y”.
ຂະໜາດເສັ້ນກອບ: ເປີເຊັນຂອງຂະໜາດເສັ້ນກອບ, ທຽບກັບຂະໜາດຂອບໃນສ່ວນທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ.
ໄລຍະຫ່າງເສັ້ນກອບ (frame line offset): ຕຳແໜ່ງຂອງເສັ້ນກອບ, ທຽບກັບຮູບຕົ້ນສະບັບ. ເລືອກ 0% ສຳລັບເສັ້ນກອບທີ່ຕິດກັບຮູບ. ເລືອກ 100% ສຳລັບເສັ້ນກອບທີ່ຕິດກັບຂອບນອກ.
ສີຂອບ / ສີເສັ້ນກອບ: ຕົວເລືອກສີຄູ່ໜຶ່ງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ກຳນົດສີຂອງຂອບ ແລະ ເສັ້ນກອບ. ການຄລິກໃສ່ຊ່ອງສີຈະເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເຊິ່ງມີສີທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆ ໃຫ້ເລືອກ ຫຼື ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າກຳນົດສີໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ໄດ້. ເຈົ້າຍັງສາມາດເປີດໃຊ້ ຕົວເລືອກສີ (picker) ເພື່ອເກັບຕົວຢ່າງສີຈາກຮູບໄດ້.
ສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳ (show guides): ໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງເພື່ອສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນ. ຄລິກທີ່ໄອຄອນເບື້ອງຂວາເພື່ອຄວບຄຸມຄຸນສົມບັດຂອງເສັ້ນຄຳແນະນຳ. ເບິ່ງ ເສັ້ນຄຳແນະນຳ ແລະ ສິ່ງວາງທັບ ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

ການເຊັນເຊີ (censorize)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ເຊັນເຊີປ້າຍທະບຽນລົດ ແລະ ສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍເພື່ອຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ຄວາມຖີ່ (frequential), RGB.
ຂາອອກ: ພິເສດ, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ຫຼຸດຄຸນນະພາບຂອງບາງສ່ວນໃນຮູບພາບໃຫ້ເບິ່ງສວຍງາມ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ບຸກຄົນ/ວັດຖຸບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຕົນໄດ້ ຫຼື ເຊື່ອງສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍ.

Censorize ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ແບບເສັ້ນຊື່ ເພື່ອໃຊ້ການເບຼີແບບ Gaussian ແລະ noise ຄວາມສະຫວ່າງແບບ Gaussian ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກຟີຊິກ.

ນອກຈາກການເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຕົນໄດ້ແລ້ວ, ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງສ້າງສັນອື່ນໆໄດ້ອີກ, ຕົວຢ່າງ:

ປະສົມການເບຼີແບບງ່າຍໆເຂົ້າກັບ ໂໝດການປະສົມ (blend mode) ແບບຄູນ (multiply) ເພື່ອສ້າງເອັບເຟັກແສງຟຸ້ງ (Orton effect) ທີ່ສົມຈິງ.
ປະສົມການເບຼີແບບງ່າຍໆເຂົ້າກັບໂໝດການປະສົມແບບລົບ (subtract) ແລະ ຄວາມໂປ່ງໃສຕ່ຳ ເພື່ອສ້າງ unsharp mask, ເຊິ່ງຄ້າຍຄືກັບໂມດູນ sharpen ແຕ່ຢູ່ໃນພື້ນທີ່ RGB ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ເພີ່ມ noise ເພື່ອສ້າງເມັດຟີມ (grain) ແບບທຽມ.

ໝາຍເຫດ: ວິທີການເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດລະບຸຕົວຕົນໄດ້ໃນໂມດູນນີ້ ແມ່ນບໍ່ໄດ້ປອດໄພທາງນິຕິວິທະຍາ (forensically safe) ເພາະເນັ້ນຄວາມສວຍງາມເປັນຫຼັກ. ເທັກນິກທາງນິຕິວິທະຍາບາງຢ່າງອາດຈະຍັງສາມາດກູ້ຄືນເນື້ອຫາທີ່ຖືກເຊັນເຊີໄດ້ໂດຍອີງຕາມໂຄງສ້າງຂອງມັນ, ໂດຍສະເພາະຮູບຊົງງ່າຍໆ ແລະ ຂໍ້ຄວາມ (ເຊັ່ນ: ປ້າຍທະບຽນລົດ, ເລກທີຖະໜົນ).

ການແຍກໂທນສີ (split-toning)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ໃຊ້ສອງສີທີ່ກຳນົດສຳລັບສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ ເພື່ອສ້າງເອັບເຟັກໂທນສີແບບເສັ້ນຊື່ລະຫວ່າງສອງສີນັ້ນໂດຍມີຈຸດປ່ຽນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ສ້າງເອັບເຟັກໂທນສີແບບເສັ້ນຊື່ສອງສີ ໂດຍທີ່ສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງຈະຖືກແທນດ້ວຍສອງສີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ໂມດູນ split-toning ບໍ່ໄດ້ປ່ຽນພາບເປັນຂາວດຳ ແລະ ໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດຈຳກັດໃນພາບສີ. ເພື່ອເຮັດການແຍກໂທນສີແບບດັ້ງເດີມ, ພາບຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນນີ້ຄວນຈະເປັນພາບຂາວດຳ (monochrome).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ສີຂອງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ: ຕັ້ງຄ່າໂທນສີ (hue) ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວ (saturation) ທີ່ຕ້ອງການສຳລັບທັງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ. ການຄລິກທີ່ກ່ອງສີຈະເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເຊິ່ງມີສີທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆໃຫ້ເລືອກ ຫຼື ສາມາດກຳນົດສີເອງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.
ຄວາມສົມດຸນ: ອັດຕາສ່ວນຂອງໂທນສີລະຫວ່າງເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ. ເມື່ອຕັ້ງໄວ້ທີ່ 50%, ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງໃນພາບຈະຖືກໃຊ້ສຳລັບໂທນສີສ່ວນເງົາ ແລະ ອີກເຄິ່ງໜຶ່ງສຳລັບໂທນສີສ່ວນສະຫວ່າງ.
ບີບອັດ: ເປີເຊັນຂອງຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງທັງໝົດ (ໂທນສີປານກາງ) ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການແຍກໂທນສີ. ນີ້ຈະບີບອັດເອັບເຟັກໃຫ້ຢູ່ສະເພາະສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາໂທນສີປານກາງໄວ້.

ການເດໂມເຊກ (demosaic)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ສ້າງພິກເຊວ RGB ເຕັມຮູບແບບຈາກການອ່ານຄ່າອາເຣຕົວຕອງສີ (color filter array) ຂອງເຊັນເຊີ.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຄວບຄຸມວິທີການຖອດລະຫັດໂມເຊ (demosaic) ຂອງໄຟລ໌ດິບ ແລະ ເລືອກໃຊ້ການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃນຂັ້ນຕອນການບັນທຶກ (capture sharpening).

🔗ຟິວເຕີເບເຢີ (bayer filters)

ເຊລຮັບແສງຂອງກ້ອງດິຈິຕອນ (ໂດຍທົ່ວໄປເອີ້ນວ່າ “ຈຸດຮັບແສງ” ຫຼື “photosites”) ບໍ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ສີ – ພວກມັນສາມາດບັນທຶກໄດ້ພຽງແຕ່ລະດັບຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນເທົ່ານັ້ນ. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບສີ, ແຕ່ລະເຊລຈະຖືກປິດທັບດ້ວຍຟິວເຕີສີ (ແດງ, ຂຽວ ຫຼື ຟ້າ) ເພື່ອໃຫ້ແສງຂອງສີນັ້ນຜ່ານໄປໄດ້. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ແຕ່ລະຈຸດຮັບແສງ (ແລະ ແຕ່ລະ “ພິກເຊລ” ຂອງພາບດິບ) ຈະມີຂໍ້ມູນຂອງຊ່ອງສີດຽວເທົ່ານັ້ນ.

ຊຸດຂອງຟິວເຕີສີທີ່ປົກຄຸມເຊັນເຊີ, ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ Color Filter Array (CFA), ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຈັດລຽງໃນຮູບແບບໂມເຊ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຟິວເຕີເບເຢີ (Bayer filter) (ເຖິງວ່າຈະມີຮູບແບບອື່ນນຳໃຊ້ຄືກັນ). ຂັ້ນຕອນການຖອດລະຫັດໂມເຊ (demosaic algorithm) ຈະສ້າງຊ່ອງສີອື່ນໆຄືນໃໝ່ ໂດຍການຄຳນວນຫາຄ່າລະຫວ່າງກາງ (interpolation) ຈາກຂໍ້ມູນຂອງຈຸດຮັບແສງຂ້າງຄຽງ. ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ ສາມາດອ່ານໄດ້ທີ່ບົດຄວາມ Wikipedia ກ່ຽວກັບ demosaicing ແລະ Bayer filter.

ການເບິ່ງເຫັນໃນບ່ອນແສງໜ້ອຍ (lowlight vision)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ຈຳລອງການເບິ່ງເຫັນຂອງມະນຸດໃນຕອນກາງຄືນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, XYZ.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ຈຳລອງການເບິ່ງເຫັນຂອງມະນຸດໃນບ່ອນແສງໜ້ອຍ. ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອປ່ຽນພາບກາງເວັນເປັນກາງຄືນໄດ້.

ແນວຄິດຄືການຄຳນວນພາບແບບ scotopic vision, ຊຶ່ງແມ່ນການເບິ່ງເຫັນຜ່ານຈຸລັງຮູບແທ່ງ (rods) ແທນທີ່ຈະແມ່ນຈຸລັງຮູບຈວຍ (cones) ໃນດວງຕາເມື່ອຢູ່ໃນບ່ອນແສງໜ້ອຍ. ຄວາມສະຫວ່າງແບບ Scotopic ຈະຖືກນຳມາປະສົມກັບຄ່າ photopic (ພິກເຊລສີປົກກະຕິ) ໂດຍໃຊ້ຟັງຊັນການປະສົມ. ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດຈຳລອງ Purkinje effect ໂດຍການເພີ່ມສີຟ້າລົງໃນສ່ວນທີ່ມືດຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ມາພ້ອມກັບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ (presets) ຫຼາຍແບບ, ຊຶ່ງສາມາດໃຊ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈວິທີການເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເສັ້ນໂຄ້ງ (curve): ແກນນອນສະແດງຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊລຈາກມືດ (ຊ້າຍ) ຫາ ສະຫວ່າງ (ຂວາ). ແກນຕັ້ງສະແດງຮູບແບບ ການເບິ່ງເຫັນຈາກກາງຄືນ (ລຸ່ມ) ຫາ ກາງເວັນ (ເທິງ).
ສີຟ້າ (blue): ຕັ້ງຄ່າສີຟ້າໃນສ່ວນເງົາ (Purkinje effect).

ການປະສົມພາບ (composite)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລວມຮູບພາບກັບອົງປະກອບຈາກຮູບອື່ນທີ່ຜ່ານການປະມວນຜົນແລ້ວ (ຍ້າຍໂມດູນນີ້ໄປໄວ້ຫຼັງ output color profile ຖ້າທ່ານເຫັນສີເປັນຂັ້ນ).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ສ້າງຮູບພາບປະສົມໂດຍການວາງຮູບທີ່ຜ່ານການປະມວນຜົນແລ້ວທັບເທິງຮູບປັດຈຸບັນ.

ລາກ ແລະ ວາງຮູບທີ່ປະມວນຜົນແລ້ວຈາກແຖບຟີມ (filmstrip) ລົງໃນຊ່ອງ “ວາງຮູບຈາກແຖບຟີມບ່ອນນີ້” ເພື່ອວາງທັບຮູບທີ່ເລືອກ, ຈາກນັ້ນປັບແຕ່ງຕຳແໜ່ງ ແລະ ຄຸນສົມບັດຕ່າງໆຂອງຮູບທີ່ວາງທັບນັ້ນ.

ກະລຸນາສັງເກດຈຸດຕ່າງໆດັ່ງນີ້:

ໂມດູນນີ້ບໍ່ໄດ້ລວມເອົາທໍ່ປະມວນຜົນ (pixelpipe) ທັງໝົດຂອງຮູບທີ່ມາວາງທັບ – ລວມເອົາສະເພາະສ່ວນທີ່ຢູ່ກ່ອນໂມດູນ composite ເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການລວມໂມດູນໃດໆທີ່ຢູ່ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານຄວນຍ້າຍໂມດູນ composite ໃນຮູບທີ່ຈະມາວາງທັບໄປໄວ້ທາງຫຼັງສຸດ ແລະ ແກ້ໄຂໃຫ້ສຳເລັດກ່ອນທີ່ຈະລາກມາວາງໃສ່ຮູບເປົ້າໝາຍ.
ເນື່ອງຈາກ darktable ຈະຕ້ອງປະມວນຜົນສອງຮູບພ້ອມກັນ, ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ປະສິດທິພາບຫຼຸດລົງຢ່າງຊັດເຈນ, ດັ່ງນັ້ນ ພະຍາຍາມຫຼີກລ່ຽງການແກ້ໄຂທີ່ຊັບຊ້ອນຫຼາຍເກີນໄປໃນທັງສອງຮູບ.
ຮູບທີ່ມາວາງທັບຈະຖືກນຳເຂົ້າດ້ວຍຄວາມລະອຽດພຽງ 8 ບິດ ຕໍ່ພິກເຊວ ແທນທີ່ຈະເປັນຄ່າ floating point ເຕັມຮູບແບບທີ່ໃຊ້ໃນ darktable. ໝາຍຄວາມວ່າການປ່ຽນແປງໃຫຍ່ໆຫຼັງຈາກໂມດູນ composite ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດສີເປັນຂັ້ນ (banding). ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ແນະນຳໃຫ້ປະມວນຜົນຮູບໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດກ່ອນທີ່ຈະຮອດໂມດູນ composite. ໃຫ້ຍ້າຍໂມດູນ composite ໄປຕາມຕຳແໜ່ງທີ່ເໝາະສົມເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນນີ້.

ການລ້າງຮູບພາບຂາວດຳ (monochrome)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ການຖ່າຍຮູບມີປະຫວັດສາດອັນຍາວນານໃນການສ້າງຮູບພາບຂາວດຳ (monochrome), ແລະ ຫຼາຍຄົນຍັງຄົງມັກຮັກໃນການຖ່າຍຮູບລັກສະນະນີ້. ເຖິງວ່າຈະມີກ້ອງທີ່ຖືກປັບແຕ່ງພິເສດທີ່ມີເຊັນເຊີຂາວດຳແທ້ໆ, ແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ຍັງຄົງໃຊ້ກ້ອງທຳມະດາເພື່ອຖ່າຍຮູບສີ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ຽນໃຫ້ເປັນຮູບຂາວດຳໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນ.

ມີສອງວິທີຫຼັກໃນການປ່ຽນສີດັ່ງນີ້:

- ວິທີທາງກາຍະພາບ (physical approach): ເຊິ່ງພວກເຮົາພະຍາຍາມຈຳລອງວ່າຊັ້ນເຄືອບຟິມຖ່າຍຮູບທີ່ໃຊ້ສານເງິນ (silver-based) ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງໃນສາກແນວໃດ.
- ວິທີທາງການຮັບຮູ້ (perceptual approach): ເຊິ່ງພວກເຮົາປັບແຕ່ງຮູບພາບສີ ແລ້ວຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນປະຖົມພູມສີການຮັບຮູ້ ເຊັ່ນ CIE Lab.

ວິທີເຫຼົ່ານີ້, ແລະ ຟີເຈີອື່ນໆທີ່ກ່ຽວກັບຂາວດຳໃນ darktable, ຈະຖືກກ່າວເຖິງໃນພາກຕໍ່ໆໄປ.

🔗ການນຳເຂົ້າ ແລະ ການໝາຍຮູບພາບວ່າເປັນຂາວດຳ

ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບ, ມີຄຸນສົມບັດຫຼາຍຢ່າງທີ່ສາມາດໃຊ້ເພື່ອບົ່ງບອກວ່າຮູບພາບນັ້ນຕ້ອງການການຈັດການແບບຂາວດຳ:

- ຖ້າຮູບພາບຖືກຖ່າຍດ້ວຍກ້ອງຂາວດຳ (achromatic), ຮູບພາບຈະຖືກໝາຍວ່າເປັນຂາວດຳໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
- ເມື່ອທ່ານຖ່າຍຮູບທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ເປັນຂາວດຳ, ມັນຈະຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍຫາກທ່ານຕັ້ງກ້ອງໃຫ້ຢູ່ໃນໂໝດ “ຂາວດຳ (black & white)”. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເຫັນພາບວ່າສາກນັ້ນຈະເປັນແນວໃດໃນແບບຂາວດຳຜ່ານໜ້າຈໍ liveview ຫຼື ຊ່ອງເບິ່ງພາບອີເລັກທຣອນນິກ. ກ້ອງຈະຍັງຄົງເກັບຂໍ້ມູນສີຄົບຖ້ວນໃນໄຟລ໌ Raw, ແຕ່ຮູບຕົວຢ່າງ JPEG ທີ່ຝັງມານຳຈະເປັນຂາວດຳ. ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບດັ່ງກ່າວ, darktable ສາມາດໝາຍຮູບພາບວ່າເປັນຂາວດຳໂດຍອັດຕະໂນມັດ ໂດຍອີງຕາມຮູບຕົວຢ່າງນັ້ນ.
ການກວດສອບວ່າຮູບຕົວຢ່າງເປັນຂາວດຳຫຼືບໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ນຳເຂົ້າຊ້າລົງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກປິດໄວ້ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ. ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ການກວດສອບນີ້ໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ກວດຫາຮູບຕົວຢ່າງຂາວດຳ
- ເມື່ອປະມວນຜົນໄຟລ໌ Raw, ຂັ້ນຕອນທຳອິດຄືການ ແຍກສີ (demosaic). ຖ້າທ່ານຕັ້ງ ວິທີການແຍກສີ ເປັນ “ຜ່ານໄປເລີຍ (ຂາວດຳ)”, ສິ່ງນີ້ຈະຖິ້ມຂໍ້ມູນສີໃນລະຫວ່າງຂະບວນການ, ແລະ darktable ຈະໝາຍຮູບພາບວ່າເປັນຂາວດຳ.
ໝາຍເຫດ: ທ່ານຄວນໃຊ້ວິທີນີ້ສະເພາະກັບຮູບພາບທີ່ຖ່າຍດ້ວຍກ້ອງທີ່ຖືກຖອດແຜ່ນກອງສີ (color filter array) ອອກແລ້ວເທົ່ານັ້ນ.

ການລົດແສງແບບໄລ່ລະດັບ (graduated density)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງຟິລເຕີລົດແສງແບບໄລ່ລະດັບ (graduated neutral density filter).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ຈຳລອງຟິລເຕີລົດແສງແບບໄລ່ລະດັບ ເພື່ອປັບແກ້ການຮັບແສງ ແລະ ສີໃນລັກສະນະຄ່ອຍໆ ປ່ຽນແປງ.

ເສັ້ນຈະສະແດງເທິງໜ້າຈໍ ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດປັບຕຳແໜ່ງ ແລະ ການໝູນຂອງການໄລ່ສີໄດ້ດ້ວຍເມົາສ໌.

ໂມດູລນີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຈຸດລົບແບບແຖບສີ (banding artifacts) ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂບາງຢ່າງ. ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາເປີດໃຊ້ງານໂມດູລ ດິດເທີ ຫຼື ໂພສເຕີໄຣສ໌ (dither or posterize) ເພື່ອລົດບັນຫາເຫຼົ່ານີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມເຂັ້ມ (density): ຕັ້ງຄ່າຄວາມເຂັ້ມຂອງຟິລເຕີ (EV). ຄ່າຕ່ຳຈະເຮັດໃຫ້ຮູບມືດລົງເລັກນ້ອຍ ໃນຂະນະທີ່ຄ່າສູງຈະສ້າງຟິລເຕີທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນ.
ຄວາມແຂງ (hardness): ລະດັບການໄລ່ລະດັບຂອງການໄລ່ສີ. ຄ່າຕ່ຳຈະສ້າງການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ນຸ່ມນວນ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າສູງຈະເຮັດໃຫ້ການເຊື່ອມຕໍ່ເຫັນຊັດເຈນ ຫຼື ຕັດກັນຫຼາຍຂຶ້ນ.
ການໝູນ (rotation): ການໝູນຂອງຟິລເຕີ. ຄ່າລົບຈະໝູນຕາມເຂັມໂມງ. ການໝູນຍັງສາມາດຕັ້ງຄ່າໄດ້ໂດຍການລາກປາຍເສັ້ນການໄລ່ສີດ້ວຍເມົາສ໌.
ຄ່າສີ (hue): ເລືອກຄ່າສີເພື່ອເພີ່ມສີຍ້ອມ (color cast) ໃຫ້ກັບການໄລ່ສີ.
ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ (saturation): ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີຍ້ອມທີ່ຈະເພີ່ມໃຫ້ກັບການໄລ່ສີ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນເປັນ 0 ເຊິ່ງເປັນສີທີ່ເປັນກາງ)

ການລົດໝອກຄັວນ (haze removal)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລົບໝອກ ແລະ ຄວາມມົວຈາກບັນຍາກາດອອກຈາກຮູບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ຄວາມຖີ່ (frequential), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ລົດຜົນກະທົບຂອງຝຸ່ນ ແລະ ໝອກຄັວນໃນບັນຍາກາດໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ໂມດູລນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ໃນລັກສະນະທົ່ວໄປເພື່ອເພີ່ມສີສັນໃຫ້ກັບຮູບ ໂດຍສະເພາະໃນພື້ນທີ່ທີ່ມີຄອນທຣາສຕ່ຳ.

ໝອກຄັວນຈະດູດຊຶມແສງຈາກວັດຖຸໃນສາກ ແຕ່ມັນກໍເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງແສງພື້ນຫຼັງທີ່ຟຸ້ງກະຈາຍ. ໂມດູລການລົດໝອກຄັວນຈະປະເມີນປະລິມານໝອກຄັວນໃນແຕ່ລະສ່ວນຂອງຮູບກ່ອນ. ຈາກນັ້ນມັນຈະລົບແສງພື້ນຫຼັງທີ່ຟຸ້ງກະຈາຍອອກຕາມຄວາມແຮງຂອງມັນໃນແຕ່ລະພື້ນທີ່ ແລະ ກູ້ຄືນແສງຕົ້ນສະບັບຂອງວັດຖຸ.

ການຕັ້ງຄ່າຕົວຄວບຄຸມທັງສອງຂອງໂມດູລໄວ້ທີ່ຄ່າສູງສຸດ (unity) ຈະເຮັດໃຫ້ການລົດໝອກຄັວນມີປະສິດທິພາບສູງສຸດ ແຕ່ກໍອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຈຸດລົບ (artifacts) ໄດ້. ການລົບແສງບັນຍາກາດອອກທັງໝົດອາດເຮັດໃຫ້ຮູບເບິ່ງແບນ ແລະ ເບິ່ງບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ. ຄ່າທີ່ເໝາະສົມໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະຕ່ຳກວ່າຄ່າສູງສຸດ ແລະ ຂຶ້ນກັບຮູບແຕ່ລະຮູບ ລວມທັງຄວາມມັກສ່ວນຕົວ.

ໝາຍເຫດ: ເຖິງແມ່ນວ່າໂມດູລນີ້ຈະເພີ່ມຄອນທຣາສ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ, ແລະ ຈະໃຊ້ບໍ່ໄດ້ຜົນກັບຮູບຈຳນວນຫຼາຍທີ່ບໍ່ມີໝອກຄັວນແທ້ໆ. ເພື່ອເພີ່ມຄອນທຣາສໃນຮູບທີ່ບໍ່ມີໝອກ, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ (local contrast), ການຟຸ້ງ ຫຼື ການເຮັດໃຫ້ຄົມ (diffuse or sharpen), ຫຼື ໃຊ້ແຖບ 4-ways ໃນ ສົມດຸນສີ RGB (color balance rgb) (ຫຼຸດສ່ວນເງົາ ແລະ ເພີ່ມຄວາມສະຫວ່າງ).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມແຮງ (strength): ປະລິມານການລົດໝອກຄັວນ. ທີ່ຄ່າສູງສຸດ (unity), ໂມດູລຈະລົບໝອກຄັວນທີ່ກວດພົບອອກ 100 ເປີເຊັນ ຕາມໄລຍະທາງທີ່ກຳນົດ. ຄ່າລົບຈະເພີ່ມປະລິມານໝອກຄັວນໃນຮູບ.
ໄລຍະທາງ (distance): ຈຳກັດໄລຍະທາງທີ່ຈະລົດໝອກຄັວນ. ສຳລັບຄ່າທີ່ນ້ອຍ, ການລົດໝອກຄັວນຈະຖືກຈຳກັດຢູ່ສະເພາະສ່ວນໜ້າ (foreground) ຂອງຮູບ. ໝອກຄັວນຈະຖືກລົບອອກຈາກທັງຮູບຫາກຕັ້ງພາຣາມີເຕີໄລຍະທາງໄວ້ທີ່ຄ່າສູງສຸດ (unity). ຫາກຄ່າ ຄວາມແຮງ ເປັນລົບ, ຕົວຄວບຄຸມໄລຍະທາງຈະບໍ່ສົ່ງຜົນໃດໆ.

ການວາງແນວ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ພິກ ຫຼື ໝຸນຮູບເທື່ອລະ 90 ອົງສາ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ໝຸນຮູບເທື່ອລະ 90 ອົງສາ ຫຼື ພິກຮູບໃນແນວນອນ ແລະ/ຫຼື ແນວຕັ້ງ.

ໂມດູນນີ້ຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການວາງແນວ (ການໝຸນ) ຈະຖືກກຳນົດໂດຍອັດຕະໂນມັດໂດຍອີງຕາມຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບ.

ການວາງແນວຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ການຈັດການກັບຮູບທີ່ເລືອກ ໃນໜ້າ ໄລທ໌ເທເບິລ (lighttable).

ໝາຍເຫດ: ພື້ນທີ່ ການຄຣັອບ (crop) ຈະຖືກຮັກສາໄວ້ເມື່ອມີການປ່ຽນແປງການວາງແນວ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການແປງ: ຄລິກສອງບາດທີ່ປ້າຍຊື່ເພື່ອຕັ້ງຄ່າການແປງກັບຄືນເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ
ໝຸນທວນເຂັມໂມງ: ໝຸນຮູບ 90 ອົງສາທວນເຂັມໂມງ
ໝຸນຕາມເຂັມໂມງ: ໝຸນຮູບ 90 ອົງສາຕາມເຂັມໂມງ
ພິກແນວນອນ: ພິກຮູບ (ແບບແວ່ນແຍງ) ໃນແນວນອນ
ພິກແນວຕັ້ງ: ພິກຮູບ (ແບບແວ່ນແຍງ) ໃນແນວຕັ້ງ
ສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳ (show guides): ໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງເພື່ອສະແດງເສັ້ນຄຳແນະນຳເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນ. ຄລິກທີ່ໄອຄອນເບື້ອງຂວາເພື່ອຄວບຄຸມຄຸນສົມບັດຂອງເສັ້ນຄຳແນະນຳ. ເບິ່ງ ເສັ້ນຄຳແນະນຳ ແລະ ສິ່ງວາງທັບ ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

ການຮັບແສງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແຕ່ງການຮັບແສງຂອງການຖ່າຍຮູບຄືນໃໝ່ ຄືກັບວ່າເຈົ້າຍັງປັບຢູ່ໃນກ້ອງ ໂດຍໃຊ້ການເຮັດໃຫ້ແຈ້ງຂຶ້ນແບບຮັກສາສີ ຄ້າຍຄືກັບການເພີ່ມຄ່າ ISO.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມສະຫວ່າງໂດຍລວມຂອງຮູບ.

ໂມດູລນີ້ມີສອງຮູບແບບການເຮັດວຽກ:

ປັບເອງ (manual): ຕັ້ງຄ່າ ການຮັບແສງ ແລະ ລະດັບສີດຳ ດ້ວຍຕົນເອງ
ອັດຕະໂນມັດ (ສະເພາະຮູບ RAW): ໃຊ້ການວິເຄາະຮີສໂຕກຣາມຂອງຮູບເພື່ອຕັ້ງຄ່າການຮັບແສງໂດຍອັດຕະໂນມັດ. Darktable ຈະເລືອກການຊົດເຊີຍການຮັບແສງທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຍ້າຍຄ່າ ເປີເຊັນໄທລ໌ (percentile) ທີ່ເລືອກໄປຫາ ລະດັບເປົ້າໝາຍ ທີ່ກຳນົດໄວ້ (ເບິ່ງຄຳນິຍາມລຸ່ມນີ້). ໂໝດນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍສຳລັບການປັບແຕ່ງຮູບຈຳນວນຫຼາຍໃຫ້ມີການຮັບແສງເທົ່າກັນໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຕົວຢ່າງການໃຊ້ງານທົ່ວໄປຄືການລົດການກະພິບ (deflickering) ຂອງຮູບຖ່າຍແບບທາມແລບສ໌ (time-lapse).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດ: ເລືອກຮູບແບບການເຮັດວຽກ (ອັດຕະໂນມັດ/ປັບເອງ).
ຊົດເຊີຍການຮັບແສງຂອງກ້ອງ (ໂໝດປັບເອງ): ລົບລ້າງຄ່າການຊົດເຊີຍແສງຂອງກ້ອງໂດຍອັດຕະໂນມັດ (ອ້າງອີງຈາກຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບ).
ໂໝດຮັກສາສ່ວນແຈ້ງ (ໂໝດປັບເອງ): ກ້ອງບາງລຸ້ນຈະຖ່າຍຮູບ RAW ໃຫ້ມືດກວ່າປົກກະຕິໃນໂໝດສະເພາະ ເຊັ່ນ HDR, ການຂະຫຍາຍຊ່ວງໄດນາມິກ, HLG ຫຼື AutoLightingOptimizer ເພື່ອປ້ອງກັນສ່ວນແຈ້ງ (highlights) ບໍ່ໃຫ້ລົ້ນ. ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ມັນຈະກູ້ຄືນການຮັບແສງທີ່ຖືກກັກໄວ້ (ປະລິມານເປັນຄ່າ EV ຈະສະແດງຢູ່ເທິງປຸ່ມ). ຕົວຄວບຄຸມນີ້ຈະປະກົດຂຶ້ນເມື່ອມີການກວດພົບໂໝດດັ່ງກ່າວໃນຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບເທົ່ານັ້ນ.
ການຮັບແສງ (ໂໝດປັບເອງ): ເພີ່ມ (ເລື່ອນໄປທາງຂວາ) ຫຼື ຫຼຸດ (ເລື່ອນໄປທາງຊ້າຍ) ຄ່າການຮັບແສງ (EV). ເພື່ອປັບໃຫ້ເກີນຂີດຈຳກັດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະແດງຢູ່ໃນແຖບເລື່ອນ, ໃຫ້ຄລິກຂວາ ແລ້ວປ້ອນຄ່າທີ່ຕ້ອງການໄດ້ສູງສຸດ +/-18 EV (ເບິ່ງ ການຄວບຄຸມໂມດູລ).; ເຄື່ອງມື ຕົວເລືອກສີ (picker) ທາງດ້ານຂວາຈະຕັ້ງຄ່າການຮັບແສງເພື່ອໃຫ້ຄ່າສະເລ່ຍຂອງພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກ ກົງກັບຄວາມສະຫວ່າງເປົ້າໝາຍທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນຕົວເລືອກ ການຈັບຄູ່ການຮັບແສງສະເພາະພື້ນທີ່.
ເປີເຊັນໄທລ໌ (percentile) (ໂໝດອັດຕະໂນມັດ): ກຳນົດຕຳແໜ່ງໃນຮີສໂຕກຣາມທີ່ຈະໃຊ້ສຳລັບການປັບແກ້ການຮັບແສງອັດຕະໂນມັດ. ເປີເຊັນໄທລ໌ທີ່ 50% ໝາຍເຖິງຕຳແໜ່ງໃນຮີສໂຕກຣາມທີ່ມີຄ່າພິກເຊວ 50% ສູງກວ່າ ແລະ 50% ຕ່ຳກວ່າຄ່າການຮັບແສງນັ້ນ.
ລະດັບເປົ້າໝາຍ (ໂໝດອັດຕະໂນມັດ): ກຳນົດລະດັບເປົ້າໝາຍສຳລັບການປັບແກ້ການຮັບແສງອັດຕະໂນມັດ (EV) ໂດຍທຽບກັບຈຸດສີຂາວ (white point) ຂອງກ້ອງ.
ການປັບແກ້ລະດັບສີດຳ (ທັງໂໝດປັບເອງ ແລະ ອັດຕະໂນມັດ): ປັບຈຸດລະດັບສີດຳເພື່ອແກ້ໄຂຄ່າ RGB ທີ່ຕິດລົບ.

ໝາຍເຫດ: ຫ້າມໃຊ້ການປັບແກ້ລະດັບສີດຳເພື່ອເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມຂອງສີດຳ ເພາະອາດເຮັດໃຫ້ສີທີ່ເກືອບດຳຖືກຕັດອອກ (clip) ຈາກຂອບເຂດສີ (gamut) ໂດຍການສ້າງຄ່າ RGB ທີ່ຕິດລົບ. ສິ່ງນີ້ອາດກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນຫາກັບບາງໂມດູລໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນຕໍ່ໄປ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງການປັບໂທນ (tone mapping curve) ເພື່ອເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມໃຫ້ກັບສີດຳແທນ. ຕົວຢ່າງ: ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ແຖບເລື່ອນ ການຮັບແສງສີດຳສຳພັດ (relative black exposure) ໃນແຖບ ສາກ (scene) ຂອງໂມດູລ filmic rgb, ຫຼື ປັບສ່ວນປາຍເສັ້ນໂຄ້ງໃຫ້ເລິກຂຶ້ນໃນໂມດູລ base curve.

ການເຮັດຂອບມືດ (vignetting)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງການຫຼຸດລົງຂອງແສງຈາກເລນບໍລິເວນໃກ້ຂອບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ: non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ນຳໃຊ້ເອັບເຟັກຂອບມືດກັບພາບ.

Vignetting ແມ່ນການປັບຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວຢູ່ບໍລິເວນຂອບພາບໃນຮູບຊົງທີ່ກຳນົດ. ຫຼາຍພາຣາມິເຕີທີ່ລະບຸດັ່ງລຸ່ມນີ້ ສາມາດປັບໄດ້ດ້ວຍຕົວຄວບຄຸມແບບກຣາຟິກທີ່ຈະສະແດງເທິງພາບເມື່ອໂມດູນຖືກເລືອກ, ເຊິ່ງຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນຮູບຊົງ ແລະ ຂອບເຂດຂອງເອັບເຟັກ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າອາດເຮັດໃຫ້ເກີດລາຍເສັ້ນສີ (banding artifacts) ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂບາງຢ່າງ. ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາເປີດໃຊ້ໂມດູນ dither or posterize ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນບັນຫານີ້.

ໝາຍເຫດເພີ່ມເຕີມ: ໂມດູນນີ້ອາດໃຫ້ຜົນລັດທີ່ເບິ່ງບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ຄວນໃຊ້ຢ່າງລະມັດລະວັງ. ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ການເປີດຮັບແສງ (exposure) ຮ່ວມກັບ ມາກສ໌ວົງຮີ (elliptical mask) ທີ່ມີພື້ນທີ່ການປ່ຽນຜ່ານກວ້າງໆ ແລະ ຫາກຈຳເປັນ ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ດ້ວຍມາກສ໌ອັນດຽວກັນເພື່ອຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຢູ່ບໍລິເວນຂອບແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຫຼຸດແສງ: ລັດສະໝີຂອງພື້ນທີ່ສ່ວນກາງກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມມີການເຮັດຂອບມືດ.
ລັດສະໝີຂອງການຫຼຸດແສງ: ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງການຫຼຸດແສງ. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນຜ່ານແຂງຂຶ້ນ.
ຄວາມສະຫວ່າງ: ຄວາມແຮງຂອງການປັບແຈ້ງ (ຄ່າບວກ) ຫຼື ປັບມືດ (ຄ່າລົບ).
ຄວາມອີ່ມຕົວ: ຄວບຄຸມຄວາມເຂັ້ມຂອງສີເມື່ອມີການຫຼຸດ/ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວໃນພື້ນທີ່ຂອບມືດ ຫຼື ຂອບແຈ້ງ.
ຈຸດກາງແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ: ເລື່ອນຈຸດກາງຂອງພື້ນທີ່ vignetting ໃນແນວນອນ ຫຼື ແນວຕັ້ງ.
ຮູບຊົງ: ຮູບຊົງຂອງເອັບເຟັກຂອບມືດ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຄື 1 ຈະສ້າງພື້ນທີ່ເປັນວົງມົນ ຫຼື ວົງຮີ. ຄ່າທີ່ນ້ອຍກວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຮູບຊົງເປັນຮູບສີ່ແຈຫຼາຍຂຶ້ນ; ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະປ່ຽນເປັນຮູບຊົງຄ້າຍກາກບາດ.
ອັດຕາສ່ວນອັດຕະໂນມັດ: ປັບອັດຕາສ່ວນຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງຂອງພື້ນທີ່ vignetting ໂດຍອັດຕະໂນມັດໃຫ້ກົງກັບອັດຕາສ່ວນຂອງພາບ. ໂດຍທົ່ວໄປຈະເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ vignetting ເປັນຮູບວົງຮີ.
ອັດຕາສ່ວນຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງ: ປັບອັດຕາສ່ວນຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງຂອງພື້ນທີ່ vignetting ດ້ວຍຕົນເອງ.
dithering: Activate random noise dithering to alleviate banding artifacts caused by vignette gradients. Select “8-bit output” to prevent banding on monitor display and for JPEGs. When set to “16-bit output”, only a small amount of dithering is applied, just strong enough to compensate for banding on the fine grained 16-bit level. It is now recommended that you instead use the dither or posterize module to alleviate banding artifacts.

ການເຮັດໃຫ້ເບີຼ (blurs)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງການເບີຼຈາກເລນ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກຟີຊິກ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຈຳລອງການເບີຼທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກຟີຊິກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ແບບ scene-referred.

🔗ປະເພດການເບີຼ

ມີສາມປະເພດການເບີຼໃຫ້ເລືອກ:

1. ເບີຼຈາກເລນ (lens blur): ຈຳລອງໄດອາແຟຣມຂອງເລນເພື່ອສ້າງໂບເກ້ (bokeh) ແບບສັງເຄາະ.
1. ເບີຼຈາກການເຄື່ອນໄຫວ (motion blur): ຈຳລອງຜົນກະທົບຈາກການເຄື່ອນໄຫວຂອງກ້ອງ.
1. Gaussian blur: ໃຊ້ສຳລັບການລຸດສັນຍານລົບ ຫຼື ສ້າງຜົນກະທົບທາງສິລະປະ.

ແຜນວາດດ້ານເທິງສະແດງຮູບຮ່າງຂອງການເບີຼ (Point Spread Function).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ທົ່ວໄປ

ລັດສະໝີການເບີຼ (blur radius): ຂະໜາດການກະຈາຍຂອງການເບີຼ.
ປະເພດການເບີຼ (blur type): ເລືອກຮູບແບບການເບີຼຕ່າງໆ.

🔗ການຄວບຄຸມສະເພາະສຳລັບການເບີຼຈາກເລນ

ຈຳນວນໃບໄດອາແຟຣມ (diaphragm blades)

ຈຳນວນແຜ່ນໃບຂອງຮູຮັບແສງ ທີ່ສົ່ງຜົນຕໍ່ຮູບຮ່າງຂອງໂບເກ້.

concavity

a concavity of 1 ensures the diaphragm is a regular convex polygon (triangle, pentagon, heptagon, etc.).

a concavity greater than 1 but lower than number of blades - 1 turns the shape into a star.

a concavity greater than number of blades - 1 but lower than number of blades turns the shape into an asterisk, when decreasing linearity below 1.

a concavity greater than or equal to number of blades degenerates the shape into a “burst pattern”.

ຄວາມເປັນເສັ້ນຊື່ (linearity)

ຄ່າ 0 ຈະສ້າງຮູບວົງມົນ, ຄ່າ 1 ຈະເຮັດໃຫ້ຂອບຂອງຮູບຮ່າງເປັນເສັ້ນຊື່.

ການໝຸນ (rotation)

ໝຸນຮູບຮ່າງຂອງການເບີຼອ້ອມຮອບຈຸດສູນກາງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມສະເພາະສຳລັບການເບຼີແບບເຄື່ອນໄຫວ

direction: The orientation of the motion’s path in angular degrees. 0° is horizontal motion.
ຄວາມໂຄ້ງ: ຄວາມໂຄ້ງຂອງການເຄື່ອນໄຫວ. ສູນຈະສ້າງເສັ້ນຊື່, ຄ່າລົບຈະສ້າງຄວາມໂຄ້ງແບບຍຸບເຂົ້າ (concave), ຄ່າບວກຈະສ້າງຄວາມໂຄ້ງແບບໂນນອອກ (convex).
offset: Shifts along the motion path following its curve. This is useful to select a portion of the curved path that is symmetrical, which produces a coma shape (example 1: direction = -45°, curvature = +2, offset = +0.5 ; example 2 : direction = -45°, curvature = +1, offset = +1).

🔗ຂໍ້ຄວນລະວັງ

This module is implemented using a “naive” convolution, which is a slow algorithm. Faster approaches are available (using FFT) but not yet implemented. The GPU implementation, through OpenCL, should hide this issue somewhat. In any case, the runtime of the module will increase with the square of the blur radius.

ເກຣນ (grain)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຈຳລອງເກຣນເງິນ (silver grains) ຈາກຟິລມ໌.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ຈຳລອງເກຣນຂອງຟິລມ໌ອານາລັອກ. ເກຣນຈະຖືກປະມວນຜົນເທິງຊ່ອງສັນຍານ L ຂອງພື້ນທີ່ສີ Lab.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຫຍາບ (coarseness): ຂະໜາດຂອງເກຣນ, ປັບຂະໜາດເພື່ອຈຳລອງຄ່າ ISO.
ຄວາມແຮງ (strength): ຄວາມແຮງຂອງເອັບເຟັກ.
ການເນັ້ນໂທນກາງ (mid-tone bias): ການເນັ້ນໄປທີ່ສ່ວນໂທນກາງ. ເມື່ອຄ່ານີ້ເພີ່ມຂຶ້ນ, ເກຣນຈະເບິ່ງເຫັນໄດ້ນ້ອຍລົງໃນສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນແຈ້ງ.

ແກ້ໄຂໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ (unbreak input profile)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແກ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າທີ່ອອກແບບມາເພື່ອໃຊ້ກັບ RGB ແບບບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ເພີ່ມເສັ້ນໂຄ້ງການປັບແກ້ໃຫ້ກັບຂໍ້ມູນພາບ. ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນຫາກເຈົ້າເລືອກໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າບາງຢ່າງໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ.

ຫາກເຈົ້າເລືອກໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ ICC ຈາກຜູ້ຜະລິດກ້ອງໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ, ມັກຈະຕ້ອງມີການໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງການປັບແກ້ລ່ວງໜ້າກັບຂໍ້ມູນພາບ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜົນລັດສຸດທ້າຍເບິ່ງມືດເກີນໄປ. ການປະມວນຜົນເພີ່ມເຕີມນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຫາກເຈົ້າໃຊ້ color matrices ມາດຕະຖານ ຫຼື ແບບປັບປຸງຂອງ darktable.

ເສັ້ນໂຄ້ງການປັບແກ້ຖືກກຳນົດດ້ວຍສ່ວນທີ່ເປັນເສັ້ນຊື່ ເຊິ່ງຂະຫຍາຍຈາກສ່ວນເງົາໄປຫາຂີດຈຳກັດສູງສຸດບາງຄ່າ ແລະ ເສັ້ນໂຄ້ງແກມມາ (gamma) ທີ່ກວມເອົາໂທນສີປານກາງ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ. ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ ກະລຸນາເບິ່ງໂຄງການ UFRaw.

ເສັ້ນຊື່ (linear): ຂີດຈຳກັດສູງສຸດສຳລັບພື້ນທີ່ທີ່ຖືວ່າເປັນເງົາ ແລະ ເປັນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີການປັບແກ້ແກມມາ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ໂປຣໄຟລ໌ຈະຕ້ອງການຄ່າລະຫວ່າງ 0.0 ຫາ 0.1.
ແກມມາ (gamma): ຄ່າແກມມາທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຊົດເຊີຍໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ. ສ່ວນຫຼາຍຄ່າທີ່ຕ້ອງການຄື 0.45 (ເຊິ່ງເປັນຄ່າສ່ວນກັບຂອງແກມມາ 2.2 ທີ່ໃຊ້ໃນໂປຣໄຟລ໌ຂອງຜູ້ຜະລິດບາງລາຍ).

ຂະຫຍາຍພື້ນທີ່ພາບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມພື້ນທີ່ວ່າງໃຫ້ກັບດ້ານຊ້າຍ, ເທິງ, ຂວາ ຫຼື ລຸ່ມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມຂະໜາດຂອງພື້ນທີ່ຮູບ (canvas) ແລະ ຕື່ມສ່ວນທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາດ້ວຍສີທີ່ເລືອກ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເປີເຊັນດ້ານຊ້າຍ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານຊ້າຍຂອງຮູບ.
ເປີເຊັນດ້ານຂວາ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານຂວາຂອງຮູບ.
ເປີເຊັນດ້ານເທິງ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານເທິງຂອງຮູບ.
ເປີເຊັນດ້ານລຸ່ມ: ປະລິມານການຂະຫຍາຍອອກໄປທາງດ້ານລຸ່ມຂອງຮູບ.
ສີ: ສີທີ່ຈະໃຊ້ຕື່ມໃສ່ໃນພື້ນທີ່ທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາ.

ຂາວດຳ (monochrome)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປ່ຽນຮູບເປັນຂາວດຳຢ່າງໄວວາໂດຍການໃຊ້ຕົວຕອງສີທີ່ປັບຄ່າໄດ້.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປ່ຽນຮູບເປັນຂາວດຳຢ່າງໄວວາໂດຍການໃຊ້ຕົວຕອງສີທີ່ປັບຄ່າໄດ້.

ເພື່ອໃຊ້ໂມດູນນີ້, ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຫຼຸດຂະໜາດຂອງຕົວຕອງລົງ (ເພື່ອເນັ້ນເອັບເຟັກຂອງມັນ) ແລະ ເລື່ອນມັນໄປຕາມແຖບສີເພື່ອຫາຄ່າຕົວຕອງທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບຮູບທີ່ຕ້ອງການ. ຈາກນັ້ນຄ່ອຍໆຂະຫຍາຍ ຕົວຕອງເພື່ອລວມເອົາໂທນສີອື່ນໆ ແລະ ເຮັດໃຫ້ໄດ້ໂທນສີທີ່ເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດຂຶ້ນ.

ເຖິງວ່າໂມດູນນີ້ຈະໃຊ້ງານງ່າຍ, ແຕ່ຜົນລັບທີ່ດີກວ່າມັກຈະໄດ້ມາຈາກການໃຊ້ preset ຈຳລອງສີຟີມ ໃນໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration).

ໝາຍເຫດ: ໃນບາງກໍລະນີ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີແຫຼ່ງກຳເນີດແສງສີຟ້າທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງຢູ່ໃນພາບ, ໂມດູນນີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຈຸດສີດຳທີ່ຜິດປົກກະຕິ. ໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລືອກ gamut clipping ໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫານີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດ/ຕຳແໜ່ງຂອງຕົວຕອງ: ຕຳແໜ່ງກາງເລີ່ມຕົ້ນຂອງຕົວຕອງຈະໃຫ້ຜົນທີ່ເປັນກາງ, ແຕ່ການລາກມັນໄປຕຳແໜ່ງອື່ນຈະເປັນການໃຊ້ ຕົວຕອງທີ່ຄ້າຍຄືກັບການຖ່າຍຮູບຂາວດຳຜ່ານແຜ່ນກອງສີແບບດັ້ງເດີມ.; ສາມາດເປີດໃຊ້ ເຄື່ອງມືດູດສີ ເພື່ອຕັ້ງຕຳແໜ່ງ ແລະ ຂະໜາດຂອງຕົວຕອງອັດຕະໂນມັດຕາມສ່ວນຂອງຮູບທີ່ເລືອກ. ໝູນລໍ້ເມົາສ໌ເພື່ອ ປ່ຽນຂະໜາດຕົວຕອງ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຊ່ວງສີທີ່ຖືກເລືອກມີຄວາມລະອຽດຫຼາຍຂຶ້ນ ຫຼື ໜ້ອຍລົງ.
ຈຸດສະຫວ່າງ (highlights): ຄວບຄຸມວ່າຈະຮັກສາລາຍລະອຽດສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງໄວ້ຫຼາຍປານໃດ.

ເຂດສີ (color zones)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບປ່ຽນຄ່າສີ (hue), ຄວາມສົດ (chroma) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ (lightness) ຂອງພິກເຊວສະເພາະສ່ວນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປັບແຕ່ງຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີຂອງພິກເຊວ ໂດຍອີງຕາມຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີເດີມຂອງພວກມັນ.

ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ CIE LCh ຊຶ່ງແຍກພິກເຊວອອກເປັນສ່ວນປະກອບ ຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີ. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານປັບແຕ່ງຄ່າເຫຼົ່ານີ້ຂອງກຸ່ມພິກເຊວທີ່ຕ້ອງການໂດຍການໃຊ້ ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves).

ກ່ອນອື່ນ ທ່ານຕ້ອງເລືອກວ່າຈະປັບແຕ່ງ (ເລືອກ) ພິກເຊວໂດຍອີງຕາມຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ຫຼື ຄ່າສີຂອງພວກມັນ. ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງສາມເສັ້ນໃນແຕ່ລະແຖບ ເພື່ອປັບຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມສົດ ແລະ ຄ່າສີຂອງຊ່ວງພິກເຊວທີ່ເລືອກໄວ້.

ໝາຍເຫດ: ຄວນໃຊ້ໂມດູນນີ້ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ເພາະການປ່ຽນຜ່ານລະຫວ່າງສີອາດຈະບໍ່ຮາບລ່ຽນ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ຮ່ວມກັບ parametric mask ແທນ.

🔗ວິທີການເລືອກພິກເຊວ

ໂມດູນ ເຂດສີ (color zones) ມີສາມວິທີໃນການເລືອກພິກເຊວທີ່ທ່ານຕ້ອງການປັບແຕ່ງ ຄື:

ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ (chromatic aberrations)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບແກ້ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ (ແສງແລບ).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ປັບແກ້ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ.

ກົງກັນຂ້າມກັບໂມດູນ raw chromatic aberrations, ໂມດູນນີ້ບໍ່ຕ້ອງການຂໍ້ມູນ raw ເປັນຂາເຂົ້າ.

🔗ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ

ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນລັດທີ່ດີທີ່ສຸດ, ແນະນຳໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນດັ່ງນີ້:

ຫຼຸດຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂມດູນ lens correction ໂດຍໃຊ້ສະໄລເດີ TCA.
ເພີ່ມຄ່າສະໄລເດີ strength (ຄວາມແຮງ) ໃນໂມດູນນີ້ເພື່ອໃຫ້ເຫັນຜົນກະທົບໄດ້ຊັດເຈນຂຶ້ນ.
ເພີ່ມຄ່າ radius (ລັດສະໝີ) ຈົນກວ່າຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຈະຫາຍໄປ. ຖ້າຫາກຍັງບໍ່ພໍ, ໃຫ້ລອງເປີດໃຊ້ງານຄ່າ “very large chromatic aberrations” (ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ).
ເລືອກ guide (ຕົວນຳທາງ) ທີ່ໃຫ້ຜົນລັດດີທີ່ສຸດໃນເລື່ອງຄວາມຄົມຊັດ ແລະ ຂໍ້ຜິດພາດຂອງພາບ (artifacts).
ຫຼຸດ strength ລົງເພື່ອຫຼີກເວັ້ນບໍ່ໃຫ້ສີຖືກກືນຫຼາຍເກີນໄປ.

ສຳລັບກໍລະນີທີ່ຊັບຊ້ອນກວ່າ, ເຈົ້າສາມາດລອງສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

ໃຊ້ໂມດູນນີ້ຫຼາຍອັນ (instances) ທີ່ມີໂໝດການປັບແກ້ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ – ຕົວຢ່າງ: ອັນທຳອິດໃຊ້ໂໝດ “brighten only” (ໃຫ້ສະຫວ່າງເທົ່ານັ້ນ), ແລະ ອັນທີສອງໃຊ້ໂໝດ “darken only” (ໃຫ້ມືດເທົ່ານັ້ນ).
ໃຊ້ຫຼາຍອັນທີ່ມີຄວາມແຮງຕ່ຳ ເພື່ອຄ່ອຍໆປັບແກ້ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີເທື່ອລະໜ້ອຍ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ສີເສຍຄຸນນະພາບຫຼາຍເກີນໄປ.
ໃຊ້ໂມດູນຮ່ວມກັບມາສແບບພານາມິຕຣິກ ຫຼື ມາສແບບແຕ້ມ.
ໃຊ້ໂໝດການປະສົມ (blend modes) RGB ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ ເພື່ອຈຳກັດຜົນກະທົບໄວ້ສະເພາະບາງຊ່ອງສີ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

guide (ຕົວນຳທາງ): ຊ່ອງສີທີ່ຈະຖືກໃຊ້ເປັນຕົວອ້າງອີງສຳລັບການປັບແກ້.
ລັດສະໝີ (radius): ລັດສະໝີຂອງຜົນກະທົບ. ໃຫ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈົນກວ່າຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຈະໝົດໄປ. ນີ້ແມ່ນສະໄລເດີທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງໂມດູນ.
ຄວາມແຮງ (strength): ສະໄລເດີນີ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຕົວປ້ອງກັນ ແລະ ຊ່ວຍຮັກສາບໍລິເວນທີ່ມີສີສັນ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີ. ເພີ່ມຂຶ້ນເພື່ອການປັບແກ້ທີ່ແຮງຂຶ້ນ, ຫຼຸດລົງເພື່ອເນັ້ນການຮັກສາສີເດີມ.
ໂໝດການປັບແກ້ (correction mode): ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຈຳກັດຜົນກະທົບໃຫ້ເຮັດໃຫ້ພິກເຊວສະຫວ່າງຂຶ້ນ ຫຼື ມືດລົງເທົ່ານັ້ນ. ເພື່ອການຄວບຄຸມທີ່ສົມບູນ, ສາມາດໃຊ້ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ R, G, B ແລະ ການໃຊ້ໂມດູນຫຼາຍອັນ.
ຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ: ເຮັດໃຫ້ຂັ້ນຕອນວິທີມີການເຮັດວຽກຊ້ຳ (iterative) ເພື່ອຊ່ວຍໃນການຫຼຸດຄວາມຄາດເຄື່ອນຂອງສີທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ.

ຄວາມສົມດຸນສີ (color balance)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບປ່ຽນສີສະເພາະຕາມຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂາອອກ: ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ເຄື່ອງມືທີ່ຫຼາກຫຼາຍສຳລັບການປັບຄວາມສົມດຸນສີຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອແກ້ໄຂສີທີ່ປົນເປື້ອນ ຫຼື ເພື່ອເພີ່ມບັນຍາກາດຂອງຮູບພາບໂດຍໃຊ້ການປັບໂທນສີ (color grading), ເຊິ່ງເປັນເທັກນິກທີ່ນິຍົມໃນອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ. ສຳລັບລະບົບການເຮັດວຽກແບບອ້າງອີງຕາມສາກ, ເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ທີ່ຖືກປັບປຸງໃໝ່ແທນ.

🔗ພາບລວມ

ໂມດູນ color balance ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າປ່ຽນສີໄດ້ສະເພາະຕາມຊ່ວງຄວາມສະຫວ່າງ (ເງົາ, ໂທນກາງ, ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ). ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍໃຊ້ສອງວິທີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ:

lift, gamma, gain: ວິທີການແບບດັ້ງເດີມ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຄວບຄຸມສ່ວນເງົາທຽບກັບສ່ວນສະຫວ່າງໄດ້ແຍກອອກຈາກກັນຫຼາຍຂຶ້ນ.
slope, offset, power: ມາດຕະຖານໃໝ່ທີ່ກຳນົດໂດຍ American Society of Cinematographers Color Decision List (ASC CDL) ແລະ ເໝາະສົມກວ່າສຳລັບການແກ້ໄຂແບບອ້າງອີງຕາມສາກ.

ການຕັ້ງຄ່າ master ຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ຮູບພາບທັງໝົດ. ມັນບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້ໃນໂໝດ lift, gamma, gain (sRGB). ຊ່ວງຂອງສະໄລເດີຈະຖືກຈຳກັດໄວ້ທີ່ຄ່າປົກກະຕິ ([50%; 150%] ສຳລັບ saturation, [-50%; 50%] ສຳລັບ contrast), ແຕ່ເຈົ້າສາມາດກຳນົດຄ່າທີ່ສູງ ຫຼື ຕ່ຳກວ່ານັ້ນໄດ້ໂດຍການປ້ອນຄ່າຈາກແປ້ນພິມຫຼັງຈາກຄລິກຂວາທີ່ສະໄລເດີນັ້ນ.

ຄວາມສົມດຸນສີ rgb (color balance rgb)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ເຄື່ອງມືປັບໂທນສີ (color grading) ໂດຍໃຊ້ alpha masks ເພື່ອແຍກສ່ວນເງົາ (shadows), ໂທນກາງ (mid-tones) ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ (highlights).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, scene-referred.

ໂມດູນຂັ້ນສູງທີ່ນຳເອົາເຄື່ອງມືປັບໂທນສີຈາກວົງການຮູບເງົາມາສູ່ລະບົບການເຮັດວຽກຂອງພາບຖ່າຍແບບອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred pipeline).

ໂມດູນນີ້ບໍ່ເໝາະສົມສຳລັບມືໃໝ່ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ພື້ນຖານກ່ຽວກັບທິດສະດີສີ, ເຊິ່ງອາດຈະຕ້ອງການໃຊ້ພຽງແຕ່ຄ່າ global chroma (ຄວາມສົດຂອງສີໂດຍລວມ) ແລະ global vibrance (ຄວາມສົດໃສຂອງສີໂດຍລວມ) ຈົນກວ່າຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈດີກ່ຽວກັບ ມິຕິຂອງສີ.

🔗ບົດນຳ

ການປັບໂທນສີ (Color-grading) ແມ່ນສ່ວນສຳຄັນຂອງການແກ້ໄຂຮູບພາບ. ມັນຊ່ວຍກຳຈັດສີທີ່ປົນເປື້ອນທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ ແລະ ຍັງຊ່ວຍສ້າງສັນໂທນສີເພື່ອເພີ່ມບັນຍາກາດໃຫ້ກັບຮູບພາບຂອງທ່ານ. ໃນສະໄໝຂອງການຖ່າຍຮູບດ້ວຍຟີມ, ບັນຍາກາດຂອງສີສ່ວນຫຼາຍແມ່ນໄດ້ມາຈາກນ້ຳຢາເຄືອບຟີມ ແລະ ເຄມີໃນການລ້າງ, ໂດຍມີການປັບສີບາງສ່ວນພາຍໃຕ້ເຄື່ອງຂະຫຍາຍຮູບ. ສິ່ງນີ້ສິ້ນເປືອງຊັບພະຍາກອນທີ່ລາຄາແພງ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຖືກສະຫງວນໄວ້ສຳລັບອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ, ເຊິ່ງວຽກນີ້ຈະເຮັດໂດຍນັກປັບສີ (colorist).

ໃນຍຸກດິຈິຕອນ, ບ່ອນທີ່ຮູບພາບ raw ເບິ່ງແປ ແລະ ຈືດຈາງ, ການປັບໂທນສີຈຶ່ງມີບົດບາດຄືກັບນ້ຳຢາເຄືອບຟີມ, ໂດຍການນຳເອົາການປ່ຽນແປງຂອງສີກັບຄືນມາເພື່ອຈຸດປະສົງທາງສາມັນຍະພາບ (ຄວາມສວຍງາມ). ມັນຍັງຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ຊຸດຂອງຮູບພາບ (ເຊິ່ງອາດຈະຖ່າຍພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ແຕກຕ່າງກັນ) ມີໂທນສີທີ່ໄປໃນທາງດຽວກັນ. ສຳລັບວຽກນີ້, vectorscope ກໍມີປະໂຫຍດຫຼາຍ.

ຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີໃນໄຟລ໌ດິບ (raw chromatic aberrations)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ແກ້ໄຂຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີສຳລັບເຊັນເຊີແບບ Bayer.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ແກ້ໄຂຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີໃນຮູບໄຟລ໌ດິບ (raw).

ປັດຈຸບັນໂມດູນນີ້ໃຊ້ໄດ້ສະເພາະກັບຮູບໄຟລ໌ດິບທີ່ບັນທຶກດ້ວຍເຊັນເຊີ Bayer (ເຊັນເຊີທີ່ໃຊ້ໃນກ້ອງສ່ວນໃຫຍ່) – ສຳລັບຮູບປະເພດອື່ນ, ເຈົ້າຄວນໃຊ້ໂມດູນ ຄວາມຜິດເພ້ຽນຂອງສີ (chromatic aberrations) ແທນ.

ໂມດູນນີ້ຈະບໍ່ນຳໃຊ້ການແກ້ໄຂໃດໆ ກັບຮູບທີ່ຖືກກຳນົດວ່າເປັນສີຂາວດຳ (ເບິ່ງ ການລ້າງຮູບສີຂາວດຳ ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ).

ໂມດູນນີ້ຕ້ອງການຂໍ້ມູນໄວບາລານ (white balance) ທີ່ດີ (ເຊິ່ງໄດ້ຈາກໂມດູນ ໄວບາລານ) ເພື່ອຜົນລັບທີ່ດີທີ່ສຸດ. ໃນກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່ ຄ່າ ເລີ່ມຕົ້ນ ແມ່ນພຽງພໍແລ້ວ.

ໝາຍເຫດວ່າ ຫາກເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້, ຄວນປິດການແກ້ໄຂ TCA ໃນໂມດູນ ການແກ້ໄຂເລນ (lens correction), ເພາະວ່າທັງສອງໂມດູນຈະຂັດແຍ້ງກັນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຮອບການເຮັດວຽກ (iterations): ຈຳນວນຮອບການປະມວນຜົນ. ສຳລັບຮູບສ່ວນໃຫຍ່, “ສອງເທື່ອ” ແມ່ນພຽງພໍແລ້ວ ແລະ ເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ. ໃນບາງກໍລະນີ, ການເພີ່ມຄ່ານີ້ອາດຈະໃຫ້ຜົນລັບທີ່ດີກວ່າ.
ຫຼີກເວັ້ນສີພ້ຽນ (avoid colorshift): ຫາກໂມດູນເຮັດໃຫ້ເກີດສີເຈືອປົນ – ມັກຈະເປັນສີບົວ ຫຼື ສີຂຽວ – ໃຫ້ໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງນີ້ເພື່ອໃຊ້ການແກ້ໄຂ.

ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ (local contrast)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ ແລະ ໂດຍລວມແຍກກັນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນຂອງຮູບພາບ.

ເຮັດໄດ້ໂດຍການໃຊ້ຕົວຕອງແບບ local laplacian (ເລີ່ມຕົ້ນ) ຫຼື unnormalized bilateral. ທັງສອງໂໝດເຮັດວຽກສະເພາະໃນຊ່ອງສັນຍານ L ຂອງ Lab. ຕົວຕອງແບບ local laplacian ຖືກອອກແບບມາ ເພື່ອປ້ອງກັນການເກີດແສງຟຸ້ງ (halo) ທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ ແລະ ການປີ້ນກັບຂອງການໄລ່ລະດັບສີຕາມຂອບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດ: ເລືອກລະຫວ່າງຕົວຕອງ local laplacian ຫຼື bilateral grid. ຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້ຈະອະທິບາຍ ການຄວບຄຸມທີ່ມີໃຫ້ໃນແຕ່ລະໂໝດ.

🔗bilateral grid

ຄວາມຫຍາບ (coarseness): ປັບຄວາມຫຍາບຂອງລາຍລະອຽດທີ່ຈະຖືກປັບແຕ່ງ.
ຄອນທຣາສ: ຄວບຄຸມຄວາມແຮງຂອງສູດຄຳນວນໃນການແຍກລະດັບຄວາມສະຫວ່າງ. ເພີ່ມຄ່ານີ້ເພື່ອໃຫ້ພາບເບິ່ງມີຄອນທຣາສສູງຂຶ້ນ.
ລາຍລະອຽດ (detail): ເພີ່ມ ຫຼື ລຶບລາຍລະອຽດ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.

🔗local laplacian

ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈພາລາມິເຕີຂອງຕົວຕອງ local laplacian, ໃຫ້ຈິນຕະນາການວ່າມັນຄືການໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ (curve) ກັບຮູບພາບ, ຄ້າຍຄືກັບກຣາຟຕໍ່ໄປນີ້:

ໂຄງສ້າງຂອງໂມດູນການປະມວນຜົນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ອົງປະກອບພື້ນຖານຂອງການປະມວນຜົນຮູບພາບໃນ darktable ແມ່ນ ໂມດູນການປະມວນຜົນ (processing module). ເພື່ອປະມວນຜົນຮູບພາບ RAW, ໂມດູນເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດວຽກກັບຮູບພາບຂາເຂົ້າຕາມລຳດັບ, ໂດຍແຕ່ລະໂມດູນຈະປະຕິບັດ ການເຮັດວຽກ (operation) ທີ່ແຕກຕ່າງກັນຕໍ່ຂໍ້ມູນຮູບພາບ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບ Adobe Photoshop, ແນວຄິດຂອງ ໂມດູນການປະມວນຜົນ ໃນ darktable ແມ່ນຄ້າຍຄືກັບ adjustment layer ທີ່ແຕ່ລະອັນຈະເຮັດການປັບແຕ່ງຮູບພາບເພີ່ມຂຶ້ນເທື່ອລະຂັ້ນ, ໂດຍສ້າງທັບຊ້ອນເທິງການປັບແຕ່ງກ່ອນໜ້ານັ້ນ.

ໂມດູນອັດຖະປະໂຫຍດ (Utility modules) ກໍມີໃຫ້ໃຊ້ໃນ darktable ເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ໂມດູນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງກັບການປະມວນຜົນຮູບພາບ, ແຕ່ຈະເປັນສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ (GUI) ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຈັດການຮູບພາບ, ໃສ່ແທັກ, ສົ່ງອອກ (export) ແລະ ອື່ນໆ.

ທຸກໆໂມດູນການປະມວນຜົນຈະເຮັດວຽກເປັນອິດສະຫຼະຈາກກັນ, ແຕ່ທຸກໂມດູນຈະປະຕິບັດການປະມວນຜົນໃນລັກສະນະທີ່ຄ້າຍຄືກັນ:

1. ຮັບ ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ (module input) ຈາກໂມດູນທີ່ປະມວນຜົນກ່ອນໜ້ານີ້ ແລະ ປະຕິບັດ ການເຮັດວຽກ (operation) ເພື່ອສ້າງ ຂໍ້ມູນຂາອອກທີ່ປະມວນຜົນແລ້ວ (processed output). ການເຮັດວຽກ ນີ້ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປສຳລັບແຕ່ລະ ໂມດູນການປະມວນຜົນ.
1. ຮວມ ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ ແລະ ຂໍ້ມູນຂາອອກທີ່ປະມວນຜົນແລ້ວ ໂດຍໃຊ້ ຕົວປະສົມ (blending operator) ເພື່ອສ້າງ ຂໍ້ມູນຂາອອກທີ່ປະສົມແລ້ວ (blended output). ຫາກບໍ່ມີການປະສົມ, ຜົນໄດ້ຮັບຂອງຂັ້ນຕອນນີ້ຈະຄືກັນກັບ ຂໍ້ມູນຂາອອກທີ່ປະມວນຜົນແລ້ວ.
1. ສ້າງ ມາດສະກ (mask), ເຊິ່ງກຳນົດ ຄວາມໂປ່ງໃສ (opacity) ສຳລັບແຕ່ລະພິກເຊວໃນຮູບພາບ. ຄວາມໂປ່ງໃສ ນີ້ຈະຖືກໃຊ້ໃນພາຍຫຼັງເພື່ອຄວບຄຸມວ່າການເຮັດວຽກຂອງໂມດູນຈະຖືກນຳໃຊ້ກັບແຕ່ລະສ່ວນຂອງຮູບພາບຫຼາຍໜ້ອຍພຽງໃດ.
ທ່ານສາມາດກຳນົດມາດສະກຂອງທ່ານເອງໄດ້ໂດຍການແຕ້ມຮູບຊົງທັບເທິງຮູບພາບ ຫຼື ໂດຍການໃຊ້ຄຸນສົມບັດຂອງພິກເຊວຈາກ ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ ຫຼື ຂໍ້ມູນຂາອອກທີ່ປະມວນຜົນແລ້ວ (ເບິ່ງ ມາດສະກ (masks) ສຳລັບລາຍລະອຽດ). ມາດສະກນີ້ສາມາດຖືກປັບແຕ່ງເພີ່ມເຕີມດ້ວຍການຕັ້ງຄ່າຄວາມໂປ່ງໃສໂດຍລວມ (global opacity), ເຊິ່ງຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ທຸກໆພິກເຊວຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ.

ເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແຕ່ງຊ່ວງໂທນສີຂອງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງຂອງພາບ ໂດຍການເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ປັບແຕ່ງຊ່ວງໂທນສີຂອງສ່ວນເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງຂອງພາບ ໂດຍການເພີ່ມຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ທຳການເບຼີ (blur) ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab, ເຊິ່ງອາດສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດບັນຫາຫຼາຍຢ່າງເມື່ອປັບຄ່າແຮງເກີນໄປ, ເຊັ່ນ ການເກີດຂອບຟຸ້ງ (halos), ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນສູງເກີນໄປໃນສ່ວນສະຫວ່າງ, ແລະ ສີພ້ຽນໄປທາງສີຟ້າໃນສ່ວນເງົາ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ ແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເງົາ: ຄວບຄຸມເອັບເຟັກໃນສ່ວນເງົາ. ຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນເງົາແຈ້ງຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນເງົາມືດລົງ.
ສ່ວນສະຫວ່າງ: ຄວບຄຸມເອັບເຟັກໃນສ່ວນສະຫວ່າງ. ຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນສະຫວ່າງແຈ້ງຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນສະຫວ່າງມືດລົງ.
ການປັບຈຸດສີຂາວ: ໂດຍປົກກະຕິ ອັນກໍຣິທຶມຂອງໂມດູນນີ້ຈະບໍ່ແຕະຕ້ອງຈຸດສີດຳ ແລະ ສີຂາວ. ໃນບາງກໍລະນີ ພາບອາດມີການປ່ຽນແປງຂອງໂທນສີທີ່ເກີນຈຸດສີຂາວ, ຄືສູງກວ່າຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ 100. ການປັບຄ່າລົບໃນການປັບຈຸດສີຂາວສາມາດດຶງຄ່າເຫຼົ່ານີ້ກັບຄືນມາສູ່ຊ່ວງທີ່ເໝາະສົມ ເພື່ອໃຫ້ເຫັນລາຍລະອຽດໃນສ່ວນສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ.
ເຮັດໃຫ້ພາບນຸ້ມດ້ວຍ: ຟິວເຕີການເບຼີທີ່ໃຊ້: gaussian ຫຼື bilateral. ລອງໃຊ້ bilateral ຫາກການເບຼີແບບ gaussian ເຮັດໃຫ້ເກີດຂອບຟຸ້ງ (halos).
ລັດສະໝີ: ລັດສະໝີຂອງຟິວເຕີການເບຼີທີ່ໃຊ້. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນຜ່ານລະຫວ່າງເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງນຸ້ມນວນຂຶ້ນ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຂອບຟຸ້ງ. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຂະໜາດຂອງຂອບຟຸ້ງ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ພາບເບິ່ງບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ. ຟິວເຕີ bilateral ຈະເກີດບັນຫາຂອບຟຸ້ງນ້ອຍກວ່າຫຼາຍ.
ບີບອັດ: ຄວບຄຸມຄວາມແຮງຂອງເອັບເຟັກທີ່ສົ່ງຜົນໄປເຖິງໂທນສີປານກາງ (mid-tones). ຄ່າສູງຈະຈຳກັດເອັບເຟັກໄວ້ສະເພາະສ່ວນທີ່ມືດທີ່ສຸດ ແລະ ສະຫວ່າງທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ. ຄ່າຕ່ຳຈະສົ່ງຜົນໄປເຖິງການປັບໂທນສີປານກາງນຳ. ທີ່ 100% ໂມດູນນີ້ຈະບໍ່ເຫັນຜົນໃດໆ ເພາະຈະສົ່ງຜົນກະທົບສະເພາະສີດຳສະນິດ ແລະ ສີຂາວສະນິດເທົ່ານັ້ນ.
shadows color adjustment: Control the color saturation adjustment made to shadows. High values cause saturation enhancements on lightened shadows. Low values cause desaturation on lightened shadows. It is normally safe to leave this at its default of 100%. This gives a natural saturation boost on shadows – similar to what you would expect in nature if shadows were to receive more light.
ການປັບສີສ່ວນສະຫວ່າງ: ຄວບຄຸມການປັບຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນສະຫວ່າງ. ຄ່າສູງຈະເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວໃນສ່ວນສະຫວ່າງທີ່ຖືກປັບໃຫ້ມືດລົງ. ຄ່າຕ່ຳຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວໃນສ່ວນສະຫວ່າງທີ່ຖືກປັບໃຫ້ມືດລົງ. ສ່ວນຫຼາຍສ່ວນສະຫວ່າງມັກຈະບໍ່ມີຂໍ້ມູນສີພຽງພໍທີ່ຈະໃຫ້ສີທີ່ສົມຈິງເມື່ອປັບໃຫ້ມືດລົງ. ເຈົ້າອາດຕ້ອງປັບຄ່ານີ້ເພື່ອຫາຄ່າທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດຂຶ້ນກັບແຕ່ລະພາບ, ແຕ່ຜົນລັດທີ່ໄດ້ອາດຈະບໍ່ໜ້າເພິ່ງພໍໃຈສະເໝີໄປ.

ຈຸດດຳ/ຂາວ ຂອງໄຟລ໌ດິບ (raw black/white point)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

description: sets technical specificities of the raw sensor touch with great care!.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ກຳນົດຈຸດດຳ ແລະ ຈຸດຂາວສະເພາະສຳລັບກ້ອງແຕ່ລະລຸ້ນ.

ໂມດູນນີ້ຈະຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບທຸກຮູບທີ່ເປັນໄຟລ໌ດິບ (raw). ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບກ້ອງທຸກລຸ້ນທີ່ຮອງຮັບ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ຽນແປງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ລະດັບສີດຳ 0-3: ລະດັບສີດຳສະເພາະຂອງກ້ອງສຳລັບສີ່ເມັດສີ (pixels) ໃນຮູບແບບ Bayer RGGB. ເມັດສີທີ່ມີຄ່າຕ່ຳກວ່າລະດັບນີ້ຈະຖືວ່າບໍ່ມີຂໍ້ມູນທີ່ຖືກຕ້ອງ.
ຈຸດຂາວ: ລະດັບສີຂາວສະເພາະຂອງກ້ອງ. ທຸກເມັດສີທີ່ມີຄ່າສູງກວ່ານີ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຖືກຕັດ (clipped) ແລະ ຈະຖືກຈັດການຕາມຄວາມເໝາະສົມໃນໂມດູນ ການສ້າງສ່ວນສະຫວ່າງໃໝ່ (highlight reconstruction).
ການແກ້ໄຂຟລັດຟິວ (flat field correction): ໃຊ້ການແກ້ໄຂຟລັດຟິວເພື່ອຊົດເຊີຍການເກີດເງົາມົວຂອງເລນ. ຟິວນີ້ຈະປະກົດຂຶ້ນສະເພາະກັບໄຟລ໌ Raw ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ຈະໃຊ້ GainMap ທີ່ຝັງຢູ່ໃນ Raw ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ເຈົ້າສາມາດເລືອກປິດການແກ້ໄຂນີ້ໄດ້ຫາກຕ້ອງການ.

ສ່ວນສະແດງຜົນ (views)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຟັງຊັນການເຮັດວຽກໃນ darktable ຖືກແບ່ງອອກເປັນ 6 ສ່ວນສະແດງຜົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ:

ໂຕະແສງ (lighttable): ຈັດການຮູບພາບ ແລະ ກຸ່ມຮູບພາບ.
ຫ້ອງມືດ (darkroom): ປັບແຕ່ງຮູບພາບແຕ່ລະໃບ.
ແຜນທີ່ (map): ສະແດງຮູບພາບທີ່ມີແທັກພິກັດພູມສາດເທິງແຜນທີ່ ແລະ ຕິດແທັກພິກັດໃຫ້ຮູບໃໝ່ດ້ວຍຕົນເອງ.
ພິມ (print): ສົ່ງຮູບພາບໄປຍັງເຄື່ອງພິມ.
ສະໄລດ໌ໂຊ (slideshow): ສະແດງຮູບພາບແບບສະໄລດ໌ໂຊ ໂດຍມີການປະມວນຜົນຮູບພາບໃນຂະນະທີ່ສະແດງ.
ການຖ່າຍຮູບຜ່ານສາຍ (tethering): ຄວບຄຸມການຖ່າຍຮູບ ແລະ ບັນທຶກຮູບຈາກກ້ອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່ທາງໄກ.

ທ່ານສາມາດສະຫຼັບລະຫວ່າງສ່ວນສະແດງຜົນຕ່າງໆໄດ້ໂດຍການຄລິກທີ່ຊື່ສ່ວນສະແດງຜົນຢູ່ທາງເທິງຂອງແຜງດ້ານຂວາ (ສ່ວນທີ່ກຳລັງໃຊ້ງານຢູ່ຈະມີແຖບສີເນັ້ນ) ຫຼື ໂດຍການໃຊ້ປຸ່ມລັດຄີບອດດັ່ງນີ້:

L ສະຫຼັບໄປໜ້າໂຕະແສງ
D ສະຫຼັບໄປໜ້າຫ້ອງມືດ
M ສະຫຼັບໄປໜ້າແຜນທີ່
P ສະຫຼັບໄປໜ້າການພິມ
S ສະຫຼັບໄປໜ້າສະໄລດ໌ໂຊ
T ສະຫຼັບໄປໜ້າການຖ່າຍຮູບຜ່ານສາຍ

ສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຢູ່ດ້ານເທິງຂອງແຕ່ລະໂມດູນການປະມວນຜົນແມ່ນ ສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນ.

ຄລິກທີ່ຊື່ໂມດູນເພື່ອຂະຫຍາຍໂມດູນ ແລະ ສະແດງພາຣາມີຕຣິກທີ່ຄວບຄຸມການເຮັດວຽກຂອງມັນ.

ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ, darktable ຈະອະນຸຍາດໃຫ້ຂະຫຍາຍໂມດູນການປະມວນຜົນໄດ້ພຽງເທື່ອລະອັນເທົ່ານັ້ນ – ຫາກທ່ານຄລິກທີ່ສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນອື່ນ, ການຄວບຄຸມຂອງໂມດູນທີ່ເປີດກ່ອນໜ້ານີ້ຈະຖືກຫຍໍ້ລົງ. ຫາກທ່ານຕ້ອງການຂະຫຍາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງໂມດູນ, ທ່ານສາມາດຂະຫຍາຍໂມດູນເພີ່ມເຕີມໄດ້ໂດຍການ Shift+ຄລິກ ທີ່ສ່ວນຫົວ ແລະ ທຸກໂມດູນທີ່ຂະຫຍາຍໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່. ພຶດຕິກຳນີ້ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ຜ່ານການຕັ້ງຄ່າໃນ ຄ່າກຳນົດ > ຫ້ອງມືດ.

ໝາຍເຫດ: ການຂະຫຍາຍໂມດູນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນຖືກເປີດໃຊ້ງານ. ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມສຳລັບວິທີການເປີດໃຊ້ງານໂມດູນ.

ສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນປະກອບດ້ວຍການຄວບຄຸມດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ ຕາມລຳດັບຈາກຊ້າຍຫາຂວາ:

ປຸ່ມ ເປີດ/ປິດ: ຄລິກເພື່ອສະຫຼັບການເປີດ ຫຼື ປິດໃຊ້ງານໂມດູນ. ບາງໂມດູນມີຄວາມຈຳເປັນສຳລັບການປະມວນຜົນຮູບພາບ ແລະ ບໍ່ສາມາດປິດໃຊ້ງານໄດ້ (ເຖິງແມ່ນວ່າຈະສາມາດແກ້ໄຂພາຣາມີຕຣິກຂອງພວກມັນໄດ້ກໍຕາມ). ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ບາງໂມດູນບໍ່ສາມາດໃຊ້ກັບຮູບພາບ ບາງປະເພດ ແລະ ບໍ່ສາມາດເປີດໃຊ້ງານໄດ້.; Ctrl+ຄລິກ ທີ່ປຸ່ມ ເປີດ/ປິດ ເພື່ອສະຫຼັບວ່າໂມດູນນັ້ນຖືກເລືອກ (focus) ຢູ່ຫຼືບໍ່. ສະຖານະການເລືອກມັກຈະຖືກໃຊ້ເພື່ອເປີດການວາງທັບ (overlays) ທີ່ໂມດູນວາງໄວ້ເທິງຮູບພາບເພື່ອຄວບຄຸມຟັງຊັນຂອງມັນ. ຕົວຢ່າງ: ໂມດູນ crop ຈະສະແດງເສັ້ນແນະນຳການຈັດອົງປະກອບ ແລະ ການຕັດຂອບເທິງຮູບພາບກໍຕໍ່ເມື່ອມັນຖືກເລືອກເທົ່ານັ້ນ. ໂມດູນຈະຖືກເລືອກໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອຖືກຂະຫຍາຍ.
ຊື່ໂມດູນ: ຊື່ໂມດູນປະກອບດ້ວຍຄຳອະທິບາຍການເຮັດວຽກຂອງໂມດູນ (ເຊິ່ງປ່ຽນແປງບໍ່ໄດ້) ຕາມດ້ວຍຊື່ຂອງອິນສະແຕນຊ໌ (instance name) ຂອງໂມດູນ (ເຊິ່ງປ່ຽນແປງໄດ້). ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ, ອິນສະແຕນຊ໌ທຳອິດຂອງໂມດູນຈະບໍ່ມີຊື່. ຫາກທ່ານສ້າງອິນສະແຕນຊ໌ເພີ່ມເຕີມ, ຊື່ຂອງແຕ່ລະອິນສະແຕນຊ໌ໃໝ່ຈະຖືກເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວເລກທີ່ບໍ່ຊ້ຳກັນ. ຕົວຢ່າງ: ອິນສະແຕນຊ໌ທີສອງທີ່ສ້າງຂຶ້ນຂອງໂມດູນ exposure ຈະຖືກຕັ້ງຊື່ໂດຍອັດຕະໂນມັດວ່າ exposure 1.; Ctrl+ຄລິກ ທີ່ຊື່ຂອງໂມດູນເພື່ອແກ້ໄຂຊື່ອິນສະແຕນຊ໌ຂອງມັນດ້ວຍຕົນເອງ.

ສົມດຸນສີຂາວ (white balance)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບອັດຕາສ່ວນຊ່ອງສັນຍານ RGB ຂອງໄຟລ໌ດິບ (raw) ເພື່ອປັບສົມດຸນສີຂາວ ແລະ ຊ່ວຍໃນການ demosaicing.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ປັບສົມດຸນສີຂາວຂອງພາບໂດຍການປ່ຽນອຸນຫະພູມສີ (temperature) ແລະ ສີເຈືອ (tint), ກຳນົດຄ່າສຳປະສິດສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ RGB, ຫຼື ເລືອກຈາກລາຍຊື່ການຕັ້ງຄ່າສົມດຸນສີຂາວທີ່ມີໄວ້ໃຫ້ແລ້ວ.

ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບໂມດູນນີ້ແມ່ນມາຈາກຄ່າສົມດຸນສີຂາວຂອງກ້ອງທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຂໍ້ມູນ Exif ຂອງພາບ.

ສົມດຸນສີຂາວບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາໃຫ້ເປັນໂມດູນ “ສ້າງສັນ” – ເປົ້າໝາຍຫຼັກຄືການປັບແກ້ສົມດຸນສີຂາວທາງເຕັກນິກ ເພື່ອໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າວັດຖຸທີ່ມີສີເປັນກາງໃນສາກຖືກສະແດງຜົນດ້ວຍສີທີ່ເປັນກາງໃນພາບ. ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີແບບສ້າງສັນ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວການໃຊ້ໂມດູນອື່ນໆເຊັ່ນ ການປັບທຽບສີ (color calibration) ຫຼື color balance rgb ຈະດີກວ່າ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration) ໃນປັດຈຸບັນມີວິທີການຄວບຄຸມສົມດຸນສີຂາວທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ຢືດຢຸ່ນກວ່າ. ໂມດູນການປັບທຽບສີສາມາດເປີດໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບພາບໃໝ່ ໂດຍການເລືອກ “scene-referred” (filmic ຫຼື sigmoid) ໃນ [ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກພິກເຊວອັດຕະໂນມັດ]. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງມີການຕັ້ງຄ່າພື້ນຖານບາງຢ່າງ (ເຊິ່ງຖືກນຳໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ) ໃນໂມດູນ ສົມດຸນສີຂາວ ເພື່ອໃຫ້ demosaic ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ເສັ້ນໂຄ້ງ RGB (rgb curve)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

description: alter an image’s tones using curves in RGB color space.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ເຄື່ອງມືການຖ່າຍຮູບດິຈິຕອນແບບຄລາສສິກເພື່ອປ່ຽນແປງໂທນສີຂອງຮູບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ.

ໂມດູນນີ້ຄ້າຍຄືກັບໂມດູນ ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີ (tone curve) ແຕ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.

ເປີດໃຊ້ ເຄື່ອງມືເລືອກສີ ທາງເບື້ອງຊ້າຍເພື່ອສະແດງຄ່າທີ່ເລືອກໃນກຣາຟ (Ctrl+ຄລິກ ຫຼື ຄລິກຂວາເພື່ອໃຊ້ເຄື່ອງມືເລືອກສີແບບພື້ນທີ່). ຄ່າຕົວເລກ (Lab) ຂອງຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ) ທີ່ຈຸດ ຫຼື ພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກຈະສະແດງຢູ່ທາງເທິງຊ້າຍຂອງວິດເຈັດ.

ເຄື່ອງມື ເລືອກສີ ອັນທີສອງທາງຂວາສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງຈຸດ (nodes) ໃໝ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດໂດຍອີງຕາມພື້ນທີ່ຕົວຢ່າງ. Ctrl+ຄລິກ+ລາກ ເພື່ອປ່ຽນຈຸດທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃຫ້ເປັນເສັ້ນໂຄ້ງບວກສຳລັບພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກ; Shift+ຄລິກ+ລາກ ເພື່ອສ້າງເສັ້ນໂຄ້ງລົບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະລຸນາເບິ່ງລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນສ່ວນ ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves) ກ່ຽວກັບວິທີການປັບແຕ່ງເສັ້ນໂຄ້ງ ລວມທັງການຄວບຄຸມ ວິທີການຄຳນວນຈຸດ (interpolation method) ແລະ ການຮັກສາສີ (preserve colors).

ໂໝດ (mode): RGB ແມ່ນພື້ນທີ່ສີແບບເສັ້ນຊື່ທີ່ອອກແບບມາເພື່ອບັນທຶກ ແລະ ສະແດງຮູບໃນແບບການປະສົມສີແບບບວກ. ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບສື່ທີ່ໃຊ້ບັນທຶກ ແລະ ສະແດງຜົນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແຍກຂໍ້ມູນສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງອອກຈາກກັນຄືກັບພື້ນທີ່ສີ Lab ແລະ XYZ. ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນ ProPhoto RGB. ການເພີ່ມຄອນທຣາສໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນສະຫວ່າງຫຼຸດລົງ ແລະ ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນສ່ວນເງົາ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບການພິສູດແລ້ວວ່າເປັນວິທີທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ສຸດໃນການແກ້ໄຂຄອນທຣາສ ແລະ ເປັນວິທີມາດຕະຖານໃນຊອບແວສ່ວນໃຫຍ່.; ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຕ້ອງການ, ເຈົ້າສາມາດນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງ RGB ໄດ້ໃນສອງໂໝດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ

ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານ (base curve)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການແປງມຸມມອງໂດຍອີງຕາມລັກສະນະສ່ວນຕົວ ຫຼື ຂອງຜູ້ຜະລິດກ້ອງ, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການແກ້ໄຂ ແລະ ກຽມຮູບພາບສຳລັບການສະແດງຜົນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ຈຳລອງລັກສະນະພາບ JPEG ຈາກກ້ອງ ໂດຍການນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານໃຫ້ກັບຮູບພາບ.

darktable ມີ preset ຂອງເສັ້ນໂຄ້ງພື້ນຖານຫຼາຍອັນ ທີ່ພະຍາຍາມຮຽນແບບເສັ້ນໂຄ້ງຂອງຜູ້ຜະລິດກ້ອງຕ່າງໆ. preset ເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດຕາມຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ຈະຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດຖ້າການຕັ້ງຄ່າຖືກຕັ້ງເປັນ “display-referred”.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະລຸນາເບິ່ງພາກ ເສັ້ນໂຄ້ງ ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ.

ການປະສົມ (fusion): ເປີດໃຊ້ຄຸນສົມບັດ exposure fusion. ຄຸນສົມບັດນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດຮວມຮູບພາບເຂົ້າກັບສຳເນົາຂອງຕົວມັນເອງທີ່ຖືກປັບການຮັບແສງໃຫ້ຕ່າງກັນ. ໃຊ້ມັນເພື່ອບີບອັດຊ່ວງໄດນາມິກຂອງຮູບພາບທີ່ມືດຫຼາຍ ຫຼື ສຳລັບຂໍ້ມູນ HDR.
ການປ່ຽນການຮັບແສງ (fusion): ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງການຮັບແສງລະຫວ່າງຮູບພາບທີ່ນຳມາຮວມກັນໃນຫົວໜ່ວຍ EV.
ຄ່ານ້ຳໜັກການຮັບແສງ (fusion): ກຳນົດວິທີການຄຳນວນການຮັບແສງຫຼາຍລະດັບ.

ແສງຟຸ້ງ (bloom)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ Orton effect ເພື່ອໃຫ້ຮູບພາບເບິ່ງນຸ່ມນວນຄືກັບຄວາມຝັນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ສ້າງຜົນກະທົບແສງຟຸ້ງທີ່ນຸ່ມນວນ.

ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໂດຍການເຮັດໃຫ້ສ່ວນສະຫວ່າງເບີຼ ແລ້ວນຳມາປະສົມກັບຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ອີກແລ້ວ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ tone equalizer ແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດ (size): ຂອບເຂດການກະຈາຍຂອງແສງຟຸ້ງ.
ລະດັບເລີ່ມຕົ້ນ (threshold): ຄ່າກຳນົດຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຈະເລີ່ມເກີດຜົນກະທົບ.
ຄວາມແຮງ (strength): ລະດັບຄວາມແຮງຂອງແສງທີ່ຟຸ້ງອອກມາ.

ຊິກມອຍ (sigmoid)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການແປງມຸມເບິ່ງເພື່ອໃຫ້ພາບສາມາດສະແດງຜົນເທິງໜ້າຈໍ ຫຼື ການພິມ ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ນຸ້ມນວນ ພ້ອມທັງມີວິທີການຮັກສາສີໃຫ້ເລືອກ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ຈັດວາງຊ່ວງໂທນສີຂອງພາບໃໝ່ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງລັອກ-ໂລຈິສຕິກທົ່ວໄປ (generalized log-logistic curve) ທີ່ໄດ້ຮັບການປັບແຕ່ງ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຂະຫຍາຍ ຫຼື ບີບອັດໄດນາມິກເຣນຈ໌ (dynamic range) ຂອງສາກໃຫ້ເໝາະສົມກັບໄດນາມິກເຣນຈ໌ຂອງການສະແດງຜົນ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນທີ່ວາງໄວ້ກ່ອນ sigmoid ໃນລຳດັບການປະມວນຜົນຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred). ສ່ວນໂມດູນຫຼັງ sigmoid ຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).

ເຈົ້າສາມາດເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດສຳລັບພາບໃໝ່ ໂດຍການຕັ້ງຄ່າໃນ [ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກພິກເຊວອັດຕະໂນມັດ] ເປັນ ‘scene-referred (sigmoid)’ (ນີ້ແມ່ນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບການຕິດຕັ້ງໃໝ່).

🔗ການນຳໃຊ້

ກະລຸນາສັງເກດຄຳແນະນຳຕໍ່ໄປນີ້ໃນຂະນະທີ່ນຳໃຊ້ໂມດູນນີ້ໃນຂະບວນການເຮັດວຽກຂອງທ່ານ:

ໃຊ້ການແປງການສະແດງຜົນພຽງອັນດຽວ: ຫ້າມໃຊ້ sigmoid ຮ່ວມກັບໂມດູນການແປງການສະແດງຜົນອື່ນໆ (ເຊັ່ນ filmic rgb, AgX ຫຼື base curve).
ປັບໂທນສີປານກາງກ່ອນ: ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍຈະໝຸນອ້ອມຄ່າສີເທີົາປານກາງ. ກ່ອນຈະໃຊ້ sigmoid, ເຈົ້າຄວນໃຊ້ໂມດູນ ການເປີດຮັບແສງ (exposure) ເພື່ອປັບໂທນສີປານກາງໃຫ້ໄດ້ຕາມທີ່ຕ້ອງການກ່ອນ.
ນ້ອຍແຕ່ຫຼາຍ: ເຈົ້າຄວນພະຍາຍາມປະມວນຜົນສ່ວນໃຫຍ່ໂດຍໃຊ້ໂມດູນໃນສ່ວນ scene-referred ຂອງ pixelpipe ແລະ ບໍ່ຄວນເພິ່ງພາພຽງແຕ່ໂມດູນການແປງການສະແດງຜົນ (sigmoid, filmic rgb, base curve) ເພື່ອເຮັດວຽກທັງໝົດ.
ຮັກສາໂທນສີຕາມຄວາມມັກ: ໂມດູນນີ້ມີຫຼາຍວິທີໃນການຮັກສາໂທນສີ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂໝດ “per channel” ແລະ ປັບການຮັກສາໂທນສີຕາມຄວາມມັກໃນແຕ່ລະພາບ. ພາບຕາເວັນຕົກດິນ ແລະ ໄຟ ແມ່ນສອງຕົວຢ່າງທີ່ຜູ້ໃຊ້ມັກຈະຫຼຸດການຮັກສາໂທນສີລົງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ເບິ່ງ “ຮ້ອນແຮງ” ຂຶ້ນ.
ຄວບຄຸມຄ່າ skew ໃຫ້ເໝາະສົມ: ສຳລັບພາບເຊັ່ນ ພາບຄົນ (portraits), ທາງທີ່ດີຄວນຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ຄ່າ skew ທີ່ສູງກວ່າສູນ. ວິທີນີ້ຈະຊ່ວຍຫຼີກລ່ຽງການປ່ຽນຜ່ານທີ່ແຂງເກີນໄປໃນໂທນສີຜິວ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງສຳຄັນເປັນພິເສດເມື່ອບໍ່ໄດ້ເປີດໃຊ້ການຮັກສາໂທນສີ, ເພາະຄ່າ skew ຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ທິດທາງສີຂອງໂທນສີຜິວນຳ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄອນທຣາສ

ປັບຄວາມແຮງຂອງການບີບອັດໂດຍທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງຄ່າສີເທີົາປານກາງ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະຕ້ອງການການເປີດຮັບແສງທີ່ຕ່ຳລົງເພື່ອໃຫ້ຮອດຈຸດສີຂາວຂອງການສະແດງຜົນ, ແລະ ສ່ວນເງົາຈະມືດລົງ. ຄອນທຣາສທີ່ຕ່ຳລົງຈະສາມາດສະແດງໄດນາມິກເຣນຈ໌ໄດ້ກວ້າງຂຶ້ນ.

skew (ຄວາມອຽງ)

ປັບການບີບອັດໃຫ້ອຽງໄປທາງສ່ວນເງົາ ຫຼື ສ່ວນສະຫວ່າງ. Skew ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຖ່າຍໂອນຄອນທຣາສບາງສ່ວນຈາກເງົາໄປຫາສ່ວນສະຫວ່າງ ຫຼື ໃນທາງກັບກັນ ໂດຍບໍ່ປ່ຽນແປງປະລິມານຄອນທຣາສທີ່ສີເທີົາປານກາງ. ຄ່າ skew ບວກຈະເຮັດໃຫ້ເງົາແປ (flattens) ແລະ ບີບອັດສ່ວນສະຫວ່າງ. ຄ່າ skew ລົບຈະເຮັດໃຫ້ເງົາມືດຂຶ້ນ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງມົວລົງ.

ການປະມວນຜົນສີ

ໂໝດທີ່ໃຊ້ເພື່ອຈັບຄູ່ຄ່າພິກເຊວຈາກພື້ນທີ່ສາກໄປຫາພື້ນທີ່ສະແດງຜົນ.

ໂໝດ per channel ຈະນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍກັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ RGB ແຍກກັນ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງ (luminance), ຄວາມສົດສີ (chroma), ແລະ ໂທນສີ (hue). ໂທນສີສາມາດເລືອກຮັກສາໄວ້ໄດ້ໂດຍໃຊ້ຕົວເລືອກ preserve hue (ດ້ານລຸ່ມ). ໂໝດນີ້ສອດຄ່ອງກັບພຶດຕິກຳຂອງຊັ້ນສີໃນຟິມອານາລັອກ ແລະ ຈັດການການໄລ່ສີໄປຫາສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງໄດ້ນຸ້ມນວນດີຫຼາຍ.

rgb ratio ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືກັບ preserve color ໃນ filmic rgb. ມັນຈະຈັບຄູ່ຄ່າ RGB ທັງສາມຢ່າງສະເໝີກັນໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍ, ເຊິ່ງຊ່ວຍຮັກສາສີສະເປກຕຣັມຂອງພິກເຊວ. ພິກເຊວທີ່ສະຫວ່າງ ແລະ ມີສີສັນຈະຖືກຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວຕາມເສັ້ນສະເປກຕຣັມ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສີຫຼຸດອອກນອກກາມຸດ (gamut) ຂອງການສະແດງຜົນ.

ຮັກສາໂທນສີ (ສະເພາະໂໝດ per channel ເທົ່ານັ້ນ)

ເລືອກວ່າຈະຮັກສາໂທນສີຫຼາຍປານໃດ – 100% ຈະຮັກສາໂທນສີສະເປກຕຣັມຂອງພາບ (ຄືກັນກັບການໃຊ້ໂໝດ “rgb ratio”); 0% ຈະໃຊ້ໂໝດ per-channel ທີ່ມີການບິດເບືອນໂທນສີຢ່າງແຮງ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ). ຄ່າການຮັກສາໂທນສີທີ່ເໝາະສົມມັກຈະຢູ່ລະຫວ່າງກາງຂອງສອງຄ່ານີ້.

ສີທັງໝົດທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງສີພື້ນຖານ (ແດງ, ຂຽວ, ຟ້າ) ຈະເບນເຂົ້າຫາສີຂັ້ນສອງທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດ (ເຫຼືອງ, ມ່ວງແດງ, ຟ້າອ່ອນ). ເອັບເຟັກ per channel hue skew ຈະເຮັດໃຫ້ຕາເວັນຕົກດິນ ແລະ ໄຟເບິ່ງເປັນສີເຫຼືອງ, ໄຟສີຟ້າເບິ່ງເປັນສີມ່ວງແດງ, ແລະ ທ້ອງຟ້າເປັນສີຟ້າອ່ອນ. ການບິດເບືອນຈະແຮງຂຶ້ນສຳລັບພິກເຊວທີ່ສະຫວ່າງ ແລະ ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງ.

ເປົ້າໝາຍສີດຳ

ຂີດຈຳກັດຕ່ຳສຸດທີ່ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍຈະເຂົ້າຫາເມື່ອຄ່າຂອງສາກເຂົ້າຫາສູນ – ໂດຍປົກກະຕິຄວນປະໄວ້ຄືເກົ່າ. ເຈົ້າ ສາມາດ ໃຊ້ຄ່ານີ້ເພື່ອໃຫ້ພາບເບິ່ງຊີດໆແບບອານາລັອກ, ແຕ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລື່ອນ “global offset” ໃນ color balance rgb ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ເອັບເຟັກທີ່ຄ້າຍກັນແທນ.

ເປົ້າໝາຍສີຂາວ

ຂີດຈຳກັດສູງສຸດທີ່ເສັ້ນໂຄ້ງຊິກມອຍຈະເຂົ້າຫາເມື່ອຄ່າຂອງສາກເຂົ້າຫາອະສົງໄຂ – ໂດຍປົກກະຕິຄວນປະໄວ້ຄືເກົ່າ. ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ຄ່ານີ້ເພື່ອຕັດຍອດສີຂາວ (clip) ຕາມຄວາມເຂັ້ມຂອງສາກທີ່ກຳນົດໄວ້.

🔗ສີຫຼັກ (primaries)

ຂະຫຍາຍສ່ວນນີ້ເພື່ອຕັ້ງຄ່າສີພື້ນຖານ (primaries) ເອງ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ຄ່າ “smooth” ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລ້ວປັບແຕ່ງໂດຍໃຊ້ຕົວຄວບຄຸມດັ່ງນີ້:

ຍ້ອມສີ (colorize)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ວາງສີທຶບທັບເທິງຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ເພີ່ມຊັ້ນສີທຶບໃສ່ຮູບພາບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄ່າສີ (hue): ຄ່າສີຂອງຊັ້ນສີ.
ຄວາມສົດຂອງສີ (saturation): ຄວາມສົດຂອງສີໃນສ່ວນໂທນເງົາ.
ຄວາມສະຫວ່າງ (lightness): ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຊັ້ນສີ.
ການປະສົມຕົ້ນທາງ (source mix): ຄວບຄຸມວິທີທີ່ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຮູບຕົ້ນທາງຈະປະສົມກັບຊັ້ນສີ. ຖ້າຕັ້ງເປັນສູນ ຈະໄດ້ເປັນແຜ່ນສີດຽວກັນທັງໝົດ.

ຕັດຂອບ (crop)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປ່ຽນການຈັດເຟຣມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຕັດຂອບຮູບໂດຍໃຊ້ເສັ້ນຄຳແນະນຳເທິງໜ້າຈໍ.

ໂມດູນນີ້ປະກົດຂຶ້ນໃນລຳດັບທໍ່ປະມວນຜົນທີ່ຫຼັງກວ່າໂມດູນ crop and rotate ທີ່ເລີກໃຊ້ແລ້ວ, ໝາຍຄວາມວ່າຮູບພາບເຕັມຍັງຄົງມີໃຫ້ໃຊ້ສຳລັບຈຸດຕົ້ນທາງໃນໂມດູນ retouch. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນດີທີ່ສຸດ, ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ rotate and perspective ເພື່ອໝູນຮູບ ແລະ ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບ (ຖ້າຈຳເປັນ), ແລ້ວຈຶ່ງມາຕັດຂອບຂັ້ນສຸດທ້າຍດ້ວຍໂມດູນນີ້.

ເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນນີ້, ຮູບພາບເຕັມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຕັດຂອບຈະສະແດງອອກມາ, ພ້ອມກັບປຸ່ມປັບການຕັດຂອບ ແລະ ເສັ້ນຄຳແນະນຳ.

ປັບຂະໜາດການຕັດຂອບໂດຍການລາກທີ່ຂອບ ຫຼື ມຸມ. ໃນລະຫວ່າງການປັບຂະໜາດ, ຂະໜາດ (ເປັນພິກເຊວ) ແລະ ອັດຕາສ່ວນຂອງການຕັດຂອບຈະສະແດງຢູ່ກາງພື້ນທີ່ຕັດຂອບ.

ຍ້າຍກອບສີ່ຫຼ່ຽມການຕັດຂອບໂດຍການຄລິກ ແລະ ລາກພາຍໃນພື້ນທີ່ຕັດຂອບ. ບັງຄັບການຍ້າຍໃຫ້ຢູ່ໃນແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ ໂດຍການກົດ Ctrl/Shift ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ລາກ. ຢືນຢັນການປ່ຽນແປງໂດຍການໄປໃຊ້ງານໂມດູນອື່ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການຄວບຄຸມໃນໂມດູນ ຕັດຂອບ ຈະແຍກອອກເປັນສອງສ່ວນ ດັ່ງນີ້:

🔗ການຕັ້ງຄ່າການຕັດຂອບ

ອັດຕາສ່ວນ (aspect)

ກຳນົດອັດຕາສ່ວນຂອງການຕັດຂອບ, ໂດຍບັງຄັບອັດຕາສ່ວນ ກວ້າງ:ສູງ ຂອງກອບສີ່ຫຼ່ຽມໃຫ້ເປັນໄປຕາມທີ່ເລືອກ. ມີອັດຕາສ່ວນຕົວເລກທົ່ວໄປທີ່ກຳນົດໄວ້ແລ້ວຫຼາຍຢ່າງ. ອັດຕາສ່ວນພິເສດບາງຢ່າງມີດັ່ງນີ້:

ຕາມໃຈ (freehand): ຕັດຂອບໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດໃດໆ

ຮູບຕົ້ນສະບັບ (original image): ຮັກສາອັດຕາສ່ວນຂອງຮູບເດີມໄວ້

ສີ່ຫຼ່ຽມຈັດຕຸລັດ (square): ບັງຄັບອັດຕາສ່ວນໃຫ້ເປັນ 1:1

ສັດສ່ວນຄຳ (golden cut): ອັດຕາສ່ວນຄຳ (1.62:1)

ທ່ານຍັງສາມາດປ້ອນອັດຕາສ່ວນອື່ນໆໄດ້ໂດຍການພິມໃນຮູບແບບ “x:y” ຫຼື ເປັນທົດສະນິຍົມ (ເຊັ່ນ “0.5” ເພື່ອນຳໃຊ້ອັດຕາສ່ວນ 2:1).

ຕາຕະລາງຄົ້ນຫາສີ (color look up table)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ດຳເນີນການແກ້ໄຂພື້ນທີ່ສີ ແລະ ນຳໃຊ້ຮູບແບບສີ (looks).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌, Lab.
ຂາອອກ (output): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).

ຕາຕະລາງຄົ້ນຫາສີ (LUT) ທົ່ວໄປທີ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນນີ້ແມ່ນລາຍການຂອງຈຸດຕົ້ນທາງ ແລະ ຈຸດເປົ້າໝາຍ, ຊຶ່ງການຈັບຄູ່ທັງໝົດຈະຖືກແທນຄ່າໂດຍໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງສະພລາຍ (splines). ຕາຕະລາງຄົ້ນຫາສີ (LUTs) ທີ່ໄດ້ສາມາດແກ້ໄຂດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ສາມາດສ້າງຂຶ້ນໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງມື darktable-chart ເພື່ອໃຫ້ກົງກັບຂໍ້ມູນທີ່ກຳນົດ (ເຊັ່ນ hald-cluts ແລະ RAW/JPEG ທີ່ຜ່ານການປະມວນຜົນຈາກກ້ອງ). ເບິ່ງ ການໃຊ້ darktable-chart ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ກະດານສີ (color board): ຕາຕະລາງກະດານສີຈະສະແດງລາຍການຂອງແຖບສີ (patches). ສີຂອງແຖບສີເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸດຕົ້ນທາງ. ສີເປົ້າໝາຍຂອງແຖບສີທີ່ເລືອກ ຈະຖືກສະແດງເປັນຄ່າຊົດເຊີຍ (offsets) ຊຶ່ງຄວບຄຸມໂດຍໂຕເລື່ອນຢູ່ກ້ອງກະດານສີ. ຈະມີເສັ້ນຂອບອ້ອມແຖບສີທີ່ຖືກປ່ຽນແປງ (ບ່ອນທີ່ສີຕົ້ນທາງ ແລະ ສີເປົ້າໝາຍຕ່າງກັນ).; ຄລິກທີ່ແຖບສີເພື່ອເລືອກ, ຫຼື ໃຊ້ຊ່ອງເລືອກແບບລາຍການ ຫຼື ເຄື່ອງມືເລືອກສີ. ແຖບສີທີ່ຖືກເລືອກໃນປັດຈຸບັນຈະມີຮູບສີ່ຫຼ່ຽມສີຂາວໝາຍໄວ້, ແລະ ໝາຍເລກຂອງມັນຈະສະແດງຢູ່ໃນຊ່ອງເລືອກດ້ານລຸ່ມ.

ຕົບແຕ່ງ (retouch)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລຶບ ແລະ ໂຄລນຈຸດຕ່າງໆ, ແກ້ໄຂຜິວແບບແຍກຄວາມຖີ່ (split-frequency).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ແບບເລຂາຄະນິດ ແລະ ຄວາມຖີ່, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ລຶບອົງປະກອບທີ່ບໍ່ຕ້ອງການອອກຈາກຮູບຂອງເຈົ້າ ໂດຍການໂຄລນ (cloning), ການຮັກສາ (healing), ການເບຼີ (blurring) ແລະ ການເຕີມ (filling) ໂດຍໃຊ້ຮູບຊົງທີ່ລາກໄວ້.

ໂມດູນນີ້ຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດຂອງໂມດູນ ການລຶບຈຸດ (spot removal) ທີ່ເລີກໃຊ້ແລ້ວ (ເຊິ່ງທຽບເທົ່າກັບເຄື່ອງມື “ໂຄລນ” ຂອງໂມດູນນີ້) ໂດຍການເພີ່ມເຄື່ອງມື “ຮັກສາ (heal)” (ອີງຕາມເຄື່ອງມື heal ຈາກ GIMP), ພ້ອມທັງໂໝດ “ເຕີມ (fill)” ແລະ “ເບຼີ (blur)”. ມັນຍັງສາມາດໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກ ການແຍກອົງປະກອບເວັບເລັດ (wavelet decomposition), ເຮັດໃຫ້ຮູບສາມາດແຍກອອກເປັນຊັ້ນໆ ທີ່ມີລາຍລະອຽດຕ່າງກັນ (ຕັ້ງແຕ່ຫຍາບຫາລະອຽດ) ເຊິ່ງສາມາດເລືອກຕົບແຕ່ງແຕ່ລະຊັ້ນໄດ້ ກ່ອນທີ່ຈະລວມກັນຄືນເພື່ອສ້າງເປັນຮູບຂາອອກ.

ເນື່ອງຈາກທ່ານອາດຈະຕ້ອງການໃຊ້ຂໍ້ມູນຈາກພາກສ່ວນໃດກໍໄດ້ຂອງຮູບ, ລະບົບຈະສະແດງຮູບແບບເຕັມທີ່ບໍ່ໄດ້ຕັດ (ອາດຈະມີເສັ້ນກອບການຕັດວາງຊ້ອນໄວ້ເປັນແນວທາງ) ໃນຂະນະທີ່ເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້.

🔗ໂຄລນ ແລະ ຮັກສາ (clone and heal)

ການໂຄລນ (cloning) ຊ່ວຍໃຫ້ບາງສ່ວນຂອງຮູບ (ເປົ້າໝາຍ) ຖືກເຊື່ອງໄວ້ໂດຍການແທນທີ່ດ້ວຍພື້ນທີ່ທີ່ສຳເນົາມາຈາກບ່ອນອື່ນໃນຮູບ (ຕົ້ນສະບັບ). ຕົວຢ່າງ, ເຈົ້າອາດຈະຕ້ອງການລຶບເມກນ້ອຍໆ ອອກຈາກທ້ອງຟ້າສີຟ້າ:

ຕົວຈັດການໄຟລ໌

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໃນໂໝດເລີ່ມຕົ້ນ ຮູບພາບຈະຖືກສະແດງເປັນຕາຕະລາງ ໂດຍສາມາດປັບຈຳນວນຮູບຕໍ່ແຖວໄດ້.

🔗ການຄວບຄຸມ

ຊູມ: ຈຳນວນຮູບໃນແຕ່ລະແຖວສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການປ້ອນຕົວເລກຢູ່ແຜງດ້ານລຸ່ມ, ຫຼື ໂດຍການກົດປຸ່ມ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ເທິງມຸມມອງກາງ.
navigate: You can navigate through the images using the arrow keys (←/→/↑/↓) or by scrolling with your mouse. Press the Home key to scroll to the top of the collection, the End key to scroll to the bottom, and PageUp/PageDown to scroll up/down by a page.
ເລືອກ: ທ່ານສາມາດເລືອກຮູບທີ່ຢູ່ກ້ອງຕົວຊີ້ໄດ້ໂດຍການຄລິກໃສ່ຮູບຕົວຢ່າງ ຫຼື ໂດຍການກົດປຸ່ມ Enter. ເພື່ອເລືອກຮູບຫຼາຍຮູບຕໍ່ກັນ, ໃຫ້ຄລິກໃສ່ຮູບທຳອິດແລ້ວ Shift+ຄລິກ ໃສ່ຮູບສຸດທ້າຍ. ເພື່ອເພີ່ມ ຫຼື ເອົາຮູບອອກຈາກການເລືອກ, ໃຫ້ Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ຮູບຕົວຢ່າງ ຫຼື ເອົາເມົາສ໌ໄປວາງເທິງຮູບຕົວຢ່າງແລ້ວກົດ Spacebar.
ວາງເມົາສ໌ຄ້າງ: ເມື່ອຕົວຊີ້ເມົາສ໌ວາງຢູ່ເທິງຮູບຕົວຢ່າງໃດໜຶ່ງ, ຮູບນັ້ນຈະຖືກເນັ້ນ ແລະ ຖືວ່າຖືກເລືອກໂດຍນຳໃຊ້ປຸ່ມລັດ. ຖ້າຮູບຕົວຢ່າງນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກຸ່ມຮູບທີ່ເລືອກຢູ່, ປຸ່ມລັດບາງອັນຈະຖືກນຳໃຊ້ກັບຮູບ ທັງໝົດ ໃນກຸ່ມນັ້ນ (ຕົວຢ່າງ: ການໃຫ້ຄະແນນຮູບດາວດ້ວຍຕົວເລກ).
ລາກ: ທ່ານສາມາດລາກຮູບຕົວຢ່າງ (ພ້ອມກັບກຸ່ມຮູບທີ່ເລືອກໄວ້) ເພື່ອກຳນົດຕຳແໜ່ງ ການຈັດລຽງແບບກຳນົດເອງ ກ່ອນ ຫຼື ຫຼັງຮູບທີ່ທ່ານເອົາໄປວາງໃສ່.

ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ (tone equalizer)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແສງຂອງສາກໃໝ່ ຄືກັບວ່າການຈັດແສງນັ້ນໄດ້ເຮັດໂດຍກົງຢູ່ໃນສາກ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: quasi-linear, RGB.
ຜົນໄດ້ຮັບ: quasi-linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມ ແລະ ຫຼຸດແສງ (Dodge and burn) ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນໄວ້.

ໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ ມາແທນທີ່ຄວາມຈຳເປັນໃນການໃຊ້ໂມດູນ tone-mapping ອື່ນໆ ເຊັ່ນ ເງົາ ແລະ ສ່ວນສະຫວ່າງ, ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນ, zone system (ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ), ແລະ ໂມດູນທີ່ຄ້າຍຄືກັນ. ມັນເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ແບບເສັ້ນຊື່ ແລະ ໃຊ້ຮູບແບບມາກສ໌ (mask) ທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງ ເພື່ອເປັນແນວທາງໃນການປັບເພີ່ມ ແລະ ຫຼຸດແສງ ເຊິ່ງຊ່ວຍຮັກສາຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນພາຍໃນພາບ.

ແຜນວາດຕໍ່ໄປນີ້ອະທິບາຍວິທີການເຮັດວຽກຂອງຕົວປັບສົມດຸນໂທນ:

1. ສ້າງ ມາກສ໌ນຳທາງ (guided mask) ແບບຂາວດຳ ເຊິ່ງຈະແບ່ງພາບຂາເຂົ້າອອກເປັນສ່ວນໆທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງໃກ້ຄຽງກັນ. ມາກສ໌ທີ່ໄດ້ຄວນຈະເຮັດໃຫ້ລາຍລະອຽດທີ່ລະອຽດອ່ອນເບຼີລົງ ເພື່ອໃຫ້ພິກເຊວໃນແຕ່ລະສ່ວນຖືກຈັດການໃນລັກສະນະດຽວກັນ ເຊິ່ງເປັນການຮັກສາຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ.
1. ປັບຕົວເລື່ອນໃນແຖບ ແບບງ່າຍ (simple) ຫຼື ກຣາບອີຄວາໄລເຊີໃນແຖບ ຂັ້ນສູງ (advanced) ເພື່ອປ່ຽນຄວາມສະຫວ່າງຂອງພາບ ໂດຍອີງຕາມຄວາມສະຫວ່າງຂອງມາກສ໌. ການເປີດຮັບແສງຍັງສາມາດປັບໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລໍ້ເມົາສ໌ (scroll wheel) ໃນຂະນະທີ່ວາງເຄີເຊີ (cursor) ໄວ້ເທິງພາບຕົວຢ່າງ (ເບິ່ງ ການສະແດງ/ຄວບຄຸມດ້ວຍເຄີເຊີ ສຳລັບລາຍລະອຽດ).
ໃນແຖບແບບງ່າຍ, ຕົວເລື່ອນແຕ່ລະອັນຈະກົງກັບໂຊນຄວາມສະຫວ່າງ (EV) ດຽວໃນມາກສ໌, ເຊິ່ງສາມາດປັບຂຶ້ນ ຫຼື ລົງເພື່ອປັບການເປີດຮັບແສງຂອງພາບໃນຈຸດທີ່ຄວາມສະຫວ່າງຂອງມາກສ໌ຢູ່ໃນໂຊນນັ້ນ. ໃນລັກສະນະດຽວກັນ, ໃນແຖບອີຄວາໄລເຊີ, ແກນນອນຂອງກຣາບຈະກົງກັບລະດັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງມາກສ໌, ແລະ ແກນຕັ້ງຈະກຳນົດການປັບການເປີດຮັບແສງທີ່ຕ້ອງການສຳລັບພິກເຊວທີ່ມາກສ໌ມີລະດັບຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ.

ໂຕປັບສະເໝີຄວາມຄົມຊັດ (contrast equalizer)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມຄົມຊັດສະເພາະສ່ວນ, ຄວາມຄົມ (sharpness), ຄວາມຄົມຊັດຂອງຂອບ (acutance).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ເສັ້ນຊື່, Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ຄວາມຖີ່ (frequential), RGB.
ຂາອອກ (output): ແບບເສັ້ນ (linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).

ປັບຄວາມຄົມຊັດຂອງຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມສົດສີ ໃນໂດເມນເວບເລັດ (wavelet domain).

ໂມດູນທີ່ຫຼາກຫຼາຍນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງຜົນກະທົບຕ່າງໆ ເຊັ່ນ bloom, ການຫຼຸດນອຍສ໌ (denoise), clarity, ແລະ ການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດສະເພາະສ່ວນ.

ມັນເຮັດວຽກໃນໂດເມນ ເວບເລັດ (wavelet) ແລະ ສາມາດປັບຄ່າແຍກກັນໄດ້ສຳລັບແຕ່ລະລະດັບລາຍລະອຽດ. ໂມດູນເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ CIE LCh ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ສາມາດຈັດການຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມສົດສີແຍກຈາກກັນໄດ້.

ມີຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ (presets) ຫຼາຍຢ່າງ ຊຶ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈຄວາມສາມາດຂອງໂມດູນນີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

The contrast equalizer module decomposes the image into various detail scales. On each detail scale, you can independently adjust the contrast and denoise splines for lightness (“luma”) and chromaticity (“chroma”, or color saturation), as well as adjusting the edge-awareness (“edges”) of the wavelet transform. The luma, chroma and edges splines are provided on separate tabs, and some examples of their usage are given in the following sections.

ເນກາດອກເຕີ (negadoctor)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປີ້ນສີຟີມເນກາຕິບທີ່ສະແກນມາ ແລະ ຈຳລອງການພິມລົງເທິງເຈ້ຍ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ປະມວນຜົນຟີມເນກາຕິບທີ່ສະແກນມາ.

ທ່ານສາມາດໄດ້ຮູບຈາກຟີມເນກາຕິບໂດຍການໃຊ້ເຄື່ອງສະແກນຟີມ, ຫຼື ໂດຍການຖ່າຍຮູບຟີມນັ້ນ ໃສ່ກັບແສງສີຂາວ (ເຊັ່ນ: ຕູ້ໄຟ ຫຼື ໜ້າຈໍຄອມພິວເຕີ) ຫຼື ໃຊ້ແຟລັດນອກກ້ອງ.

🔗ການກຽມພ້ອມ

ຖ້າໄດ້ຮູບເນກາຕິບມາຈາກການໃຊ້ກ້ອງດິຈິຕອນຖ່າຍ, ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ສີທີ່ຖືກຕ້ອງໃນຮູບສຸດທ້າຍ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາຈຸດຕ່າງໆດັ່ງນີ້:

- ໃນເວລາຖ່າຍຮູບ, ໃຫ້ປັບຄ່າການຮັບແສງເພື່ອໃຊ້ຊ່ວງກວ້າງຂອງແສງ (dynamic range) ຂອງເຊັນເຊີກ້ອງ ໃຫ້ເຕັມທີ່ – ນັ້ນຄື “expose-to-the-right” ເພື່ອໃຫ້ຮິສໂຕແກຣມໃນກ້ອງແຕະຂອບເບື້ອງຂວາ ໂດຍທີ່ຮູບບໍ່ຖືກຕັດ (clipped).
- ກວດສອບໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໄດ້ຕັ້ງຄ່າສົມດຸນສີຂາວ (white balance) ຢ່າງຖືກຕ້ອງເພື່ອຊົດເຊີຍແສງ ທີ່ໃຊ້ສ່ອງຟີມ. ທ່ານສາມາດຖ່າຍຮູບແຫຼ່ງກຳເນີດແສງໂດຍທີ່ບໍ່ມີຟີມບັງ, ແລ້ວໃຊ້ຟີເຈີ “ຈາກພື້ນທີ່ຮູບ” ໃນໂມດູນ ສົມດຸນສີຂາວ ເພື່ອຫາຄ່າອ້າງອີງ. ຈາກນັ້ນສາມາດບັນທຶກ ຄ່ານີ້ເປັນສະໄຕລ໌ ຫຼື ນຳໄປວາງໃສ່ຮູບຟີມອື່ນໆ.
- ໃຊ້ແມັດທຣິກກ້ອງແບບມາດຕະຖານ ຫຼື ແບບປັບປຸງ ໃນໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ.

ໃນເວລາສະແກນ ຫຼື ຖ່າຍຮູບຟີມເນກາຕິບ, ໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າໄດ້ລວມເອົາສ່ວນຂອງຟີມທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບແສງ ເຂົ້າໄປໃນຮູບນຳ. ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນສຳລັບການຕັ້ງຄ່າພາລາມິເຕີ Dmin. ຫາກບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້, ທ່ານສາມາດຖ່າຍຮູບສ່ວນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບແສງແຍກຕ່າງຫາກ, ວັດແທກຄ່າ Dmin ຈາກຮູບນັ້ນ, ແລ້ວນຳຄ່າທີ່ໄດ້ມາໄປວາງໃສ່ຮູບອື່ນໆໃນຟີມມ້ວນດຽວກັນ.

ບົດນຳ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສ່ວນນີ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຫັນພາບລວມຂອງສິ່ງທີ່ darktable ສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ແນະນຳຂະບວນການເຮັດວຽກຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຈົນຈົບ. ຜູ້ໃຊ້ໃໝ່ຄວນເລີ່ມຕົ້ນຈາກບົດນຳນີ້ ແລະ ເຂົ້າເບິ່ງລິ້ງຕ່າງໆທີ່ໃຫ້ໄວ້ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄູ່ມືທີ່ລວມທຸກຢ່າງໄວ້ ແລະ ຍັງມີຫຼາຍຫົວຂໍ້ທີ່ມີປະໂຫຍດທີ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຢູ່ບ່ອນນີ້. ທ່ານຄວນອ່ານສ່ວນອ້າງອີງຂອງຄູ່ມືນີ້ເມື່ອທ່ານຄຸ້ນເຄີຍກັບພື້ນຖານແລ້ວ.

ຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ສ່ວນໃຫຍ່ໃນຄູ່ມືນີ້ ຍັງມີລາຍລະອຽດໃນສ່ວນ ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນໆ.

ເບຼີພື້ນຜິວ (surface blur)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການເບຼີພື້ນຜິວແບບຮັບຮູ້ຂອບ (edge-aware) ເພື່ອຫຼຸດນອຍສ໌ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ພື້ນຜິວນຸ້ມນວນຂຶ້ນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເຮັດໃຫ້ພື້ນຜິວຂອງພາບນຸ້ມນວນຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາຄວາມຄົມຂອງຂອບໄວ້ ໂດຍໃຊ້ຟິວເຕີ bilateral.

ໂມດູນນີ້ ສາມາດ ໃຊ້ເພື່ອຫຼຸດນອຍສ໌ຂອງພາບໄດ້, ແຕ່ຄວນຮັບຊາບວ່າຟິວເຕີ bilateral ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດພ້ຽນ (overshoots) ໄດ້ ແລະ darktable ມີທາງເລືອກອື່ນທີ່ດີກວ່າຫຼາຍ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ໂມດູນ astrophoto denoise ທີ່ໃຊ້ອັນກໍຣິທຶມແບບ non-local means, ແລະ ໂມດູນ denoise (profiled) ທີ່ມີໃຫ້ເລືອກລະຫວ່າງ non-local means ແລະ wavelet.

ໂມດູນ ເບຼີພື້ນຜິວ ຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນລົບ (noise) ໃນພື້ນຜິວເບຼີລົງ ໂດຍການສະເລ່ຍພິກເຊວກັບພິກເຊວຂ້າງຄຽງ, ໂດຍພິຈາລະນາບໍ່ພຽງແຕ່ໄລຍະຫ່າງທາງເລຂາຄະນິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມເຖິງໄລຍະຫ່າງໃນມາດຕາສ່ວນ (ເຊັ່ນ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄ່າ RGB). ມັນມີປະໂຫຍດຫຼາຍຫາກຊ່ອງສັນຍານ RGB ໃດໜຶ່ງມີນອຍສ໌ຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ຕ້ອງການຄວາມນຸ້ມນວນຫຼາຍກວ່າຊ່ອງອື່ນ. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration) ເພື່ອທົດສອບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ ແລະ ຕັ້ງຄ່າຄວາມແຮງຂອງການເບຼີໃຫ້ເໝາະສົມ.

ປັບຂະໜາດພິກເຊວ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ໂມດູນສຳລັບການຕັ້ງຄ່າອັດຕາສ່ວນພິກເຊວ ມີປະໂຫຍດສຳລັບເຊັນເຊີບາງປະເພດ ແລະ ການດຶງພາບອະນາມໍຟິກ (anamorphic desqueeze).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກ້ອງບາງລຸ້ນ (ເຊັ່ນ Nikon D1X) ມີເຊັນເຊີເປັນຮູບສີ່ແຈສາກແທນທີ່ຈະເປັນຮູບສີ່ແຈສະເໝີຄືທົ່ວໄປ. ຫາກບໍ່ມີການປັບແກ້ຈະເຮັດໃຫ້ພາບຜິດພ້ຽນ. ໂມດູນນີ້ຈະເຮັດການປັບຂະໜາດຕາມທີ່ຕ້ອງການ.

darktable ຈະກວດສອບພາບທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການປັບແກ້ໂດຍໃຊ້ຂໍ້ມູນ Exif ແລະ ຈະເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອຈຳເປັນ.

ສຳລັບພາບອື່ນໆ, ໂມດູນນີ້ຍັງສາມາດໃຊ້ເພື່ອດຶງພາບ (de-squeeze) ເມື່ອໃຊ້ເລນອະນາມໍຟິກ (anamorphic lenses).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ອັດຕາສ່ວນພິກເຊວ: ອັດຕາສ່ວນຂອງພິກເຊວ. ຄ່າທີ່ຫຼາຍກວ່າ 1 ຈະຢືດພາບໃນແນວນອນ, ຄ່າທີ່ນ້ອຍກວ່າ 1 ຈະຢືດພາບໃນແນວຕັ້ງ.

ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແປງຄ່າ RGB ຂາເຂົ້າໃດໆ ໃຫ້ເປັນ RGB ອ້າງອີງຂອງລະບົບໂດຍການໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີເພື່ອຈັບຄູ່ຄ່າ RGB ຄືນໃໝ່.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່, RGB, ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກຳນົດວິທີທີ່ darktable ຈະແປຄວາມໝາຍສີຂອງຮູບພາບ.

ໂມດູນນີ້ຈະຮັບເອົາພື້ນທີ່ສີທີ່ໃຊ້ໂດຍແຫຼ່ງກຳເນີດຮູບພາບ (ເຊັ່ນ: ກ້ອງ, ສະແກນເນີ) ແລະ ແປງລະຫັດພິກເຊລ ໃຫ້ເປັນພື້ນທີ່ສີມາດຕະຖານໃນການເຮັດວຽກ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າໂມດູນຕໍ່ໆໄປໃນລະບົບບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົນໃຈ ລາຍລະອຽດສະເພາະຂອງອຸປະກອນຂາເຂົ້າ ແລະ ສາມາດເຮັດວຽກຮ່ວມກັບພື້ນທີ່ສີກາງໄດ້.

ໃນກໍລະນີທີ່ຮູບພາບຖືກບັນທຶກເປັນໄຟລ໌ raw, ໂມດູນໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າໂດຍປົກກະຕິຈະໃຊ້ແມັດທຣິກສີມາດຕະຖານ ຫຼື ແບບປັບປຸງສະເພາະສຳລັບກ້ອງລຸ້ນນັ້ນໆ ເພື່ອຈັບຄູ່ສີເຂົ້າໃນພື້ນທີ່ສີທີ່ໃຊ້ເຮັດວຽກ. ຖ້າມີຂໍ້ມູນພື້ນທີ່ສີຝັງຢູ່ໃນຮູບ, ໂມດູນນີ້ຈະໃຊ້ຂໍ້ມູນດັ່ງກ່າວ. ຜູ້ໃຊ້ຍັງສາມາດກຳນົດພື້ນທີ່ສີເອງໄດ້ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ ICC ທີ່ສ້າງຂຶ້ນສະເພາະ ສຳລັບອຸປະກອນນັ້ນໆ.

ໃນຂະບວນການຈັບຄູ່ຈາກພື້ນທີ່ສີຂາເຂົ້າໄປຫາພື້ນທີ່ສີເຮັດວຽກ, ສີສາມາດຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ແນ່ນອນ ໂດຍໃຊ້ຕົວເລືອກ ການຕັດຂອບເຂດສີ (gamut clipping) ຊຶ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຜິດພ້ຽນຂອງສີທີ່ບາງຄັ້ງອາດເກີດຂຶ້ນ. ນອກຈາກນີ້ຍັງຂຶ້ນກັບ rendering intent ທີ່ເລືອກໄວ້.

ໝາຍເຫດ: ໂປຣໄຟລ໌ສີສຸດທ້າຍທີ່ຈະຖືກໃຊ້ເມື່ອສົ່ງອອກຮູບພາບແມ່ນຖືກຄວບຄຸມໂດຍໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂປຣໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ: ໂປຣໄຟລ໌ ຫຼື ແມັດທຣິກສີທີ່ຈະໃຊ້. ມີແມັດທຣິກໃຫ້ເລືອກຫຼາຍແບບ ລວມທັງແມັດທຣິກສີແບບປັບປຸງສຳລັບກ້ອງບາງລຸ້ນ. ແມັດທຣິກແບບປັບປຸງຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ມີລັກສະນະໃກ້ຄຽງກັບຂອງຜູ້ຜະລິດກ້ອງ.; ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ ICC ຂອງທ່ານເອງໄດ້ ໂດຍເອົາໄປໄວ້ໃນ $DARKTABLE/share/darktable/color/in (ບ່ອນທີ່ $DARKTABLE ແມ່ນໂຟນເດີທີ່ຕິດຕັ້ງ darktable) ຫຼື color/in ໃນ ໂຟນເດີການຕັ້ງຄ່າ ຂອງ darktable. ໝາຍເຫດ: ໂຟນເດີ color/in ເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດ; ທ່ານຕ້ອງສ້າງມັນເອງ ຫາກຕ້ອງການໃຊ້. ແຫຼ່ງທີ່ມາທົ່ວໄປຂອງໂປຣໄຟລ໌ ICC ແມ່ນມາຈາກຊອບແວທີ່ມາຮ່ວມກັບກ້ອງຂອງທ່ານ. ທ່ານອາດຈະຕ້ອງ ເປີດໃຊ້ໂມດູນ unbreak input profile ເພື່ອໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ຂອງທ່ານເອງ.

ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ແປງຄ່າ RGB ອ້າງອີງຂອງລະບົບໃຫ້ເປັນ RGB ສຳລັບການສະແດງຜົນໃດໆ ໂດຍໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີເພື່ອຈັບຄູ່ຄ່າ RGB ໃໝ່.
ຈຸດປະສົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌.
ຂາອອກ: ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່ (non-linear), RGB ຫຼື Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).

ຈັດການໂປຣໄຟລ໌ຂາອອກສຳລັບການສົ່ງອອກ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີ (rendering intent) ທີ່ຈະໃຊ້ເມື່ອມີການຈັບຄູ່ລະຫວ່າງພື້ນທີ່ສີ.

darktable ມາພ້ອມກັບໂປຣໄຟລ໌ທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າຄື sRGB, Adobe RGB, XYZ ແລະ linear RGB. ເຈົ້າສາມາດເພີ່ມໂປຣໄຟລ໌ອື່ນໆໄດ້ໂດຍການນຳໄປໄວ້ໃນ $DARKTABLE/share/darktable/color/out (ບ່ອນທີ່ $DARKTABLE ແມ່ນໂຟນເດີທີ່ຕິດຕັ້ງ darktable) ຫຼື color/out ໃນ ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ ຂອງ darktable. ໝາຍເຫດວ່າໂຟນເດີ color/out ເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການຕິດຕັ້ງ darktable; ຫາກເຈົ້າຕ້ອງການໃຊ້, ເຈົ້າຕ້ອງສ້າງມັນຂຶ້ນມາເອງ.

ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ພາຍໃນໂມດູນ ສົ່ງອອກ (export).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຕັ້ງໃຈຂາອອກ (output intent): ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີສຳລັບຂາອອກ/ການສົ່ງອອກ. ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີສາມາດເລືອກໄດ້ເມື່ອໃຊ້ LittleCMS2 ເພື່ອນຳໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກເທົ່ານັ້ນ (ສາມາດປ່ຽນໄດ້ໃນ ຄ່າກຳນົດ > ການປະມວນຜົນ). ຫາກໃຊ້ລະບົບການເຣນເດີພາຍໃນຂອງ darktable, ຕົວເລືອກນີ້ຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້. ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ ເບິ່ງໄດ້ທີ່ ຄວາມຕັ້ງໃຈໃນການເຣນເດີ.
ໂປຣໄຟລ໌ຂາອອກ: ໂປຣໄຟລ໌ທີ່ໃຊ້ເພື່ອເຣນເດີສີສຳລັບຂາອອກ/ການສົ່ງອອກ. ຂໍ້ມູນໂປຣໄຟລ໌ຈະຖືກຝັງເຂົ້າໄປໃນໄຟລ໌ຂາອອກ (ຫາກຮູບແບບໄຟລ໌ຮອງຮັບ) ເພື່ອໃຫ້ແອັບພລິເຄຊັນອື່ນສາມາດແປຄ່າສີໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ແມ່ນທຸກແອັບພລິເຄຊັນທີ່ຈະຮູ້ຈັກໂປຣໄຟລ໌ສີ, ຄຳແນະນຳທົ່ວໄປແມ່ນໃຫ້ໃຊ້ sRGB ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ ແລະ ມີເຫດຜົນທີ່ດີທີ່ຈະໃຊ້ແບບອື່ນ.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໜ້າກາກຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດຈຳກັດຜົນກະທົບຂອງໂມດູນ ເພື່ອໃຫ້ມັນມີຜົນສະເພາະບາງສ່ວນຂອງຮູບເທົ່ານັ້ນ.

ໜ້າກາກສາມາດປຽບທຽບໄດ້ກັບຮູບພາບສີຂາວດຳ (grayscale) ທີ່ແຕ່ລະພິກເຊວມີຄ່າລະຫວ່າງ 0 ຫາ 1.0 (ຫຼື 0% ຫາ 100%). ຄ່ານີ້ຄື ຄວາມທຶບແສງ (opacity) ແລະ ໃຊ້ເພື່ອບອກວ່າໂມດູນຈະມີຜົນຕໍ່ ແຕ່ລະພິກເຊວຫຼາຍປານໃດ.

ພາກສ່ວນຕໍ່ໄປນີ້ຈະອະທິບາຍວິທີການສ້າງໜ້າກາກໃນ darktable.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຕ່ລະໂມດູນປະມວນຜົນຈະຮັບຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າຈາກໂມດູນກ່ອນໜ້າໃນ pixelpipe, ທຳການປະມວນຜົນ ຂໍ້ມູນຮູບພາບ, ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງຂໍ້ມູນຂາອອກໄປຫາໂມດູນຖັດໄປ.

ຂໍ້ມູນຂາອອກຂອງໂມດູນສາມາດເລືອກທີ່ຈະນຳມາປະມວນຜົນໃໝ່ (ລວມ) ກັບຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າກ່ອນທີ່ຈະ ສົ່ງໄປຫາໂມດູນຖັດໄປ. ຂັ້ນຕອນເພີ່ມເຕີມນີ້ເອີ້ນວ່າ ການປະສົມ (blending) – ຂໍ້ມູນ ຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກຈະຖືກປະມວນຜົນໃໝ່ໂດຍໃຊ້ສູດການຄຳນວນທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂໝດການປະສົມ (blend modes).

ແຕ່ລະໂໝດການປະສົມຈະຖືກຄວບຄຸມຕື່ມໂດຍພາຣາມີເຕີ ຄວາມທຶບແສງ (opacity) (ມີຄ່າລະຫວ່າງ 0% ຫາ 100%) ເຊິ່ງເປັນໂຕບອກວ່າຮູບຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກຈະມີຜົນຕໍ່ຜົນສຸດທ້າຍຫຼາຍປານໃດ. ໂດຍປົກກະຕິ, ຄວາມທຶບແສງ 0% ຈະໄດ້ຮູບທີ່ຄືກັນກັບຮູບຂາເຂົ້າ (ໂມດູນບໍ່ມີຜົນ), ໃນຂະນະທີ່ ຄວາມທຶບແສງ 100% ຈະໃຫ້ຜົນຂອງໂມດູນຢ່າງເຕັມທີ່.

ຄວາມທຶບແສງນີ້ສາມາດຄືກັນໃນທຸກພິກເຊວ (ໂດຍໃຊ້ແຖບເລື່ອນຄວາມທຶບແສງລວມ), ເຊິ່ງການປະສົມ ຈະມີຜົນເທົ່າກັນທັງໝົດຮູບ. ຫຼື ຄວາມທຶບແສງອາດຈະຕ່າງກັນໄປຕາມຄຸນສົມບັດ ຫຼື ຕຳແໜ່ງຂອງ ແຕ່ລະພິກເຊວ. ການປັບຄວາມທຶບແສງສະເພາະບ່ອນແບບນີ້ເອີ້ນວ່າ ໜ້າກາກ (mask). ໜ້າກາກ ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ຄວບຄຸມໄດ້ຢ່າງລະອຽດວ່າສ່ວນໃດຂອງຮູບຈະໄດ້ຮັບຜົນຈາກໂມດູນ ແລະ ຫຼາຍປານໃດ. ຜູ້ໃຊ້ສາມາດເລືອກເປີດໃຊ້ ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ, ໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າ ຫຼື ແບບລວມກັນ.

ການເຮັດວຽກຂອງການປະສົມ ແລະ ໜ້າກາກແມ່ນຄວບຄຸມຜ່ານກຸ່ມໄອຄອນທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງແຕ່ລະໂມດູນ.

ໄອຄອນເຫຼົ່ານີ້ຈະເປີດໃຊ້ຕົວເລືອກໜ້າກາກ ແລະ ການປະສົມ ດັ່ງນີ້ (ຈາກຊ້າຍໄປຂວາ):

off (ປິດ)

ຂໍ້ມູນຂາອອກຂອງໂມດູນຈະຖືກສົ່ງໄປຫາໂມດູນຖັດໄປໂດຍບໍ່ມີການປະມວນຜົນໃໝ່. ບໍ່ມີ ສ່ວນຄວບຄຸມອື່ນໆສະແດງຂຶ້ນ.

uniformly

Input and output images are reprocessed uniformly with the chosen blend mode, where the amount of blending is controlled by a single opacity slider. Additional controls are displayed to allow the blend mode and opacity to be selected. The default is a blend mode of “normal” with an opacity of 100%.

ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ

ການປະມວນຜົນໃໝ່ຈະເກີດຂຶ້ນດ້ວຍໂໝດການປະສົມທີ່ເລືອກ ແລະ ຄວາມທຶບແສງທີ່ອີງຕາມຕຳແໜ່ງ ພິກເຊວທີ່ກຳນົດໂດຍຮູບຮ່າງທີ່ແຕ້ມ. ຈະມີສ່ວນຄວບຄຸມສະແດງຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ແຕ້ມໜ້າກາກ. ຖ້າບໍ່ມີການແຕ້ມໜ້າກາກ, ທຸກພິກເຊວຈະມີຄວາມທຶບແສງເທົ່າກັນຕາມແຖບເລື່ອນ.

ໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າ

ການປະມວນຜົນໃໝ່ຈະເກີດຂຶ້ນດ້ວຍໂໝດການປະສົມທີ່ເລືອກ ແລະ ຄວາມທຶບແສງທີ່ອີງຕາມຄຸນສົມບັດ ຂອງແຕ່ລະພິກເຊວ. ຈະມີສ່ວນຄວບຄຸມສະແດງຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ປັບຄວາມທຶບແສງຂອງແຕ່ລະພິກເຊວ ໂດຍອີງຕາມຄ່າຂອງພິກເຊວນັ້ນ.

ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ ແລະ ແບບກຳນົດຄ່າ

ການປະມວນຜົນໃໝ່ຈະເກີດຂຶ້ນດ້ວຍໂໝດການປະສົມທີ່ເລືອກ ແລະ ຄວາມທຶບແສງທີ່ເກີດຈາກ ການລວມກັນຂອງໜ້າກາກແບບແຕ້ມ ແລະ ແບບກຳນົດຄ່າ.

ໜ້າກາກແບບຣາສເຕີ

ການປະມວນຜົນໃໝ່ຈະເກີດຂຶ້ນດ້ວຍໂໝດການປະສົມທີ່ເລືອກ ແລະ ຄວາມທຶບແສງທີ່ອີງຕາມໜ້າກາກ ທີ່ຖືກສ້າງໂດຍໂມດູນກ່ອນໜ້າໃນ pixelpipe.

ຕົວເລືອກການປະສົມ (blending options)

ເລືອກພື້ນທີ່ສີທີ່ຈະໃຊ້ໃນການຄຳນວນໜ້າກາກການປະສົມ, ແລະ ກຳນົດວ່າຈະໃຫ້ສ້າງໜ້າກາກ ໂດຍອີງຕາມຊ່ອງຂໍ້ມູນຂາອອກຂອງໂມດູນຫຼືບໍ່ (ປົກກະຕິໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າຈະສ້າງຈາກຊ່ອງ ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ). ມີຕົວເລືອກດັ່ງນີ້:

reset to default blend colorspace: ໃຊ້ພື້ນທີ່ສີເລີ່ມຕົ້ນຂອງໂມດູນເພື່ອ ກຳນົດໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າ.

Lab: ໃຊ້ພື້ນທີ່ສີ Lab (ຖ້າມີໃຫ້ໃຊ້).

RGB (display): ໃຊ້ພື້ນທີ່ສີ RGB/HSL ແບບອ້າງອີງການສະແດງຜົນ.

RGB (scene): ໃຊ້ພື້ນທີ່ສີ RGB/JzCzhz ແບບອ້າງອີງສາກ.

show output channels: ສະແດງສ່ວນຄວບຄຸມຊ່ອງຂໍ້ມູນຂາອອກ ເພື່ອກຳນົດໜ້າກາກ ໂດຍອີງຕາມຄ່າຂາອອກຂອງໂມດູນ.

ໝາຍເຫດ: ບໍ່ແມ່ນທຸກໂມດູນທີ່ຈະມີຕົວເລືອກການປະສົມເຫຼົ່ານີ້ຄົບທັງໝົດ.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂມດູນການປະມວນຜົນຖືກຈັດລະບຽບ ແລະ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ຜ່ານແຖບດ້ານຂວາມືໃນຫ້ອງມືດ (darkroom):

ຄລິກໃສ່ໄອຄອນຢູ່ດ້ານເທິງຂອງແຖບນີ້ເພື່ອສະແດງ, ຈາກຊ້າຍຫາຂວາ,

ແຖບເຂົ້າເຖິງດ່ວນ (quick access panel): ແຖບທີ່ສາມາດປັບແຕ່ງໄດ້ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າເຖິງການຄວບຄຸມໂມດູນທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ.
ໂມດູນທີ່ກຳລັງໃຊ້ງານ (active modules): ກຸ່ມທີ່ປະກອບດ້ວຍໂມດູນທີ່ກຳລັງໃຊ້ງານຢູ່ໃນ pixelpipe. ຄລິກຂວາເພື່ອສະແດງໂມດູນທັງໝົດທີ່ມີຢູ່ໃນ ລຳດັບປະຫວັດ (history stack) ພາຍໃນກຸ່ມທີ່ໃຊ້ງານ, ບໍ່ວ່າພວກມັນຈະກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່ແທ້ຫຼືບໍ່ກໍຕາມ.
ກຸ່ມໂມດູນ (module groups): ກຸ່ມຂອງໂມດູນການປະມວນຜົນໜຶ່ງກຸ່ມ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າ. ກຸ່ມເຫຼົ່ານີ້ຖືກກຳນົດໂດຍຜູ້ໃຊ້ ແຕ່ກໍມີການຈັດກຸ່ມເລີ່ມຕົ້ນບາງຢ່າງໃຫ້ເປັນຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ.
ເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets menu): ເມນູທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເຂົ້າເຖິງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນຂອງການວາງຮູບແບບໂມດູນທີ່ບັນທຶກໄວ້ ແລະ ສ້າງຂອງທ່ານເອງ (ຜ່ານຕົວເລືອກ “ຈັດການຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ..”). ທ່ານຍັງສາມາດເຂົ້າເຖິງໜ້າຕ່າງ “ຈັດການຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ” ໄດ້ໂດຍກົງໂດຍການ Ctrl+ຄລິກ ທີ່ເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ.

ຄລິກໜຶ່ງຄັ້ງໃສ່ໄອຄອນກຸ່ມໂມດູນ (ລວມທັງກຸ່ມທີ່ໃຊ້ງານ) ເພື່ອສະແດງສະເພາະໂມດູນໃນກຸ່ມນັ້ນ. ຄລິກຄັ້ງທີສອງເພື່ອສະແດງລາຍຊື່ໂມດູນທັງໝົດທີ່ກຳລັງໃຊ້ງານ ຫຼື ມີຢູ່ໃນທຸກກຸ່ມ.

ທ່ານສາມາດປ່ຽນແປງວິດເຈັດທີ່ຈະສະແດງໃນແຖບເຂົ້າເຖິງດ່ວນ ແລະ ໂມດູນທີ່ຈະສະແດງໃນກຸ່ມໂມດູນ ໄດ້ໂດຍການຄລິກຂວາໃສ່ໄອຄອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

🔗ຄົ້ນຫາ

ລຸ່ມໄອຄອນກຸ່ມໂມດູນແມ່ນແຖບຄົ້ນຫາ, ເຊິ່ງທ່ານສາມາດໃຊ້ເພື່ອເຂົ້າເຖິງໂມດູນການປະມວນຜົນໃດໆກໍໄດ້, ບໍ່ວ່າພວກມັນຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຫຼືບໍ່ກໍຕາມ. ຕົວເລືອກນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຄົ້ນຫາດ້ວຍຊື່ໂມດູນ, ຊື່ຂອງອິນສະແຕນຊ໌ (instance name) ທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງ, ລວມທັງແທັກໂມດູນທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າ (ຕົວຢ່າງ: ໂມດູນ color calibration rgb ຍັງສາມາດຄົ້ນຫາໄດ້ໂດຍໃຊ້ຄຳວ່າ “hue”, “contrast” ແລະ “vibrance”).

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມຸມເບິ່ງຫ້ອງມືດ (darkroom) ແມ່ນບ່ອນທີ່ທ່ານລ້າງຮູບ ຫຼື ປັບແຕ່ງຮູບພາບຂອງທ່ານ. ແຜງກາງຈະສະແດງຮູບພາບທີ່ກຳລັງຖືກແກ້ໄຂ.

🔗ຊູມ

ຄລິກປຸ່ມກາງເມົາສ໌ເທິງແຜງກາງ ເພື່ອສະລັບລະຫວ່າງ “ພໍດີກັບໜ້າຈໍ”, ຊູມ 1:1 ແລະ 2:1.

ຫຼື ທ່ານສາມາດຊູມໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ ຫຼື ທັດສ໌ແພດ (touchpad). ເມື່ອເປີດໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າ ຈຳກັດການຊູມໃນຫ້ອງມືດລະຫວ່າງພໍດີໜ້າຈໍ ແລະ 100%, ການເລື່ອນລູກກິ້ງ ແລະ ການຈີບນິ້ວຊູມ ຈະຖືກຈຳກັດຢູ່ລະຫວ່າງພໍດີໜ້າຈໍ (ຊູມອອກ) ຫາ 100% (ຊູມເຂົ້າ). ກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະຊູມເພື່ອຍົກເລີກການຈຳກັດຊົ່ວຄາວ ແລະ ຊູມເກີນ 100%. ຫາກປິດການຕັ້ງຄ່ານີ້, ການຊູມຈະບໍ່ຖືກຈຳກັດ ແລະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກົດ Ctrl ເພື່ອຊູມເກີນ 100%.

🔗ທັດສ໌ແພດ (touchpad)

ຫາກເປີດໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າ ເປີດໃຊ້ທ່າທາງສຳຜັດໃນຫ້ອງມືດ, ທ່ານຈະສາມາດໃຊ້ທ່າທາງການເລື່ອນເທິງທັດສ໌ແພດໄດ້:

- ຈີບສອງນິ້ວເພື່ອຊູມ
- ເລື່ອນສອງນິ້ວເພື່ອເລື່ອນເບິ່ງຮູບ (pan)

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມຸມມອງແຜງແສງຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດເບິ່ງ ແລະ ຈັດການຄໍເລັກຊັນຮູບພາບຂອງທ່ານໄດ້.

ມຸມມອງກາງປະກອບດ້ວຍຮູບຕົວຢ່າງຂອງຮູບພາບຂອງທ່ານ – ການສະແດງຜົນຈະຂຶ້ນກັບ ໂໝດ ທີ່ທ່ານກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່.

ໃນຂະນະທີ່ເມົາສ໌ຢູ່ເທິງຮູບຕົວຢ່າງ ຫຼື ຮູບພາບທີ່ຖືກເລືອກໄວ້, ມີການກະທຳຫຼາຍຢ່າງທີ່ທ່ານສາມາດເຮັດໄດ້:

🔗ຄີລັດ (keyboard shortcuts)

ປຸ່ມລັດແປ້ນພິມຕໍ່ໄປນີ້ຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນມຸມມອງແຜງແສງ:

F1, F2, F3, F4, F5 ເພີ່ມ ຫຼື ເອົາປ້າຍສີອອກ (ແດງ, ເຫຼືອງ, ຂຽວ, ຟ້າ, ມ່ວງ ຕາມລຳດັບ). ປ້າຍສີຈະຖືກເພີ່ມຫາກມີຮູບໃດໜຶ່ງທີ່ເລືອກໄວ້ຍັງບໍ່ມີປ້າຍນັ້ນ; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ປ້າຍຈະຖືກເອົາອອກ
0, 1, 2, 3, 4, 5 ຕັ້ງຄ່າຄະແນນຮູບດາວ
R ປະຕິເສດຮູບພາບ
Ctrl+D ເຮັດສຳເນົາຮູບພາບ
Ctrl+C ຄັດລອກລຳດັບປະຫວັດທັງໝົດ
Ctrl+V ວາງລຳດັບປະຫວັດທີ່ຄັດລອກມາທັງໝົດ
Ctrl+Shift+C ເລືອກຄັດລອກລຳດັບປະຫວັດ
Ctrl+Shift+V ເລືອກວາງຈາກລຳດັບປະຫວັດທີ່ຄັດລອກມາ
D ເປີດຮູບພາບໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ (darkroom) ເພື່ອລ້າງຮູບ
W ຊູມຮູບປັດຈຸບັນເຕັມໃນຂະນະທີ່ກົດປຸ່ມຄ້າງໄວ້
Ctrl+W ຊູມຮູບປັດຈຸບັນເຕັມ ແລະ ສະແດງບໍລິເວນທີ່ຢູ່ໃນໂຟກັດ

🔗ການລາກ ແລະ ວາງ

ທ່ານສາມາດປ່ຽນລຳດັບຂອງຮູບພາບທີ່ສະແດງ, ປະມວນຜົນ ຫຼື ສົ່ງອອກໄດ້ ເມື່ອ ຈັດລຽງໂດຍ ຖືກຕັ້ງເປັນ ການຈັດລຽງແບບກຳນົດເອງ ໂດຍການລາກ ແລະ ວາງຮູບຕົວຢ່າງ.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສະຄຣິບ Lua ສາມາດໃຊ້ເພື່ອກຳນົດການກະທຳໃຫ້ darktable ດຳເນີນການເມື່ອມີເຫດການໃດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ຕົວຢ່າງໜຶ່ງອາດຈະແມ່ນການເອີ້ນໃຊ້ແອັບພລິເຄຊັນພາຍນອກໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກໄຟລ໌ ເພື່ອນຳໃຊ້ຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນເພີ່ມເຕີມພາຍນອກ darktable.

Lua ແມ່ນໂຄງການອິດສະຫຼະທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃນປີ 1993, ໃຫ້ບໍລິການພາສາສະຄຣິບທີ່ມີປະສິດທິພາບ, ໄວ, ເບົາບາງ ແລະ ສາມາດຝັງເຂົ້າໃນໂປຣແກຣມອື່ນໄດ້. Lua ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງໂດຍແອັບພລິເຄຊັນໂອເພນຊອດຫຼາຍອັນ, ໃນໂປຣແກຣມທາງການຄ້າ ແລະ ສຳລັບການຂຽນເກມ. darktable ໃຊ້ Lua ເວີຊັນ 5.4. ການອະທິບາຍຫຼັກການ ແລະ ໄວຍາກອນຂອງ Lua ແມ່ນຢູ່ນອກຂອບເຂດຂອງຄູ່ມືນີ້. ສຳລັບການແນະນຳຢ່າງລະອຽດ ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ ຄູ່ມືອ້າງອີງ Lua.

darktable ມາພ້ອມກັບ ສະຄຣິບຈຳນວນໜຶ່ງ. ຕົວຈັດການຫຼັກສຳລັບສະຄຣິບແມ່ນຕົວຈັດການສະຄຣິບ (ເບິ່ງ ຫຼັກການພື້ນຖານ).

ສ່ວນຕໍ່ໄປນີ້ຈະໃຫ້ການແນະນຳສັ້ນໆກ່ຽວກັບວິທີການໃຊ້ສະຄຣິບ Lua ພາຍໃນ darktable. ເອກະສານປະກອບທີ່ສົມບູນກ່ຽວກັບການຂຽນສະຄຣິບ Lua ໃນ darktable ສາມາດເບິ່ງໄດ້ທີ່ darktable lua documentation.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມຸມມອງແຜນທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເຫັນວ່າຮູບພາບທີ່ຕິດແທັກພິກັດພູມສາດຖືກຖ່າຍຢູ່ໃສ, ແລະ ສາມາດເພີ່ມຂໍ້ມູນສະຖານທີ່ໃຫ້ກັບຮູບພາບທີ່ຍັງບໍ່ມີແທັກພິກັດພູມສາດໄດ້.

ມຸມມອງແຜນທີ່ສະແດງແຜນທີ່ໂລກພ້ອມກັບຮູບພາບໃນ ຄໍເລັກຊັນ ປັດຈຸບັນທີ່ຖືກປັກໝຸດໄວ້ຕາມຕຳແໜ່ງພິກັດພູມສາດ (ຖ້າມີ). ອັນນີ້ຕ້ອງອາໄສຮູບພາບທີ່ຖືກຕິດແທັກຂໍ້ມູນສະຖານທີ່. ກ້ອງລຸ້ນໃໝ່ບາງລຸ້ນ, ລວມເຖິງສະມາດໂຟນ, ແມ່ນມີຕົວຮັບສັນຍານ GPS ມາພ້ອມແລ້ວ. ກ້ອງອື່ນໆອາດຈະຕ້ອງມີອຸປະກອນເສີມ GPS ເພື່ອເຮັດສິ່ງນີ້.

ເຖິງແມ່ນວ່າກ້ອງຂອງທ່ານຈະບໍ່ຮອງຮັບຄຸນສົມບັດນີ້, ກໍຍັງມີວິທີອື່ນ – darktable ສາມາດຈັບຄູ່ ວັນທີ/ເວລາ Exif ໃນຮູບພາບຂອງທ່ານກັບໄຟລ໌ຕິດຕາມຂໍ້ມູນ GPX ແຍກຕ່າງຫາກທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍຕົວຕິດຕາມ GPS ເຊິ່ງໄດ້ບັນທຶກການເຄື່ອນໄຫວຂອງທ່ານໄວ້. ຕົວຕິດຕາມ GPS ສາມາດຊື້ໄດ້ເປັນອຸປະກອນມືຖືແຍກຕ່າງຫາກ ຫຼື ທ່ານສາມາດຕິດຕັ້ງແອັບຕິດຕາມ GPS ເທິງສະມາດໂຟນຂອງທ່ານກໍໄດ້. ການຕິດແທັກສະຖານທີ່ດ້ວຍຂໍ້ມູນຕິດຕາມ GPS ສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ການຕິດແທັກພິກັດພູມສາດ, ໃນມຸມມອງແຜງແສງ ແລະ ແຜນທີ່.

🔗ມຸມມອງແຜນທີ່ກາງ

ຢູ່ເຄິ່ງກາງຂອງມຸມມອງແຜນທີ່ ທ່ານຈະເຫັນແຜນທີ່ໂລກ.

ຂໍ້ມູນແຜນທີ່ແມ່ນມາຈາກແຫຼ່ງແຜນທີ່ແບບເປີດເທິງອິນເຕີເນັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂໍ້ມູນແຜນທີ່ໃໝ່ຈະມີໃຫ້ກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານເຊື່ອມຕໍ່ອິນເຕີເນັດເທົ່ານັ້ນ – darktable ຈະເກັບແຄຊ໌ຂໍ້ມູນແຜນທີ່ທີ່ເຄີຍໂຫຼດມາກ່ອນໄວ້ໃນດິສກ໌.

ທ່ານສາມາດນຳທາງພາຍໃນແຜນທີ່ໂດຍໃຊ້ເມົາສ໌ຂອງທ່ານ. ຄລິກຊ້າຍແລ້ວລາກເພື່ອຍ້າຍແຜນທີ່. ໃຊ້ລູກກິ້ງເມົາສ໌ເພື່ອຊູມເຂົ້າ ແລະ ອອກ.

ມີຕົວຄວບຄຸມ ແລະ ການສະແດງຜົນເທິງໜ້າຈໍເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຊອກຫາທາງໄດ້. ບໍລິເວນການນຳທາງຈະຢູ່ມຸມຊ້າຍເທິງຂອງແຜນທີ່ – ໃຊ້ສິ່ງນີ້ແທນການລາກເມົາສ໌ ແລະ ການເລື່ອນລູກກິ້ງ. ມາດຕາສ່ວນຂອງແຜນທີ່ແມ່ນສະແດງຢູ່ມຸມຊ້າຍລຸ່ມ. ຢູ່ມຸມຂວາລຸ່ມ ທ່ານສາມາດເຫັນພິກັດທາງພູມສາດສຳລັບຈຸດກາງຂອງແຜນທີ່.

ຮູບພາບທີ່ມີຄຸນລັກສະນະຕຳແໜ່ງພິກັດພູມສາດໃນເມຕາເດຕາຢູ່ແລ້ວ ຈະຖືກສະແດງເປັນໄອຄອນນ້ອຍໆເທິງແຜນທີ່. ຮູບພາບທີ່ຢູ່ໃກ້ກັນຈະຖືກລວມກຸ່ມ ແລະ ຈຳນວນຮູບໃນກຸ່ມຈະຖືກສະແດງຢູ່ມຸມຊ້າຍລຸ່ມຂອງຮູບ.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂມດູນໃນສ່ວນອ້າງອີງນີ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງປະເພດຄື:

ໂມດູນການປະມວນຜົນ (processing modules)

ໂມດູນການປະມວນຜົນແມ່ນໃຊ້ສະເພາະໃນສ່ວນສະແດງຜົນຫ້ອງມືດ (darkroom) ເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ລະໂມດູນຈະເຮັດໜ້າທີ່ປະມວນຜົນຮູບພາບ ກ່ອນທີ່ຈະສົ່ງຜົນໄດ້ຮັບໄປຍັງໂມດູນຖັດໄປເພື່ອປະມວນຜົນຕໍ່. ລຳດັບການປະມວນຜົນເຫຼົ່ານີ້ລວມກັນເອີ້ນວ່າ pixelpipe.

ໂມດູນການປະມວນຜົນມີສ່ວນ ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ (Technical information) ເຊິ່ງໃຫ້ບົດສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້ກ່ຽວກັບໂມດູນ (ຂໍ້ມູນຍັງສາມາດເຫັນໄດ້ເປັນຄຳແນະນຳ tooltip ເມື່ອເອົາເມົ້າໄປວາງໄວ້ເທິງຊື່ໂມດູນ). ຂໍ້ມູນທີ່ສະແດງມີດັ່ງນີ້:

ບົດສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້ກ່ຽວກັບຈຸດປະສົງຂອງໂມດູນ
ການລະບຸຈຸດປະສົງ (ເຊັ່ນ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ຫຼື ເພື່ອຄວາມສ້າງສັນ)
ພື້ນທີ່ສີໃນການປະມວນຜົນ (ເຊັ່ນ: non-linear, Lab)
ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການນຳເຂົ້າ (input) ແລະ ການສົ່ງອອກ (output):
- ພື້ນທີ່ສີ (ເຊັ່ນ: linear, RGB)
- ຂະບວນການເຮັດວຽກແບບອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display referred) ຫຼື ອີງຕາມສາກ (scene referred)

ໂມດູນອຸປະກອນເສີມ (utility modules)

ໂມດູນອຸປະກອນເສີມສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນທຸກສ່ວນສະແດງຜົນຂອງ darktable. ພວກມັນບໍ່ໄດ້ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງກັບການປະມວນຜົນພິກເຊວຂອງຮູບພາບ ແຕ່ເຮັດໜ້າທີ່ເສີມອື່ນໆ (ຈັດການຂໍ້ມູນເມຕາດາຕາ ແລະ ແທັກ, ປະຫວັດການແກ້ໄຂ, ປ່ຽນລຳດັບ pixel pipeline, ການຖ່າຍພາບສະນັບຊັອດ ແລະ ພາບສຳເນົາ, ການສົ່ງອອກຮູບພາບ ແລະ ອື່ນໆ).

ໂມດູນທັງສອງປະເພດນີ້ມີບາງສ່ວນທີ່ຄືກັນ ດັ່ງທີ່ອະທິບາຍໄວ້ລຸ່ມນີ້.

🔗ສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນ

ແຕ່ລະໂມດູນມີສ່ວນຫົວ (header) ຢູ່ທາງເທິງ, ເຊິ່ງປົກກະຕິປະກອບດ້ວຍອົງປະກອບດັ່ງນີ້:

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ມາພ້ອມກັບການຕັ້ງຄ່າຄວາມມັກທີ່ຜູ້ໃຊ້ສາມາດກຳນົດເອງໄດ້ຫຼາຍຢ່າງ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດປັບໄດ້ໃນໜ້າຕ່າງຄວາມມັກ, ເຊິ່ງສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍການຄລິກໄອຄອນເຟືອງຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງ ແຖບດ້ານເທິງ. ຄວາມມັກຖືກແຍກອອກເປັນແຖບຕ່າງໆ, ເຊິ່ງແຕ່ລະແຖບມີລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນພາກສ່ວນຕໍ່ໄປນີ້.

ເມື່ອເປີດຈາກພາຍໃນມຸມມອງ lighttable ຫຼື darkroom, ແຖບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຈະຖືກໂຫຼດຂຶ້ນໂດຍມາດຕະຖານເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າສາມາດແກ້ໄຂການຕັ້ງຄ່າຂອງມຸມມອງນັ້ນໄດ້.

ການຕັ້ງຄ່າໃດໆທີ່ຖືກປ່ຽນແປງ (ຄືອັນທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ) ຈະຖືກເນັ້ນດ້ວຍຈຸດຢູ່ທາງຂ້າງ. ຖ້າເຈົ້າປ່ຽນການຕັ້ງຄ່າທີ່ຕ້ອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ຈຶ່ງຈະມີຜົນ, ຂໍ້ຄວາມແຈ້ງເຕືອນຈະປາກົດຂຶ້ນຫຼັງຈາກເຈົ້າອອກຈາກໜ້າຕ່າງຄວາມມັກ.

ຄລິກສອງຄັ້ງທີ່ປ້າຍຊື່ຂອງການຕັ້ງຄ່າເພື່ອຕັ້ງຄ່າຄືນເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

ໜ້າຕ່າງຄວາມມັກສາມາດປິດໄດ້ໂດຍການຄລິກປຸ່ມປິດໃນຕົວຈັດການໜ້າຕ່າງຂອງເຈົ້າ ຫຼື ກົດປຸ່ມ Escape.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມຸມມອງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດພິມຮູບພາບຂອງທ່ານໄດ້. ເນື່ອງຈາກການພິມບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ, ຈຶ່ງມີຫຼາຍແງ່ມຸມທາງເຕັກນິກທີ່ຕ້ອງໄດ້ຄຳນຶງເຖິງ.

ຫຼັງຈາກເລືອກຮູບພາບໃນ ມຸມມອງ lighttable ແລ້ວ, ທ່ານສາມາດເຂົ້າໄປທີ່ໂມດູນ ການຕັ້ງຄ່າການພິມ ເພື່ອປັບການຕັ້ງຄ່າເຄື່ອງພິມ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນການພິມ.

ໂມດູນນີ້ຮອງຮັບໂປຣໄຟລ໌ ICC ຂອງເຄື່ອງພິມ, ເຊິ່ງຂ້ອນຂ້າງຈຳເປັນຫາກທ່ານຕ້ອງການຜົນງານການພິມທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ ແລະ ໃກ້ຄຽງກັບຮູບພາບທີ່ສະແດງເທິງໜ້າຈໍ.

ສິ່ງສຳຄັນທີ່ຄວນຮູ້ຄື ໂປຣໄຟລ໌ ICC ທີ່ຜູ້ຜະລິດເຈ້ຍ ແລະ/ຫຼື ເຄື່ອງພິມ ໃຫ້ມານັ້ນບໍ່ສາມາດໃຊ້ໃນ GNU/Linux ໄດ້ ເພາະມັນຂຶ້ນກັບໄດຣເວີຂອງເຄື່ອງພິມ. ໂມດູນການພິມຂອງ darktable ໃຊ້ CUPS ແລະ ບໍ່ມີໂປຣໄຟລ໌ ICC ທີ່ພ້ອມໃຊ້ງານສຳລັບໄດຣເວີນີ້.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມຸມມອງການສະແດງສະໄລ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດເບິ່ງສະໄລ້ຂອງຮູບພາບໃນການສະສົມປັດຈຸບັນຂອງທ່ານ ໂດຍມີການນຳໃຊ້ກົດເກນການກັ່ນຕອງ ແລະ ລຳດັບການຈັດລຽງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

ເພື່ອຮຽນຮູ້ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບວິທີກຳນົດການສະສົມ ແລະ ກົດເກນການກັ່ນຕອງ, ໃຫ້ເບິ່ງພາກ ການສະສົມ (collections). ເລືອກເກນການຈັດລຽງ ແລະ ລຳດັບການຈັດລຽງຂອງຮູບພາບໃນ ແຜງດ້ານເທິງ.

ພາກຕໍ່ໄປຈະໃຫ້ລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບ ການນຳໃຊ້ ມຸມມອງການສະແດງສະໄລ້.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ນຳໃຊ້ຂະບວນການເຮັດວຽກທີ່ຈັດການສີຢ່າງເຕັມຮູບແບບ:

ຂໍ້ກຳນົດສີຂາເຂົ້າແມ່ນມາຈາກໂປຣໄຟລ໌ ICC ທີ່ຝັງມາ ຫຼື ທີ່ຜູ້ໃຊ້ສະໜອງໃຫ້ ຫຼື (ໃນກໍລະນີຂອງໄຟລ໌ raw) ມາຈາກຄັງເກັບເມທຣິກສີສະເພາະຂອງກ້ອງ.
darktable ຈະອ່ານໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນຂອງມໍນິເຕີຂອງທ່ານໂດຍອັດຕະໂນມັດ (ຖ້າຖືກກຳນົດຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ) ເພື່ອການສະແດງສີໃນໜ້າຈໍທີ່ຖືກຕ້ອງ. ການຕັ້ງຄ່າຫຼາຍໜ້າຈໍແມ່ນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຢ່າງເຕັມສ່ວນ ຕາບໃດທີ່ບໍລິການລະບົບເຊັ່ນ colord ຖືກຕິດຕັ້ງ ແລະ ກຳນົດຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງເພື່ອແຈ້ງໃຫ້ darktable ຮູ້ກ່ຽວກັບໂປຣໄຟລ໌ມໍນິເຕີທີ່ຖືກຕ້ອງ.
ໄຟລ໌ຂາອອກສາມາດຖືກເຂົ້າລະຫັດໃນໂປຣໄຟລ໌ໃນຕົວຂອງ darktable, ລວມທັງ sRGB ແລະ Adobe RGB, ຫຼື ເຂົ້າໃນກາມຸດສີທີ່ຜູ້ໃຊ້ສະໜອງໃຫ້ໃນຮູບແບບໂປຣໄຟລ໌ ICC.

ພາບລວມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable-chart ແມ່ນເຄື່ອງມືສຳລັບການດຶງຄ່າລູມິແນນຊ໌ ແລະ ຄ່າສີ ຈາກຮູບພາບຂອງແຜ່ນອ້າງອີງສີ ເຊັ່ນ ແຜ່ນ IT8.7/1. ຈຸດປະສົງຫຼັກຂອງມັນແມ່ນເພື່ອປຽບທຽບຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ (ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຮູບພາບ raw ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ປະມວນຜົນຫຼາຍ) ກັບຮູບພາບເປົ້າໝາຍ (ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຮູບພາບ JPEG ທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃນກ້ອງ) ແລະ ສ້າງສະໄຕລ໌ (style) ຂອງ darktable ທີ່ສາມາດໃຊ້ຄ່າລູມິແນນຊ໌ ແລະ ຄ່າສີຂອງຮູບພາບຕົ້ນສະບັບເພື່ອສ້າງຮູບພາບໃຫ້ຄືກັບເປົ້າໝາຍ. ສະໄຕລ໌ນີ້ຈະນຳໃຊ້ໂມດູນ ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີ (tone curve), ໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ, ແລະ ໂມດູນ ຕາຕະລາງຊອກຫາສີ (color look up table) ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ.

ກ້ອງບາງລຸ້ນມີໂໝດຈຳລອງຟິມ (film simulation) ຕ່າງໆໃຫ້ທ່ານເລືອກ. ດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ darktable-chart ແລະ ໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ທ່ານສາມາດສ້າງສະໄຕລ໌ທີ່ຈຳລອງໂໝດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ພາຍໃນ darktable.

ພິກເຊລທີ່ຜິດປົກກະຕິ (hot pixels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ລຶບພິກເຊລທີ່ສະຫວ່າງຜິດປົກກະຕິໂດຍການປັບໃຫ້ກົມກືນກັບພິກເຊລຂ້າງຄຽງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ການກູ້ຄືນ, ໄຟລ໌ RAW.
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ກວດຈັບ ແລະ ກຳຈັດ hot pixels ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

Hot pixels ແມ່ນພິກເຊລທີ່ບໍ່ສາມາດບັນທຶກລະດັບແສງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. hot pixels ທີ່ຖືກກວດພົບ ຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຄ່າສະເລ່ຍຂອງພິກເຊລຂ້າງຄຽງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເກນ (threshold): ຄວາມສະຫວ່າງຕ່ຳສຸດທີ່ຈະຖືວ່າພິກເຊລນັ້ນເປັນກຸ່ມເປົ້າໝາຍຂອງ hot pixel.
ຄວາມແຮງ (strength): ຄວາມໄວໃນການກວດຈັບ; ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະແກ້ໄຂພິກເຊລໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນໂດຍການກວດສອບຄວາມແຕກຕ່າງຈາກພິກເຊລຂ້າງຄຽງໜ້ອຍລົງ.
ກວດຈັບໂດຍ 3 ພິກເຊລຂ້າງຄຽງ: ຂະຫຍາຍການກວດຈັບ hot pixels – ໂດຍຖືວ່າພິກເຊລນັ້ນຜິດປົກກະຕິຫາກມີພິກເຊລຂ້າງຄຽງຢ່າງໜ້ອຍພຽງ 3 ພິກເຊລ (ແທນທີ່ຈະແມ່ນ 4) ທີ່ມີຄ່າຕ່າງກັນເກີນລະດັບເກນທີ່ກຳນົດໄວ້.
ໝາຍພິກເຊລທີ່ແກ້ໄຂແລ້ວ: ສະແດງເຄື່ອງໝາຍເທິງພິກເຊລທີ່ຖືກແກ້ໄຂໃນຮູບພາບ ແລະ ສະແດງຈຳນວນ hot pixels ທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລ້ວ.

ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃຫ້ລາຍລະອຽດຂອງພາບໂດຍໃຊ້ ມາກສ໌ລົບຄວາມເບຼີ (USM) ມາດຕະຖານ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ: ເສັ້ນຊື່ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ ຫຼື ອ້າງອີງຕາມສາກ.
ການປະມວນຜົນ: ແບບຄວາມຖີ່, Lab.
ຂາອອກ: ເກືອບເປັນເສັ້ນຊື່ (quasi-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ ຫຼື ອ້າງອີງຕາມສາກ.

ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃຫ້ລາຍລະອຽດຂອງພາບໂດຍໃຊ້ ມາກສ໌ລົບຄວາມເບຼີ (USM) ມາດຕະຖານ.

ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໂດຍການເພີ່ມຄອນທຣາສບໍລິເວນຂອບ ເຊິ່ງເປັນການເພີ່ມ ຄວາມຮູ້ສຶກ ເຖິງຄວາມຄົມຊັດຂອງພາບ. ໂມດູນນີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ກັບຊ່ອງສັນຍານ L ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ໝາຍເຫດ: ອັນກໍຣິທຶມ USM ທີ່ໃຊ້ໃນໂມດູນນີ້ທຳການເບຼີໃນພື້ນທີ່ສີ Lab, ເຊິ່ງອາດເຮັດໃຫ້ເກີດເອັບເຟັກທີ່ບໍ່ເພິ່ງປະສົງ ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ. ໃຫ້ໃຊ້ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets) ໃນໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນຄອນທຣາສ ເພື່ອຫຼຸດຄວາມເບຼີ ຫຼື ໂມດູນ ຄອນທຣາສສະເພາະສ່ວນ ສຳລັບຄວາມຄົມຊັດທົ່ວໄປແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ລັດສະໝີ: ມາກສ໌ລົບຄວາມເບຼີຈະໃຊ້ການເບຼີແບບ gaussian ກັບພາບເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອັນກໍຣິທຶມ. ຄ່ານີ້ຈະຄວບຄຸມລັດສະໝີຂອງການເບຼີນັ້ນ ເຊິ່ງຈະກຳນົດຂອບເຂດຂອງການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດຢູ່ບໍລິເວນຂອບ. ຄ່າທີ່ສູງເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ພາບຄົມຊັດເກີນຈົນເບິ່ງບໍ່ດີ.
ປະລິມານ: ຄວາມແຮງຂອງການເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ.
ຂີດຈຳກັດ (threshold): ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄອນທຣາສທີ່ຕ່ຳກວ່າຂີດຈຳກັດນີ້ຈະບໍ່ຖືກເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດ. ໃຊ້ຄ່ານີ້ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການຂະຫຍາຍສັນຍານລົບ (noise).

ມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກພາຍນອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ອ່ານໄຟລ໌ PFM/PNG ທີ່ບັນທຶກໄວ້ເພື່ອໃຊ້ເປັນມາກສ໌ແບບຣາສເຕີ (raster mask).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ສ້າງມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກໄຟລ໌ .pfm ເພື່ອໃຊ້ໃນໂມດູລການປະມວນຜົນຕໍ່ໄປ.

ໝາຍເຫດ: ໄຟລ໌ .pfm ບໍ່ຄ່ອຍເປັນທີ່ນິຍົມທົ່ວໄປ ແຕ່ທັງ darktable ແລະ GIMP ສາມາດສ້າງໄຟລ໌ດັ່ງກ່າວໄດ້. ຮອງຮັບທັງໄຟລ໌ແບບສີເທົາ (grayscale) ແລະ RGB.

🔗ການນຳໃຊ້

ມາກສ໌ແບບຣາສເຕີ (Raster masks) ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດທຸກຄັ້ງທີ່ເຈົ້າກຳນົດ ມາກສ໌ (mask) ພາຍໃນໂມດູລການປະມວນຜົນ, ເພື່ອນຳມາໃຊ້ຄືນໃນໂມດູລອື່ນໆ ທີ່ຢູ່ຖັດໄປໃນ pixelpipe. ໃນບາງກໍລະນີ ເເຈົ້າອາດຈະຕ້ອງການໃຫ້ມາກສ໌ດັ່ງກ່າວສ້າງຂຶ້ນໂດຍຊອບແວອື່ນ, ຕົວຢ່າງ: ເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກຊອບແວທີ່ສາມາດແຍກວັດຖຸອອກຈາກພື້ນຫຼັງ, ຫຼື ພຽງແຕ່ເພື່ອເພີ່ມລວດລາຍພື້ນຫຼັງບາງຢ່າງ.

ໂດຍການໃຊ້ໂມດູລນີ້, ໄຟລ໌ມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກພາຍນອກຈະຖືກນຳມາໃຊ້ເປັນມາກສ໌ຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດໆ ໃນ pixel pipeline. ພວກມັນສາມາດມີຂະໜາດໃດກໍໄດ້ ແລະ ຈະຖືກປັບຂະໜາດໃຫ້ພໍດີກັບຂະໜາດຂອງຮູບທີ່ກຳລັງປັບແຕ່ງຢູ່ສະເໝີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄວນຮັບຊາບວ່າເນື່ອງຈາກມາກສ໌ແບບຣາສເຕີອາດຖືກບິດເບືອນໂດຍໂມດູລ ເຊັ່ນ ການຈັດວາງ (orientation), ຂະໜາດຂອງມາກສ໌ແບບຣາສເຕີຈາກພາຍນອກຄວນຈະມີທິດທາງ (orientation) ດຽວກັບຂໍ້ມູນເຊັນເຊີຂອງໄຟລ໌ RAW ຕົ້ນສະບັບສະເໝີ.

ແມ່ສີ RGB (rgb primaries)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ການປັບແມ່ສີ RGB ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີ (color grading).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ປັບຄ່າສີ (hue) ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດ (purity) ຂອງແມ່ສີ RGB (ໝາຍເຖິງສີແດງ, ສີຂຽວ ແລະ ສີຟ້າ ທີ່ພວກມັນເປັນຕົວແທນ), ໃນຂະນະທີ່ຮັກສາເມັດສີທີ່ບໍ່ມີສີ (ສີເທີ) ໃຫ້ຄືເກົ່າ. ນອກຈາກການຮັກສາເມັດສີເທີແລ້ວ, ຄວາມສຳພັນແບບກົງກັນຂ້າມລະຫວ່າງສີຕ່າງໆ ກໍຍັງຖືກຮັກສາໄວ້ພາຍໃຕ້ການປັບນີ້: ຫາກເຈົ້າເພີ່ມຄວາມບໍລິສຸດຂອງແມ່ສີຟ້າ, ຄວາມເຂັ້ມຂອງສີເຫຼືອງທີ່ເປັນຄູ່ກົງກັນຂ້າມຈະເພີ່ມຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ສົມດຸນ; ຫາກເຈົ້າບິດຄ່າສີຟ້າໄປທາງສີຟ້າຂຽວ (cyan), ສີເຫຼືອງທີ່ເປັນຄູ່ກົງກັນຂ້າມຈະຖືກບິດໄປທາງສີສົ້ມ.

ໂມດູນນີ້ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວແມ່ນເຄື່ອງມືປະສົມຊ່ອງສັນຍານ (channel mixer) (ຄືກັບໃນໂມດູນ ການປັບທຽບສີ (color calibration)) ແຕ່ມີໜ້າຕາການໃຊ້ງານທີ່ຕ່າງກັນ. ເຖິງແມ່ນວ່າແຖບເລື່ອນຈະມີຊື່ວ່າ “ແດງ”, “ຂຽວ” ແລະ “ຟ້າ”, ແຕ່ການປັບທັງໝົດຈະມີຜົນທົ່ວທັງຮູບ ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄ່າສີໂດຍລວມຂອງຮູບ ຄືກັນກັບທີ່ເຄື່ອງມືປະສົມຊ່ອງສັນຍານເຮັດ.

ເມື່ອນຳໃຊ້ກ່ອນໂມດູນ filmic rgb ຫຼື sigmoid, ແມ່ສີ RGB ສາມາດໃຊ້ເພື່ອປັບແຕ່ງຄ່າສີເລັກໆ ໜ້ອຍໆ ໄດ້. ເມື່ອນຳໃຊ້ຫຼັງຈາກໂມດູນເຫຼົ່ານັ້ນ, ມັນອາດຈະຖືກໃຊ້ເພື່ອການຕົບແຕ່ງແບບສ້າງສັນ ເຊັ່ນການຍ້ອມສີ (tinting).

ລະດັບ RGB (rgb levels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບຈຸດດຳ, ຈຸດຂາວ ແລະ ຈຸດສີເທີກາງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ ແລະ ສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ປັບຈຸດດຳ, ຈຸດຂາວ ແລະ ຈຸດສີເທີກາງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB. ໂມດູນນີ້ຄ້າຍຄືກັບໂມດູນ ລະດັບ (levels) ເຊິ່ງເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab.

ເຄື່ອງມືລະດັບ RGB ຈະສະແດງຮິສໂຕແກຣມຂອງຮູບ ແລະ ສະແດງແຖບສາມແຖບພ້ອມກັບປຸ່ມຈັບ. ລາກປຸ່ມຈັບເພື່ອປ່ຽນຈຸດດຳ, ສີເທີກາງ ແລະ ຈຸດຂາວ ໃນດ້ານຄວາມສະຫວ່າງ (ໃນໂໝດ “RGB, ຊ່ອງສັນຍານທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນ”) ຫຼື ປັບແຍກກັນສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ R, G ແລະ B (ໃນໂໝດ “RGB, ຊ່ອງສັນຍານທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ”).

ການຍ້າຍແຖບສີດຳ ແລະ ສີຂາວໃຫ້ກົງກັບຂອບຊ້າຍ ແລະ ຂວາຂອງຮິສໂຕແກຣມ ຈະເຮັດໃຫ້ຮູບຂາອອກກວມເອົາຊ່ວງໂທນສີທັງໝົດທີ່ມີຢູ່. ສິ່ງນີ້ຈະເພີ່ມຄອນທຣາສຂອງຮູບ.

ການຍ້າຍແຖບກາງຈະປ່ຽນແປງໂທນກາງ (mid-tones). ຍ້າຍໄປທາງຊ້າຍເພື່ອໃຫ້ຮູບເບິ່ງສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແລະ ຍ້າຍໄປທາງຂວາເພື່ອໃຫ້ຮູບເຂັ້ມຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ມັກຈະຖືກເອີ້ນວ່າການປ່ຽນແກມມາ (gamma) ຂອງຮູບ.

ມີເຄື່ອງມື ເລືອກສີ ສາມອັນເພື່ອເອົາຕົວຢ່າງຈຸດດຳ, ຂາວ ແລະ ເທີ ຈາກຮູບ.

ລັດ 3D (LUT 3D)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແກ້ໄຂພື້ນທີ່ສີ ແລະ ໃຊ້ງານຮູບແບບສີ (look).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: ກຳນົດໂດຍໂປຣໄຟລ໌, RGB.
ຂາອອກ: linear ຫຼື non-linear, RGB, display-referred.

ແປງຄ່າ RGB ດ້ວຍໄຟລ໌ 3D LUT.

3D LUT ແມ່ນຕາຕະລາງສາມມິຕິທີ່ໃຊ້ເພື່ອແປງຄ່າ RGB ທີ່ກຳນົດໃຫ້ເປັນຄ່າ RGB ອື່ນ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະຖືກໃຊ້ສຳລັບການຈຳລອງສີຟີມ ແລະ ການປັບແຕ່ງໂທນສີ (color grading).

ໂມດູນນີ້ຮອງຮັບໄຟລ໌ .cube, .3dl, .png (haldclut) ແລະ .gmz. ຂໍ້ມູນ 3D LUT ທີ່ບໍ່ໄດ້ບີບອັດ ຈະບໍ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນ ຫຼື ໄຟລ໌ XMP, ແຕ່ຈະຖືກອ້າງອີງໄປຫາທີ່ຢູ່ຂອງໄຟລ໌ໃນໂຟນເດີ 3D LUT. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງສຳຄັນຫຼາຍທີ່ທ່ານຕ້ອງສຳຮອງຂໍ້ມູນໂຟນເດີ 3D LUT ຂອງທ່ານໄວ້ – ການແບ່ງປັນຮູບພາບ ພ້ອມໄຟລ໌ XMP ຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດເລີຍ ຫາກຜູ້ຮັບບໍ່ມີໄຟລ໌ 3D LUT ດຽວກັນຢູ່ໃນໂຟນເດີຂອງພວກເຂົາ.

ລາຍນ້ຳ (watermark)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ວາງລາຍນ້ຳແບບ SVG ເຊັ່ນ ລາຍເຊັນ ລົງເທິງພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ: non-linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, display-referred.

ສ້າງພາບຊ້ອນທັບແບບເວັກເຕີລົງເທິງພາບຂອງເຈົ້າ. ລາຍນ້ຳແມ່ນໄຟລ໌ SVG ມາດຕະຖານ ແລະ ສາມາດອອກແບບໄດ້ໂດຍໃຊ້ Inkscape.

ເຈົ້າຍັງສາມາດໃຊ້ພາບແບບບິດແມັບ (PNG) ໄດ້ນຳ.

ຕົວປະມວນຜົນ SVG ໃນ darktable ຍັງສາມາດແທນທີ່ຂໍ້ຄວາມພາຍໃນໄຟລ໌ SVG ໄດ້, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພາບລົງໃນລາຍນ້ຳໄດ້.

ລາຍນ້ຳທີ່ຜູ້ໃຊ້ອອກແບບເອງຄວນຖືກເກັບໄວ້ໃນໂຟນເດີ watermarks ພາຍໃນ ໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ ຂອງ darktable. ເມື່ອວາງໄຟລ໌ແລ້ວ, ໃຫ້ໃຊ້ປຸ່ມໂຫຼດໃໝ່ເພື່ອອັບເດດລາຍຊື່ລາຍນ້ຳທີ່ມີໃຫ້ໃຊ້.

ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນລາຍຊື່ຂໍ້ຄວາມຕົວແປທີ່ຮອງຮັບສຳລັບການແທນທີ່ພາຍໃນໄຟລ໌ SVG.

ນອກຈາກລາຍຊື່ນີ້ແລ້ວ, ເຈົ້າຍັງສາມາດໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຕົວແປທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນສ່ວນ ຕົວແປ (variables) ໄດ້ນຳ.

$(WATERMARK_TEXT)             ຂໍ້ຄວາມສັ້ນໆ (ສູງສຸດ 511 ຕົວອັກສອນ)
$(WATERMARK_COLOR)            ສີທີ່ຈະໃຊ້ສຳລັບ $WATERMARK_TEXT
$(WATERMARK_FONT_FAMILY)      ຕະກູນຕົວອັກສອນທີ່ຈະໃຊ້ສຳລັບ $WATERMARK_TEXT
$(WATERMARK_FONT_STYLE)       ຮູບແບບຕົວອັກສອນ (normal, oblique, italic)
$(WATERMARK_FONT_WEIGHT)      ນ້ຳໜັກຕົວອັກສອນ (ຄວາມໜາ)

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຕົວມາກສ໌ (marker)

ເລືອກລາຍນ້ຳທີ່ຈະນຳໃຊ້. ໃຊ້ປຸ່ມໂຫຼດໃໝ່ເພື່ອອັບເດດລາຍຊື່ລວມເຖິງລາຍນ້ຳທີ່ເພີ່ມໃໝ່. ນາມສະກຸນໄຟລ໌ (png/svg) ຈະສະແດງຢູ່ໃນວົງເລັບ.

ຂໍ້ຄວາມ

ຊ່ອງໃສ່ຂໍ້ຄວາມອິດສະຫຼະເຊິ່ງເຈົ້າສາມາດປ້ອນໄດ້ສູງສຸດ 511 ຕົວອັກສອນ ເພື່ອພິມລົງໃນຈຸດທີ່ອ້າງອີງໂດຍລາຍນ້ຳ. ຕົວແປ ໃດໆທີ່ມີຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຄ່າປັດຈຸບັນກ່ອນທີ່ລາຍນ້ຳຈະຖືກນຳໃຊ້. ຕົວຢ່າງລາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຈາກຊ່ອງນີ້ຄື simple-text.svg.

ຕົວອັກສອນ (font)

ຕົວອັກສອນທີ່ຈະໃຊ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ “DejaVu Sans Book”). ຄລິກທີ່ຊ່ອງເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງສະແດງຕົວອັກສອນທີ່ມີໃນລະບົບ. ສາມາດຄົ້ນຫາຕົວອັກສອນຕາມຊື່ ແລະ ມີຕົວຢ່າງໃຫ້ເບິ່ງຂ້າງຊື່ຕົວອັກສອນ. ເຈົ້າສາມາດກຳນົດຂໍ້ຄວາມຕົວຢ່າງເອງໄດ້.

ສີ

ສີຂອງຂໍ້ຄວາມ. ຄລິກທີ່ກ່ອງສີເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງເລືອກສີ ເຊິ່ງມີສີທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆໃຫ້ເລືອກ ຫຼື ສາມາດກຳນົດສີເອງໃນພື້ນທີ່ສີ RGB.

ຄວາມທຶບແສງ (opacity)

ຄວາມທຶບແສງຂອງການສະແດງຜົນລາຍນ້ຳ.

ການໝຸນ

ມຸມການໝຸນຂອງລາຍນ້ຳ.

ຂະໜາດ (scale)

ຂະໜາດຂອງລາຍນ້ຳ (ເປັນເປີເຊັນ), ໂດຍທຽບກັບຕົວເລືອກທີ່ເລືອກໄວ້ໃນພາຣາມິເຕີ “ປັບຂະໜາດຕາມ”.

ປັບຂະໜາດຕາມ

ຈຸດອ້າງອີງສຳລັບພາຣາມິເຕີຂະໜາດ – ວິທີທີ່ລາຍນ້ຳຈະຖືກປັບຂະໜາດເມື່ອທຽບກັບພາບ:

“image” (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ): ປັບຂະໜາດລາຍນ້ຳທຽບກັບພາບທັງໝົດ,

“larger border”: ປັບຂະໜາດດ້ານທີ່ຍາວທີ່ສຸດຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບດ້ານທີ່ຍາວທີ່ສຸດຂອງພາບ,

“smaller border”: ປັບຂະໜາດດ້ານທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບດ້ານທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດຂອງພາບ,

“height”: ປັບຂະໜາດຄວາມສູງຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບຄວາມສູງຂອງພາບ (ມີປະໂຫຍດສຳລັບຂໍ້ຄວາມທີ່ມີຄວາມສູງຕົວອັກສອນຄົງທີ່),

“advanced options”: ເປີດໃຊ້ຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມ (ດ້ານລຸ່ມ) ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເລືອກໄດ້ວ່າຈະປັບຂະໜາດມິຕິໃດຂອງພາບທຽບກັບມິຕິໃດຂອງລາຍນ້ຳ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ເຈົ້າສາມາດເລືອກປັບຄວາມສູງຂອງລາຍນ້ຳທຽບກັບຄວາມກວ້າງຂອງພາບ.

ປັບຂະໜາດລາຍນ້ຳຕາມ (ສະເພາະ “advanced options”)

ຈຸດອ້າງອີງຂອງພາບທີ່ຈະໃຊ້ປັບຂະໜາດລາຍນ້ຳ – “image width” (ຄວາມກວ້າງພາບ), “image height” (ຄວາມສູງພາບ), “larger image border” (ຂອບພາບດ້ານຍາວ) ຫຼື “smaller image border” (ຂອບພາບດ້ານສັ້ນ).

ອ້າງອີງຂະໜາດລາຍນ້ຳ (ສະເພາະ “advanced options”)

ມິຕິຂອງລາຍນ້ຳທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ໝຸນ (“marker width” ຫຼື “marker height”) ທີ່ຈະໃຊ້ເປັນຈຸດອ້າງອີງໃນການປັບຂະໜາດ.

ການຈັດວາງ (alignment)

ໃຊ້ຕົວຄວບຄຸມເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອຈັດວາງລາຍນ້ຳໃຫ້ຢູ່ຕາມຂອບ ຫຼື ຈຸດກາງຂອງພາບ.

ໄລຍະຫ່າງແກນ x (x offset)

ໄລຍະຫ່າງທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບພິກເຊວ ໂດຍທຽບກັບການຈັດວາງທີ່ເລືອກໃນແກນ x.

ໄລຍະຫ່າງແກນ y (y offset)

ໄລຍະຫ່າງທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບພິກເຊວ ໂດຍທຽບກັບການຈັດວາງທີ່ເລືອກໃນແກນ y.

Note: When using the watermark in combination with the framing module, the added frame affects the watermark’s position. For example, if you align the watermark to an edge, it may appear within the frame instead of on the actual image. To ensure the watermark is positioned relative to the image itself, you can manually adjust the module order so that the framing module comes after the watermark module in the pixelpipe.

ລິຄວິຟາຍ (liquify)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ບິດເບືອນບາງສ່ວນຂອງຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ຍ້າຍພິກເຊລໂດຍການບິດເບືອນແບບອິດສະຫຼະໃນບາງສ່ວນຂອງຮູບ ໂດຍໃຊ້ຈຸດ, ເສັ້ນຊື່ ແລະ ເສັ້ນໂຄ້ງ.

🔗ຈຸດ (nodes)

ເຄື່ອງມືແຕ່ລະຢ່າງໃນລິຄວິຟາຍແມ່ນອີງໃສ່ ໂນດ (nodes). ຈຸດໜຶ່ງຈະປະກອບດ້ວຍໂນດດຽວ, ສ່ວນເສັ້ນຊື່ ຫຼື ເສັ້ນໂຄ້ງຈະປະກອບດ້ວຍກຸ່ມຂອງໂນດທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນເປັນເສັ້ນທາງ.

ແຕ່ລະການເປີດໃຊ້ໂມດູນລິຄວິຟາຍແມ່ນຈຳກັດໂນດສູງສຸດ 100 ໂນດ – ຫາກຕ້ອງການຫຼາຍກວ່ານັ້ນ, ໃຫ້ເປີດໃຊ້ ໂມດູນນີ້ເພີ່ມອີກອັນໃໝ່. ແນວໃດກໍຕາມ, ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າໂມດູນລິຄວິຟາຍໃຊ້ຊັບພະຍາກອນລະບົບຂ້ອນຂ້າງຫຼາຍ.

ລາກຈຸດສູນກາງຂອງໂນດເພື່ອຍ້າຍມັນໄປມາ. ລັດສະໝີຈະບອກຂອບເຂດຂອງເອັບເຟັກ (ການບິດເບືອນຈະເກີດຂຶ້ນ ສະເພາະພາຍໃນລັດສະໝີນີ້). ເພື່ອປ່ຽນລັດສະໝີ ໃຫ້ລາກຈຸດທີ່ຂອບວົງມົນ. ເວກເຕີຄວາມແຮງທີ່ເລີ່ມຈາກສູນກາງ ຈະບອກທິດທາງຂອງການບິດເບືອນ, ແລະ ຄວາມແຮງຈະສະແດງດ້ວຍຄວາມຍາວຂອງເວກເຕີ. ປ່ຽນເວກເຕີໂດຍການລາກຫົວລູກສອນ.

🔗ຈຸດ

ຈຸດໜຶ່ງປະກອບດ້ວຍໂນດດຽວ ແລະ ເວກເຕີຄວາມແຮງ.

ຄລິກທີ່ໄອຄອນຈຸດເພື່ອເປີດໃຊ້ເຄື່ອງມືຈຸດ ແລ້ວຄລິກໃສ່ຮູບເພື່ອວາງມັນ. ກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະຄລິກໄອຄອນ ເພື່ອເພີ່ມຫຼາຍຈຸດໂດຍບໍ່ຕ້ອງຄລິກໄອຄອນຊ້ຳ. ຄລິກຂວາເພື່ອອອກຈາກໂໝດການສ້າງ.

🔗ໂໝດຂອງຈຸດ

ເວກເຕີຄວາມແຮງຂອງຈຸດມີສາມໂໝດ. ສາມາດສະຫຼັບໄດ້ໂດຍການກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ແລ້ວຄລິກທີ່ຫົວລູກສອນ.

ລຸດສັນຍານລົບພາບດາລາສາດ (astrophoto denoise)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການລຸດສັນຍານລົບແບບ Poisson ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບຮູບພາບດາລາສາດ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ລຸດສັນຍານລົບໃນຮູບພາບ ໂດຍທີ່ຍັງຮັກສາໂຄງສ້າງຂອງພາບໄວ້.

ສິ່ງນີ້ເຮັດໄດ້ໂດຍການຫາຄ່າສະເລ່ຍຂອງແຕ່ລະພິກເຊວຮ່ວມກັບພິກເຊວອ້ອມຂ້າງ. ນ້ຳໜັກຂອງພິກເຊວໃນການສະເລ່ຍຈະຂຶ້ນກັບຄວາມຄ້າຍຄືກັນຂອງບໍລິເວນອ້ອມຮອບ.

ເນື່ອງຈາກການລຸດສັນຍານລົບເປັນຂະບວນການທີ່ໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຫຼາຍ, ມັນຈະເຮັດໃຫ້ການປະມວນຜົນຊ້າລົງ. ຄວນເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໃນຂັ້ນຕອນທ້າຍໆຂອງການແຕ່ງຮູບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດພື້ນທີ່ (patch size): ລັດສະໝີຂອງພື້ນທີ່ທີ່ໃຊ້ໃນການປະເມີນຄວາມຄ້າຍຄືກັນ.
ຄວາມແຮງ (strength): ລະດັບຄວາມແຮງຂອງການລຸດສັນຍານລົບ.
ຄວາມສະຫວ່າງ (luma): ປະລິມານການລຸດສັນຍານລົບທີ່ຈະນຳໃຊ້ກັບຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ. ຄວນປັບຢ່າງລະມັດລະວັງເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເສຍລາຍລະອຽດໂຄງສ້າງຫຼາຍເກີນໄປ.
ສີ (chroma): ປະລິມານການລຸດສັນຍານລົບທີ່ຈະນຳໃຊ້ກັບຄ່າສີ. ທ່ານສາມາດປັບຄ່ານີ້ໃຫ້ແຮງກວ່າຄ່າ luma ໄດ້.

ລົດສັນຍານລົບໄຟລ໌ດິບ (raw denoise)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລົດສັນຍານລົບຂອງຮູບ Raw ຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງລະບົບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear), ໄຟລ໌ຣໍ (raw), ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred).
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, scene-referred.

ເຮັດການລົດສັນຍານລົບໃນຂໍ້ມູນຮູບ Raw ກ່ອນທີ່ຈະຖືກ ດີໂມເຊັກ (demosaiced).

ໂມດູນນີ້ຖືກພັດທະນາມາຈາກ dcraw.

ສຳລັບທາງເລືອກທີ່ໃຊ້ AI ເຊິ່ງລົດສັນຍານລົບຂໍ້ມູນ Raw ໃນຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນລວມ denoise/demosaic, ໃຫ້ເບິ່ງ ການຟື້ນຟູດ້ວຍນິວຣອນ (neural restore) ແລະ ພາບລວມຄຸນສົມບັດ AI.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເກນສັນຍານລົບ (noise threshold): ເກນສຳລັບການກວດຈັບສັນຍານລົບ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ການລົດສັນຍານລົບແຮງຂຶ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ລາຍລະອຽດຂອງຮູບເສຍໄປຫຼາຍຂຶ້ນ.
ເສັ້ນໂຄ້ງ ຫຍາບ/ລະອຽດ: ສັນຍານລົບຂອງຮູບມັກຈະເປັນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສັນຍານລົບເມັດລະອຽດ ແລະ ເມັດຫຍາບ. ເສັ້ນໂຄ້ງເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດລົດສັນຍານລົບໄດ້ຫຼາຍ ຫຼື ໜ້ອຍ ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມຫຍາບຂອງສັນຍານລົບທີ່ເຫັນ. ເບື້ອງຊ້າຍຂອງເສັ້ນໂຄ້ງຈະມີຜົນຕໍ່ສັນຍານລົບທີ່ຫຍາບຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ເບື້ອງຂວາຂອງເສັ້ນໂຄ້ງຈະມີຜົນຕໍ່ສັນຍານລົບທີ່ລະອຽດຫຼາຍ.; ການເລື່ອນເສັ້ນໂຄ້ງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບນຽນຫຼາຍຂຶ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ການເລື່ອນລົງຈະເຮັດໃຫ້ຮູບນຽນໜ້ອຍລົງ. ຕົວຢ່າງ, ເຈົ້າສາມາດຮັກສາສັນຍານລົບເມັດລະອຽດໄວ້ໄດ້ໂດຍການດຶງຈຸດຂວາສຸດຂອງເສັ້ນໂຄ້ງລົງມາທີ່ຄ່າຕ່ຳສຸດ.; ຫາກເຈົ້າກຳລັງຈັດການກັບສັນຍານລົບຂອງສີ (chroma noise) ດ້ວຍ ໂໝດການປະສົມ (blend mode), ເຈົ້າສາມາດຍົກສ່ວນເບື້ອງຂວາຂອງເສັ້ນໂຄ້ງຂຶ້ນໃຫ້ສູງໄດ້, ເພາະວ່າສີຈະບໍ່ປ່ຽນແປງຫຼາຍໃນລະດັບເມັດສີທີ່ລະອຽດ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍ ໂດຍສະເພາະຫາກເຈົ້າເຫັນບາງເມັດສີທີ່ຍັງບໍ່ຖືກລົດສັນຍານລົບ.

ລົດນອຍສ໌ (ຕາມໂປຣໄຟລ໌)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ລົດນອຍສ໌ໂດຍໃຊ້ສະຖິຕິຂອງນອຍສ໌ທີ່ຖືກສ້າງໂປຣໄຟລ໌ໄວ້ຕາມເຊັນເຊີ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ໂມດູນລົດນອຍສ໌ທີ່ໃຊ້ງ່າຍ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງ, ຖືກປັບໃຫ້ເໝາະສົມກັບໂປຣໄຟລ໌ນອຍສ໌ສະເພາະຂອງເຊັນເຊີກ້ອງຫຼາຍລຸ້ນ.

ບັນຫາໜຶ່ງຂອງອັນກໍຣິທຶມລົດນອຍສ໌ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນພວກມັນສົມມຸດວ່າຄວາມຜັນຜວນຂອງນອຍສ໌ນັ້ນເປັນອິດສະຫຼະຈາກຄວາມສະຫວ່າງຂອງສັນຍານ. ໂດຍການສ້າງໂປຣໄຟລ໌ລັກສະນະຂອງນອຍສ໌ໃນເຊັນເຊີກ້ອງທີ່ຄ່າ ISO ຕ່າງໆ, ພວກເຮົາສາມາດປະເມີນຄວາມຜັນຜວນໃນລະດັບຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄດ້, ແລະ ອັນກໍຣິທຶມລົດນອຍສ໌ກໍສາມາດຖືກປັບເພື່ອເຮັດໃຫ້ນອຍສ໌ນຽນຂຶ້ນຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ.

ໃນປັດຈຸບັນ, darktable ມີໂປຣໄຟລ໌ນອຍສ໌ຂອງເຊັນເຊີກ້ອງຍອດນິຍົມຫຼາຍກວ່າ 300 ລຸ້ນຈາກຜູ້ຜະລິດລາຍໃຫຍ່ທັງໝົດ. ຖ້າເຈົ້າສ້າງໂປຣໄຟລ໌ນອຍສ໌ສຳລັບກ້ອງທີ່ຍັງບໍ່ທັນຮອງຮັບ, ກະລຸນາແບ່ງປັນໃຫ້ກັບທີມພັດທະນາ darktable ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດເພີ່ມມັນເຂົ້າໃນເວີຊັນຕໍ່ໄປ! ກະລຸນາເບິ່ງໜ້າ camera support ຂອງ darktable ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

ສຳລັບທາງເລືອກທີ່ໃຊ້ AI ເຊິ່ງຈະຖືກນຳໃຊ້ໃນພາຍຫຼັງຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກ, ກັບພາບທີ່ຖອດລະຫັດໂມເຊ ແລະ ແກ້ໄຂແລ້ວ, ໃຫ້ເບິ່ງ neural restore ແລະ AI features overview.

🔗ໂໝດຕ່າງໆ

ໂມດູນ ລົດນອຍສ໌ (ຕາມໂປຣໄຟລ໌) ມີສອງອັນກໍຣິທຶມໃຫ້ເລືອກ, ເຊິ່ງແຕ່ລະແບບມີໃຫ້ໃຊ້ທັງໃນໂໝດ “auto” ທີ່ໃຊ້ງ່າຍ ຫຼື ໂໝດປັບແຕ່ງເອງ (manual) ທີ່ມີການຄວບຄຸມເພີ່ມເຕີມ:

non-local means: ອັນກໍຣິທຶມນີ້ເຮັດວຽກໃນຂອບເຂດພື້ນທີ່ (spatial domain) ຄ້າຍຄືກັນກັບໂມດູນ astrophoto denoise. ມັນຈະຫາຄ່າສະເລ່ຍຂອງແຕ່ລະພິກເຊລກັບພິກເຊລອ້ອມຂ້າງໃນພາບ. ນ້ຳໜັກຂອງພິກເຊລໃນຂະບວນການສະເລ່ຍແມ່ນຂຶ້ນກັບຄວາມຄ້າຍຄືກັນຂອງບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງຂອງມັນກັບບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງຂອງພິກເຊລທີ່ກຳລັງຖືກລົດນອຍສ໌. ຈະມີການໃຊ້ພື້ນທີ່ຂະໜາດນ້ອຍ (patch) ຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດເພື່ອວັດແທກຄວາມຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ.; ໝາຍເຫດວ່າອັນກໍຣິທຶມນີ້ຂ້ອນຂ້າງໃຊ້ຊັບພະຍາກອນເຄື່ອງສູງ.

ໂລພາດ (lowpass)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແຍກຄວາມຖີ່ຕ່ຳໃນຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ, Lab, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ແບບຄວາມຖີ່, Lab.
ຂາອອກ: ແບບພິເສດ, Lab, scene-referred.

ໃຊ້ຕົວຕອງຄວາມຖີ່ຕ່ຳ (ຕົວຢ່າງ: Gaussian blur) ກັບຮູບພາບ, ໃນຂະນະທີ່ຄວບຄຸມຄອນທຣາສ ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວສີຂອງຜົນລັບ.

ໂມດູນນີ້ມີຈຸດປະສົງຫຼັກເພື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັບ ໂໝດການປະສົມ. ຕົວຢ່າງ: ລອງໃຊ້ preset local contrast mask ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ overlay.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກເບລີໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ຊຶ່ງອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ເພິ່ງປະສົງ ແລະ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ອີກຕໍ່ໄປ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ໂມດູນນີ້, ໃຫ້ໃຊ້ contrast equalizer ສຳລັບການເຮັດໃຫ້ເບລີ ຫຼື ໂມດູນ tone equalizer ສຳລັບການບີບອັດຊ່ວງກວ້າງຂອງແສງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ລັດສະໝີ (radius)

ລັດສະໝີຂອງການເຮັດໃຫ້ເບລີ.

ເຮັດໃຫ້ເນື້ອນຸ່ມດ້ວຍ

ສູດຄຳນວນການເຮັດໃຫ້ເບລີທີ່ຈະໃຊ້:

gaussian blur: ເຮັດໃຫ້ເບລີທຸກຊ່ອງສັນຍານ (L, a, b)

bilateral filter: ເຮັດໃຫ້ເບລີສະເພາະຊ່ອງສັນຍານ L, ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາຂອບພາບໄວ້

ຄອນທຣາສ

ຄ່າສຳບູນທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄອນທຣາສ. ຄ່າສຳບູນທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຄອນທຣາສ. ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ພາບປີ້ນ (negative image). ຄ່າສູນຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ຮາບພຽງ.

ຄວາມສະຫວ່າງ (brightness)

ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ຮູບມືດລົງ. ຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ຮູບສະຫວ່າງຂຶ້ນ.

ຄວາມອີ່ມຕົວສີ (saturation)

ຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ສີກົງກັນຂ້າມໂດຍການປີ້ນຊ່ອງສັນຍານ a/b. ຄ່າສຳບູນທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເພີ່ມ ຄວາມອີ່ມຕົວສີ. ຄ່າສຳບູນທີ່ຕ່ຳລົງຈະຫຼຸດຄວາມອີ່ມຕົວສີ. ຄ່າສູນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບເປັນຂາວດຳສະນິດ.

ເວລເວຍ (velvia)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໂດຍເນັ້ນນ້ຳໜັກໄປທີ່ສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວຕ່ຳ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວຂອງພິກເຊວໃນຮູບແບບການຖ່ວງນ້ຳໜັກ ໂດຍເນັ້ນນ້ຳໜັກໄປທີ່ສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວນ້ອຍ.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດໃຫ້ໂທນສີ (hue) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງປ່ຽນແປງ ເຊິ່ງອາດຈັດການໄດ້ຍາກ. ໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ສຳລັບການປັບແຕ່ງສີແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມແຮງ: ຄວາມແຮງຂອງເອັບເຟັກ
ການບ່ຽງເບນໂທນສີປານກາງ: ຫຼຸດເອັບເຟັກໃນສ່ວນໂທນສີປານກາງເພື່ອຫຼີກລ່ຽງສີຜິວທີ່ບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ. ການຫຼຸດຄ່າການບ່ຽງເບນໂທນສີປານກາງ ຈະເຮັດໃຫ້ການປົກປ້ອງໂທນສີປານກາງນ້ອຍລົງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເອັບເຟັກ velvia ໂດຍລວມແຮງຂຶ້ນ.

ໝຸນ ແລະ ເປີສະເປັກຕີບ (rotate and perspective)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ໝຸນ ຫຼື ບິດເບືອນເປີສະເປັກຕີບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ແກ້ໄຂເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ເຊິ່ງເປັນຮູບແບບໜຶ່ງຂອງຄວາມຜິດເພ້ຽນທາງເປີສະເປັກຕີບ. ກົນໄກເບື້ອງຫຼັງໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກໂປຣແກຣມ ShiftN ຂອງ Markus Hebel. ໂມດູນນີ້ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດປັບການໝຸນຂອງຮູບໄດ້.

ຄວາມຜິດເພ້ຽນທາງເປີສະເປັກຕີບແມ່ນເອັບເຟັກທຳມະຊາດເມື່ອມີການສາຍພາບສາມມິຕິລົງເທິງລະນາບສອງມິຕິ ແລະ ເຮັດໃຫ້ວັດຖຸທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບຜູ້ເບິ່ງເບິ່ງຄືວ່າມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າວັດຖຸທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປ. ເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນແມ່ນກໍລະນີພິເສດຂອງຄວາມຜິດເພ້ຽນທາງເປີສະເປັກຕີບທີ່ເຫັນໄດ້ເລື້ອຍໆ ໃນຮູບຖ່າຍທາງສະຖາປັດຕະຍະກຳ – ເສັ້ນທີ່ຂະໜານກັນ, ເມື່ອຖືກຖ່າຍໃນມຸມໃດໜຶ່ງ, ຈະກາຍເປັນເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນເຊິ່ງໄປພົບກັນຢູ່ຈຸດລວມສາຍຕາໃດໜຶ່ງພາຍໃນ ຫຼື ພາຍນອກຂອບຮູບ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດແກ້ໄຂເສັ້ນທີ່ລູ່ເຂົ້າຫາກັນໄດ້ໂດຍການບິດຮູບໃນລັກສະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນດັ່ງກ່າວກາຍເປັນເສັ້ນທີ່ຂະໜານກັບຂອບຮູບ. ການແກ້ໄຂສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ທັງໃນແນວຕັ້ງ ແລະ ແນວນອນ, ບໍ່ວ່າຈະແຍກກັນ ຫຼື ລວມກັນ. ເພື່ອເຮັດການແກ້ໄຂອັດຕະໂນມັດ, ໂມດູນສາມາດວິເຄາະຮູບເພື່ອຊອກຫາໂຄງສ້າງທີ່ເໝາະສົມເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍສ່ວນຂອງເສັ້ນຊື່. ເຈົ້າຍັງສາມາດກຳນົດໂຄງສ້າງເສັ້ນດ້ວຍຕົວເອງໂດຍການລາກ “ສີ່ແຈສາກເປີສະເປັກຕີບ” ຫຼື ລາກເສັ້ນນອນ ແລະ ເສັ້ນຕັ້ງຫຼາຍໆ ເສັ້ນລົງເທິງຮູບ. ອີງຕາມສ່ວນຂອງເສັ້ນເຫຼົ່ານີ້ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນແບບອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ລາກເອງ), ຂະບວນການປັບໃຫ້ພໍດີຈະເລີ່ມຂຶ້ນ ເພື່ອກຳນົດຄ່າທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບພາຣາມິເຕີຂອງໂມດູນ.

ເນື່ອງຈາກກໍລະນີການໃຊ້ງານທົ່ວໄປທີ່ສຸດຂອງໂມດູນນີ້ຄືການໝຸນ, ການຄວບຄຸມການແກ້ໄຂເປີສະເປັກຕີບຈຶ່ງຖືກເຊື່ອງໄວ້ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ. ຄລິກທີ່ຫົວຂໍ້ “ເປີສະເປັກຕີບ” ເພື່ອຂະຫຍາຍການຄວບຄຸມ.

ໃນຂະນະທີ່ໂມດູນເປີດໃຊ້ງານຢູ່ (ແລະ ບໍ່ມີປຸ່ມໂຄງສ້າງໃດຖືກເລືອກ), ເຈົ້າສາມາດຄລິກຂວາແລ້ວລາກໄປບ່ອນໃດກໍໄດ້ເທິງຮູບເພື່ອ ກຳນົດເສັ້ນນອນ ຫຼື ເສັ້ນຕັ້ງ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ພາຣາມິເຕີການໝຸນຖືກປັບໂດຍອັດຕະໂນມັດເພື່ອໃຫ້ເສັ້ນທີ່ລາກໄວ້ກາຍເປັນແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ ເມື່ອທຽບກັບຂອບຮູບ.

ໝຸນເມັດສີ (rotate pixels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຫວ່າງ.
ຈຸດປະສົງ: ຫວ່າງ.
ຂາເຂົ້າ: ຫວ່າງ.
ການປະມວນຜົນ: ຫວ່າງ.
ຂາອອກ: ຫວ່າງ.

ເຊັນເຊີຂອງກ້ອງບາງລຸ້ນ (ເຊັ່ນ Fujifilm FinePix S2Pro, F700, ແລະ E550) ມີຮູບແບບ Bayer ທີ່ວາງໃນແນວສະແຢງ ແທນທີ່ຈະເປັນການວາງແບບຕັ້ງສາກທົ່ວໄປ.

ຫາກບໍ່ມີການແກ້ໄຂ ມັນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບທີ່ໄດ້ອຽງ ແລະ ມີມຸມສີດຳ. ໂມດູນນີ້ຈະນຳໃຊ້ການໝຸນທີ່ຈຳເປັນ.

darktable ຈະກວດຈັບຮູບທີ່ຕ້ອງການການແກ້ໄຂໂດຍໃຊ້ຂໍ້ມູນ Exif ຂອງພວກມັນ ແລະ ຈະເປີດໃຊ້ໂມດູນນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອຈຳເປັນ. ສຳລັບຮູບອື່ນໆ ໂມດູນນີ້ຈະຖືກປິດໄວ້ສະເໝີ.

ໂມດູນນີ້ບໍ່ມີການຄວບຄຸມໃດໆ.

ຮູບແບບ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດ (styles & conventions)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບຮູບແບບການຂຽນ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຂອງເອກະສານທີ່ໃຊ້ໃນຄູ່ມືນີ້.

🔗ຮູບແບບ (format)

ເວັບໄຊນີ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນດ້ວຍ markdown ແທ້ໆ, ໂດຍໃຊ້ບາງສ່ວນຂະຫຍາຍ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນມັນຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຊ້ກັບ Hugo SSG ແຕ່ກໍຕັ້ງໃຈໃຫ້ມັນສາມາດພົກພາໄດ້ງ່າຍ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດສະແດງຜົນດ້ວຍແອັບພລິເຄຊັນອື່ນໄດ້ຫາກຈຳເປັນ.

ໄຟລ໌ຄວນຖືກສະແດງຜົນໃນຮູບແບບ UTF-8 ແລະ ບໍ່ຄວນມີການຂຶ້ນແຖວໃໝ່ (column wrapping) ພາຍໃນປະໂຫຍກ.

🔗ໂຄງສ້າງ

ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງໂຄງສ້າງຂອງບົດຫຼັກທີ່ມີບົດຍ່ອຍໃນເວັບໄຊ dtdocs.

example-chapter/
   _index.md
   section1-with-subsections/
      subsection1/
         image.png
      _index.md
      subsection1.md
      subsection2.md
   section2.md
   section3.md

ບາງຂໍ້ສັງເກດກ່ຽວກັບໂຄງສ້າງຂ້າງເທິງ:

ໄຟລ໌ _index.md ຈະບໍ່ມີເນື້ອຫາໃດໆ (ມີພຽງແຕ່ metadata ເທົ່ານັ້ນ) ແລະ ຖືກໃຊ້ເພື່ອສະແດງຫົວຂໍ້ພາກສ່ວນ ແລະ ລາຍການໃນສານບານ (ToC). ໃນຕົວຢ່າງຂ້າງເທິງ example-chapter/_index.md ກຳນົດຊື່ຂອງບົດຕົວຢ່າງ ແລະ ລຳດັບທີ່ຈະປາກົດໃນສານບານຫຼັກ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ example-chapter/section1-with-subsections/_index.md ກໍກຳນົດ metadata ສຳລັບພາກສ່ວນທຳອິດຂອງບົດ.
ໄຟລ໌ສື່ (Media files) ຄວນຖືກເກັບໄວ້ໃນໂຟນເດີທີ່ມີຊື່ດຽວກັນກັບ ໜ້າທີ່ມັນກ່ຽວຂ້ອງ. ໃນຕົວຢ່າງນີ້, example-chapter/section1-with-subsections/subsection1 ມີສື່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໜ້າ subsection1.md.

🔗ຂໍ້ມູນເສີມ (metadata)

Metadata ສຳລັບໄຟລ໌ markdown ແມ່ນຢູ່ສ່ວນຫົວຂອງໜ້າໂດຍໃຊ້ yaml. ສາມາດກຳນົດ metadata ໃດໆກໍໄດ້ – ສ່ວນການອ້າງອີງໂມດູນຈະມີ metadata ສະເພາະຂ້ອນຂ້າງຫຼາຍ – ແນວໃດກໍຕາມ ຕົວຢ່າງລຸ່ມນີ້ແມ່ນ metadata ພື້ນຖານສຳລັບໜ້າ example-chapter/section1-with-subsections/subsection1.md.

ເຮັດໃຫ້ພາບນຸ້ມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ສ້າງພາບທີ່ນຸ້ມນວນໂດຍໃຊ້ເອັບເຟັກ ອໍຕັນ (Orton).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ສ້າງພາບທີ່ນຸ້ມນວນໂດຍໃຊ້ ເອັບເຟັກ ອໍຕັນ (Orton effect).

Michael Orton ໄດ້ສ້າງຜົນງານນີ້ເທິງຟິມສະໄລ້ໂດຍການໃຊ້ການເປີດຮັບແສງສອງຄັ້ງໃນສາກດຽວກັນ, ຄັ້ງໜຶ່ງແສງພໍດີ ແລະ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງແສງເກີນ (overexposed). ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ໃຊ້ເຕັກນິກຫ້ອງມືດເພື່ອປະສົມສອງພາບນີ້ເຂົ້າກັນເປັນພາບສຸດທ້າຍ ໂດຍທີ່ພາບທີ່ແສງເກີນນັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເບຼີ.

ໂມດູນນີ້ແມ່ນການຈຳລອງຂະບວນການອານາລັອກຂອງ Orton ເຂົ້າມາສູ່ລະບົບດິຈິຕອນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຂະໜາດ: ຂະໜາດຂອງການເບຼີໃນພາບທີ່ແສງເກີນ. ຍິ່ງຂະໜາດໃຫຍ່, ຜົນລັດກໍຈະຍິ່ງນຸ້ມນວນຂຶ້ນ.
ຄວາມອີ່ມຕົວ: ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນພາບທີ່ແສງເກີນ.
ຄວາມສະຫວ່າງ: ຄວາມສະຫວ່າງ (EV) ຂອງພາບທີ່ແສງເກີນ.
ການປະສົມ (mix): ວິທີການປະສົມສອງພາບເຂົ້າກັນ. 50% ໝາຍເຖິງການປະສົມລະຫວ່າງພາບທີ່ແສງພໍດີ ແລະ ພາບທີ່ແສງເກີນໃນສັດສ່ວນທີ່ເທົ່າກັນ.

ໄຮພາດ (highpass)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ແຍກຄວາມຖີ່ສູງໃນຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ: ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ, Lab, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ແບບຄວາມຖີ່, Lab.
ຂາອອກ: ແບບພິເສດ, Lab, scene-referred.

ຕົວຕອງຄວາມຖີ່ສູງ (high pass filter).

ໂມດູນນີ້ມີຈຸດປະສົງຫຼັກເພື່ອໃຊ້ຮ່ວມກັບ ໂໝດການປະສົມ (blend mode). ຕົວຢ່າງ: ລອງໃຊ້ໂມດູນນີ້ຮ່ວມກັບໂໝດການປະສົມ “soft light” ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຮູບຄົມຊັດແບບໄຮພາດ.

Note: This module performs blurs in Lab color space, which can result in undesirable effects, and is no longer recommended. Instead, use the contrast equalizer module for fine sharpness or the local contrast module for general sharpness.

🔗ການຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຄົມຊັດ (sharpness): ຄວາມຄົມຊັດຂອງຕົວຕອງ
ເພີ່ມຄອນທຣາສ (contrast boost): ການເພີ່ມຄວາມຕ່າງລະດັບສີ

ສະຄຣິບຂອງ darktable

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ຕັ້ງແຕ່ເວີຊັນ 5.6 ເປັນຕົ້ນໄປ

ຊຸດສະຄຣິບຕ່າງໆແມ່ນລວມມາພ້ອມກັບ darktable ແລ້ວ. ພວກມັນສາມາດປິດໃຊ້ງານໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > lua.

ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ darktable 5.6, lua-scripts ຈະຖືກລວມເຂົ້າໃນເວີຊັນທີ່ປ່ອຍອອກມາ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕິດຕັ້ງແຍກຕ່າງຫາກອີກຕໍ່ໄປ.

ເບິ່ງ ຫຼັກການພື້ນຖານ ສຳລັບຄຳອະທິບາຍກ່ຽວກັບວິທີທີ່ darktable ໂຫຼດສະຄຣິບ Lua.

ເອກະສານປະກອບສຳລັບສະຄຣິບຂອງ darktable ມີໃຫ້ເບິ່ງໃນ lua docs.

🔗ກ່ອນເວີຊັນ 5.6

ກ່ອນເວີຊັນ 5.6, ສະຄຣິບບໍ່ໄດ້ຖືກລວມມານຳ ແລະ ຕ້ອງຕິດຕັ້ງໂດຍໃຊ້ຄຳແນະນຳຕໍ່ໄປນີ້.

🔗ດາວໂຫຼດ ແລະ ຕິດຕັ້ງ

ຊຸດສະຄຣິບຕ່າງໆມີໃຫ້ໃນ lua-scripts repository. ອັນນີ້ຍັງລວມເຖິງຕົວຈັດການສະຄຣິບ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ການເປີດ ຫຼື ປິດສະຄຣິບແຕ່ລະອັນຜ່ານ GUI ເຮັດໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ເອກະສານປະກອບສຳລັບສະຄຣິບ lua ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລວມຢູ່ໃນ lua docs.

ເພື່ອໃຊ້ສະຄຣິບທີ່ມີຢູ່ເຫຼົ່ານີ້ໃນເວີຊັນກ່ອນ 5.6, ພວກມັນຕ້ອງຖືກຕິດຕັ້ງໃນ darktable. ໃນກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່ ສາມາດເຮັດໄດ້ຜ່ານ GUI ຂອງ darktable, ແຕ່ກໍຂຶ້ນກັບລະບົບປະຕິບັດການ ແລະ ວິທີການຕິດຕັ້ງທີ່ທ່ານເລືອກ.

ບໍ່ວ່າຈະເປັນກໍລະນີໃດ, ຄວນເປີດ darktable ຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງເພື່ອສ້າງໂຟນເດີຕ່າງໆຂອງມັນ. ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າສຳລັບການຕິດຕັ້ງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນມີລາຍຊື່ຢູ່ໃນໜ້າ ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ.

ເອກະສານປະກອບສຳລັບສະຄຣິບຂອງ darktable ມີໃຫ້ເບິ່ງໃນ lua docs.

Linux Package, AppImage ແລະ Flatpak

ສຳຮອງຂໍ້ມູນການຕັ້ງຄ່າ ແລະ ການປັບແຕ່ງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການສຳຮອງຂໍ້ມູນການຕັ້ງຄ່າ ແລະ ການປັບແຕ່ງຂອງ darktable, ເຈົ້າສາມາດບັນທຶກສຳເນົາຂອງເນື້ອໃນໃນໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ. ເບິ່ງ ໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ ສຳລັບຄຳອະທິບາຍກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ແຕ່ລະໄຟລ໌ບັນຈຸໄວ້.

ການຍ້າຍເນື້ອໃນຂອງໄດເຣັກທໍຣີນີ້ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຍ້າຍຂໍ້ມູນລະຫວ່າງ darktable ຮູບແບບຕ່າງໆ (ເຊັ່ນ ລະຫວ່າງ Flatpak ແລະ AppImage) ໄດ້.

Darktable ຍັງມີການສຳຮອງຂໍ້ມູນຂອງ data.db ແລະ library.db ໄວ້ໃນໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ: ມີການບັນທຶກໄວ້ 15 ສະບັບຕໍ່ມື້, ລວມທັງສະບັບທີ່ສ້າງຂຶ້ນເມື່ອມີການອັບເດດເປັນເວີຊັນໃໝ່ (ເຊັ່ນ data.db-pre-5.4.1).

ຖ້າເຈົ້າຕັ້ງຄ່າໃຫ້ darktable ສ້າງໄຟລ໌ sidecar, ໄຟລ໌ RAW ຂອງເຈົ້າກໍຈະມີໄຟລ໌ XMP ທີ່ບັນຈຸການປັບແຕ່ງຂອງເຈົ້າໄປພ້ອມກັນ (ເບິ່ງ preferences/storage).

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ການປັບໂທນແບບລວມ (global tonemap)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູລນີ້ໄດ້ຖືກ ຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນນຳໃຊ້ໃນການປັບແຕ່ງຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູລ ຟິລມິກ RGB (filmic rgb) ແທນ.

ບີບອັດຊ່ວງໂໂທນສີຂອງຮູບ HDR ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຊ່ວງໂໂທນສີທີ່ຈຳກັດຂອງໄຟລ໌ຂາອອກແບບ LDR ທົ່ວໄປ.

ການປັບໂທນແບບລວມ (Global tonemap) ຈະປະມວນຜົນແຕ່ລະພິກເຊວຂອງຮູບ HDR ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງພື້ນທີ່ອ້ອມຂ້າງ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມັນຈະໄວກວ່າ ການປັບໂທນສະເພາະສ່ວນ (ຍົກເລີກການໃຊ້) (tone mapping), ແຕ່ອາດຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ບໍ່ສົມຈິງປານໃດສຳລັບສາກທີ່ມີຊ່ວງໄດນາມິກສູງຫຼາຍ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຕົວດຳເນີນການ (operator): ຕົວດຳເນີນການທີ່ຈະໃຊ້. ມີຕົວດຳເນີນການປັບໂທນແບບລວມຄື Reinhard, Filmic ແລະ Drago. ພາຣາມີເຕີທີ່ສາມາດປັບໄດ້ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມຕົວດຳເນີນການທີ່ເລືອກ.; ຕົວດຳເນີນການບາງຢ່າງຈະປັບຄ່າດ້ວຍຕົນເອງທັງໝົດ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການຕົວຄວບຄຸມສະເພາະ.
ຄ່າບ່ຽງເບນ (bias) (ສະເພາະຕົວດຳເນີນການ Drago): ພາຣາມີເຕີນີ້ສົ່ງຜົນຕໍ່ຄອນທຣາສຂອງຮູບຂາອອກ. ມັນເປັນພາຣາມີເຕີທີ່ສຳຄັນສຳລັບການປັບການບີບອັດຄ່າແສງສູງ ແລະ ການເບິ່ງເຫັນລາຍລະອຽດໃນສ່ວນມືດ. ແນະນຳໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄ່າ 0.85.
ເປົ້າໝາຍ (target) (ສະເພາະຕົວດຳເນີນການ Drago): ຕົວຄູນປັບຂະໜາດເພື່ອປັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງຮູບໂດຍລວມໃຫ້ເຂົ້າກັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງຈໍສະແດງຜົນທີ່ຕ້ອງການ. ມັນວັດແທກເປັນ cd/m², ແລະ ຄວນໃຫ້ກົງກັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງອຸປະກອນຂາອອກຂອງເຈົ້າ. ຄ່າທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຮູບສະຫວ່າງຂຶ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະເຮັດໃຫ້ຮູບມືດລົງ.
ລາຍລະອຽດ (detail) (ທຸກຕົວດຳເນີນການ): ພາຣາມີເຕີນີ້ຄວບຄຸມວ່າຈະຮັກສາລາຍລະອຽດຈາກຮູບຂາເຂົ້າຕົ້ນສະບັບໄວ້ຫຼາຍປານໃດ ແລະ ສົ່ງຄືນໄປຍັງຮູບຂາອອກຫຼັງຈາກການປັບໂທນ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ແສງເສີມ (fill light)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູລນີ້ໄດ້ຖືກ ຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນນຳໃຊ້ໃນການປັບແຕ່ງຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູລ ຕົວປັບໂທນ (tone equalizer) ຫຼື ໂມດູລ ການຮັບແສງ (exposure) ຮ່ວມກັບ ມາກສ໌ແບບວາດເອງ (drawn mask) ແທນ.

ປັບປ່ຽນການຮັບແສງສະເພາະບາງສ່ວນ ໂດຍອີງຕາມຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວ.

ໂມດູລນີ້ຈະເພີ່ມການຮັບແສງໂດຍການເພີ່ມຄວາມສະຫວ່າງດ້ວຍເສັ້ນໂຄ້ງແບບກາວສ໌ (Gaussian curve) ຕາມຄວາມກວ້າງທີ່ກຳນົດ, ໂດຍມີສູນກາງຢູ່ທີ່ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ລະບຸ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການຮັບແສງ: ຄ່າການຮັບແສງຂອງແສງເສີມ (EV)
ສູນກາງ: ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງກາງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກແສງເສີມ. ຄວາມສະຫວ່າງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຕັ້ງຄ່າດ້ວຍຕົນເອງ ແຕ່ສາມາດໃຊ້ ຕົວເລືອກສີ (picker) ເພື່ອເປັນແນວທາງໂດຍອີງໃສ່ຕົວຢ່າງຈາກຮູບ. ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຈຸດ/ພື້ນທີ່ທີ່ເລືອກຈະສະແດງຢູ່ໃນແຖບໄລ່ສີ.
ຄວາມກວ້າງ: ຄວາມກວ້າງຂອງເສັ້ນໂຄ້ງແບບກາວສ໌. ຕົວເລກນີ້ສະແດງເປັນໜ່ວຍໂຊນ (zones), ໂດຍຊ່ວງທັງໝົດມີ 10 ໂຊນ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ປີ້ນສີ (invert)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປີ້ນສີຟີມເນກາຕິບ (film negatives).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ: linear, raw, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເສັ້ນຊື່ (linear), ດິບ (raw).
ຂາອອກ: linear, raw, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ຖືກຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ negadoctor ແທນ.

ປີ້ນສີຟີມເນກາຕິບທີ່ສະແກນມາ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

color of film material: Clicking on the colored field will open a color selector dialog which offers you a choice of commonly used colors, or allows you to define an RGB color. You can also activate the picker to take a color probe from your image – preferably from the unexposed border of your negative.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ລະດັບ (levels)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບຈຸດສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ສີເທົາກາງ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ຖືກຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 4.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ rgb levels ແທນ.

ປັບຈຸດສີດຳ, ສີຂາວ ແລະ ສີເທົາກາງ.

ເຄື່ອງມືລະດັບ (levels) ມີສອງໂໝດການເຮັດວຽກ:

ດ້ວຍຕົນເອງ (manual): ເຄື່ອງມືນີ້ຈະສະແດງຮິສໂຕແກຣມຂອງຮູບພາບ ແລະ ແຖບສາມອັນພ້ອມຈຸດເລື່ອນ. ລາກຈຸດເລື່ອນເພື່ອປ່ຽນ ຈຸດສີດຳ, ສີເທົາກາງ ແລະ ສີຂາວ ໃນຄ່າຄວາມສະຫວ່າງສຳບູນຂອງຮູບ (ຄ່າ L ຈາກ Lab).; ການຍ້າຍແຖບສີດຳ ແລະ ສີຂາວໃຫ້ກົງກັບຂອບຊ້າຍ ແລະ ຂວາຂອງຮິສໂຕແກຣມ ຈະເຮັດໃຫ້ຮູບພາບ ຄອບຄຸມຊ່ວງໂທນສີທັງໝົດທີ່ມີ, ຊຶ່ງຈະເປັນການເພີ່ມຄອນທຣາສຂອງຮູບ.; ການຍ້າຍແຖບກາງຈະປ່ຽນໂທນກາງ. ຍ້າຍໄປທາງຊ້າຍເພື່ອໃຫ້ຮູບສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແລະ ຍ້າຍໄປທາງຂວາ ເພື່ອໃຫ້ຮູບມືດລົງ. ສິ່ງນີ້ມັກຈະຖືກເອີ້ນວ່າການປ່ຽນຄ່າ ແກມມາ (gamma) ຂອງຮູບ.

(ຍົກເລີກການໃຊ້) ລະບົບໂຊນ (zone system)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ຍົກເລີກການໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນນຳໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກຕໍ່ໄປ. ກະລຸນາໃຊ້ tone equalizer ຫຼື ໃຊ້ໂມດູນ exposure ຫຼາຍຕົວຮ່ວມກັບ parametric masks ເພື່ອເນັ້ນສະເພາະໂຊນແທນ.

ປັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງພາບໂດຍໃຊ້ zone system ຂອງ Ansel Adams.

ຄວາມສະຫວ່າງຂອງພາບ (ຊ່ອງສັນຍານ L ໃນພື້ນທີ່ສີ Lab) ຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍໂຊນ ຕັ້ງແຕ່ສີດຳສະນິດ ຈົນເຖິງສີຂາວບໍລິສຸດ. ໂຊນເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກສະແດງຢູ່ໃນແຖບໂຊນ (zonebar) ທາງລຸ່ມຂອງພາບຕົວຢ່າງ. ຈຳນວນໂຊນສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ເທິງແຖບນັ້ນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 10 ໂຊນ).

ແຖບໂຊນຈະຖືກແບ່ງອອກຕາມລວງນອນ ໂດຍສ່ວນລຸ່ມສະແດງໂຊນຂາເຂົ້າ (input) ຂອງໂມດູນ ແລະ ສ່ວນເທິງສະແດງໂຊນຂາອອກ (output). ໃນສະພາວະເລີ່ມຕົ້ນ ທັງສອງສ່ວນຈະກົງກັນພໍດີ. ໃນຂະນະທີ່ໂຊນຂາອອກຈະຄົງທີ່, ເຈົ້າສາມາດຄລິກຊ້າຍ ແລະ ລາກຈຸດຄວບຄຸມໃນໂຊນຂາເຂົ້າ ເພື່ອປ່ຽນການຈັບຄູ່ (mapping) ລະຫວ່າງຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກ.

ການຍ້າຍຈຸດຄວບຄຸມຈະຂະຫຍາຍໂຊນເບື້ອງໜຶ່ງ ແລະ ບີບອັດໂຊນອີກເບື້ອງໜຶ່ງຂອງຈຸດນັ້ນຕາມສັດສ່ວນ. ຈຸດຄວບຄຸມທີ່ມີຢູ່ກ່ອນແລ້ວທັງໝົດຈະຍັງຄົງຢູ່ບ່ອນເກົ່າ, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງກັບໂຊນທີ່ຢູ່ນອກເໜືອຈາກຈຸດຄວບຄຸມຖັດໄປ. ໃຊ້ການຄລິກຂວາເພື່ອລຶບຈຸດຄວບຄຸມ.

The preview image above the zonebar shows how the image’s zones are broken down. When hovering above a zone, that zone – either from input or output – is highlighted in yellow on the preview image.

(ຍົກເລີກການນຳໃຊ້) ການປັບແຕ່ງພື້ນຖານ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ນຳໃຊ້ການປັບແຕ່ງຮູບພາບທົ່ວໄປ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, RGB, scene-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າໂມດູນນີ້ໄດ້ ຍົກເລີກການນຳໃຊ້ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ ແຜງເຂົ້າເຖິງດ່ວນ ແທນ.

ໂມດູນທີ່ລວມເອົາການຄວບຄຸມຈາກຫຼາຍໆໂມດູນມາໄວ້ບ່ອນດຽວກັນເພື່ອຄວາມສະດວກ.

ເຖິງວ່າຈະສະດວກ, ແຕ່ຄວນໃຊ້ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ເພາະມັນລວມຫຼາຍໜ້າທີ່ເຂົ້າໃນຂັ້ນຕອນດຽວຂອງ pixelpipe ເຊິ່ງອາດສົ່ງຜົນຕໍ່ຄຸນນະພາບພາບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການແກ້ໄຂລະດັບສີດຳ (black level correction): ກຳນົດລະດັບທີ່ໂທນສີເທີົາມືດຈະຖືກຕັດໃຫ້ເປັນສີດຳສະນິດ.
ການຮັບແສງ (exposure): ປັບການຊົດເຊີຍການຮັບແສງ.; ການປັບຄ່າບວກຈະເຮັດໃຫ້ພາບສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ນອຍສ໌ (noise) ເພີ່ມຂຶ້ນ.; ການປັບຄ່າລົບຈະເຮັດໃຫ້ພາບມືດລົງ.
ການບີບອັດສ່ວນສະຫວ່າງ (highlight compression): ບີບອັດສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງເກີນໄປເພື່ອໃຫ້ເຫັນລາຍລະອຽດຄືນມາ.
ຄວາມຄົມຊັດ (contrast): ໃຊ້ເພື່ອເພີ່ມຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄວາມສະຫວ່າງອ້ອມຮອບຈຸດໝຸນ.
ຮັກສາສີ (preserve colors): ວິທີການຕ່າງໆໃນການຄຳນວນຄວາມສະຫວ່າງເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສີຜິດພ້ຽນ.
ສີເທີົາກາງ (middle gray): ກຳນົດຈຸດໝຸນສຳລັບການປັບຄວາມຄົມຊັດ.
ຄວາມສະຫວ່າງ (brightness): ເພີ່ມຄວາມສະຫວ່າງໂດຍເນັ້ນທີ່ໂທນສີກາງ.
ຄວາມອີ່ມຕົວ (saturation): ປັບຄວາມເຂັ້ມຂອງສີໃນຮູບພາບ.
ຄວາມສົດຂອງສີ (vibrance): ເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມຂອງສີໃນແບບທີ່ເປັນທຳມະຊາດກວ່າການໃຊ້ saturation.
ອັດຕະໂນມັດ (auto): ປັບການຮັບແສງໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
ຕັດແສງ (clip): ກຳນົດຈຳນວນພິກເຊວທີ່ຈະຖືກຕັດໃຫ້ເປັນສີດຳ ຫຼື ສີຂາວໃນລະຫວ່າງການຄຳນວນອັດຕະໂນມັດ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) tone mapping

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ ຕົວປັບສົມດຸນໂທນ ແທນ.

ບີບອັດຊ່ວງໂທນສີຂອງພາບ HDR ເພື່ອໃຫ້ພໍດີກັບຂີດຈຳກັດຂອງພາບ LDR ໂດຍໃຊ້ອັນກໍຣິທຶມຂອງ Durand ປີ 2002.

ອັນກໍຣິທຶມທີ່ໃຊ້ຈະໃຊ້ຟິວເຕີ bilateral ເພື່ອແຍກພາບອອກເປັນຊັ້ນພື້ນຖານທີ່ຫຍາບ ແລະ ຊັ້ນລາຍລະອຽດ. ຄອນທຣາສຂອງຊັ້ນພື້ນຖານຈະຖືກບີບອັດ, ໃນຂະນະທີ່ຊັ້ນລາຍລະອຽດຈະຖືກຮັກສາໄວ້, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງນຳທັງສອງຊັ້ນມາປະສົມກັນໃໝ່.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການບີບອັດຄອນທຣາສ: ລະດັບການບີບອັດຄອນທຣາສຂອງຊັ້ນພື້ນຖານ. ການບີບອັດທີ່ສູງຂຶ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພາບພໍດີກັບໄດນາມິກເຣນຈ໌ທີ່ຕ່ຳກວ່າ.
ຂອບເຂດພື້ນທີ່: ຂອບເຂດພື້ນທີ່ຂອງຟິວເຕີ bilateral. ຄ່າທີ່ຕ່ຳລົງຈະເຮັດໃຫ້ການບີບອັດຄອນທຣາສສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ລາຍລະອຽດຂອງພາບຫຼາຍຂຶ້ນ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) ການລົບຈຸດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ລົບຈຸດຝຸ່ນຈາກເຊັນເຊີ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ເລຂາຄະນິດ, ໄຟລ໌ດິບ (raw).
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ເຄື່ອງມື “cloning” ໃນໂມດູນ retouch ແທນ.

ປັບແກ້ພື້ນທີ່ຂອງພາບ (ເປົ້າໝາຍ) ໂດຍໃຊ້ລາຍລະອຽດຈາກພື້ນທີ່ອື່ນຂອງພາບ (ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ).

ໂມດູນນີ້ໃຊ້ຮູບຊົງບາງຢ່າງທີ່ມີໃນ ມາກສ໌ທີ່ແຕ້ມເອງ (ວົງມົນ, ວົງມົນຮີ ແລະ ເສັ້ນທາງ), ແລະ ສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ກໍຄ້າຍຄືກັນ.

ເພື່ອໃຊ້ໂມດູນນີ້, ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເລືອກຮູບຊົງທີ່ຕ້ອງການໂດຍການຄລິກທີ່ໄອຄອນຮູບຊົງ (Ctrl+ຄລິກ ເພື່ອເປີດໂໝດສ້າງຮູບຊົງຕໍ່ເນື່ອງ). ຕໍ່ໄປ, ເຈົ້າສາມາດເລືອກແຫຼ່ງຂໍ້ມູນສຳລັບການປັບແກ້ໄດ້ໂດຍການໃຊ້ Shift+Ctrl+ຄລິກ ຫຼື Shift+ຄລິກ ເທິງພາບເພື່ອເລືອກໂໝດສຳບູນ (absolute) ຫຼື ໂໝດສຳພັນ (relative) ຕາມລຳດັບ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ). ສຸດທ້າຍ, ຄລິກເທິງພາບເພື່ອເລືອກພື້ນທີ່ທີ່ຕ້ອງການປັບແກ້ (ພື້ນທີ່ເປົ້າໝາຍ). ເຄື່ອງໝາຍກາກບາດຈະສະແດງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ພື້ນທີ່ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຕັ້ງຢູ່.

ການກຳນົດຕຳແໜ່ງແຫຼ່ງຂໍ້ມູນມີສອງໂໝດ

ໂໝດສຳບູນ (absolute mode): ກ່ອນຈະວາງຮູບຊົງເທິງພາບ, Shift+Ctrl+ຄລິກ ເທິງຕຳແໜ່ງທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ເປັນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ. ຈາກຈຸດນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ຮູບຊົງໃໝ່ທັງໝົດຈະມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງສຳບູນດຽວກັນ (ໃນພິກັດຂອງພາບ).
ໂໝດສຳພັນ (relative mode): ກ່ອນຈະວາງຮູບຊົງເທິງພາບ, Shift+ຄລິກ ເທິງຕຳແໜ່ງທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ເປັນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ. ຮູບຊົງປັດຈຸບັນຈະມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນ ແລະ ຮູບຊົງຕໍ່ໆໄປຈະມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງດຽວກັນ ເມື່ອທຽບກັບຮູບຊົງເປົ້າໝາຍ.

ຫຼັງຈາກສ້າງແລ້ວ, ພື້ນທີ່ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງແຕ່ລະຮູບຊົງສາມາດເລື່ອນແຍກກັນໄດ້ຈົນກວ່າຜົນລັດຈະເປັນໄປຕາມທີ່ຕ້ອງການ. ລູກສອນຈະຊີ້ຈາກພື້ນທີ່ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຂອງແຕ່ລະຮູບຊົງໄປຫາເປົ້າໝາຍ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) ຄວາມສົດຂອງສີ (vibrance)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວ ແລະ ຫຼຸດຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ສີເບິ່ງສົດໃສຂຶ້ນ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ແມ່ນ ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ການຄວບຄຸມ vibrance ໃນໂມດູນ color balance rgb ແທນ.

ເພີ່ມຄວາມອີ່ມຕົວ ແລະ ຫຼຸດຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ສີເບິ່ງສົດໃສຂຶ້ນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

vibrance: ປະລິມານຄວາມສົດສີທີ່ຈະໃຊ້ກັບພາບ.

(ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ) ຕົວປະສົມຊ່ອງສັນຍານ (channel mixer)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຄຳອະທິບາຍ: ປັບແກ້ພື້ນທີ່ສີ ເຊັ່ນ: ຄວາມສົມດຸນສີຂາວ, ການປະສົມຊ່ອງສັນຍານ ແລະ ການປ່ຽນເປັນຮູບຂາວດຳໂດຍຈຳລອງແບບຈາກຟີມ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: linear, RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, display-referred.

ກະລຸນາໝາຍເຫດວ່າ ໂມດູນນີ້ ຖືກຍົກເລີກ/ບໍ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂຮູບໃໝ່. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ color calibration ແທນ.

ເຄື່ອງມືທີ່ງ່າຍແຕ່ມີປະສິດທິພາບໃນການຈັດການຊ່ອງສີ.

ໂມດູນນີ້ຮັບຊ່ອງສີ ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ ເປັນຂາເຂົ້າ ແລະ ສົ່ງຊ່ອງສີ ແດງ, ຂຽວ, ຟ້າ, ເທົາ, ໂທນສີ (hue), ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ (saturation) ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງ (lightness) ເປັນຂາອອກ. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຄວບຄຸມໄດ້ວ່າ ແຕ່ລະຊ່ອງສີຂາເຂົ້າຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ແຕ່ລະຊ່ອງສີຂາອອກຫຼາຍປານໃດ.

🔗ການຄູນມາຕຣິກ RGB

ເຈົ້າສາມາດຄິດວ່າ channel mixer ແມ່ນການຄູນມາຕຣິກຂະໜາດ 3x3 ກັບຄ່າ [R G B] ຂອງຂາເຂົ້າ.

┌ R_out ┐     ┌ Rr Rg Rb ┐     ┌ R_in ┐
│ G_out │  =  │ Gr Gg Gb │  X  │ G_in │
└ B_out ┘     └ Br Bg Bb ┘     └ B_in ┘

ຕົວຢ່າງ, ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຮັບມາຕຣິກເພື່ອປ່ຽນຈາກພື້ນທີ່ສີໜຶ່ງໄປຫາອີກພື້ນທີ່ສີໜຶ່ງ, ເຈົ້າສາມາດປ້ອນຄ່າສຳປະສິດຂອງມາຕຣິກເຂົ້າໃນ channel mixer ໄດ້ດັ່ງນີ້:

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຄວາມຄົມຊັດ ຄວາມສະຫວ່າງ ຄວາມສົດ (contrast brightness saturation)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປັບແຕ່ງລັກສະນະຂອງຮູບພາບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: non-linear, Lab, display-referred.
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ເລີກໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 4.4 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ແທນ.

ເຄື່ອງມືພື້ນຖານສຳລັບການປັບ ຄວາມຄົມຊັດ, ຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມສົດ ຂອງຮູບ. ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ຍັງມີໂມດູນອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ໃຫ້ວິທີການປັບແຕ່ງທີ່ຫຼາກຫຼາຍກວ່າ.

ການຄວບຄຸມທັງໝົດໃນໂມດູນຈະເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ຕຳແໜ່ງປົກກະຕິ (ສູນ) ແລະ ສາມາດເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄ່າຕ່າງໆໄດ້.

ໝາຍເຫດ: ໂມດູນນີ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab ແລະ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດວົງແສງ (halos). ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນ color balance rgb ແທນ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄວາມຄົມຊັດ (contrast): ຄ່າຄວາມຄົມຊັດ
ຄວາມສະຫວ່າງ (brightness): ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງ
ຄວາມສົດຂອງສີ (saturation): ຄ່າຄວາມສົດຂອງສີ

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຕັດຂອບ ແລະ ໝູນ (crop and rotate)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ປ່ຽນການຈັດເຟຣມ ແລະ ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບ (perspective).
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອການປັບແກ້ ຫຼື ເພື່ອການສ້າງສັນ.
ຂໍ້ມູນເຂົ້າ: linear, RGB, scene-referred.
ການປະມວນຜົນ: ທາງເລຂາຄະນິດ (geometric), RGB.
ຂໍ້ມູນອອກ: linear, RGB, scene-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ເລີກໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.8 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ crop ເພື່ອຕັດຂອບຮູບ, ໂມດູນ rotate and perspective ເພື່ອໝູນຮູບ ແລະ ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບ, ແລະ ໂມດູນ orientation ເພື່ອປີ້ນຮູບໃນແນວນອນ/ແນວຕັ້ງ.

ຕັດຂອບ, ໝູນ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມບິດບ້ຽວຂອງທັດສະນີຍະພາບ ໂດຍໃຊ້ເສັ້ນຄຳແນະນຳເທິງໜ້າຈໍ.

ເມື່ອມີການໃຊ້ງານໂມດູນນີ້, ຮູບພາບເຕັມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຕັດຂອບຈະສະແດງອອກມາ, ພ້ອມກັບປຸ່ມປັບການຕັດຂອບ ແລະ ເເສັ້ນຄຳແນະນຳ.

ປັບຂະໜາດການຕັດຂອບໂດຍການລາກທີ່ຂອບ ຫຼື ມຸມ.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຊ້ໂມດູນ retouch, ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ rotate and perspective ສຳລັບການໝູນ ແລະ/ຫຼື ແກ້ໄຂທັດສະນີຍະພາບເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ໄປຕັດຂອບໃນໂມດູນ crop ແທນ. ຂະບວນການນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຮູບພາບທັງໝົດຍັງຄົງມີໃຫ້ເລືອກເປັນຈຸດຕົ້ນທາງໃນ retouch, ເພາະໂມດູນ crop ຢູ່ຫຼັງຈາກ retouch ໃນທໍ່ປະມວນຜົນ.

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຫຼຸດສີພ້ຽນທີ່ຂອບ (defringe)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ລາຍລະອຽດ: ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມພ້ຽນຂອງສີ (chromatic aberration) ໂດຍການຫຼຸດຄວາມສົດສີທີ່ຂອບ.
ຈຸດປະສົງ: ເພື່ອແກ້ໄຂ.
ຂາເຂົ້າ (input): ແບບເສັ້ນ (linear) ຫຼື ບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear), Lab, ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred).
ການປະມວນຜົນ: non-linear, Lab.
ຂໍ້ມູນອອກ: non-linear, Lab, display-referred.

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ ໂມດູນນີ້ ເລີກໃຊ້ແລ້ວ ຕັ້ງແຕ່ darktable 3.6 ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້ສຳລັບການແກ້ໄຂໃໝ່ອີກ. ກະລຸນາໃຊ້ໂມດູນ chromatic aberrations ແທນ.

ກຳຈັດສີພ້ຽນທີ່ຂອບ, ຊຶ່ງມັກຈະເກີດຈາກ Longitudinal Chromatic Aberrations (LCA), ຫຼື ທີ່ເອີ້ນວ່າ Axial Chromatic Aberrations.

ໂມດູນນີ້ໃຊ້ການກວດຈັບຂອບ. ເມື່ອພົບວ່າພິກເຊວໃດເປັນສີພ້ຽນຂອບ, ສີຈະຖືກສ້າງໃໝ່ໂດຍອີງຕາມພິກເຊວໃກ້ຄຽງທີ່ມີຄວາມສົດສີຕ່ຳກວ່າ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດການເຮັດວຽກ (operation mode): ສະເລ່ຍທັງໝົດ (global average): ໂໝດນີ້ມັກຈະໄວທີ່ສຸດ ແຕ່ອາດຈະສະແດງພາບຕົວຢ່າງຜິດພາດເລັກນ້ອຍໃນລະດັບການຊູມສູງ. ມັນອາດຈະປ້ອງກັນພື້ນທີ່ສີທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍເກີນໄປ ຫຼື ໜ້ອຍເກີນໄປ ເມື່ອທຽບກັບການສະເລ່ຍສະເພາະບ່ອນ.; ສະເລ່ຍສະເພາະບ່ອນ (local average): ໂໝດນີ້ຊ້າກວ່າ ເພາະມັນຄຳນວນການອ້າງອີງສີສະເພາະບ່ອນສຳລັບທຸກໆພິກເຊວ. ແນວໃດກໍຕາມ ມັນອາດຈະປ້ອງກັນສີໄດ້ດີກວ່າການສະເລ່ຍທັງໝົດ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ສ້າງສີໃໝ່ໃນບ່ອນທີ່ຈຳເປັນແທ້ໆ.

darktable-cli

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໄຟລ໌ລັນ darktable-cli ເລີ່ມຕົ້ນ darktable ໃນຮູບແບບສ່ວນຕິດຕໍ່ຜ່ານຄຳສັ່ງ (command line interface) ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດສົ່ງອອກຮູບພາບໄດ້.

ຮູບແບບນີ້ຈະບໍ່ເປີດການສະແດງຜົນໃດໆ – ມັນເຮັດວຽກໃນໂໝດຄອນໂຊລລ້ວນໆ ໂດຍບໍ່ມີການເປີດ GUI. ໂໝດນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍສຳລັບເຊີບເວີທີ່ລັນວຽກເບື້ອງຫຼັງ.

darktable-cli ສາມາດເອີ້ນໃຊ້ໄດ້ດ້ວຍພານາມິເຕີຄຳສັ່ງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

darktable-cli [<input file or folder>]
              [<xmp file>]
              <output file or folder>
              [--width <max width>]
              [--height <max height>]
              [--hq <0|1|true|false>]
              [--upscale <0|1|true|false>]
              [--style <style name>]
              [--style-overwrite]
              [--apply-custom-presets <0|1|false|true>]
              [--out-ext <extension>]
              [--import <file or dir>]
              [--library <path>]
              [--icc-type <type>]
              [--icc-file <file>]
              [--icc-intent <intent>]
              [--verbose]
              [--help [option]]
              [--core <darktable options>]

ຜູ້ໃຊ້ຕ້ອງລະບຸຊື່ໄຟລ໌ຂາເຂົ້າ ແລະ ຊື່ໄຟລ໌ຂາອອກ. ພານາມິເຕີອື່ນໆທັງໝົດແມ່ນເປັນທາງເລືອກ.

<input file or folder>: ຊື່ຂອງໄຟລ໌ ຫຼື ໂຟນເດີຂາເຂົ້າ (ທີ່ບັນຈຸຮູບພາບ) ທີ່ຈະສົ່ງອອກ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການປະມວນຜົນຫຼາຍຮູບພາບ ຫຼື ຫຼາຍໂຟນເດີ ໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລືອກ --import ແທນ.
<xmp file>: ຊື່ໄຟລ໌ XMP (ເປັນທາງເລືອກ) ທີ່ບັນຈຸຂໍ້ມູນລາຍການປະຫວັດທີ່ຈະນຳໃຊ້ໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ລະບຸຕົວເລືອກນີ້ darktable ຈະຄົ້ນຫາໄຟລ໌ XMP ທີ່ເປັນຂອງໄຟລ໌ຂາເຂົ້າທີ່ກຳນົດ.
<output file or folder>: ຊື່ຂອງໄຟລ໌ຂາອອກ ຫຼື ໂຟນເດີປາຍທາງ. ພານາມິເຕີນີ້ແມ່ນຈໍາເປັນຖ້າທ່ານໃຊ້ໂປຣແກຣມກັບໂຟນເດີຮູບພາບທີ່ບັນຈຸຫຼາຍຮູບພາບ, ແລະ ມັນຕ້ອງຊີ້ໄປຫາໂຟນເດີທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ. ຖ້າເສັ້ນທາງທີ່ລະບຸບໍ່ໄດ້ຊີ້ໄປຫາໂຟນເດີທີ່ມີຢູ່, ມັນຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍວ່າເປັນຊື່ໄຟລ໌. ຖ້າເສັ້ນທາງຖືກຕີຄວາມໝາຍວ່າເປັນຊື່ໄຟລ໌, ຮູບແບບໄຟລ໌ສົ່ງອອກຈະຖືກກຳນົດຈາກນາມສະກຸນໄຟລ໌, ນອກຈາກວ່າຈະມີຕົວເລືອກ --out-ext (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ). ໝາຍເຫດວ່ານາມສະກຸນໄຟລ໌ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອລະບຸ ຮູບແບບການສົ່ງອອກ (export format) ເທົ່ານັ້ນ, ເຊິ່ງຈາກນັ້ນຈະບັງຄັບໃຊ້ນາມສະກຸນຂາອອກຕົວຈິງ (ເຊັ່ນ: image.jpeg ຈະຕັ້ງຮູບແບບເປັນ JPEG, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນໃຫ້ໄດ້ຊື່ໄຟລ໌ image.jpg). ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ ຕົວປ່ຽນ (variables) ຫຼາຍຢ່າງໃນຊື່ໄຟລ໌ຂາອອກ. ຖ້າທ່ານລະບຸໂຟນເດີຂາອອກ ແນະນຳໃຫ້ທ່ານລະບຸຮູບແບບໄຟລ໌ດ້ວຍ --out-ext ນຳ.
--width <max width>: ຈຳກັດຄວາມກວ້າງຂອງຮູບພາບທີ່ສົ່ງອອກຕາມຈຳນວນພິກເຊລທີ່ກຳນົດ.
--height <max height>: ຈຳກັດຄວາມສູງຂອງຮູບພາບທີ່ສົ່ງອອກຕາມຈຳນວນພິກເຊລທີ່ກຳນົດ.
--hq <0|1|true|false>: ກຳນົດວ່າຈະໃຊ້ການສຸ່ມຕົວຢ່າງໃໝ່ຄຸນນະພາບສູງໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກຫຼືບໍ່ (ເບິ່ງລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນໂມດູນ ການສົ່ງອອກ). ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ true.
--upscale <0|1|true|false>: ກຳນົດວ່າຈະອະນຸຍາດໃຫ້ຂະຫຍາຍຂະໜາດ (upscaling) ໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກຫຼືບໍ່. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ false.
--style <style name>: ລະບຸຊື່ຂອງສະໄຕລ໌ທີ່ຈະນຳໃຊ້ໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກ. ຖ້າລະບຸສະໄຕລ໌, ຕ້ອງລະບຸເສັ້ນທາງໄປຫາໂຟນເດີກຳນົດຄ່າຂອງ darktable ນຳ (ເຊັ່ນ: --core --configdir ~/.config/darktable). ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນຈະບໍ່ມີການນຳໃຊ້ສະໄຕລ໌.
--style-overwrite: ສະໄຕລ໌ທີ່ລະບຸຈະຂຽນທັບລາຍການປະຫວັດ ແທນທີ່ຈະເປັນການຕໍ່ທ້າຍ.
--apply-custom-presets <0|1|false|true>: ກຳນົດວ່າຈະໂຫຼດ data.db ເຊິ່ງບັນຈຸຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ ແລະ ສະໄຕລ໌ຫຼືບໍ່. ການປິດຕົວເລືອກນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດລັນ darktable-cli ໄດ້ຫຼາຍຕົວພ້ອມກັນ ແຕ່ຈະບໍ່ສາມາດໃຊ້ຕົວເລືອກ --style ໄດ້. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ true.
--out-ext <extension>: ກຳນົດຮູບແບບການສົ່ງອອກທີ່ຈະໃຊ້ (ເຊັ່ນ: jpeg, tiff, openexr) ໂດຍອີງຕາມຂໍ້ຄວາມທີ່ໃຫ້ມາ, ເຊິ່ງອາດຈະເປັນນາມສະກຸນທົ່ວໄປ (ເຊັ່ນ: jpg, tif, exr) ຫຼື ຮູບແບບ (ເຊັ່ນ: jpeg, tiff). ຊື່ --out-ext ຖືກຮັກສາໄວ້ເພື່ອຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ກັບສະຄຣິບທີ່ມີຢູ່, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວມັນຖືກໃຊ້ເພື່ອລະບຸ ຮູບແບບ (format), ບໍ່ແມ່ນນາມສະກຸນໄຟລ໌; ສ່ວນນາມສະກຸນນັ້ນ ປົກກະຕິແລ້ວຈະຖືກກຳນົດໂດຍຮູບແບບເອງ. ຖ້າລະບຸ, ຮູບແບບນີ້ຈະມີຄວາມສຳຄັນສູງກວ່າຮູບແບບທີ່ໄດ້ມາຈາກ <output file>. ຖ້າຊື່ໄຟລ໌ຂາອອກມີນາມສະກຸນຢູ່ແລ້ວ, ມັນຈະຖືກລຶບອອກ ກໍຕໍ່ເມື່ອ ມັນກົງກັບຂໍ້ຄວາມທີ່ສົ່ງໃຫ້ --out-ext ຢ່າງແນ່ນອນ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈະຖືກຖືວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊື່ໄຟລ໌ (ເຊັ່ນ: output.jpg ທີ່ມີ --out-ext jpeg ຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ໄດ້ output.jpg.jpg, ເພາະວ່າ jpg ບໍ່ກົງກັບ jpeg). ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ jpg ຖ້າລະບຸ <output folder>.
--import <file or dir>: ລະບຸໄຟລ໌ ຫຼື ໂຟນເດີຂາເຂົ້າ, ສາມາດໃຊ້ໄດ້ຫຼາຍຄັ້ງ. ຕົວເລືອກນີ້ບໍ່ສາມາດໃຊ້ຮ່ວມກັບ <input file or folder> ໄດ້.
--library <path>: ອ່ານປະຫວັດການປະມວນຜົນຮູບພາບຈາກຖານຂໍ້ມູນທີ່ລະບຸ ແທນທີ່ຈະເປັນໄຟລ໌ sidecar XMP.
--icc-type <type>: ລະບຸປະເພດໂປຣໄຟລ໌ ICC, ເຊິ່ງຄືກັນກັບການລະບຸ “output profile” ໃນໂມດູນ output color profile. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ “image specified”. ໃຊ້ --help icc-type ເພື່ອເບິ່ງລາຍການປະເພດທີ່ຮອງຮັບ. ເບິ່ງລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນຄູ່ມືການໃຊ້ໂມດູນ output color profile.
--icc-file <file>: ລະບຸຊື່ໄຟລ໌ໂປຣໄຟລ໌ ICC. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນຊື່ໄຟລ໌ຫວ່າງເປົ່າ.
--icc-intent <intent>: ລະບຸຈຸດປະສົງການສະແດງຜົນ (rendering intent). ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ “image specified”. ໃຊ້ --help icc-intent ເພື່ອເບິ່ງລາຍການທີ່ຮອງຮັບ. ເບິ່ງ rendering intent ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມ.
--verbose: ເປີດການສະແດງຜົນລາຍລະອຽດ.
--help [option]: ສະແດງວິທີການໃຊ້ງານ ແລະ ອອກຈາກໂປຣແກຣມ. ຖ້າລະບຸ option, ຈະສະແດງວິທີການໃຊ້ງານສຳລັບຕົວເລືອກນັ້ນຕື່ມ.
--core <darktable options>: ພາລາມິເຕີທັງໝົດທີ່ຢູ່ຫຼັງ --core ຈະຖືກສົ່ງໄປຫາພາກສ່ວນຫຼັກ (core) ຂອງ darktable ແລະ ຖືກຈັດການເປັນພາລາມິເຕີມາດຕະຖານ. ເບິ່ງລາຍລະອຽດໃນພາກ darktable binary.

🔗ຕົວເລືອກການສົ່ງອອກ

ຕົວເລືອກການສົ່ງອອກສຳລັບ darktable ແມ່ນຖືກກຳນົດເປັນລາຍການການຕັ້ງຄ່າ, ຕັ້ງຄ່າຈາກພາຍໃນ ໂມດູນການສົ່ງອອກ. ມີສອງວິທີໃນການປ່ຽນແປງການຕັ້ງຄ່ານີ້ເມື່ອໃຊ້ darktable-cli ຕາມທີ່ອະທິບາຍໄວ້ລຸ່ມນີ້.

ການຈັດວາງໜ້າຈໍໂໝດ tethering

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ແຜງດ້ານຊ້າຍ

ຂໍ້ມູນຮູບພາບ: ສະແດງຂໍ້ມູນຮູບພາບ.

🔗ແຜງດ້ານຂວາ

ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

scopes (ກຣາຟວັດຄ່າ): ສະແດງລະດັບແສງ ແລະ ສີຂອງຮູບພາບໃນຮູບແບບກຣາຟ. ສາມາດຍ້າຍໄປໄວ້ແຖບດ້ານຊ້າຍໄດ້.
ເຊດຊັນ (session): ການຕັ້ງຄ່າເຊດຊັນ.
ໄລຟ໌ວິວ (live view): ການຕັ້ງຄ່າ Live view.
ການຕັ້ງຄ່າກ້ອງ: ການຕັ້ງຄ່າກ້ອງຖ່າຍຮູບ.
ຕົວແກ້ໄຂເມຕາເດຕາ: ແກ້ໄຂເມຕາເດຕາສຳລັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ການຕິດແທັກ: ຕິດແທັກໃຫ້ຮູບພາບທີ່ເລືອກ.

🔗ແຜງດ້ານລຸ່ມ

ຈາກຊ້າຍຫາຂວາ:

ການໃຫ້ຄະແນນຮູບດາວ: ໃຊ້ສຳລັບໃຫ້ຄະແນນຮູບພາບດ້ວຍຮູບດາວ.
ປ້າຍສີ: ໃຊ້ສຳລັບຕິດປ້າຍສີໃຫ້ກັບຮູບພາບ.

ການນຳເຂົ້າ & ການກວດສອບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ໃນ darktable, ກ່ອນອື່ນໝົດທ່ານຕ້ອງເພີ່ມໄຟລ໌ຮູບພາບເຂົ້າໃນຄັງຮູບພາບໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ນຳເຂົ້າ (import) ໃນ ສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ. ນີ້ຈະສ້າງລາຍການສຳລັບຮູບພາບຂອງທ່ານໃນຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບພາບຂອງ darktable ເພື່ອໃຫ້ມັນສາມາດຕິດຕາມການປ່ຽນແປງທີ່ທ່ານເຮັດໄດ້. ມີ 3 ວິທີໃນການນຳເຂົ້າຮູບພາບ, ແຕ່ລະວິທີສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ຜ່ານປຸ່ມຕ່າງໆໃນໂມດູນການນຳເຂົ້າ:

ເພີ່ມເຂົ້າຄັງຮູບພາບ (add to library): ຕົວເລືອກນີ້ຈະເພີ່ມຮູບພາບເຂົ້າໃນຄັງຮູບພາບໂດຍບໍ່ມີການກັອບປີ້ ຫຼື ຍ້າຍໄຟລ໌ – ໄຟລ໌ຕົ້ນສະບັບຂອງທ່ານຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງເດີມ ແລະ ຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງ. ເມື່ອນຳເຂົ້າ, darktable ຈະອ່ານຂໍ້ມູນເມຕາດາຕາຈາກໄຟລ໌ຮູບພາບ ແລະ ໄຟລ໌ຊາຍຄາ XMP ທີ່ມີຢູ່. ຖ້າຮູບພາບນັ້ນຖືກເພີ່ມເຂົ້າໃນຖານຂໍ້ມູນແລ້ວ, ການອັບເດດໃດໆທີ່ທ່ານເຮັດໃນໄຟລ໌ຊາຍຄາຈະຖືກໂຫຼດຂຶ້ນມາ.
ກັອບປີ້ & ນຳເຂົ້າ (copy & import): ກັອບປີ້ຮູບພາບໄປຍັງບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນ (ຕາມຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄຟລ໌ທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ນຳເຂົ້າ), ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເພີ່ມຮູບພາບທີ່ ກັອບປີ້ມາ ເຂົ້າໃນຄັງຮູບພາບ – ຮູບພາບຕົ້ນສະບັບຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງ ຫຼື ຍ້າຍ. ຈະມີພຽງແຕ່ຮູບພາບເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກກັອບປີ້ ແລະ ຖ້າມີໄຟລ໌ຊາຍຄາ XMP ຢູ່ແລ້ວ, ມັນຈະ ບໍ່ ຖືກອ່ານ, ກັອບປີ້ ຫຼື ນຳມາໃຊ້.
ກັອບປີ້ & ນຳເຂົ້າຈາກກ້ອງ (copy & import from camera): ເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງກັບລະບົບຂອງທ່ານດ້ວຍສາຍ USB (ຖ້າກ້ອງຖືກເຊື່ອມຕໍ່ແບບອັດຕະໂນມັດໂດຍລະບົບ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງຍົກເລີກການເຊື່ອມຕໍ່ ຫຼື un-mount ມັນກ່ອນ ຈຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍ darktable). ຖ້າທ່ານບໍ່ເຫັນລາຍຊື່ກ້ອງຂອງທ່ານໃນໂມດູນການນຳເຂົ້າ, ໃຫ້ກົດປຸ່ມ “ສະແກນຫາອຸປະກອນ (scan for devices)”. ເມື່ອກວດພົບກ້ອງຂອງທ່ານແລ້ວ, ໂມດູນການນຳເຂົ້າຈະສະແດງຕົວເລືອກ ກັອບປີ້ & ນຳເຂົ້າ ຮູບພາບຈາກກ້ອງ. ການຄລິກປຸ່ມ “ກັອບປີ້ & ນຳເຂົ້າ” ຈະເປັນການກັອບປີ້ຮູບພາບທີ່ເລືອກຈາກກ້ອງໄປຍັງໄດເຣັກທໍຣີທີ່ກຳນົດໄວ້ (ຕາມຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄຟລ໌ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ນຳເຂົ້າ) ແລະ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເພີ່ມຮູບພາບທີ່ກັອບປີ້ມາເຂົ້າໃນຄັງຮູບພາບ.

ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບແລ້ວ, ຮູບຕົວຢ່າງຈະຖືກສະແດງໃນສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ, ເຊິ່ງທ່ານສາມາດຈັດລະບຽບ ແລະ ແຍກປະເພດຮູບພາບທີ່ນຳເຂົ້າໄດ້ – ກະລຸນາເບິ່ງລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນສ່ວນ ການຈັດການຊັບສິນດິຈິຕອນ (digital asset management).

ການນຳເຂົ້າໄຟລ໌ຊາຍຄາທີ່ສ້າງໂດຍແອັບພລິເຄຊັນອື່ນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບ, darktable ຈະກວດສອບໂດຍອັດຕະໂນມັດວ່າມີໄຟລ໌ຊາຍຄາຕິດມານຳຫຼືບໍ່. ນອກຈາກການຄົ້ນຫາໄຟລ໌ທີ່ຊື່ <basename>.<extension>.xmp ແລະ <basename>_<number>.<extension>.xmp (ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄຟລ໌ XMP ຂອງ darktable) ແລ້ວ, darktable ຍັງກວດສອບວ່າມີໄຟລ໌ໃນຮູບແບບ <basename>.xmp (ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄຟລ໌ຊາຍຄາ XMP ຂອງ Lightroom) ຫຼື ບໍ່. ໄຟລ໌ທີ່ມີຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ແບບຫຼັງນີ້ ຈະຖືກອ່ານໂດຍ darktable ແຕ່ຈະບໍ່ມີການຂຽນທັບລົງໄປ. ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບແລ້ວ, darktable ຈະສ້າງໄຟລ໌ XMP ເພີ່ມເຕີມໂດຍໃຊ້ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ຂອງມັນເອງ.

ໃນປະຈຸບັນ, darktable ສາມາດໂຫຼດຂໍ້ມູນເມຕາດາຕາຕໍ່ໄປນີ້ຈາກໄຟລ໌ຊາຍຄາທີ່ສ້າງໂດຍ Lightroom ໃນລະຫວ່າງຂະບວນການນຳເຂົ້າ:

ແທັກ (ລວມທັງແທັກແບບຈັດລຳດັບຊັ້ນ)
ປ້າຍສີ
ການໃຫ້ຄະແນນ (ດາວ)
ຂໍ້ມູນ GPS

ນອກຈາກນີ້, darktable ຍັງຖືກອອກແບບມາເພື່ອຊ່ວຍຍ້າຍການຕັ້ງຄ່າບາງຢ່າງຈາກແອັບພລິເຄຊັນອື່ນ. ຈຸດປະສົງບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ darktable ມາແທນທີ່ຊອບແວອື່ນໄດ້ 100%, ແຕ່ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານກູ້ຄືນວຽກບາງສ່ວນທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບຮູບພາບຂອງທ່ານ. ມັນສຳຄັນທີ່ຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ ຂະບວນການນຳເຂົ້າຈະບໍ່ໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ຄືກັນກັບຊອບແວອື່ນທັງໝົດ. ເຄື່ອງຈັກໃນການປະມວນຜົນພື້ນຖານແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍລະຫວ່າງແຕ່ລະແອັບພລິເຄຊັນ ແລະ ຂຶ້ນກັບແຕ່ລະຮູບພາບນຳ. ໃນບາງກໍລະນີ ຜົນໄດ້ຮັບອາດຈະໃກ້ຄຽງກັນ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ ຈະຕ້ອງມີການປັບແຕ່ງເພີ່ມເຕີມໃນ darktable.

ການຍ້າຍຂໍ້ມູນນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອເຂົ້າສູ່ສ່ວນສະແດງຜົນຫ້ອງມືດ (darkroom), ຖ້າມີການກວດພົບໄຟລ໌ຊາຍຄາ XMP ທີ່ກົງກັນ.

ໃນປະຈຸບັນ, darktable ສາມາດຈັດການຂັ້ນຕອນການປັບແຕ່ງຕໍ່ໄປນີ້ຈາກໄຟລ໌ XMP ທີ່ສ້າງໂດຍ Lightroom (ໂດຍມີໂມດູນຂອງ darktable ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຢູ່ໃນວົງເລັບ):

ການນຳໃຊ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມຸມມອງການສະແດງສະໄລ້ຍັງຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພັດທະນາ ໂດຍມີພຽງຊຸດຟີເຈີພື້ນຖານເທົ່ານັ້ນ.

ຖ້າທ່ານບໍ່ຕ້ອງການໂໝດເລື່ອນອັດຕະໂນມັດ, ທ່ານສາມາດໃຊ້ ຟີເຈີສະແດງຕົວຢ່າງແບບຄ້າງໄວ້ ແທນກໍໄດ້.


spacebar (ປຸ່ມວ່າງ)   ເລີ່ມ ແລະ ຢຸດໂໝດເລື່ອນອັດຕະໂນມັດ ເຊິ່ງຈະສະຫຼັບ
                     ໄປຫາຮູບຖັດໄປທຸກໆຫ້າວິນາທີໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

ESC                  ອອກຈາກໂໝດສະແດງສະໄລ້ ແລະ ກັບໄປຫາຄັງຮູບ (lighttable).


+ ຫຼື                 ເພີ່ມໄລຍະເວລາລໍຖ້າລະຫວ່າງແຕ່ລະຮູບ.
ລູກສອນຂຶ້ນ 

- ຫຼື                 ຫຼຸດໄລຍະເວລາລໍຖ້າລະຫວ່າງແຕ່ລະຮູບ.
ລູກສອນລົງ

ຄລິກຊ້າຍ ຫຼື        
ລູກສອນຂວາ ຫຼື       ສະຫຼັບໄປຫາຮູບຖັດໄປໃນການສະສົມ.
shift-ຂວາ

ຄລິກຂວາ ຫຼື       
ລູກສອນຊ້າຍ ຫຼື       ສະຫຼັບໄປຫາຮູບກ່ອນໜ້າໃນການສະສົມ.
shift-ຊ້າຍ

ຄຳແນະນຳ: ເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກຂະໜາດໜ້າຈໍຂອງທ່ານຢ່າງເຕັມທີ່, ໃຫ້ຕັ້ງ darktable ເປັນໂໝດເຕັມໜ້າຈໍໂດຍການກົດ F11 ແລະ ເຊື່ອງຕົວຄວບຄຸມຂອບໂດຍການກົດປຸ່ມ B.

ການນຳໃຊ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເຄື່ອງມືນີ້ຖືກຈັດລະບຽບເປັນສາມແທັບໃນສ່ວນເທິງ ແລະ ຂອບສະແດງຂໍ້ຄວາມໃນສ່ວນລຸ່ມ.

ແທັບທຳອິດໃຊ້ເພື່ອ ກຳນົດຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ, ແທັບທີສອງກຳນົດຄ່າອ້າງອີງ (ເປົ້າໝາຍ) ແລະ ແທັບທີສາມປະກອບດ້ວຍສ່ວນຄວບຄຸມເພື່ອສ້າງສະໄຕລ໌ darktable ທີ່ໄດ້.

ກຸ່ມໂມດູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ມາພ້ອມກັບກຸ່ມໂມດູນທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າຈຳນວນໜຶ່ງ ເຊິ່ງເລືອກໄດ້ເປັນຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ (presets). ດັ່ງລາຍລະອຽດລຸ່ມນີ້:

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ທັງໝົດ (ຍົກເວັ້ນ modules: deprecated ແລະ search only) ຈະລວມເອົາແຜງ ການເຂົ້າເຖິງດ່ວນນຳ. ທຸກກຸ່ມຍົກເວັ້ນ modules: deprecated ຈະມີແຖບຄົ້ນຫາ.

🔗modules: all (ໂມດູນທັງໝົດ)

ຄ່ານີ້ລວມເອົາທຸກໂມດູນ, ຈັດລຽງຕາມການຈັດກຸ່ມແບບດັ້ງເດີມທີ່ໃຊ້ກ່ອນ darktable 3.4, ດັ່ງນີ້:

ໂມດູນພື້ນຖານ: ຊຸດໂມດູນຂັ້ນຕ່ຳທີ່ຈຳເປັນໃນການສ້າງຮູບໃຫ້ເບິ່ງດີ.
ໂມດູນໂທນ: ໂມດູນອື່ນໆທີ່ກ່ຽວກັບລະດັບໂທນສີ ແລະ ຄວາມຄົມຊັດ (contrast).
ໂມດູນສີ: ໂມດູນທີ່ກ່ຽວກັບການປັບແຕ່ງສີ (color grading) ແລະ ໂປຣໄຟລ໌ສີ.
ໂມດູນການແກ້ໄຂ (corrective modules): ໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ການບິດເບືອນຂອງເລນ (lens distortions), ສິ່ງລົບກວນຂອງເຊັນເຊີ (sensor noise), ການເຮັດໃຫ້ຄົມຊັດ (sharpening), ແລະ ອື່ນໆ.
ໂມດູນເອັບເຟັກ (ພິເສດ): ໂມດູນ “ເອັບເຟັກພິເສດ” ເຊັ່ນ: bloom, diffuse or sharpen, ແລະ ອື່ນໆ.

🔗ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ: ອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred) & ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ: ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred)

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets) ເຫຼົ່ານີ້ກຳນົດກຸ່ມຂອງໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກແບບອ້າງອີງຕາມສາກ ແລະ ອ້າງອີງຕາມການສະແດງຜົນ, ເຊິ່ງຈັດລຽງເປັນກຸ່ມດັ່ງທີ່ສະແດງໄວ້ລຸ່ມນີ້:

ເຄົ້າໂຄງມຸມມອງແຜງແສງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ແຜງດ້ານຊ້າຍ

ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

ນຳເຂົ້າ: ນຳເຂົ້າຮູບພາບຈາກລະບົບໄຟລ໌ ຫຼື ກ້ອງຖ່າຍຮູບທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່.
ຄໍເລັກຊັນ: ກອງຮູບພາບທີ່ສະແດງໃນແຜງກາງຂອງແຜງແສງ – ຍັງໃຊ້ເພື່ອຄວບຄຸມຮູບພາບທີ່ສະແດງໃນໂມດູນ ແຖບຟິມ ແລະ ທາມລາຍ.
ຄໍເລັກຊັນທີ່ໃຊ້ຫວ່າງມໍ່ໆນີ້: ເບິ່ງຄໍເລັກຊັນຮູບພາບທີ່ໃຊ້ຫວ່າງມໍ່ໆນີ້.
ຂໍ້ມູນຮູບພາບ: ສະແດງຂໍ້ມູນຮູບພາບ.
ຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua (ທາງເລືອກ): ຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua.

🔗ແຜງດ້ານຂວາ

ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

ການເລືອກ: ເລືອກຮູບພາບໃນແຜງແສງໂດຍໃຊ້ເກນງ່າຍໆ.
ການກະທຳກັບສິ່ງທີ່ເລືອກ: ດຳເນີນການກັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ລຳດັບປະຫວັດ: ຈັດການລຳດັບປະຫວັດຂອງຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ສະໄຕລ໌: ເກັບຮັກສາລຳດັບປະຫວັດຂອງຮູບພາບເປັນສະໄຕລ໌ທີ່ຕັ້ງຊື່ໄວ້ ແລະ ນຳໃຊ້ກັບຮູບອື່ນໆ.
ຕົວແກ້ໄຂເມຕາເດຕາ: ແກ້ໄຂເມຕາເດຕາສຳລັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ການຕິດແທັກ: ຕິດແທັກໃຫ້ຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ການຕິດແທັກພິກັດພູມສາດ: ນຳເຂົ້າ ແລະ ນຳໃຊ້ຂໍ້ມູນແທຣັກ GPX ກັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ສົ່ງອອກ: ສົ່ງອອກຮູບພາບທີ່ເລືອກໄປຍັງໄຟລ໌ໃນເຄື່ອງ ຫຼື ບໍລິການພາຍນອກ.
ການກູ້ຄືນດ້ວຍນິວຣອນ: ປັບໃຊ້ການລົບສິ່ງລົບກວນ Raw, ລົບສິ່ງລົບກວນ RGB ດ້ວຍ AI, ຫຼື ການຂະຫຍາຍຂະໜາດຮູບ (upscaling) ໃຫ້ກັບຮູບທີ່ເລືອກ.

🔗ແຜງດ້ານລຸ່ມ

ຈາກຊ້າຍຫາຂວາ:

ການໃຫ້ຄະແນນຮູບດາວ: ໃຫ້ຄະແນນຮູບດາວແກ່ຮູບພາບ.
ປ້າຍສີ: ນຳໃຊ້ປ້າຍສີໃຫ້ກັບຮູບພາບ. ຄລິກຂວາເພື່ອຕັ້ງຊື່ອະທິບາຍໃຫ້ກັບປ້າຍສີໃດໜຶ່ງ. ຄຳອະທິບາຍຈະສະແດງສະເພາະໃນຄຳແນະນຳເຄື່ອງມື (tooltip) ທີ່ຈະປາກົດຂຶ້ນເມື່ອວາງເມົາສ໌ເທິງປ້າຍສີ (ແລະ ບໍ່ສະແດງໃນຕົວຕອງຄໍເລັກຊັນ ຫຼື ອົງປະກອບ UI ອື່ນໆ).
ຕົວເລືອກໂໝດ: ເລືອກໂໝດແຜງແສງ.
ຊູມ: ປັບຈຳນວນຮູບຕົວຢ່າງທີ່ສະແດງໃນແຕ່ລະແຖວຂອງມຸມມອງຕົວຈັດການໄຟລ໌.
ເປີດໃຊ້ໂໝດ focus-peaking: ເນັ້ນສ່ວນຂອງຮູບພາບທີ່ຢູ່ໃນໂຟກັດ.
ຕັ້ງຄ່າໂປຣໄຟລ໌ການສະແດງຜົນ: ຕັ້ງຄ່າໂປຣໄຟລ໌ການສະແດງຜົນຂອງຈໍພາບຂອງທ່ານ.

ເຄົ້າໂຄງມຸມມອງແຜນທີ່

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ແຜງດ້ານຊ້າຍ

ໂມດູນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄືກັນກັບມຸມມອງແຜງແສງ. ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

ຄໍເລັກຊັນ: ກອງລາຍຊື່ຮູບພາບທີ່ສະແດງໃນມຸມມອງແຜນທີ່.
ຄໍເລັກຊັນທີ່ໃຊ້ຫວ່າງມໍ່ໆນີ້: ເບິ່ງຄໍເລັກຊັນຮູບພາບທີ່ໃຊ້ຫວ່າງມໍ່ໆນີ້.
ຂໍ້ມູນຮູບພາບ: ສະແດງຂໍ້ມູນຮູບພາບ.

🔗ແຜງດ້ານຂວາ

ຢູ່ບ່ອນນີ້ ທ່ານສາມາດຊອກຫາໂມດູນທີ່ເປັນສະເພາະຂອງມຸມມອງແຜນທີ່. ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

ຄົ້ນຫາສະຖານທີ່: ຄົ້ນຫາສະຖານທີ່ເທິງແຜນທີ່.
ສະຖານທີ່: ຈັດການລາຍການແທັກສະຖານທີ່ແບບລຳດັບຂັ້ນ ແລະ ບໍລິເວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເທິງແຜນທີ່.
ການຕັ້ງຄ່າແຜນທີ່: ເລືອກຜູ້ໃຫ້ບໍລິການແຜນທີ່ ແລະ ຕັ້ງຄ່າພາຣາມິເຕີການສະແດງຜົນແຜນທີ່ຕ່າງໆ.
ການຕິດແທັກ: ຕິດແທັກໃຫ້ຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ການຕິດແທັກພິກັດພູມສາດ: ນຳໃຊ້ຂໍ້ມູນແທຣັກ GPX ກັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ.

🔗ແຜງດ້ານລຸ່ມ

ແຖບຟິມ: ລາກຮູບພາບຈາກແຖບຟິມໄປວາງເທິງແຜນທີ່ ຕາມທີ່ອະທິບາຍໄວ້ໃນ ພາບລວມ ຂອງແຜນທີ່.

ໂຄງຮ່າງມຸມເບິ່ງຫ້ອງມືດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ແຜງດ້ານຊ້າຍ

ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

ການນຳທາງ: ນຳທາງ ແລະ ຊູມໃນມຸມເບິ່ງສ່ວນກາງ.
ພາບຖ່າຍຊົ່ວຄາວ (snapshots): ຖ່າຍ ແລະ ເບິ່ງພາບຖ່າຍຊົ່ວຄາວເພື່ອປຽບທຽບກັບການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ.
ຕົວຈັດການຮູບສຳເນົາ: ເບິ່ງ ແລະ ຈັດການຮູບທີ່ເຮັດສຳເນົາໄວ້.
ຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປ: ເລືອກ ແລະ ສະແດງຂໍ້ມູນສີຈາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮູບພາບ.
ການຕິດແທັກ: ຈັດການແທັກຕ່າງໆ.
ຂໍ້ມູນຮູບພາບ: ສະແດງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຮູບພາບປັດຈຸບັນ.
ຕົວຈັດການໜ້າກາກ (mask): ເບິ່ງ ແລະ ແກ້ໄຂຮູບຮ່າງທີ່ແຕ້ມໄວ້.
ສົ່ງອອກ: ສົ່ງອອກຮູບພາບທີ່ເລືອກໄປຍັງໄຟລ໌ໃນເຄື່ອງ ຫຼື ບໍລິການພາຍນອກ.
ການກູ້ຄືນດ້ວຍນິວຣອນ: ປັບໃຊ້ການລົບສິ່ງລົບກວນ Raw, ລົບສິ່ງລົບກວນ RGB ດ້ວຍ AI, ຫຼື ການຂະຫຍາຍຂະໜາດຮູບ (upscaling) ໃຫ້ກັບຮູບທີ່ເລືອກ.

🔗ແຜງດ້ານຂວາ

ຈາກເທິງລົງລຸ່ມ:

Scopes (ເຄື່ອງມືວັດສີ): ການສະແດງດ້ວຍກຣາບຂອງລະດັບແສງ ແລະ ສີຂອງຮູບພາບ. ໂມດູນນີ້ສາມາດຍ້າຍໄປໄວ້ແຜງດ້ານຊ້າຍໄດ້ຫາກຕ້ອງການ (ເບິ່ງ ການຕັ້ງຄ່າ > ເບັດເຕະເລັດ > ຕຳແໜ່ງຂອງໂມດູນ scopes).
ກຸ່ມໂມດູນ: ເລືອກກຸ່ມໂມດູນ (ຫາກເປີດໃຊ້ງານ).
ຄົ້ນຫາໂມດູນ: ຄົ້ນຫາໂມດູນ (ຫາກເປີດໃຊ້ງານ).
ໂມດູນປະມວນຜົນ: ໂມດູນທີ່ໃຊ້ໃນການປະມວນຜົນຮູບພາບ.
ລຳດັບໂມດູນ: ເລືອກລຳດັບການເຮັດວຽກຂອງໂມດູນປະມວນຜົນໃນ pixelpipe.

🔗ແຜງດ້ານລຸ່ມ

ຊຸດຮູບພາບ ແລະ ມ້ວນຟິມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຊຸດຮູບພາບ (collection) ແມ່ນກຸ່ມຂອງຮູບພາບທີ່ກົງກັບເກນການເລືອກທີ່ກຳນົດໄວ້.

ຊຸດຮູບພາບພື້ນຖານທີ່ສຸດຄື ມ້ວນຟິມ (film roll), ເຊິ່ງລວມເອົາຮູບທັງໝົດທີ່ຖືກນຳເຂົ້າມາຈາກໂຟນເດີໃດໜຶ່ງໃນດິດ – ທຸກຄັ້ງທີ່ທ່ານ ນຳເຂົ້າ ຮູບພາບຈາກລະບົບໄຟລ໌, ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກຈັດຢູ່ໃນມ້ວນຟິມທີ່ມີຊື່ຕາມຊື່ຂອງໂຟນເດີນັ້ນ.

ທ່ານສາມາດສ້າງຊຸດຮູບພາບປະເພດອື່ນໆໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍໃນໂມດູນ ຊຸດຮູບພາບ ໂດຍອີງຕາມຄຸນລັກສະນະຂອງຮູບພາບ (ເຊັ່ນ ຂໍ້ມູນ Exif, ຊື່ໄຟລ໌, ແທັກ). ໂມດູນ ຕົວກອງຊຸດຮູບພາບ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານປັບແຕ່ງຊຸດຮູບພາບໃຫ້ລະອຽດຂຶ້ນໂດຍການກຳນົດເກນການເລືອກ ແລະ ການຍົກເວັ້ນເພີ່ມເຕີມ.

ລາຍຊື່ຊຸດຮູບພາບທີ່ໃຊ້ຫຼ້າສຸດຈະຖືກເກັບໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ໄວ. ທ່ານສາມາດເຂົ້າເຖິງພວກມັນໄດ້ຈາກໂມດູນ ຊຸດຮູບພາບຫຼ້າສຸດ.

ທົ່ວໄປ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມຮູບລັກສະນະ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກໂດຍລວມຂອງ darktable.

ພາສາຂອງອິນເຕີເຟດ: ຕັ້ງພາສາຂອງໜ້າຕ່າງການໃຊ້ງານ. ນີ້ລວມເຖິງຕົວເລືອກໃນການໃຊ້ຕົວພິມໃຫຍ່ແບບປະໂຫຍກ (en@truecase) ສຳລັບພາສາອັງກິດ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງລະບົບຈະຖືກໝາຍດ້ວຍ * (ຕ້ອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່)
ທິມ (Theme): ຕັ້ງທິມສຳລັບໜ້າຕ່າງການໃຊ້ງານ. ນອກເໜືອຈາກຄວາມສວຍງາມແລ້ວ, ສີອິນເຕີເຟດທີ່ແນະນຳສຳລັບການປະເມີນສີແມ່ນສີເທົາກາງ (middle gray). ການຮັບຮູ້ທາງສາຍຕາໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄວາມສະຫວ່າງຂອງສະພາບແວດລ້ອມ, ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງຂອງອິນເຕີເຟດທີ່ຕ່ຳເກີນໄປອາດເຮັດໃຫ້ເກີດການຮັບຮູ້ທີ່ຜິດພ້ຽນ. ການໃຊ້ທິມທີ່ມືດຫຼາຍໃນການຕົບແຕ່ງຮູບພາບອາດນຳໄປສູ່ການປັບແຕ່ງທີ່ເກີນພໍດີ (ໃຊ້ contrast ແລະ saturation ຫຼາຍເກີນໄປ) ແລະ ເຮັດໃຫ້ຮູບພາບມືດເກີນໄປເມື່ອສັ່ງພິມ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງຂໍແນະນຳຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ໃຊ້ທິມ “grey” (ສີເທົາ) ສຳລັບການປັບແຕ່ງ ເພາະພວກມັນຖືກອອກແບບມາໃຫ້ມີຄວາມສະຫວ່າງໃກ້ຄຽງກັບສີເທົາກາງ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການອ່ານຂໍ້ຄວາມໃນທິມມາດຕະຖານ, darktable ກໍມີທິມ “highcontrast” (ຄວາມຕ່າງສີສູງ) ສອງແບບທີ່ມີຂໍ້ຄວາມສີຂາວເທິງພື້ນຫຼັງມືດ, ແຕ່ຂໍ້ຄວນລະວັງທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນກໍຍັງມີຜົນຢູ່ຖ້າເຈົ້າເລືອກໃຊ້ພວກມັນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ “darktable-elegant-grey”).
ໃຊ້ຂະໜາດຕົວອັກສອນຂອງລະບົບ: ເລືອກຕົວເລືອກນີ້ເພື່ອໃຊ້ຂະໜາດຕົວອັກສອນຕາມທີ່ລະບົບຂອງເຈົ້າກຳນົດໄວ້. ຖ້າບໍ່ເລືອກ, ເຈົ້າສາມາດປ້ອນຂະໜາດຕົວອັກສອນເອງໃນກ່ອງດ້ານລຸ່ມ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຂະໜາດຕົວອັກສອນເປັນພອຍ (points): ຖ້າຕົວເລືອກ “ໃຊ້ຂະໜາດຕົວອັກສອນຂອງລະບົບ” ຖືກປິດ, ໃຫ້ປ້ອນຂະໜາດຕົວອັກສອນ (ເປັນພອຍ) ທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ darktable ໃຊ້. ຂະໜາດຕົວອັກສອນຈະປ່ຽນແປງທັນທີ.
DPI ຂອງການຄວບຄຸມ GUI ແລະ ຂໍ້ຄວາມ: ປັບຄວາມລະອຽດ GUI ໂດຍລວມເພື່ອປ່ຽນຂະໜາດຂອງການຄວບຄຸມ, ປຸ່ມ, ປ້າຍຊື່ ແລະ ອື່ນໆ. ເພີ່ມຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ GUI ໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ຫຼຸດລົງເພື່ອໃຫ້ສະແດງເນື້ອໃນໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນໃນໜ້າຕ່າງ. ຕັ້ງເປັນ -1 ເພື່ອໃຊ້ຄວາມລະອຽດຕາມທີ່ລະບົບກຳນົດ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 96 DPI ໃນລະບົບສ່ວນໃຫຍ່ (ຕ້ອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່).
ລ້າງຄ່າແຖບມຸມມອງ: ລຳດັບ ແລະ ການສະແດງຜົນຂອງໂມດູນເຄື່ອງມືສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງໂດຍຜູ້ໃຊ້ (ເບິ່ງ ພາບລວມຂອງໂມດູນ). ຄລິກປຸ່ມນີ້ເພື່ອຕັ້ງຄ່າຄືນເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

🔗ການປັບແຕ່ງທິມດ້ວຍ CSS

ນອກຈາກການເລືອກທິມທີ່ມີມາກັບລະບົບແລ້ວ, ເຈົ້າຍັງສາມາດປັບແຕ່ງ CSS ເພີ່ມເຕີມດ້ວຍຕົນເອງເພື່ອປັບປ່ຽນຮູບລັກສະນະຂອງ darktable ໄດ້.

ໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເພື່ອໃຫ້ darktable ສະແດງສີໃນໜ້າຈໍໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ມັນຈໍາເປັນຕ້ອງຊອກຫາໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບມໍນິເຕີຂອງທ່ານ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ສິ່ງນີ້ຕ້ອງການໃຫ້ມໍນິເຕີຂອງທ່ານຖືກປັບທຽບ (calibrate) ແລະ ສ້າງໂປຣໄຟລ໌ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລະ ຕ້ອງການໃຫ້ໂປຣໄຟລ໌ນັ້ນຖືກຕິດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນລະບົບຂອງທ່ານ. darktable ຈະກວດສອບ xatom ຂອງເຊີບເວີການສະແດງຜົນ X ຂອງທ່ານ ລວມທັງບໍລິການລະບົບ colord (ຖ້າມີ) ເພື່ອຊອກຫາໂປຣໄຟລ໌ທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຖ້າຈໍາເປັນ ທ່ານສາມາດບັງຄັບໃຫ້ໃຊ້ວິທີສະເພາະໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ອື່ນໆ.

ເພື່ອຕວດສອບການກຳນົດຄ່າໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນຂອງທ່ານ ທ່ານສາມາດລັນໄຟລ໌ລັນ darktable-cmstest (ສະເພາະ Linux) ເຊິ່ງຈະສະແດງຂໍ້ມູນທີ່ມີປະໂຫຍດ (ເຊັ່ນ: ຊື່ໂປຣໄຟລ໌ຕໍ່ມໍນິເຕີ) ແລະ ບອກທ່ານວ່າລະບົບຖືກກຳນົດຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່.

ໃນບາງກໍລະນີທີ່ຫາຍາກ ທ່ານອາດຈະຕ້ອງເລືອກໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນດ້ວຍຕົນເອງ. ສິ່ງນີ້ສາມາດເຮັດໄດ້ຈາກພາຍໃນກ່ອງໂຕ້ຕອບຕົວເລືອກ ການກວດສອບກ່ອນພິມ (soft proof) ແລະ ການກວດສອບກາມຸດ ໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ ແລະ ກ່ອງໂຕ້ຕອບໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນໃນມຸມມອງສະໄລ້ຮູບ.

ໃຫ້ຈື່ໄວ້ວ່າ ໜ້າຈໍລະດັບຜູ້ບໍລິໂພກຊັ້ນສູງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນທີ່ຜູ້ໃຊ້ສ້າງເອງ ນອກຈາກວ່າທ່ານຕ້ອງການເຮັດການກວດສອບກ່ອນພິມດ້ວຍຄວາມຄາດຫວັງລະດັບມືອາຊີບ, ເພາະວ່າພວກມັນຖືກປັບທຽບໃຫ້ເປັນ sRGB ຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກໂຮງງານແລ້ວ.

ໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນທີ່ສ້າງຂຶ້ນບໍ່ດີຈະມີຜົນເສຍຫຼາຍກວ່າການໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ sRGB ເລີ່ມຕົ້ນ, ເພາະວ່າຄ່າເລີ່ມຕົ້ນອາດຈະບໍ່ຖືກຕ້ອງເລັກນ້ອຍແຕ່ຢ່າງໜ້ອຍກໍຍັງເຊື່ອຖືໄດ້. ຜູ້ໃຊ້ລະດັບສູງ ແລະ ມືອາຊີບໄດ້ຮັບການແນະນຳໃຫ້ດຳເນີນການສ້າງໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນແບບກຳນົດເອງກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຂົາມີຄວາມຮູ້ໃນການປະເມີນຄຸນນະພາບຂອງໂປຣໄຟລ໌ທີ່ໄດ້ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຕົວເລືອກການສ້າງໂປຣໄຟລ໌ເທົ່ານັ້ນ.

ຜັງການຈັດວາງມຸມມອງການພິມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ພື້ນທີ່ກາງຈະສະແດງຜັງການຈັດວາງຮູບພາບເທິງເຈ້ຍ (ພື້ນທີ່ສີຂາວ). ອາດຈະມີຂອບສີເທົາປະກົດຂຶ້ນຮອບໆຮູບພາບ ເພື່ອສະແດງເຖິງພື້ນທີ່ທີ່ສາມາດພິມໄດ້ (ໜ້າເຈ້ຍລົບຂອບອອກ) ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຕື່ມດ້ວຍຮູບພາບ.

The filmstrip below the image allows you to select more images.

🔗ຂໍ້ມູນຊ້ອນທັບ (Overlays)

ເມື່ອເມົ້າຢູ່ເທິງກອບຂອງຮູບພາບ, ຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງ ຂອງມັນຈະຖືກສະແດງຢູ່ດ້ານເທິງ ແລະ ດ້ານຊ້າຍ ຕາມລຳດັບ. ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງກອບ ແລະ ຂອບເຈ້ຍຈະຖືກລະບຸໄວ້ຂ້າງເສັ້ນຈ້ຳທີ່ລາກອອກມາຈາກແຕ່ລະດ້ານຂອງກອບຮູບພາບ. ການວັດແທກທັງໝົດຈະສະແດງໃນໜ່ວຍທີ່ເລືອກໄວ້ໃນໂມດູນການຕັ້ງຄ່າການພິມ.

ຮູບພາບຈະຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນຂະໜາດໃດໜຶ່ງຂອງກອບ ເມື່ອພວກມັນບໍ່ກົງກັບອັດຕາສ່ວນຂອງກອບ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄ່າການວັດແທກໄລຍະຫ່າງທີ່ຊ້ອນທັບຢູ່ນີ້ຄວນໃຊ້ພຽງແຕ່ເພື່ອເຂົ້າໃຈຂອບເຂດຂອງຜັງການຈັດວາງເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຂະໜາດຈິງຂອງຮູບພາບທີ່ຈະຖືກພິມອອກມາ.

🔗ແຜງດ້ານຊ້າຍ

ການສະສົມ (collections): ກັ່ນຕອງລາຍການຮູບພາບທີ່ສະແດງໃນ lighttable.
ຂໍ້ມູນຮູບພາບ: ສະແດງຂໍ້ມູນຂອງຮູບພາບ

🔗ແຜງດ້ານຂວາ

ການຕັ້ງຄ່າການພິມ: ປັບການຕັ້ງຄ່າການພິມ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນການພິມ.

ແຜງແສງແບບຊູມໄດ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂໝດ ແຜງແສງແບບຊູມໄດ້ ເປັນອີກວິທີໜຶ່ງໃນການນຳທາງຄໍເລັກຊັນຮູບພາບຂະໜາດໃຫຍ່, ແຕ່ມີຄວາມຄ້າຍຄືກັນບາງຢ່າງກັບໂໝດຕົວຈັດການໄຟລ໌ (ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ).

🔗ການຄວບຄຸມ

ຊູມ: ເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌ເພື່ອຊູມເຂົ້າ ແລະ ອອກຈາກແຜງແສງ (ປຽບທຽບກັບ Ctrl+ເລື່ອນ ໃນໂໝດ ຕົວຈັດການໄຟລ໌).; ການຊູມຮູບຕົວຢ່າງຈະບໍ່ປ່ຽນຈຳນວນຮູບຕົວຢ່າງຕໍ່ແຖວ, ດັ່ງນັ້ນແຜງແສງສາມາດຂະຫຍາຍກາຍພື້ນທີ່ທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້ໃນທຸກດ້ານ.
ນຳທາງ: ກົດປຸ່ມເມົາສ໌ຊ້າຍຄ້າງໄວ້ແລ້ວລາກເພື່ອຍ້າຍແຜງແສງໄປມາ ແລະ ນຳທາງຜ່ານຄໍເລັກຊັນຂອງທ່ານ.
ເລືອກ: ເຊັ່ນດຽວກັບໂໝດຕົວຈັດການໄຟລ໌, ທ່ານສາມາດເລືອກຮູບທີ່ຢູ່ກ້ອງຕົວຊີ້ໄດ້ໂດຍການຄລິກໃສ່ຮູບຕົວຢ່າງ ຫຼື ໂດຍການກົດປຸ່ມ Enter. ເພື່ອເລືອກຮູບຫຼາຍຮູບຕໍ່ກັນ, ໃຫ້ຄລິກໃສ່ຮູບທຳອິດແລ້ວ Shift+ຄລິກ ໃສ່ຮູບສຸດທ້າຍ. ເພື່ອເພີ່ມ ຫຼື ເອົາຮູບອອກຈາກການເລືອກ, ໃຫ້ Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ຮູບຕົວຢ່າງ ຫຼື ເອົາເມົາສ໌ໄປວາງເທິງຮູບຕົວຢ່າງແລ້ວກົດ Spacebar.
ວາງເມົາສ໌ຄ້າງ: ການວາງເມົາສ໌ເທິງຮູບຕົວຢ່າງຈະເນັ້ນ ແລະ ຖືວ່າເລືອກຮູບນັ້ນສຳລັບປຸ່ມລັດ ຄືກັນກັບໃນໂໝດຕົວຈັດການໄຟລ໌. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການລາກຈະເປັນການເລື່ອນການສະແດງຜົນຮູບຕົວຢ່າງທັງໝົດ, ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງບໍ່ສາມາດປ່ຽນລຳດັບ ການຈັດລຽງແບບກຳນົດເອງ ຂອງຮູບພາບໃນໂໝດນີ້ໄດ້.

ຄຳແນະນຳ: ທ່ານອາດຈະພົບວ່າຮູບຕົວຢ່າງໂຫຼດຊ້າໃນເວລາດຽວກັນທີ່ຊູມຜ່ານຄໍເລັກຊັນຂະໜາດໃຫຍ່ຢ່າງໄວວາ. ວິທີໜຶ່ງທີ່ຈະເລັ່ງການນຳທາງແມ່ນການສ້າງແຄຊ໌ທີ່ມີຮູບຕົວຢ່າງທັງໝົດໂດຍໃຊ້ຄຳສັ່ງ darktable-generate-cache.

ພິກເຊວໄປຣ໌ (pixelpipe) & ລຳດັບໂມດູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ລຳດັບຂັ້ນຕອນຂອງ ໂມດູນການປະມວນຜົນ ທີ່ເຮັດວຽກກັບໄຟລ໌ຂາເຂົ້າເພື່ອສ້າງຮູບພາບຂາອອກແມ່ນເອີ້ນວ່າ “ພິກເຊວໄປຣ໌ (pixelpipe)”.

ລຳດັບຂອງພິກເຊວໄປຣ໌ຖືກສະແດງດ້ວຍຮູບພາບຕາມລຳດັບຂອງໂມດູນທີ່ປະກົດຢູ່ໃນສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ – ພິກເຊວໄປຣ໌ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຮູບພາບ RAW ຢູ່ດ້ານລຸ່ມສຸດຂອງລາຍຊື່ໂມດູນ, ແລະ ນຳໃຊ້ໂມດູນການປະມວນຜົນເທື່ອລະອັນ, ຊ້ອນກັນຂຶ້ນໄປເທື່ອລະຊັ້ນຈາກລຸ່ມຂຶ້ນເທິງ, ຈົນກວ່າຈະຮອດດ້ານເທິງສຸດຂອງລາຍຊື່, ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ມັນສົ່ງອອກຮູບພາບທີ່ປະມວນຜົນສຳເລັດແລ້ວ.

ໝາຍເຫດ: ລຳດັບທີ່ໂມດູນການປະມວນຜົນຖືກປະຕິບັດແມ່ນກົງກັບລຳດັບທີ່ໂມດູນປະກົດຢູ່ໃນສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ຂອງ darktable ທຸກປະການ. ການປ່ຽນລຳດັບຂອງໂມດູນໃນສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ຈະປ່ຽນແປງວິທີການປະມວນຜົນຮູບພາບຂອງທ່ານ.

🔗ປະເພດຂອງພິກເຊວໄປຣ໌

ການປະມວນຜົນຮູບພາບສາມາດໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຫຼາຍ. ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້, darktable ຈຶ່ງລວມເອົາພິກເຊວໄປຣ໌ຫຼາຍປະເພດ, ທີ່ຖືກປັບແຕ່ງໃຫ້ເໝາະສົມກັບສ່ວນຕ່າງໆຂອງລະບົບ. ຕົວຢ່າງ:

- ພິກເຊວໄປຣ໌ສົ່ງອອກ (export pixelpipe) ຈະປະມວນຜົນຮູບພາບຂະໜາດເຕັມດ້ວຍຄຸນນະພາບສູງສຸດ. ນີ້ແມ່ນປະເພດພິກເຊວໄປຣ໌ທີ່ຊ້າທີ່ສຸດ, ແຕ່ໃຫ້ຄຸນນະພາບຮູບພາບສູງສຸດເທົ່າທີ່ມີ.
- ພິກເຊວໄປຣ໌ຮູບຫຍໍ້ (thumbnail pixelpipe) ຖືກປັບແຕ່ງເພື່ອຄວາມໄວ, ເນື່ອງຈາກມັນຕ້ອງປະມວນຜົນຮູບພາບຂະໜາດນ້ອຍຫຼາຍຮູບພ້ອມກັນໂດຍບໍ່ໃຫ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ປະສິດທິພາບຂອງ lighttable ຫຼື filmstrip. ການປັບແຕ່ງເຫຼົ່ານີ້ມີຜົນຕໍ່ຄຸນນະພາບຮູບພາບ, ແຕ່ປົກກະຕິແລ້ວບໍ່ແມ່ນບັນຫາສຳລັບຮູບພາບຂະໜາດນ້ອຍທີ່ໃຊ້ໃນການສ້າງຮູບຫຍໍ້.
- ພິກເຊວໄປຣ໌ຫ້ອງມືດມາດຕະຖານ (standard darkroom pixelpipe) ພະຍາຍາມສ້າງຮູບພາບໃຫ້ມີຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້, ພ້ອມທັງຮັກສາການຕອບສະໜອງເມື່ອມີການປ່ຽນແປງພາຣາມີຕຣິກຂອງໂມດູນ. ມັນເຮັດໄດ້ໂດຍການປະມວນຜົນສະເພາະພິກເຊວທີ່ເຫັນຢູ່ໃນໜ້າຈໍເທົ່ານັ້ນ – ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພື້ນທີ່ທີ່ສົນໃຈ (region of interest - ROI)”. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ນີ້ອາດໝາຍຄວາມວ່າຮູບພາບອາດຈະບໍ່ສະທ້ອນເຖິງໄຟລ໌ທີ່ສົ່ງອອກຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອໃຊ້ໂມດູນທີ່ອາໄສຄຸນສົມບັດຂອງພິກເຊວຂ້າງຄຽງ. ສິ່ງນີ້ຈະເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນໂມດູນທີ່ມີຜົນຕໍ່ຄວາມຄົມຊັດສະເພາະບ່ອນ (ເຊັ່ນ: diffuse or sharpen, denoise (profiled) ແລະ local contrast) ແລະ ອາດໝາຍຄວາມວ່າມຸມມອງໃນຫ້ອງມືດເບິ່ງຄືວ່າຄົມຊັດເກີນໄປເມື່ອທຽບກັບການສົ່ງອອກຂະໜາດເຕັມ.
- ພິກເຊວໄປຣ໌ຫ້ອງມືດແບບຫຼຸດຮູບແບບ (cut-down darkroom pixelpipe) ຖືກໃຊ້ໃນຂະນະທີ່ເຮັດວຽກກັບບາງໂມດູນໃນຫ້ອງມືດທີ່ສະແດງຮູບພາບເຕັມພ້ອມກັບການວາງທັບ (ເຊັ່ນ retouch, crop ແລະ liquify). ພິກເຊວໄປຣ໌ນີ້ຈະບໍ່ລວມເອົາບາງໂມດູນທີ່ໃຊ້ເວລາປະມວນຜົນດົນ (ເຊັ່ນ diffuse or sharpen) ເພື່ອປັບປຸງການຕອບສະໜອງ, ແຕ່ອາດເຮັດໃຫ້ຮູບພາບເບິ່ງຄືວ່າປະມວນຜົນບໍ່ສຳເລັດຊົ່ວຄາວ (ມົວ). ຂໍ້ຈຳກັດນີ້ຈະຖືກຍົກເລີກທັນທີທີ່ທ່ານຍ້າຍຈຸດສົນໃຈ (focus) ໄປຫາໂມດູນອື່ນ.
- ເພື່ອເອົາຊະນະຂໍ້ຈຳກັດຂ້າງເທິງພາຍໃນພິກເຊວໄປຣ໌ຫ້ອງມືດມາດຕະຖານ, ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ ໂໝດການປະມວນຜົນຄຸນນະພາບສູງ ໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ. ໂໝດນີ້ຈະປະມວນຜົນຮູບພາບທັງໝົດໂດຍໃຊ້ພິກເຊວໄປຣ໌ສົ່ງອອກ ແລະ ຈະຫຼຸດຂະໜາດເພື່ອສະແດງຜົນໃນຕອນທ້າຍຂອງທໍ່ປະມວນຜົນເທ່ານັ້ນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າຮູບພາບໃນຫ້ອງມືດຈະກົງກັບຮູບພາບທີ່ຈະສົ່ງອອກຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ການຕອບສະໜອງຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເມື່ອມີການປ່ຽນແປງໂມດູນການປະມວນຜົນ. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂໝດນີ້ຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ປະມວນຜົນສ່ວນໃຫຍ່ສຳເລັດແລ້ວເທົ່ານັ້ນ. ປະສິດທິພາບຂອງມັນຈະດີຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຫາກໃຊ້ GPU ທີ່ຮອງຮັບ OpenCL.

🔗ລຳດັບໂມດູນ ແລະ ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ

ລຳດັບທີ່ໂມດູນຖືກປະຕິບັດພາຍໃນພິກເຊວໄປຣ໌ໄດ້ຖືກເລືອກຢ່າງລະມັດລະວັງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຄຸນນະພາບຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີທີ່ສຸດ. ໃນເວີຊັນກ່ອນໜ້າຂອງ darktable, ມັນບໍ່ສາມາດປ່ຽນລຳດັບໂມດູນໄດ້. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມີບາງກໍລະນີການໃຊ້ງານທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງຫຼາຍ ເຊິ່ງແນະນຳໃຫ້ມີການຍ້າຍບາງໂມດູນພາຍໃນພິກເຊວໄປຣ໌.

ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ດ້ວຍຄຸນສົມບັດໜ້າກາກແບບແຕ້ມ, ທ່ານສາມາດສ້າງໜ້າກາກໂດຍການແຕ້ມຮູບຮ່າງລົງໃນຮູບໂດຍກົງ. ຮູບຮ່າງສາມາດໃຊ້ແຍກກັນ ຫຼື ລວມກັນກໍໄດ້. ເມື່ອແຕ້ມຮູບຮ່າງລົງໃນຮູບແລ້ວ, ທ່ານສາມາດປັບແຕ່ງ, ລຶບອອກ ຫຼື ນຳໄປໃຊ້ຄືນໃນໂມດູນອື່ນໆໄດ້.

ຮູບຮ່າງຕ່າງໆຖືກເກັບໄວ້ເປັນເວັກເຕີ ແລະ ຈະຖືກປະມວນຜົນດ້ວຍຄວາມລະອຽດທີ່ຕ້ອງການໃນລະຫວ່າງ ຂະບວນການ pixelpipe. ຮູບຮ່າງຖືກກຳນົດໃນລະບົບພິກັດຂອງຮູບຕົ້ນສະບັບ ແລະ ຈະຖືກປັບປ່ຽນໄປພ້ອມ ກັບສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຮູບໂດຍໂມດູນທີ່ມີການບິດເບືອນຮູບ (ເຊັ່ນ: ການແກ້ໄຂເລນ ຫຼື ການໝຸນ ແລະ ເປີສະເປັກທິບ). ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຮູບຮ່າງຈະຢູ່ຕຳແໜ່ງເດີມສະເໝີ ບໍ່ວ່າຈະມີການປ່ຽນແປງໃດໆຕາມມາ.

ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ການຄວບຄຸມເພື່ອສ້າງ ຫຼື ແກ້ໄຂໜ້າກາກແບບແຕ້ມໄດ້ໂດຍການເລືອກໄອຄອນ “ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ (drawn mask)” ຫຼື “ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ ແລະ ແບບກຳນົດຄ່າ (drawn & parametric mask)” ທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງໂມດູນ. ນອກຈາກນີ້ທ່ານຍັງສາມາດສ້າງ ແລະ ແກ້ໄຂຮູບຮ່າງໄດ້ໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ຕົວຈັດການໜ້າກາກ (mask manager).

🔗ການສ້າງຮູບຮ່າງ

Choose a shape by clicking on the appropriate shape icon (from left to right: brush, circle, ellipse, path, gradient, and AI object – the latter if AI features are enabled and a model for the mask task is active).

ໂໝດການປະສົມ (blend modes)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂໝດການປະສົມຈະກຳນົດວ່າຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກຂອງໂມດູນຈະຖືກລວມ (ປະສົມ) ເຂົ້າກັນແນວໃດ ກ່ອນທີ່ຜົນສຸດທ້າຍຈະຖືກສົ່ງໄປຫາໂມດູນຖັດໄປໃນ pixelpipe.

ໂໝດການປະສົມແບບດັ້ງເດີມ ທີ່ອອກແບບມາສຳລັບ RGB ແບບອ້າງອີງການສະແດງຜົນ (ຈຳກັດຢູ່ທີ່ 0-100%) ຈະມີການກຳນົດຈຸດເຄິ່ງກາງ (fulcrum) ໄວ້ທີ່ 50% (ສີເທົາ) ຫຼື 100% (ສີຂາວ) ໃນອັນກໍຣິທຶມ ໂດຍຂຶ້ນກັບໂໝດນັ້ນໆ. ເນື່ອງຈາກການອ້າງອີງສາກ (scene-referred) ບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດເຫຼົ່ານີ້, ຈຸດເຄິ່ງກາງນີ້ຈຶ່ງຕ້ອງຖືກກຳນົດໂດຍຜູ້ໃຊ້ເອງ ເມື່ອທຳການປະສົມໃນພື້ນທີ່ສີ “RGB (scene)”. ພາຣາມີເຕີ blend fulcrum ເພີ່ມເຕີມຈະສະແດງຂຶ້ນໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ປັບ. ຜົນກະທົບຈະຂຶ້ນກັບ ຕົວດຳເນີນການທີ່ໃຊ້ ເຊັ່ນ: ຄ່າທີ່ຢູ່ເໜືອຈຸດເຄິ່ງກາງອາດຈະສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແລະ ຄ່າທີ່ຢູ່ຕ່ຳກວ່າ ອາດຈະມືດລົງ ຫຼື ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ.

ຜົນສຸດທ້າຍຂອງໂມດູນແມ່ນຄຳນວນ ‘ແບບພິກເຊວຕໍ່ພິກເຊວ’ ດັ່ງນີ້:

final_output = (1.0 - opacity) * module_input + opacity * blended_output

ໂດຍທີ່ blended_output ຄືຜົນລວມຂອງຮູບຂາເຂົ້າ ແລະ ຂາອອກ ຂຶ້ນກັບໂໝດການປະສົມ (ດ້ານລຸ່ມ), ແລະ opacity ຖືກກຳນົດ ‘ແບບພິກເຊວຕໍ່ພິກເຊວ’ ໂດຍການລວມກັນຂອງໜ້າກາກ ແລະ ຄວາມທຶບແສງລວມ. ຄວາມທຶບແສງ 0% ຈະໄດ້ຮູບທີ່ຄືກັນກັບຮູບຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນ.

ຫຼັກການພື້ນຖານ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສະຄຣິບສາມາດລົງທະບຽນ callbacks ເພື່ອດຳເນີນການເມື່ອມີເຫດການຕ່າງໆຂອງ darktable ເກີດຂຶ້ນ. ກົນໄກ callback ນີ້ແມ່ນວິທີຫຼັກໃນການກະຕຸ້ນການເຮັດວຽກຂອງ lua.

ຕົວຈັດການຫຼັກສຳລັບສະຄຣິບ lua ແມ່ນ ຕົວຈັດການສະຄຣິບ (script manager), ເຊິ່ງຈະສ້າງໂມດູນອັດຖະປະໂຫຍດ scripts ໃນແຜງແສງ ແລະ ໂຫຼດສະຄຣິບທີ່ມາພ້ອມກັບ darktable.

ສະຄຣິບ Lua ສາມາດປິດໃຊ້ງານໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ/ຕົວເລືອກ lua.

🔗ວິທີທີ່ darktable ໂຫຼດສະຄຣິບ (ແລະ ຕົວຈັດການສະຄຣິບ)

darktable ຈັດການສອງສະຖານທີ່ແຕກຕ່າງກັນ: ໄຟລ໌ທີ່ຖືກ ປະມວນຜົນ ເປັນລະຫັດ Lua, ແລະ ໂຟນເດີທີ່ຖືກ ສະແກນ ເພື່ອຫາສະຄຣິບ:

ປະມວນຜົນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ:
- $DARKTABLE/share/darktable/luarc: ຖືກປະມວນຜົນໂດຍ darktable ເອງ. ນີ້ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເປີດຕົວຈັດການສະຄຣິບ. ມັນໃຊ້ສຳລັບຈຸດປະສົງພາຍໃນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ຄວນແກ້ໄຂ. $DARKTABLE ແມ່ນໂຟນເດີທີ່ຕິດຕັ້ງໂປຣແກຣມ.
- [ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ]/luarc: ຖືກປະມວນຜົນໂດຍຕົວຈັດການສະຄຣິບ, ຖ້າມີ. ນີ້ແມ່ນວິທີໜຶ່ງໃນການໃຊ້ສະຄຣິບຂອງທ່ານເອງ (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ).
ສະແກນຫາສະຄຣິບ .lua (ເຊິ່ງຈະປາກົດໃນໂມດູນສະຄຣິບ):
- $DARKTABLE/share/darktable/lua-scripts/: ສະຄຣິບທີ່ມາພ້ອມກັບ darktable.
- [ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ]/lua/[folder]: ສະຄຣິບຂອງທ່ານເອງ (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ).

ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມລະບົບປະຕິບັດການຂອງທ່ານ.

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານສາມາດ ເພີ່ມສະຄຣິບຂອງທ່ານເອງ ໄດ້ດັ່ງນີ້:

ຫຼາຍອິນສະແຕນຊ໌ (multiple instances)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຫຼາຍໂມດູນຂອງ darktable ສາມາດຖືກນຳໃຊ້ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງໃນພິກເຊວໄປຣ໌. ແຕ່ລະອິນສະແຕນຊ໌ຂອງໂມດູນຈະເຮັດວຽກເປັນອິດສະຫຼະ, ໂດຍຮັບຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າຈາກໂມດູນທີ່ຢູ່ລຸ່ມມັນໃນພິກເຊວໄປຣ໌ ແລະ ສົ່ງຂໍ້ມູນຂາອອກໄປຫາໂມດູນຖັດໄປ.

ເຊັ່ນດຽວກັບອິນສະແຕນຊ໌ພື້ນຖານຂອງໂມດູນ, ທຸກອິນສະແຕນຊ໌ສາມາດຍ້າຍໄດ້ຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະພາຍໃນພິກເຊວໄປຣ໌ ໂດຍການກົດ Ctrl+Shift ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ລາກ ແລະ ວາງ ຫຼື ໂດຍການເລືອກ “ຍ້າຍຂຶ້ນ (move up)” ຫຼື “ຍ້າຍລົງ (move down)” ໃນເມນູແບບເລື່ອນລົງຂອງ ຫຼາຍອິນສະແຕນຊ໌.

ອິນສະແຕນຊ໌ສາມາດປ່ຽນຊື່ໄດ້ໂດຍການ Ctrl+ຄລິກ ທີ່ຊື່ໂມດູນ.

🔗ຕົວຢ່າງການໃຊ້ງານທົ່ວໄປ

ມີຫຼາຍກໍລະນີທີ່ສົມຄວນຈະໃຫ້ໂມດູນຖືກນຳໃຊ້ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງໃນພິກເຊວໄປຣ໌. ນີ້ແມ່ນບາງຕົວຢ່າງການໃຊ້ງານທົ່ວໄປ.

- ໂມດູນ exposure ສາມາດໃຊ້ຮ່ວມກັບ ມາດສະກ (masks) ເພື່ອເຮັດໃຫ້ບາງສ່ວນຂອງຮູບພາບສະຫວ່າງຂຶ້ນ ຫຼື ມືດລົງ. ສາມາດສ້າງອິນສະແຕນຊ໌ແຍກຕ່າງຫາກເພື່ອແກ້ໄຂແຕ່ລະສ່ວນຂອງຮູບພາບທີ່ຖືກມາດສະກໄວ້.
You may wish to handle luma and chroma noise independently. This can be accomplished by generating two instances of your chosen denoising module and using the first one only on luma (by selecting blend mode “lightness”) and the second one only on chroma (by selecting blend mode “color”).

ຮູບແບບໄຟລ໌ທີ່ຮອງຮັບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ຮອງຮັບຮູບແບບໄຟລ໌ຈຳນວນມະຫາສານຈາກຜູ້ຜະລິດກ້ອງຕ່າງໆ. ນອກຈາກນັ້ນ darktable ຍັງສາມາດອ່ານຮູບພາບທີ່ມີຊ່ວງໄດນາມິກຕ່ຳ ແລະ ສູງ (low- and high-dynamic-range) ໄດ້ຫຼາກຫຼາຍ – ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເພື່ອການແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນລະຫວ່າງ darktable ແລະ ຊອບແວອື່ນໆ.

ເພື່ອໃຫ້ darktable ພິຈາລະນາໄຟລ໌ສຳລັບການນຳເຂົ້າ, ມັນຕ້ອງມີນາມສະກຸນໃດໜຶ່ງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ (ບໍ່ແຍກຕົວພິມໃຫຍ່ພິມນ້ອຍ): 3FR, ARI, ARW, BAY, BMQ, CAP, CINE, CR2, CR3, CRW, CS1, DC2, DCR, DNG, GPR, ERF, FFF, EXR, IA, IIQ, JPEG, JPG, JXL, K25, KC2, KDC, MDC, MEF, MOS, MRW, NEF, NRW, ORF, PEF, PFM, PNG, PXN, QTK, RAF, RAW, RDC, RW1, RW2, SR2, SRF, SRW, STI, TIF, TIFF, X3F

ຮູບແບບໜ້າຈໍ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຮູບແບບຂອງທຸກສ່ວນສະແດງຜົນໃນ darktable ແມ່ນຄ້າຍຄືກັນ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍພື້ນທີ່ສ່ວນກາງ ແລະ ແຜງຕ່າງໆຢູ່ບໍລິເວນຂອບ:

ພື້ນທີ່ສ່ວນກາງ : ປະກອບດ້ວຍຂໍ້ມູນ ແລະ ຟັງຊັນສະເພາະຂອງສ່ວນສະແດງຜົນນັ້ນໆ.
ແຜງດ້ານຊ້າຍ : ປະກອບດ້ວຍໂມດູນທີ່ໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ຂໍ້ມູນເປັນຫຼັກ.
ແຜງດ້ານຂວາ : ປະກອບດ້ວຍໂມດູນທີ່ໃຊ້ສຳລັບການປະມວນຜົນຮູບພາບເປັນຫຼັກ.
ແຖບດ້ານເທິງສຸດ (top banner) : ສະແດງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບເວີຊັນຂອງ darktable ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດສະຫຼັບລະຫວ່າງສ່ວນສະແດງຜົນຕ່າງໆ. ນອກຈາກນີ້ຍັງໃຊ້ໂດຍບາງໂມດູນເພື່ອສະແດງຄຳແນະນຳ ແລະ ຂໍ້ຄວາມເພີ່ມເຕີມ.
ແຜງດ້ານເທິງ : ເຂົ້າເຖິງການຕັ້ງຄ່າທົ່ວໄປ ແລະ ປຸ່ມລັດຕ່າງໆ.
ແຜງດ້ານລຸ່ມ : ເຂົ້າເຖິງການຕັ້ງຄ່າ ແລະ ປຸ່ມລັດທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຂອງສະເພາະແຕ່ລະສ່ວນສະແດງຜົນ.
ແຜງ ແຖບຟິມ (filmstrip)/ເສັ້ນເວລາ (timeline) : ແຜງເສີມທີ່ສາມາດເປີດໃຊ້ໄດ້ຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງໜ້າຈໍ ເພື່ອສະແດງເສັ້ນເວລາ (ໃນສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ) ຫຼື ແຖບຟິມ (ໃນສ່ວນສະແດງຜົນອື່ນໆ) ຂອງຮູບພາບໃນກຸ່ມຮູບພາບປະຈຸບັນ.

ເບິ່ງຮູບແບບໜ້າຈໍສະເພາະຂອງ ສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ ຫຼື ສ່ວນສະແດງຜົນຫ້ອງມືດ.

🔗ຂະໜາດ ແລະ ການສະແດງຜົນຂອງແຜງ

ແຜງດ້ານຊ້າຍ, ຂວາ ແລະ ແຜງແຖບຟິມ/ເສັ້ນເວລາ ສາມາດປັບຂະໜາດໄດ້ໂດຍການລາກຂອບດ້ານໃນຂອງພວກມັນ.

ແຕ່ລະແຜງສາມາດຂະຫຍາຍ ຫຼື ຫຍໍ້ໄດ້ໂດຍການກົດທີ່ຮູບສາມຫຼ່ຽມທີ່ຢູ່ຂອບດ້ານນອກຂອງແຜງ. ທ່ານຍັງສາມາດປັບການສະແດງຜົນຂອງແຜງໄດ້ໂດຍໃຊ້ປຸ່ມລັດຄີບອດ ດັ່ງນີ້:

TAB ຂະຫຍາຍສ່ວນສະແດງຜົນກາງໃຫ້ເຕັມໜ້າຕ່າງຊົ່ວຄາວ. ກົດອີກຄັ້ງເພື່ອກັບຄືນສູ່ຮູບແບບເດີມ.
F11 ເປີດ/ປິດ ໂໝດເຕັມໜ້າຈໍ

ລຳດັບຮູບພາບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຊຸດຮູບພາບຈະຖືກສະແດງໃນລຳດັບ ຈັດລຽງຕາມ ທີ່ແນ່ນອນ ເຊິ່ງເປັນຕົວກຳນົດລຳດັບການສະແດງຜົນ, ການປະມວນຜົນ ແລະ ການສົ່ງອອກ. ມັນມັກຈະສະດວກຫາກພວກເຮົາສາມາດຄວບຄຸມລຳດັບນີ້ໄດ້ (ເຊັ່ນ ສຳລັບການສະແດງສະໄລ້ ຫຼື ເອກະສານ).

ທ່ານສາມາດເລືອກຈັດລຽງຕາມ ຄຸນລັກສະນະຂອງຮູບພາບ (ຊື່ໄຟລ໌, ເວລາຖ່າຍພາບ, ຄະແນນ, ຊື່ເລື່ອງ ແລະ ອື່ນໆ) ໂດຍໃຊ້ເມນູແບບເລື່ອນລົງ ຈັດລຽງຕາມ ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍຂອງ ແຜງດ້ານເທິງ ຫຼື ລວມຫຼາຍເກນການຈັດລຽງໂດຍການຄລິກ “ຈັດລຽງໃໝ່” ໃນແຜງດ້ານຊ້າຍຢູ່ລຸ່ມສຸດຂອງໂມດູນ ຕົວກອງຊຸດຮູບພາບ.

ບໍ່ວ່າຈະເລືອກເກນ ຈັດລຽງຕາມ ແບບໃດ, ໃນຊຸດຮູບພາບອາດຈະມີບາງຮູບທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ສະແດງໃນລຳດັບທີ່ຕ່າງອອກໄປ. ໃນກໍລະນີນີ້, ການຈັດລຽງຕາມໃຈ ຂອງ darktable ອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານປ່ຽນລຳດັບຮູບພາບໄດ້ໂດຍກົງ ໂດຍການລາກ ແລະ ວາງຮູບຕົວຢ່າງໃນໂໝດ ຕົວຈັດການໄຟລ໌ ຂອງ lighttable ຫຼື ໃນແຜງ ແຖບຟິມ (filmstrip).

ມີຮູບແບບການຈັດລຳດັບ “ຈັດລຽງຕາມໃຈ” ຢູ່ສອງແບບ:

- ລຳດັບທົ່ວໄປ (global sequence) ພຽງອັນດຽວສຳລັບທຸກຮູບໃນຄັງ darktable.
- ລຳດັບຕາມແທັກ (tag-based) ຫຼາຍອັນ, ໜຶ່ງລຳດັບສຳລັບແຕ່ລະແທັກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຮູບພາບ.

ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບເຂົ້າໃນຄັງ darktable, ມັນຈະຖືກຈັດໄວ້ໃນລຳດັບທົ່ວໄປຕໍ່ຈາກຮູບທີ່ນຳເຂົ້າມາກ່ອນໜ້ານັ້ນທັງໝົດໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຮູບທີ່ເຮັດສຳເນົາຈະຖືກຈັດໄວ້ຖັດຈາກຮູບຕົ້ນສະບັບທັນທີໃນລຳດັບທົ່ວໄປ, ໂດຍບໍ່ສົນໃຈວ່າຈະມີການນຳເຂົ້າຮູບອື່ນມາແຊກຫຼືບໍ່.

ຮູບພາບທີ່ຕິດແທັກຈະຖືກຈັດລຳດັບພາຍໃນແຕ່ລະແທັກຕາມລຳດັບທີ່ຕິດແທັກນັ້ນ. ຊຸດຮູບພາບທີ່ເລືອກຈະຖືກຕິດແທັກຕາມລຳດັບຂອງການຕັ້ງຄ່າ ຈັດລຽງຕາມ ທີ່ມີຜົນຢູ່ໃນຂະນະທີ່ຕິດແທັກ. ຮູບທີ່ຫາກໍຕິດແທັກໃໝ່ຈະຖືກຈັດໄວ້ຕໍ່ທ້າຍຮູບທັງໝົດທີ່ເຄີຍມີແທັກນັ້ນມາກ່ອນ. ຮູບທີ່ເຮັດສຳເນົາຈະໄດ້ຮັບແທັກທັງໝົດຈາກຮູບຕົ້ນສະບັບ ແລະ ຖືກຈັດລຳດັບຄືກັບຮູບທີ່ຫາກໍຕິດແທັກໃໝ່.

ເກນການເລືອກຂອງຊຸດຮູບພາບຈະເປັນຕົວກຳນົດວ່າການລາກ ແລະ ວາງ ຈະໄປປ່ຽນລຳດັບໃດໃນຂະນະທີ່ເຮັດວຽກໃນ lighttable ຫຼື ແຖບຟິມ. ການລາກ ແລະ ວາງ ພາຍໃນຊຸດຮູບພາບທີ່ກອງຕາມແທັກ ຈະເປັນການປ່ຽນລຳດັບຂອງແທັກນັ້ນ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ການລາກ ແລະ ວາງ ຈະເປັນການປ່ຽນລຳດັບທົ່ວໄປຂອງທຸກຮູບໃນຄັງ.

darktable-generate-cache

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໄຟລ໌ໄບນາຣີ darktable-generate-cache ໃຊ້ອັບເດດແຄຊ໌ (cache) ຮູບຕົວຢ່າງຂອງ darktable. ເອີ້ນໃຊ້ໂປຣແກຣມນີ້ເພື່ອສ້າງຮູບຕົວຢ່າງທີ່ຂາດຫາຍໄປທັງໝົດໃນພື້ນຫຼັງ ເມື່ອຄອມພິວເຕີຂອງທ່ານວ່າງ.

darktable-generate-cache ສາມາດເອີ້ນໃຊ້ໄດ້ດ້ວຍພາລາມິເຕີສາຍຄຳສັ່ງດັ່ງນີ້:

darktable-generate-cache
              [-h, --help]
              [--version]
              [--min-mip <0-8>] [-m, --max-mip <0-8>]
              [--min-imgid <N>] [--max-imgid <N>]
              [--core <darktable options>]

ພາລາມິເຕີທັງໝົດແມ່ນເປັນຕົວເລືອກ. ຖ້າເລີ່ມຕົ້ນໂດຍບໍ່ມີພາລາມິເຕີ darktable-generate-cache ຈະໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເໝາະສົມ.

-h, --help: ສະແດງຂໍ້ມູນວິທີການໃຊ້ ແລະ ຈົບການເຮັດວຽກ.
--version: ສະແດງຂໍ້ມູນລິຂະສິດ ແລະ ເວີຊັນ ແລ້ວຈົບການເຮັດວຽກ.
--min-mip <0-8>, -m, --max-mip <0-8>: darktable ສາມາດເກັບຮູບຕົວຢ່າງໄດ້ເຖິງແປດລະດັບຄວາມລະອຽດທີ່ແຕກຕ່າງກັນສຳລັບແຕ່ລະຮູບ. ພາລາມິເຕີເຫຼົ່ານີ້ກຳນົດຄວາມລະອຽດສູງສຸດທີ່ຈະສ້າງ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 0-2). ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງທຸກຄວາມລະອຽດທີ່ເປັນໄປໄດ້ຢູ່ທີ່ນີ້ – ສ່ວນທີ່ຂາດຫາຍໄປຈະຖືກສ້າງໂດຍ darktable ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອຕ້ອງການໃຊ້. ເມື່ອຖືກສັ່ງໃຫ້ສ້າງຫຼາຍຄວາມລະອຽດພ້ອມກັນ, ຮູບທີ່ມີຄວາມລະອຽດຕ່ຳກວ່າຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງໄວວາຈາກຮູບທີ່ມີຄວາມລະອຽດສູງສຸດ.
--min-imgid <N>, --max-imgid <N>: ກຳນົດໄລຍະຂອງ ID ຮູບພາບພາຍໃນຈາກຖານຂໍ້ມູນທີ່ຈະປະມວນຜົນ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄລຍະ, darktable-generate-cache ຈະປະມວນຜົນຮູບພາບທັງໝົດ.
--core <darktable options>: ພາລາມິເຕີທັງໝົດທີ່ຢູ່ຫຼັງ --core ຈະຖືກສົ່ງໄປຫາພາກສ່ວນຫຼັກ (core) ຂອງ darktable ແລະ ຖືກຈັດການເປັນພາລາມິເຕີມາດຕະຖານ. ເບິ່ງລາຍລະອຽດໃນພາກ darktable binary.

ການຄັດເລືອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂໝດການຄັດເລືອກ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສະແດງຮູບພາບຄຽງຂ້າງກັນເພື່ອການປຽບທຽບທີ່ງ່າຍຂຶ້ນ.

ທ່ານສາມາດຄວບຄຸມຂໍ້ມູນທັບຊ້ອນເທິງຮູບຕົວຢ່າງໄດ້ ໂດຍການເລືອກໄອຄອນຮູບດາວໃນ ແຜງດ້ານເທິງ ແລະ ປ່ຽນການຕັ້ງຄ່າ “ຂໍ້ມູນທັບຊ້ອນການຄັດເລືອກ”. ຖ້າເລືອກ “ບໍ່ມີຂໍ້ມູນທັບຊ້ອນ”, ຂໍ້ມູນທັບຊ້ອນສາມາດສະແດງໄດ້ຕາມຕ້ອງການໂດຍການກົດປຸ່ມ “I”.

🔗ການຄວບຄຸມ

ຊູມ: ໃນໂໝດການຄັດເລືອກ, ທ່ານສາມາດຊູມເຂົ້າໃນຮູບພາບ (ສູງສຸດ 100%) ໂດຍການກົດປຸ່ມ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເລື່ອນລູກກິ້ງເມົາສ໌.; ເລື່ອນເບິ່ງພາຍໃນຮູບທີ່ຊູມດ້ວຍການ ຄລິກ+ລາກ.; ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ, ການຊູມ ແລະ ການເລື່ອນເບິ່ງຈະຖືກຊິງໂຄຣໄນລະຫວ່າງທຸກຮູບທີ່ສະແດງຢູ່. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຊູມ ຫຼື ເລື່ອນເບິ່ງສະເພາະຮູບໃດໜຶ່ງ, ໃຫ້ກົດປຸ່ມ Shift ຮ່ວມກັບການກະທຳຂ້າງເທິງ.
navigate: Use the mouse wheel or arrow keys (←/→) to scroll through your collection.

🔗ໂໝດຕ່າງໆ

There are two different culling modes, which define how many images are shown at the same time: “fixed” and “dynamic”. Switch between these while in culling mode by pressing the “<” key.

ການເປີດໃຊ້ OpenCL ໃນ darktable

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ການໃຊ້ OpenCL ໃນ darktable ແມ່ນຕ້ອງການໃຫ້ຄອມພິວເຕີຂອງທ່ານຕິດຕັ້ງກາດຈໍທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ມີໄລບຣາຣີທີ່ຈໍາເປັນຄົບຖ້ວນ. ກາດຈໍທີ່ທັນສະໄໝສ່ວນໃຫຍ່ຈາກ NVIDIA, Intel ຫຼື AMD ແມ່ນມາພ້ອມກັບການສະໜັບສະໜູນ OpenCL ຢ່າງເຕັມທີ່. ປົກກະຕິແລ້ວ ຕົວແປງຄຳສັ່ງ (compiler) ຂອງ OpenCL ຈະຖືກສົ່ງມານຳເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງໄດເວີກາດຈໍທີ່ເປັນກຳມະສິດ ແລະ ຖືກໃຊ້ເປັນໄລບຣາຣີໄດນາມິກທີ່ຊື່ວ່າ libOpenCL.so. ໄລບຣາຣີນີ້ຕ້ອງຢູ່ໃນໂຟນເດີທີ່ໄດນາມິກລິ້ງເກີ (dynamic linker) ຂອງລະບົບທ່ານສາມາດຊອກຫາໄດ້.

ເມື່ອ darktable ເລີ່ມຕົ້ນ, ມັນຈະພະຍາຍາມຊອກຫາ ແລະ ໂຫຼດ libOpenCL.so ກ່ອນ ແລະ – ຖ້າສຳເລັດ – ມັນຈະກວດສອບວ່າກາດຈໍທີ່ມີຢູ່ນັ້ນຮອງຮັບ OpenCL ຫຼືບໍ່. darktable ຕ້ອງການໜ່ວຍຄວາມຈຳກາດຈໍ (GPU) ຢ່າງໜ້ອຍ (1GB+) ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ປະໂຫຍດຈາກ GPU. ຖ້າການກວດສອບນັ້ນຜ່ານ, darktable ຈະພະຍາຍາມຕັ້ງຄ່າສະພາບແວດລ້ອມ OpenCL ຂອງມັນ: ຕ້ອງມີການເລີ່ມຕົ້ນສະພາບການປະມວນຜົນ, ເລີ່ມທໍ່ການຄຳນວນ, ໄຟລ໌ລະຫັດຕົ້ນສະບັບ OpenCL (ນາມສະກຸນ .cl) ຕ້ອງໄດ້ຮັບການອ່ານ ແລະ ແປງຄຳສັ່ງ, ແລະ ກິດຈະວັດຕ່າງໆທີ່ລວມຢູ່ນັ້ນ (OpenCL kernels) ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຈັດຕຽມສຳລັບໂມດູນຂອງ darktable. ຖ້າຂັ້ນຕອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ສຳເລັດ, ການຈັດຕຽມກໍຖືວ່າສຳເລັດ.

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets) ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານບັນທຶກການຕັ້ງຄ່າໂມດູນທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆໄວ້ໃຊ້ໃນອະນາຄົດ. ບາງໂມດູນມີຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ (ພາຍໃນ) ມາໃຫ້ແລ້ວ ແລະ ທ່ານຍັງສາມາດກຳນົດຂອງທ່ານເອງ (ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ) ໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ທັງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ພາຍໃນ ແລະ ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ ສາມາດສະແດງໄດ້ໂດຍການຄລິກທີ່ ເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ ໃນ ສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນ.

ຟັງຊັນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ອະທິບາຍຢູ່ນີ້ແມ່ນໃຊ້ກັບໂມດູນການປະມວນຜົນເທົ່ານັ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນຍັງສາມາດໃຊ້ກັບໂມດູນອັດຖະປະໂຫຍດບາງຢ່າງໄດ້. ເມື່ອໃຊ້ກັບໂມດູນອັດຖະປະໂຫຍດ, ຟັງຊັນການນຳໃຊ້ຄ່າອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ການສະແດງຄ່າອັດຕະໂນມັດໂດຍອີງຕາມຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບພາບຈະບໍ່ສາມາດໃຊ້ໄດ້.

ກະລຸນາໝາຍເຫດວ່າ, ສຳລັບໂມດູນການປະມວນຜົນ, ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນທີ່ບັນທຶກໄວ້ຍັງລວມເຖິງສະຖານະການເປີດໃຊ້ງານຂອງໂມດູນນັ້ນນຳ. ທ່ານສາມາດໃຊ້ສິ່ງນີ້ເພື່ອສ້າງການຕັ້ງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງທ່ານເອງ ເຊິ່ງທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ໄດ້ເມື່ອຕ້ອງການ. ພຽງແຕ່ຕັ້ງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ທ່ານຕ້ອງການ, ປິດການໃຊ້ງານໂມດູນ, ແລ້ວບັນທຶກເປັນຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ.

ນອກຈາກເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນຂອງແຕ່ລະໂມດູນແລ້ວ, ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນຍັງສາມາດຈັດການໄດ້ທີ່ ຄ່າກຳນົດ > ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ.

🔗ເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ

ເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນຈະປະກອບດ້ວຍລາຍການໃດໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ ຂຶ້ນກັບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນທີ່ຖືກກຳນົດ ຫຼື ເລືອກໄວ້ສຳລັບໂມດູນປັດຈຸບັນ:

ລາຍຊື່ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ: ລາຍຊື່ຂອງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນທີ່ມີໃຫ້ໃຊ້ສຳລັບໂມດູນປັດຈຸບັນ. ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນທີ່ຖືກເລືອກໃນປັດຈຸບັນ (ຖ້າມີ) ຈະສະແດງເປັນຕົວ ໜາ ແລະ ມີເຄື່ອງໝາຍຖືກນ້ອຍໆຢູ່ຂ້າງໆ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຫາກຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນທີ່ເລືອກສະແດງຢູ່ໃນເມນູຍ່ອຍ, ລາຍການຫຼັກຂອງມັນກໍຈະຖືກເນັ້ນເປັນຕົວ ໜາ ເຊັ່ນກັນ.
ແກ້ໄຂຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນນີ້: ຫາກມີການເລືອກຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນແລ້ວ, ໃຫ້ແກ້ໄຂຄ່າທີ່ເລືອກນັ້ນ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ).
ລຶບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນນີ້: ຫາກມີການເລືອກຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນແລ້ວ, ໃຫ້ລຶບຄ່າທີ່ເລືອກນັ້ນ.
ອັບເດດຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ [ຊື່]: ອັບເດດຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນທີ່ລະບຸຊື່ ໃຫ້ກົງກັບພາຣາມີຕຣິກປັດຈຸບັນຂອງໂມດູນ.
ບັນທຶກຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນໃໝ່: ສ້າງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນໃໝ່ໂດຍໃຊ້ພາຣາມີຕຣິກປັດຈຸບັນຂອງໂມດູນ.

ຄລິກທີ່ຊື່ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນເພື່ອຳໃຊ້ມັນກັບອິນສະແຕນຊ໌ປັດຈຸບັນຂອງໂມດູນ. ຄລິກຊ້າຍຄ້າງໄວ້ທີ່ຊື່ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນເພື່ອຳໃຊ້ແຕ່ຍັງເປີດລາຍຊື່ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນຢູ່ (ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສາມາດທົດລອງໃຊ້ຫຼາຍຄ່າໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເປີດເມນູໃໝ່). ຄລິກຂວາທີ່ຊື່ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນເພື່ອສ້າງອິນສະແຕນຊ໌ໃໝ່ຂອງໂມດູນ ແລະ ນຳໃຊ້ຄ່າທີ່ເລືອກນັ້ນກັບມັນ. ທ່ານຍັງສາມາດນຳໃຊ້ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນໄດ້ທຸກເວລາໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນຫ້ອງມືດໂດຍໃຊ້ຄີລັດ – ຫາກທ່ານໄດ້ກຳນົດໄວ້ (ເບິ່ງ ຄ່າກຳນົດ > ຄີລັດ).

ສຳເນົາພາຍໃນເຄື່ອງ (local copies)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຜູ້ໃຊ້ຫຼາຍຄົນມີຄັງຮູບພາບຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ເກັບໄວ້ໃນຮາດດິດເສີມໃນຄອມພິວເຕີ, ຫຼື ໃນອຸປະກອນເກັບຂໍ້ມູນພາຍນອກ (ເຊັ່ນ RAID NAS, ຮາດດິດພາຍນອກ ແລະ ອື່ນໆ).

It is a common requirement to develop a number of images while travelling using a laptop and then later synchronize them back to the original storage medium. However, copying images manually from the main storage to the laptop and back is cumbersome and prone to errors. The “local copies” feature of darktable has been designed to directly support these use cases.

ຕົວຢ່າງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ພາກສ່ວນຕໍ່ໄປນີ້ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນ 2 ກໍລະນີຕົວຢ່າງໃນການໃຊ້ງານໂໝດ tethering.

🔗ການຈັດວາງໃນສະຕູດິໂອພ້ອມການສະແດງພາບ

ນີ້ແມ່ນວິທີໃຊ້ທີ່ພົບໄດ້ທົ່ວໄປ. ທ່ານຈັດສະຕູດິໂອ ແລະ ຕົວແບບໄວ້, ເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງກັບຄອມພິວເຕີ ແລ້ວເປີດໂໝດ tethering ໃນ darktable. ເມື່ອທ່ານກົດຖ່າຍຮູບ, ທ່ານສາມາດກວດເບິ່ງຮູບໄດ້ທັນທີ ຜ່ານຈໍຄອມພິວເຕີ ແທນທີ່ຈະເບິ່ງຜ່ານຈໍ LCD ນ້ອຍໆຂອງກ້ອງ.

ວິທີການນີ້ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍ ເພາະທ່ານສາມາດກວດເບິ່ງພາບໄດ້ທັນທີ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລໍຖ້າຈົນຈົບການຖ່າຍ. ຖ້າທ່ານຖ່າຍພາບຕົວແບບ, ວິທີນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ລູກຄ້າເຫັນພາບຕົວຢ່າງໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

ການເຮັດວຽກໃນໂໝດ tethering ຊ່ວຍປະຢັດເວລາໄດ້ຫຼາຍ. ພຽງແຕ່ຕັ້ງຊື່ ເຊດຊັນ (session), ແລ້ວຮູບທີ່ຖ່າຍຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນມ້ວນຟິມທີ່ຖືກຕ້ອງ ເຮັດໃຫ້ກວດເບິ່ງພາບໄດ້ງ່າຍ.

🔗ການຖ່າຍພາບໄທມ໌ແລບ (timelapse)

ໄທມ໌ແລບ ແມ່ນວິດີໂອທີ່ສ້າງມາຈາກຮູບພາບທີ່ຖ່າຍຕໍ່ເນື່ອງກັນຕາມຊ່ວງເວລາທີ່ກຳນົດ. ຕົວຢ່າງທີ່ພົບເລື້ອຍແມ່ນການຖ່າຍພາບເມືອງເພື່ອເບິ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງກ້ອນເມກ ຫຼື ການຈະລາຈອນ.

ເພື່ອເລີ່ມຖ່າຍໄທມ໌ແລບ, ໃຫ້ສ້າງ ເຊດຊັນ (session) ໃໝ່. ເລືອກໄດ້ວ່າຈະຖ່າຍແບບ manual ຫຼື auto. ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂໝດ auto ສະເພາະຕອນທີ່ແສງສະພາບແວດລ້ອມປ່ຽນແປງຫຼາຍ ເຊັ່ນ ການຖ່າຍຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດ 24 ຊົ່ວໂມງ.

ໃຊ້ໂມດູນ ການຕັ້ງຄ່າກ້ອງ ເພື່ອກຳນົດ ໄລຍະຫ່າງ (ວິນາທີລະຫວ່າງການຖ່າຍ) ແລະ ຈຳນວນຮູບພາບທີ່ຈະຖ່າຍ.

ຄລິກປຸ່ມຖ່າຍຮູບເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນ, ແລ້ວທ່ານຈະເຫັນຮູບພາບຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນໃນ filmstrip. ຮູບຫຼ້າສຸດຈະສະແດງຢູ່ກາງໜ້າຈໍສະເໝີ.

🔗ການເກັບຮູບພາບໄວ້ທັງໃນກ້ອງ ແລະ ຄອມພິວເຕີ

ໂດຍປົກກະຕິ, ລະບົບ gphoto2 (ທີ່ darktable ໃຊ້) ຈະດາວໂຫລດຮູບພາບລົງຄອມພິວເຕີເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຈະບໍ່ເກັບໄວ້ໃນກາດຄວາມຈຳຂອງກ້ອງ. ທ່ານສາມາດປ່ຽນຄ່ານີ້ໄດ້ຜ່ານຄຳສັ່ງ gphoto2. ແຕ່ບາງຄັ້ງອາດຈະມີບັນຫາຖ້າ darktable ຖືກຕິດຕັ້ງໃນຮູບແບບ sandbox ເຊັ່ນ snap ທີ່ແຍກການຕັ້ງຄ່າອອກຈາກລະບົບ.

ຕົວຢ່າງ lua ແບບງ່າຍໆ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວຢ່າງງ່າຍໆ ທີ່ຈະພິມລະຫັດບາງຢ່າງລົງໃນຄອນໂຊນ. ສ້າງໄຟລ໌ທີ່ມີຊື່ວ່າ luarc ໃນ ໂຟນເດີກຳນົດຄ່າ ຂອງ darktable ແລະ ເພີ່ມແຖວຕໍ່ໄປນີ້ໃສ່:

print("ສະບາຍດີຊາວໂລກ !")

ເປີດ darktable ຈາກຄອນໂຊນ ແລ້ວທ່ານຈະເຫັນປະໂຫຍກ “Hello World !” ພິມອອກມາ. ມັນອາດຈະເບິ່ງຄືບໍ່ມີຫຍັງພິເສດ ແຕ່ມັນຄືການເລີ່ມຕົ້ນ.

ໃນຂັ້ນຕອນນີ້, ຍັງບໍ່ມີຫຍັງທີ່ເປັນສະເພາະຂອງ darktable ໃນສະຄຣິບ. ພວກເຮົາພຽງແຕ່ໃຊ້ຟັງຊັນ print ມາດຕະຖານຂອງ Lua ເພື່ອພິມຂໍ້ຄວາມ. ນັ້ນກໍດີຢູ່, ແຕ່ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ດີກວ່ານັ້ນ. ເພື່ອເຂົ້າເຖິງ API ຂອງ darktable, ທຳອິດທ່ານຕ້ອງ require ມັນ ແລະ ເພີ່ມຄ່າທີ່ສົ່ງກັບມາໄວ້ໃນຕົວປ່ຽນ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ທ່ານສາມາດເຂົ້າເຖິງ API ຂອງ darktable ຜ່ານຟີວຍ່ອຍຂອງຕົວປ່ຽນນັ້ນ. ທັງໝົດນີ້ມີລາຍລະອຽດຢູ່ໃນຄູ່ມືອ້າງອີງ Lua API ຂອງ darktable.

local darktable = require "darktable"
darktable.print_error("ສະບາຍດີຊາວໂລກ !")

ລອງໃຊ້ສະຄຣິບແລ້ວ… ບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ. ຟັງຊັນ darktable.print_error ກໍຄືກັບ print ແຕ່ຈະພິມຂໍ້ຄວາມກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານເປີດໃຊ້ lua traces ໂດຍການສັ່ງ darktable ດ້ວຍ “darktable -d lua” ໃນຄຳສັ່ງຄອນໂຊນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ແນະນຳໃນການເຮັດ traces ໃນສະຄຣິບ lua ຂອງ darktable.

ແຖບເຂົ້າເຖິງດ່ວນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຖບເຂົ້າເຖິງດ່ວນຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເຂົ້າເຖິງວິດເຈັດຈາກໂມດູນການປະມວນຜົນຫຼາຍໆຢ່າງໄດ້ໃນບ່ອນດຽວ.

ຊຸດໂມດູນ (ແລະ ວິດເຈັດ) ເບື້ອງຕົ້ນໃນແຖບນີ້ແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍການຕັ້ງຄ່າ ການນຳໃຊ້ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກພິກເຊວແບບອັດຕະໂນມັດ (auto-apply pixel workflow defaults) ໃນ ຄ່າກຳນົດການປະມວນຜົນ.

ທ່ານສາມາດເພີ່ມ ຫຼື ລຶບວິດເຈັດໃນແຖບນີ້ໄດ້ໂດຍ:

ຄລິກຂວາໃສ່ .
ຄລິກຂວາໃສ່ຊື່ໂມດູນ.
ໃຊ້ໜ້າຈໍ ຈັດການການວາງຮູບແບບໂມດູນ.
Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ວິດເຈັດໃນໂມດູນການປະມວນຜົນ ຂະນະທີ່ຢູ່ໃນ ໂໝດການກຳນົດຄີລັດດ້ວຍສາຍຕາ (visual shortcut mapping mode).

ຄລິກໃສ່ໄອຄອນທາງດ້ານຊ້າຍຂອງຊື່ໂມດູນເພື່ອ ເປີດ/ປິດ ການໃຊ້ງານໂມດູນ.

ໄອຄອນທາງດ້ານຂວາຂອງຊື່ໂມດູນສາມາດໃຊ້ເພື່ອ:

ຕັ້ງຄ່າໂມດູນຄືນໃໝ່ໃຫ້ກັບສູ່ສະພາວະເດີມ.
ເປີດເມນູ ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets) ຂອງໂມດູນ.
ເປີດໂມດູນໃນເວີຊັນເຕັມ.

ຫາກໂມດູນໃດໜຶ່ງມີການເປີດໃຊ້ ຫຼາຍອິນສະແຕນຊ໌ (multiple instances), ທ່ານຈະບໍ່ສາມາດຈັດການວິດເຈັດຂອງໂມດູນນັ້ນຜ່ານແຖບເຂົ້າເຖິງດ່ວນໄດ້ອີກ ແລະ ຈະຕ້ອງໃຊ້ຜ່ານໜ້າຈໍໂມດູນເຕັມເທົ່ານັ້ນ.

ແຖບຟິມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຖບຟິມ (filmstrip), ເມື່ອຖືກເປີດໃຊ້ງານ, ຈະສະແດງຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງໜ້າຈໍ (ຍົກເວັ້ນໃນສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ ເຊິ່ງຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍໂມດູນ ເສັ້ນເວລາ (timeline)) ແລະ ຈະສະແດງຮູບພາບຈາກ ກຸ່ມຮູບພາບ (collection) ປະຈຸບັນ (ທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນໜ້າໂຕະແສງ). ທ່ານສາມາດເລື່ອນເບິ່ງແຖບຟິມໄດ້ໂດຍການເລື່ອນລໍ້ເມົ້າ.

ແຖບຟິມຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຈັດການກັບຮູບພາບໄດ້ໃນຂະນະທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ. ຕົວຢ່າງ: ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງແຕ່ງຮູບໃນໂໝດຫ້ອງມືດ, ທ່ານສາມາດປ່ຽນໄປຫາຮູບອື່ນໄດ້ໂດຍການດັບເບິລຄລິກໃສ່ຮູບຕົວຢ່າງໃນແຖບຟິມ. ທ່ານຍັງສາມາດໃຫ້ຄະແນນ ແລະ ໃສ່ປ້າຍສີໃຫ້ຮູບພາບໄດ້ຄືກັນກັບໃນໜ້າໂຕະແສງ, ລວມທັງການສຳເນົາ ແລະ ວາງລຳດັບປະຫວັດການແກ້ໄຂໂດຍໃຊ້ປຸ່ມລັດ. ຄືກັນກັບໃນໜ້າໂຕະແສງ, ທ່ານສາມາດລາກ ແລະ ວາງຮູບຕົວຢ່າງເພື່ອປ່ຽນລຳດັບຮູບພາບໄດ້ ເມື່ອໃຊ້ການ ຈັດລຽງແບບກຳນົດເອງ.

ເບິ່ງຄູ່ມືການໃຊ້ງານໂມດູນ ແຖບຟິມ (filmstrip) ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

ນຳເຂົ້າ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄຟລ໌ມາດຕະຖານທີ່ໃຊ້ເມື່ອ ນຳເຂົ້າ ຮູບພາບ.

🔗ຕົວເລືອກເຊດຊັນ (session)

ຕົວເລືອກຕໍ່ໄປນີ້ກຳນົດຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບໃຊ້ໃນຕົວເລືອກ “copy & import” ຫຼື “copy & import from camera” ໃນໂມດູນນຳເຂົ້າ, ຫຼື ເມື່ອຖ່າຍຮູບໃນມຸມມອງ tethering (ການເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງ).

ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ປະກອບດ້ວຍສາມສ່ວນ: ສ່ວນພື້ນຖານທີ່ກຳນົດໂຟນເດີຫຼັກ, ສ່ວນເຊດຊັນທີ່ກຳນົດມ້ວນຟີມ (filmroll) (ເຊິ່ງສະເພາະເຈາະຈົງສຳລັບແຕ່ລະເຊດຊັນການນຳເຂົ້າ), ແລະ ສ່ວນຊື່ໄຟລ໌ທີ່ກຳນົດໂຄງສ້າງຊື່ໄຟລ໌ສຳລັບແຕ່ລະຮູບພາບທີ່ນຳເຂົ້າ.

ສາມາດໃຊ້ຕົວປ່ຽນທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າຫຼາຍຕົວໃນຮູບແບບເພື່ອເປັນຕົວແທນ:

$(HOME)              the home folder as defined by the system
$(PICTURES_FOLDER)   the pictures folder as defined by the system (usually “$HOME/Pictures”)
$(DESKTOP)           the desktop folder as defined by the system (usually “$HOME/Desktop”)
$(USERNAME)          your user account name on the system
$(FILE_NAME)         basename of the imported image
$(FILE_EXTENSION)    extension of the imported image
$(JOBCODE)           unique identifier of the import job
$(SEQUENCE)          a sequence number within the import job
$(MAX_WIDTH)         maximum image width to limit within export session
$(MAX_HEIGHT)        maximum image height to limit within export session
$(ID)                unique identification number of the image in darktable's database
$(YEAR)              year at the date of import
$(MONTH)             numerical month at the date of import
$(DAY)               numerical day at the date of import
$(HOUR)              hour at the time of import
$(MINUTE)            minute at the time of import
$(SECOND)            second at the time of import
$(EXIF_YEAR)         year the photo was taken (from Exif data)
$(EXIF_MONTH)        numerical month the photo was taken (from Exif data)
$(EXIF_DAY)          numerical day the photo was taken (from Exif data)
$(EXIF_HOUR)         hour the photo was taken (from Exif data)
$(EXIF_MINUTE)       minute the photo was taken (from Exif data)
$(EXIF_SECOND)       seconds the photo was taken (from Exif data)
$(EXIF_ISO)          ISO value of the photo (from Exif data)

ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄດເຣັກທໍຣີພື້ນຖານຂອງມ້ວນຟີມ: ສ່ວນໄດເຣັກທໍຣີພື້ນຖານຂອງຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ $(PICTURES_FOLDER)/Darktable).
ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ມ້ວນຟີມ (filmroll): ສ່ວນມ້ວນຟີມຂອງຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ $(YEAR)$(MONTH)$(DAY)_$(JOBCODE)).
ຮັກສາຊື່ໄຟລ໌ເດີມໄວ້: ໝາຍກ່ອງນີ້ເພື່ອຮັກສາຊື່ໄຟລ໌ເດີມແທນທີ່ຈະໃຊ້ຮູບແບບດ້ານລຸ່ມເມື່ອນຳເຂົ້າຈາກກ້ອງ ຫຼື ກາດ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ໄຟລ໌: ສ່ວນຊື່ໄຟລ໌ຂອງຮູບແບບການຕັ້ງຊື່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ $(YEAR)$(MONTH)$(DAY)_$(SEQUENCE).$(FILE_EXTENSION)).

ປະມວນຜົນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສ່ວນນີ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ທ່ານຄຸ້ນເຄີຍກັບການປະມວນຜົນຮູບພາບໃນສ່ວນສະແດງຜົນຫ້ອງມືດ ໂດຍໃຊ້ຂະບວນການເຮັດວຽກແບບ ອີງຕາມສາກ (scene-referred). ທ່ານຄວນປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳຂ້າງລຸ່ມນີ້ ຈົນເຖິງຕອນທ້າຍຂອງສ່ວນ ການປະມວນຜົນຮູບພາບໃນ 3 ໂມດູນ ແລະ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເລືອກຮຽນຮູ້ສ່ວນອື່ນໆ ຕາມຄວາມຈຳເປັນທີ່ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ເຕັກນິກເຫຼົ່ານັ້ນກັບຮູບພາບຂອງທ່ານ.

🔗ເລີ່ມຕົ້ນການໃຊ້ງານ

🔗ການຖ່າຍຮູບໃຫ້ມີແສງທີ່ພໍດີ

ເຕັກນິກການປະມວນຜົນຮູບພາບທີ່ດີເລີ່ມຕົ້ນມາແຕ່ໃນກ້ອງ – ຮູບພາບທີ່ມີແສງພໍດີ (ໂດຍທີ່ສ່ວນສະຫວ່າງບໍ່ຂາວໂພນ ຫຼື ສ່ວນມືດບໍ່ດຳສະໜິດຈົນເກີນໄປ) ຈະເຮັດໃຫ້ການປັບແຕ່ງໃນພາຍຫຼັງງ່າຍຂຶ້ນສະເໝີ. ການຖ່າຍຮູບທີ່ມືດເກີນໄປ ຫຼື ແຈ້ງເກີນໄປ ສາມາດ “ແກ້ໄຂ” ໄດ້ໃນ darktable ໃນລະດັບໜຶ່ງ ແຕ່ບໍ່ມີຊອບແວໃດສາມາດກູ້ຄືນຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ມີຢູ່ໃນໄຟລ໌ Raw ໄດ້ (ສ່ວນທີ່ແສງຫຼຸດ (clipped highlights)). ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ທ່ານຄວນໃຊ້ເຕັກນິກ ການໃຫ້ແສງໄປທາງຂວາ (ETTR) ເພື່ອໃຫ້ມີຂໍ້ມູນຫຼາຍທີ່ສຸດສຳລັບການປະມວນຜົນ ໂດຍທີ່ແສງບໍ່ຫຼຸດ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ໃນກໍລະນີທີ່ລະດັບຄວາມກວ້າງຂອງແສງໃນສາກ (dynamic range) ສູງກວ່າຄວາມສາມາດຂອງກ້ອງ, ການຖ່າຍໃຫ້ມືດກວ່າປົກກະຕິປະມານ 0.5 ຫາ 1 EV (ໂດຍການຫຼຸດ ISO ຖ້າເປັນໄປໄດ້) ຈະປອດໄພກວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າຮູບຕົວຢ່າງໃນກ້ອງຈະເບິ່ງມືດກວ່າທີ່ຄິດ (ຮູບຕົວຢ່າງບໍ່ແມ່ນຂໍ້ມູນ raw ແທ້). ຖ້າລະດັບຄວາມກວ້າງຂອງແສງໃນສາກຕ່ຳກວ່າຄວາມສາມາດຂອງກ້ອງ, ທ່ານອາດຈະຖ່າຍໃຫ້ແຈ້ງຂຶ້ນເລັກໜ້ອຍ (ຫຼຸດຄວາມໄວຊັດເຕີ ຫຼື ເພີ່ມຮູຮັບແສງ) ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ແສງຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ຫຼຸດສິ່ງລົບກວນ (noise).

🔗ຂະບວນການເຮັດວຽກແບບອີງຕາມສາກ: ແນວທາງໃໝ່

ຖ້າທ່ານເຄີຍໃຊ້ຊອບແວ Raw ອື່ນໆມາກ່ອນ (ຫຼື darktable ເວີຊັນກ່ອນ 3.0), ທ່ານອາດຈະເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນ – ປະຈຸບັນ darktable ໃຊ້ແນວທາງແບບ ອີງຕາມສາກ (scene-referred) ສຳລັບໂມດູນການປະມວນຜົນສ່ວນໃຫຍ່. ແນວທາງນີ້ຖືກໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນວົງການຮູບເງົາ ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າມີຄວາມໝັ້ນຄົງກວ່າແນວທາງແບບ ອີງຕາມການສະແດງຜົນ (display-referred) ແບບດັ້ງເດີມ.

ລຳດັບປະຫວັດ (history stack)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ລຳດັບປະຫວັດ (history stack) ຈະບັນທຶກປະຫວັດການແກ້ໄຂທັງໝົດຂອງຮູບພາບນັ້ນໆ, ຕາມລຳດັບທີ່ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງ. ມັນຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບຂອງ darktable ແລະ ໄຟລ໌ XMP sidecar ຂອງຮູບພາບ ແລະ ຈະຍັງຄົງຢູ່ລະຫວ່າງການແກ້ໄຂແຕ່ລະຄັ້ງ.

ທຸກໆຄັ້ງທີ່ໂມດູນການປະມວນຜົນຖືກເປີດໃຊ້, ປິດໃຊ້, ຍ້າຍ ຫຼື ແກ້ໄຂ, ລາຍການໃໝ່ຈະຖືກເພີ່ມເຂົ້າທີ່ດ້ານເທິງຂອງ ລຳດັບປະຫວັດ.

ລຳດັບປະຫວັດສາມາດຖືກກວດສອບ ແລະ ປ່ຽນແປງໄດ້ພາຍໃນໂມດູນ ລຳດັບປະຫວັດ (history stack) ໃນຫ້ອງມືດ.

ໝາຍເຫດ: ລຳດັບປະຫວັດບໍ່ແມ່ນການສະແດງລຳດັບທີ່ໂມດູນຖືກ ປະມວນຜົນ (executed) ແຕ່ແມ່ນລຳດັບທີ່ພວກມັນຖືກ ແກ້ໄຂ (amended). ລຳດັບການປະມວນຜົນແມ່ນສະແດງໂດຍລຳດັບຂອງໂມດູນໃນແຖບດ້ານຂວາມື.

ເລີກເຮັດ/ເຮັດຄືນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ການປ່ຽນແປງສ່ວນໃຫຍ່ພາຍໃນແຜງແສງຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ ແລະ ສາມາດຍ້ອນກັບໄປສູ່ສະຖານະກ່ອນໜ້າໄດ້. ອັນນີ້ລວມເຖິງການແກ້ໄຂປ້າຍສີ, ຄະແນນ, ພິກັດພູມສາດ, ແທັກ, ເມຕາເດຕາ, ທິດທາງ, ການຄັດລອກ/ວາງປະຫວັດ, ການເຮັດສຳເນົາຮູບ ຫຼື ການນຳໃຊ້ສະໄຕລ໌. ໝາຍເຫດວ່າຄວາມສາມາດໃນການເລີກເຮັດ/ເຮັດຄືນການກະທຳແມ່ນບໍ່ຈຳກັດຈຳນວນຂັ້ນຕອນໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນມຸມມອງແຜງແສງ, ແຕ່ມັນຈະຖືກລ້າງໃໝ່ທຸກຄັ້ງທີ່ທ່ານປ່ຽນໄປມຸມມອງອື່ນ.

ກົດ Ctrl+Z ເພື່ອຍົກເລີກການແກ້ໄຂຫຼ້າສຸດ ແລະ Ctrl+Y ເພື່ອເຮັດຊ້ຳການແກ້ໄຂທີ່ຖືກຍົກເລີກໄປ (ຖ້າມີ).

ໝາຍເຫດ: “ເລີກເຮັດ” ບໍ່ສາມາດຍ້ອນກັບການປ່ຽນແປງທີ່ເກີດຈາກ ການຈັດລຽງແບບກຳນົດເອງ ໂດຍການລາກ ແລະ ວາງຮູບຕົວຢ່າງໃນຕົວຈັດການໄຟລ໌ແຜງແສງ ແລະ ແຖບຟິມ.

ວິທີການສະແດງຜົນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ສາມາດສະແດງສີໄດ້ດ້ວຍອັນກໍຣິທຶມພາຍໃນຂອງມັນເອງ ຫຼື ໂດຍການໃຊ້ໄລບຣາຣີພາຍນອກ LittleCMS2. ວິທີການພາຍໃນຂອງ darktable ແມ່ນໄວຫຼາຍກວ່າວິທີພາຍນອກ. ຕົວເລືອກພາຍນອກຈະໃຫ້ທ່ານເລືອກຈຸດປະສົງການສະແດງຜົນໄດ້ ແລະ ອາດຈະໃຫ້ຄວາມຖືກຕ້ອງສູງກວ່າເລັກນ້ອຍໃນບາງກໍລະນີ.

ທ່ານສາມາດປ່ຽນວິທີການເລີ່ມຕົ້ນໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ການປະມວນຜົນ > ໃຊ້ LittleCMS 2 ສະເໝີ ເພື່ອນຳໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ

ໝາຍເຫດ: ຖ້າ ICC ທີ່ໃຫ້ມານັ້ນເປັນແບບ LUT ຫຼື ມີທັງ LUT ແລະ ເມທຣິກສ໌, darktable ຈະໃຊ້ LittleCMS2 ໃນການສະແດງສີ ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄ່າຂອງພານາມິເຕີການກຳນົດຄ່າ.

ໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າ (parametric masks)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄຸນສົມບັດໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າ (parametric mask) ຊ່ວຍໃຫ້ຄວບຄຸມການເລືອກພິກເຊວໄດ້ຢ່າງລະອຽດ. ມັນເຮັດວຽກໂດຍການສ້າງໜ້າກາກປະສົມຂຶ້ນມາໂດຍອັດຕະໂນມັດຈາກພາຣາມີເຕີທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ. ພາຣາມີເຕີເຫຼົ່ານີ້ຄືພິກັດຂອງສີ ແທນທີ່ຈະເປັນພິກັດທາງເລຂາຄະນິດຄືກັບທີ່ໃຊ້ໃນໜ້າກາກແບບແຕ້ມ.

ສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານຂໍ້ມູນຂອງໂມດູນ (ເຊັ່ນ: Lab, RGB) ແລະ ຊ່ອງສັນຍານຂໍ້ມູນສະເືອນ (ເຊັ່ນ: ໂທນສີ, ຄວາມອີ່ມຕົວສີ) ທ່ານສາມາດສ້າງຟັງຊັນຄວາມທຶບແສງສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງໄດ້. ຟັງຊັນນີ້ຈະຄຳນວນຄ່າການປະສົມລະຫວ່າງ 0 ຫາ 1 (100%) ໃຫ້ກັບແຕ່ລະພິກເຊວ ໂດຍອີງຕາມຄ່າ ຂອງພິກເຊວນັ້ນໃນຊ່ອງສັນຍານທີ່ກຳນົດ.

ດັ່ງນັ້ນ, ແຕ່ລະພິກເຊວຂອງຮູບຈຶ່ງມີຄ່າການປະສົມທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະຊ່ອງສັນຍານ. ຄ່າທັງໝົດ ຈະຖືກນຳມາຄູນກັນ (ແບບພິກເຊວຕໍ່ພິກເຊວ), ພ້ອມກັບຄ່າຄວາມທຶບແສງລວມ (global opacity), ເພື່ອສ້າງເປັນໜ້າກາກປະສົມແບບກຳນົດຄ່າທີ່ສົມບູນ.

ຖ້າໜ້າກາກປະສົມມີຄ່າເປັນ 0 ສຳລັບພິກເຊວໃດໜຶ່ງ, ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນຈະບໍ່ປ່ຽນແປງ. ຖ້າໜ້າກາກມີຄ່າເປັນ 1 (100%), ໂມດູນຈະມີຜົນເຕັມທີ່.

🔗ແທັບຊ່ອງສັນຍານ

ຄລິກໃສ່ແທັບຊ່ອງສັນຍານໃດໜຶ່ງເພື່ອເລືອກຊ່ອງສັນຍານທີ່ຈະໃຊ້ສ້າງໜ້າກາກ.

ໂມດູນທີ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ Lab (ອ້າງອີງການສະແດງຜົນ) ຈະມີຊ່ອງຂໍ້ມູນສຳລັບ L, a, b, C (ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງ LCh) ແລະ h (ໂທນສີຂອງ LCh).

ໂມດູນທີ່ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ອ້າງອີງການສະແດງຜົນ ຈະມີຊ່ອງຂໍ້ມູນສຳລັບ g (ສີເທົາ), R, G, B, H (ໂທນສີຂອງ HSL), S (ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງ HSL) ແລະ L (ຄວາມສະຫວ່າງຂອງ HSL).

ຮູບຕົວຢ່າງ (thumbnails)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຕ່ລະຮູບພາບໃນຊຸດຮູບພາບປັດຈຸບັນຈະຖືກສະແດງດ້ວຍຮູບຕົວຢ່າງ (thumbnail) ໃນມຸມເບິ່ງ lighttable ແລະ ໂມດູນແຖບຟິມ. ແຄຊ (cache) ຂອງຮູບຕົວຢ່າງທີ່ໃຊ້ຫຼ້າສຸດຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນໄຟລ໌ເທິງດິດ ແລະ ຖືກໂຫຼດເຂົ້າໃນໜ່ວຍຄວາມຈຳເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນໂປຣແກຣມ.

🔗ການສ້າງຮູບຕົວຢ່າງ

ຮູບຕົວຢ່າງຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບເຂົ້າໃນ darktable ເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ຫຼັງຈາກທີ່ມີການປ່ຽນແປງຮູບພາບໃນຫ້ອງມືດ, ຫຼື ເມື່ອເປີດເບິ່ງຮູບພາບທີ່ຮູບຕົວຢ່າງຂອງມັນບໍ່ມີແລ້ວ.

ເມື່ອນຳເຂົ້າຮູບພາບເປັນຄັ້ງທຳອິດ, darktable ສາມາດພະຍາຍາມດຶງເອົາຮູບຕົວຢ່າງທີ່ຝັງມາໃນໄຟລ໌ (ໄຟລ໌ Raw ສ່ວນໃຫຍ່ຈະມີຮູບເຫຼົ່ານີ້, ມັກຈະເປັນແບບ JPEG) ຫຼື ປະມວນຜົນໄຟລ໌ Raw ເອງໂດຍໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ. ທ່ານສາມາດກຳນົດວິທີທີ່ darktable ສ້າງຮູບຕົວຢ່າງໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > lighttable > ຮູບຕົວຢ່າງ.

Extracting an embedded thumbnail from the input image is usually very fast. However, these thumbnails have been generated by the raw converter of the camera and do not represent darktable’s “view” of that image. You will notice the difference as soon as you open the image in the darkroom mode, at which point darktable replaces the thumbnail with its own internally processed version.

ໜ່ວຍຄວາມຈຳ ແລະ ການປັບແຕ່ງປະສິດທິພາບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ຄວາມຕ້ອງການໜ່ວຍຄວາມຈຳ

ການປະມວນຜົນຮູບພາບ Raw ໃນ darktable ຕ້ອງໃຊ້ໜ່ວຍຄວາມຈຳລະບົບ (RAM) ຫຼາຍ. ຖ້າຄຳນວນງ່າຍໆ: ສຳລັບຮູບພາບຂະໜາດ 20 ລ້ານພິກເຊວ, darktable ຕ້ອງການພື້ນທີ່ 4x32-bit floating point ເພື່ອເກັບແຕ່ລະພິກເຊວ, ໝາຍຄວາມວ່າຮູບພາບຂະໜາດນີ້ຈະໃຊ້ RAM ປະມານ 300MB ພຽງເພື່ອເກັບຂໍ້ມູນພາບ. ໃນການປະມວນຜົນຜ່ານໂມດູນໃດໜຶ່ງ, darktable ຕ້ອງການຢ່າງໜ້ອຍສອງບັບເຟີ (input ແລະ output) ໃນຂະໜາດດຽວກັນ, ແລະ ໂມດູນທີ່ຊັບຊ້ອນກວ່າອາດຕ້ອງການບັບເຟີເພີ່ມເຕີມສຳລັບຂໍ້ມູນລະຫວ່າງກາງ. ຖ້າບໍ່ມີການປັບແຕ່ງ, ອາດຕ້ອງໃຊ້ RAM ລະຫວ່າງ 600MB ຫາ 3GB ເພື່ອປະມວນຜົນ. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີສ່ວນຂອງລະຫັດໂປຣແກຣມ, ໄລບຣາຣີຂອງລະບົບ, ແລະ ບັບເຟີອື່ນໆທີ່ darktable ໃຊ້ເກັບສະຖານະຊົ່ວຄາວ (cache) ເພື່ອໃຫ້ເຮັດວຽກໄດ້ໄວຂຶ້ນ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ, darktable ຕ້ອງການ RAM ຢ່າງໜ້ອຍ 4GB ບວກກັບພື້ນທີ່ swap ອີກ 4 ຫາ 8GB ເພື່ອເປີດໃຊ້ງານ ແຕ່ມັນຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນຖ້າທ່ານມີໜ່ວຍຄວາມຈຳຫຼາຍກວ່ານີ້.

ນອກຈາກການປະມວນຜົນດ້ວຍ CPU ແລ້ວ, ຫຼາຍໂມດູນໃນ darktable ຍັງຮອງຮັບ OpenCL ເພື່ອນຳໃຊ້ ການປະມວນຜົນແບບຂະໜານຂອງກາດຈໍ (GPU). ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ຖ້າທ່ານມີໜ່ວຍຄວາມຈຳ GPU ຫຼາຍເທົ່າໃດ, darktable ກໍຈະເຮັດວຽກໄດ້ໄວຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

darktable-chart

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໄຟລ໌ລັນ darktable-chart ແມ່ນເຄື່ອງມືສະເພາະສຳລັບການສ້າງສະໄຕລ໌ຈາກຄູ່ຮູບພາບ ເຊັ່ນ RAW+JPEG ທີ່ມີການປະມວນຜົນໃນກ້ອງ. ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ສາມາດເບິ່ງໄດ້ໃນພາກ ການໃຊ້ darktable-chart.

darktable-chart ສາມາດເລີ່ມຕົ້ນໄດ້ທັງແບບມີສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ (GUI) ຫຼື ໃຊ້ເປັນໂປຣແກຣມຜ່ານຄຳສັ່ງ (command-line).

darktable-chart
              [--help]
              [<input Lab pfm file>]
              [<cht file>]
              [<reference cgats/it8 or Lab pfm file>]

ພານາມິເຕີທັງໝົດແມ່ນເປັນທາງເລືອກ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າທ່ານຕ້ອງການລະບຸຊື່ໄຟລ໌ທີສອງ ທ່ານກໍຕ້ອງລະບຸຊື່ໄຟລ໌ທຳອິດນຳ. ການເລີ່ມ darktable-chart ດ້ວຍວິທີນີ້ຈະເປີດ GUI ພິເສດ (ລາຍລະອຽດສາມາດເບິ່ງໄດ້ໃນພາກ ການໃຊ້ darktable-chart).

--help: ສະແດງຂໍ້ມູນການນຳໃຊ້ ແລະ ຢຸດການເຮັດວຽກ.
<input Lab pfm file>: ເປີດເຄື່ອງມືດ້ວຍໄຟລ໌ທີ່ກຳນົດເປັນຮູບພາບຕົ້ນສະບັບ. ໄຟລ໌ຂາເຂົ້າຕ້ອງຢູ່ໃນຮູບແບບ Lab Portable Float Map.
<cht file>: ລະບຸໄຟລ໌ແຜ່ນ (chart file) ທີ່ອະທິບາຍຮູບແບບການວາງແຜນຂອງແຜ່ນອ້າງອີງສີທີ່ໃຊ້.
<reference cgats/it8 or Lab pfm file>: ລະບຸຄ່າອ້າງອີງ, ອາດຈະເປັນຄ່າທີ່ວັດແທກໄດ້ຕາມມາດຕະຖານ CGATS, ຫຼື ເປັນຮູບພາບອ້າງອີງໃນຮູບແບບ Lab Portable Float Map.

ຫຼືອີກວິທີໜຶ່ງ darktable-chart ສາມາດໃຊ້ເປັນໂປຣແກຣມຜ່ານຄຳສັ່ງເພື່ອສ້າງໄຟລ໌ສະໄຕລ໌ darktable ໂດຍໃຊ້ໄຟລ໌ CSV ທີ່ບັນທຶກໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້.

ການແກ້ໄຂບັນຫາ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄຳແນະນຳນີ້ໃຊ້ເພື່ອທົດສອບວ່າກ້ອງຂອງທ່ານຮອງຮັບການຖ່າຍຮູບຜ່ານສາຍຫຼືບໍ່ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງມື gphoto2.

ກ່ອນອື່ນ ທ່ານຕ້ອງຮູ້ຊື່ພອດ (port) ຂອງກ້ອງ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວການໃຊ້ “usb:” ກໍພຽງພໍແລ້ວ.

🔗ກວດພົບກ້ອງຫຼືບໍ່?

ໃຊ້ຄຳສັ່ງນີ້ເພື່ອເບິ່ງວ່າກ້ອງຖືກກວດພົບໂດຍ gphoto2 ຫຼື ບໍ່.

env LANG=C gphoto2 --auto-detect

🔗ກວດສອບຄວາມສາມາດຂອງໄດຣເວີກ້ອງ

Execute the following command and ensure that the “capture choices” ability supports “Image” and configuration support is “yes” – darktable will check these two abilities to decide whether to show the “tethered shoot” button.

env LANG=C gphoto2 --port usb: --abilities

🔗ການສັ່ງຖ່າຍຮູບຈາກໄລຍະໄກ

ຂັ້ນຕອນນີ້ຈະທົດສອບວ່າສາມາດສັ່ງໃຫ້ກ້ອງຖ່າຍຮູບ ແລະ ສົ່ງໄຟລ໌ລົງຄອມພິວເຕີໄດ້ຫຼືບໍ່.

env LANG=C gphoto2 --port usb: --capture-image-and-download

🔗ການຖ່າຍຮູບແບບ tethered

ຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍແມ່ນການທົດສອບ “events”. ເມື່ອພິມຄຳສັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃຫ້ທ່ານກົດຖ່າຍຮູບຈາກກ້ອງ ຖ້າສຳເລັດ ຮູບຈະຖືກດາວໂຫລດລົງຄອມພິວເຕີທັນທີ.

ການສະແດງຕົວຢ່າງເຕັມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຈາກໂໝດແຜງແສງໃດກໍໄດ້, ທ່ານສາມາດສະແດງຕົວຢ່າງທີ່ຊູມເຕັມຂອງຮູບທີ່ຢູ່ກ້ອງຕົວຊີ້ເມົາສ໌ໄດ້ໂດຍການກົດ W ຄ້າງໄວ້. ອັນນີ້ມີປະໂຫຍດໃນການກວດສອບຮູບພາບຢ່າງລະອຽດໃນຂະນະທີ່ໃຫ້ຄະແນນ ແລະ ເລືອກຮູບພາບ.

ການກົດ Ctrl+W ຄ້າງໄວ້ ຈະຊູມຮູບພາບເຕັມ ແລະ ຍັງລະບຸບໍລິເວນທີ່ມີຄວາມຄົມຊັດໃນຮູບພາບ ເຊິ່ງອາດບົ່ງບອກເຖິງຈຸດໂຟກັດຂອງຮູບ. ເພື່ອໃຫ້ເຄື່ອງມືນີ້ເຮັດວຽກໄດ້, ຮູບພາບທີ່ນຳເຂົ້າຕ້ອງມີຮູບຕົວຢ່າງ JPEG ຝັງຢູ່, ເຊິ່ງເປັນກໍລະນີຂອງໄຟລ໌ raw ສ່ວນໃຫຍ່.

ບໍລິເວນໃນຮູບທີ່ມີຄວາມຄົມຊັດສູງຈະຖືກສະແດງດ້ວຍຂອບສີແດງ. ຖ້າບໍ່ພົບບໍລິເວນດັ່ງກ່າວ, ບໍລິເວນທີ່ມີຄວາມຄົມຊັດປານກາງຈະຖືກລະບຸດ້ວຍຂອບສີຟ້າ. ໝາຍເຫດວ່າອັນນີ້ບໍ່ຄືກັນກັບຕົວບົ່ງຊີ້ focus peaking, ເຊິ່ງເປັນອີກວິທີໜຶ່ງໃນການລະບຸພື້ນທີ່ຄົມຊັດພາຍໃນຮູບພາບ.

ບາງຄັ້ງການກົດ W ຫຼື Ctrl+W ອາດຈະເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີຜົນຫຍັງ – ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ໃຫ້ຄລິກໃສ່ຮູບຕົວຢ່າງແລ້ວກົດປຸ່ມນັ້ນອີກຄັ້ງ.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ການສະແດງຕົວຢ່າງເຕັມຄ້າງໄວ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງກົດປຸ່ມ W ຄ້າງໄວ້, ທ່ານສາມາດເປີດໃຊ້ໂໝດສະແດງຕົວຢ່າງແບບຄ້າງໄວ້ໄດ້ໂດຍການກົດ F. ໃນໂໝດນີ້, ທ່ານສາມາດຊູມ ແລະ ເລື່ອນເບິ່ງພາຍໃນຮູບພາບໄດ້ໃນລັກສະນະດຽວກັນກັບໂໝດ ການຄັດເລືອກ. ກົດ F ຫຼື ESC ເພື່ອກັບຄືນສູ່ມຸມມອງເດີມ.

ການຕັ້ງຄ່າ OpenCL

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວາມຫຼາກຫຼາຍອັນມະຫາສານຂອງລະບົບ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຊັດເຈນລະຫວ່າງຜູ້ຜະລິດ OpenCL ແລະ ເວີຊັນໄດເວີ ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະໃຫ້ພາບລວມທີ່ຄົບຖ້ວນກ່ຽວກັບວິທີການຕັ້ງຄ່າ OpenCL. ພວກເຮົາພຽງແຕ່ສາມາດໃຫ້ຕົວຢ່າງແກ່ທ່ານໄດ້, ໃນກໍລະນີນີ້ແມ່ນສຳລັບໄດເວີ NVIDIA ເວີຊັນ 542.29.06 ໃນ Fedora 39. ພວກເຮົາຫວັງວ່າສິ່ງນີ້ຈະເປັນບົດແນະນຳເບື້ອງຕົ້ນ ແລະ ຈະຊ່ວຍທ່ານແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ສະເພາະກັບການຕັ້ງຄ່າຂອງທ່ານ.

ຂະບວນການເຮັດວຽກຂອງ OpenCL ໂດຍຫຼັກການແມ່ນເປັນແບບນີ້:

darktable > libOpenCL.so > libnvidia-opencl.so.1 > ໂມດູນເຄີເນິລໄດເວີ > GPU

darktable ຈະໂຫຼດ libOpenCL.so ແບບໄດນາມິກ – ເຊິ່ງເປັນໄລບຣາຣີລະບົບທີ່ຕ້ອງໃຫ້ໄດນາມິກໂຫຼດເດີ (ld.so) ຂອງລະບົບເຂົ້າເຖິງໄດ້.
libOpenCL.so ຈະອ່ານໄຟລ໌ຂໍ້ມູນສະເພາະຂອງຜູ້ຜະລິດ (/etc/OpenCL/vendors/nvidia.icd) ເພື່ອຊອກຫາໄລບຣາຣີທີ່ປະກອບດ້ວຍການປະຕິບັດ OpenCL ສະເພາະຂອງຜູ້ຜະລິດ.
ການປະຕິບັດ OpenCL ສະເພາະຂອງຜູ້ຜະລິດມາໃນຮູບແບບໄລບຣາຣີ libnvidia-opencl.so.1 (ເຊິ່ງໃນກໍລະນີຂອງພວກເຮົາແມ່ນລິ້ງສັນຍະລັກ (symbolic link) ທີ່ຊີ້ໄປຫາ libnvidia-opencl.so.545.29.06).
libnvidia-opencl.so.1 ຈໍາເປັນຕ້ອງສື່ສານກັບໂມດູນເຄີເນິລສະເພາະຂອງຜູ້ຜະລິດ nvidia ແລະ nvidia_uvm ຜ່ານໄຟລ໌ອຸປະກອນພິເສດ /dev/nvidia0, /dev/nvidiactl, ແລະ /dev/nvidia-uvm.

ໃນການເລີ່ມຕົ້ນລະບົບ, ໄຟລ໌ອຸປະກອນພິເສດທີ່ຕ້ອງການ (/dev/nvidia*) ຈະຕ້ອງຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ຖ້າສິ່ງນີ້ບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນລະບົບຂອງທ່ານໂດຍເລີ່ມຕົ້ນ, ວິທີທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດໃນການຕັ້ງຄ່າພວກມັນ ແລະ ໝັ້ນໃຈວ່າໂມດູນທັງໝົດຖືກໂຫຼດແລ້ວ ຄືການຕິດຕັ້ງແພັກເກດ nvidia-modprobe.

ການພິມລາຍຊື່ຮູບພາບທີ່ມີປ້າຍສີ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕົວຢ່າງທຳອິດໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນພື້ນຖານຂອງ lua ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາກວດສອບວ່າທຸກຢ່າງເຮັດວຽກໄດ້ດີ. ບາດນີ້ມາລອງເຮັດສິ່ງທີ່ຊັບຊ້ອນກວ່ານັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ. ມາລອງພິມລາຍຊື່ຮູບພາບທີ່ມີປ້າຍສີ “ແດງ” ຕິດຢູ່. ແຕ່ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຮູບພາບແມ່ນຫຍັງ?

local darktable = require "darktable"
local debug = require "darktable.debug"
print(darktable.debug.dump(darktable.database[1]))

ການໃຊ້ລະຫັດຂ້າງເທິງຈະໃຫ້ຜົນລັດອອກມາຫຼາຍຫຼາຍ. ພວກເຮົາຈະມາເບິ່ງມັນໃນອີກຈັກໜ້ອຍ, ແຕ່ກ່ອນອື່ນມາເບິ່ງທີ່ຕົວລະຫັດກ່ອນ.

ພວກເຮົາຮູ້ຈັກ require darktable ແລ້ວ. ໃນທີ່ນີ້, ພວກເຮົາຕ້ອງ require darktable.debug ແຍກຕ່າງຫາກ ເຊິ່ງເປັນສ່ວນເສີມຂອງ API ທີ່ໃຫ້ຟັງຊັນຊ່ວຍເຫຼືອໃນການແກ້ໄຂຈຸດບົກພ່ອງ (debug) ຂອງສະຄຣິບ lua.

darktable.database ແມ່ນຕາຕະລາງທີ່ API ຈັດຫາໃຫ້ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍຮູບພາບທັງໝົດໃນຖານຂໍ້ມູນ library. ແຕ່ລະລາຍການໃນຖານຂໍ້ມູນແມ່ນວັດຖຸຮູບພາບ (image object). ວັດຖຸຮູບພາບແມ່ນວັດຖຸທີ່ຊັບຊ້ອນ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຈັດການຮູບພາບຂອງທ່ານໄດ້ໃນຫຼາຍວິທີ (ທັງໝົດມີລາຍລະອຽດໃນສ່ວນ types_dt_lua_image_t ຂອງຄູ່ມື API). ເພື່ອສະແດງຮູບພາບຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາໃຊ້ darktable.debug.dump ເຊິ່ງເປັນຟັງຊັນທີ່ຈະຮັບຄ່າໃດກໍໄດ້ເປັນພາຣາມິເຕີ ແລະ ສະແດງເນື້ອໃນຂອງມັນອອກມາທັງໝົດ. ເນື່ອງຈາກຮູບພາບເປັນວັດຖຸທີ່ຊັບຊ້ອນ ແລະ ອ້າງອີງເຖິງວັດຖຸອື່ນໆ, ຜົນລັດທີ່ໄດ້ຈຶ່ງມີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ. ຂ້າງລຸ່ມນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງຂອງຜົນລັດທີ່ຖືກຕັດໃຫ້ສັ້ນລົງ.

toplevel (ຂໍ້ມູນຜູ້ໃຊ້,dt_lua_image_t) : /images/100.JPG
   publisher (ຂໍ້ຄວາມ) : ""
   path (ຂໍ້ຄວາມ) : "/images"
   move (ຟັງຊັນ)
   exif_aperture (ຕົວເລກ) : 2.7999999523163
   rights (ຂໍ້ຄວາມ) : ""
   make_group_leader (ຟັງຊັນ)
   exif_crop (ຕົວເລກ) : 0
   duplicate_index (ຕົວເລກ) : 0
   is_raw (ບູລີນ) : false
   exif_iso (ຕົວເລກ) : 200
   is_ldr (ບູລີນ) : true
   rating (ຕົວເລກ) : 1
   description (ຂໍ້ຄວາມ) : ""
   red (ບູລີນ) : false
   get_tags (ຟັງຊັນ)
   duplicate (ຟັງຊັນ)
   creator (ຂໍ້ຄວາມ) : ""
   latitude (ຫວ່າງເປົ່າ)
   blue (ບູລີນ) : false
   exif_datetime_taken (ຂໍ້ຄວາມ) : "2014:04:27 14:10:27"
   exif_maker (ຂໍ້ຄວາມ) : "Panasonic"
   drop_cache (ຟັງຊັນ)
   title (ຂໍ້ຄວາມ) : ""
   reset (ຟັງຊັນ)
   create_style (ຟັງຊັນ)
   apply_style (ຟັງຊັນ)
   film (ຂໍ້ມູນຜູ້ໃຊ້,dt_lua_film_t) : /images
      1 (ຂໍ້ມູນຜູ້ໃຊ້,dt_lua_image_t): .toplevel
      [......]
   exif_exposure (ຕົວເລກ) : 0.0062500000931323
   exif_lens (ຂໍ້ຄວາມ) : ""
   detach_tag (ຟັງຊັນ): toplevel.film.2.detach_tag
   exif_focal_length (ຕົວເລກ) : 4.5
   get_group_members (ຟັງຊັນ): toplevel.film.2.get_group_members
   id (ຕົວເລກ) : 1
   group_with (ຟັງຊັນ): toplevel.film.2.group_with
   delete (ຟັງຊັນ): toplevel.film.2.delete
   purple (ບູລີນ) : false
   is_hdr (ບູລີນ) : false
   exif_model (ຂໍ້ຄວາມ) : "DMC-FZ200"
   green (ບູລີນ) : false
   yellow (ບູລີນ) : false
   longitude (ຫວ່າງເປົ່າ)
   filename (ຂໍ້ຄວາມ) : "100.JPG"
   width (ຕົວເລກ) : 945
   attach_tag (ຟັງຊັນ): toplevel.film.2.attach_tag
   exif_focus_distance (ຕົວເລກ) : 0
   height (ຕົວເລກ) : 648
   local_copy (ບູລີນ) : false
   copy (ຟັງຊັນ): toplevel.film.2.copy
   group_leader (ຂໍ້ມູນຜູ້ໃຊ້,dt_lua_image_t): .toplevel

ຢ່າງທີ່ພວກເຮົາເຫັນ, ຮູບພາບໜຶ່ງມີຟີວຈຳນວນຫຼາຍທີ່ໃຫ້ຂໍ້ມູນທຸກປະເພດກ່ຽວກັບມັນ. ໃນທີ່ນີ້, ພວກເຮົາສົນໃຈປ້າຍສີ “ແດງ”. ຟີວນີ້ເປັນຄ່າ boolean (ຈິງ/ບໍ່ຈິງ), ແລະ ເອກະສານບອກວ່າພວກເຮົາສາມາດຂຽນຄ່າລົງໄປໄດ້. ຕອນນີ້ພວກເຮົາພຽງແຕ່ຕ້ອງຊອກຫາຮູບທັງໝົດທີ່ມີຟີວນີ້ ແລະ ພິມພວກມັນອອກມາ:

ການໃຫ້ດາວ ແລະ ປ້າຍສີ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ການໃຫ້ຄະແນນເປັນດາວ ແລະ ປ້າຍສີ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຈັດລຽງ ແລະ ຈັດອັນດັບຮູບພາບຕາມເກນຂອງທ່ານເອງ. ຄະແນນດາວ ແລະ ປ້າຍສີຂອງຮູບພາບສາມາດສະແດງຊ້ອນເທິງຮູບຕົວຢ່າງໃນມຸມເບິ່ງ lighttable ແລະ ໂມດູນແຖບຟິມ.

🔗ການໃຫ້ຄະແນນດາວ

You can give an image a rating from zero to five stars. Whenever you import images, each image receives a default rating which you can define in the import module. You can also mark an image as “rejected”.

There are several ways to change a rating. While hovering the cursor over an image thumbnail, you can press a number key 0 – 5 to define the number of stars, or press R to “reject” an image. This is probably the fastest way to rate your images on first inspection of a film roll.

ຈັດການຮູບແບບໂມດູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຈັດການຮູບແບບ ແລະ ການຈັດກຸ່ມຂອງໂມດູນປະມວນຜົນ ແລະ ແຜງການເຂົ້າເຖິງດ່ວນ.

ໜ້າຕ່າງການຈັດການນີ້ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ຈາກເມນູ ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ (presets) ຂ້າງຊ່ອງຄົ້ນຫາ ໂມດູນ ຫຼື ໄອຄອນກຸ່ມໂມດູນ (ຢູ່ລຸ່ມໂມດູນ scopes ໃນໜ້າຫ້ອງມືດ). Ctrl+ຄລິກ ໃສ່ເມນູ ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງນີ້ໂດຍກົງ.

ການຕັ້ງຄ່າຈະຖືກບັນທຶກໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອທ່ານອອກຈາກໜ້າຕ່າງນີ້. ຄລິກ _ reset_ ເພື່ອ ຍົກເລີກການປ່ຽນແປງໃດໆທີ່ເຮັດໃນການແກ້ໄຂຄັ້ງນີ້.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມລວມ

ສ່ວນຄວບຄຸມລວມຕໍ່ໄປນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ໃນແຜງດ້ານເທິງຂອງໜ້າຈໍ.

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ (preset): ເລືອກຄ່າກຸ່ມໂມດູນທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ.

ລຶບ (remove): ລຶບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ປະຈຸບັນ (ສະເພາະອັນທີ່ຜູ້ໃຊ້ສ້າງເອງ).

ເຮັດສຳເນົາ (duplicate): ເຮັດສຳເນົາຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ປະຈຸບັນດ້ວຍຊື່ໃໝ່. ຕົວຢ່າງ ຂ້າງເທິງສະແດງຊື່ “user defined” ເຊິ່ງສ້າງໂດຍການເຮັດສຳເນົາຈາກ “modules: default”.

ປ່ຽນຊື່ (rename): ປ່ຽນຊື່ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ (ສະເພາະອັນທີ່ຜູ້ໃຊ້ສ້າງເອງ). ຄລິກຂວາ ເພື່ອເປີດເມນູສຳລັບ ຄັດລອກ, ວາງ, ເລືອກທັງໝົດ, ລຶບ ຫຼື ໃສ່ອິໂມຈິ.

ໃໝ່ (new): ສ້າງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃໝ່ທີ່ມີລາຍການໂມດູນໜ້ອຍທີ່ສຸດ.

ສະແດງແຖບຄົ້ນຫາ: ເລືອກວ່າຈະສະແດງແຖບຄົ້ນຫາຢູ່ລຸ່ມໄອຄອນກຸ່ມໂມດູນຫຼືບໍ່

ສະແດງແຜງການເຂົ້າເຖິງດ່ວນ: ເລືອກວ່າຈະສະແດງແຜງການເຂົ້າເຖິງດ່ວນຫຼືບໍ່. ຖ້າເລືອກ, ຈະມີລາຍການໃໝ່ປະກົດຂຶ້ນໃນແຜງດ້ານລຸ່ມເພື່ອໃຫ້ທ່ານເພີ່ມ ຫຼື ລຶບວິດເຈັດໄດ້.

ຈຸດປະສົງການສະແດງຜົນ (rendering intent)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຖ້າການສະແດງຜົນດ້ວຍ LittleCMS2 ຖືກເປີດໃຊ້ (ເບິ່ງ ວິທີການສະແດງຜົນ) ທ່ານສາມາດກຳນົດວິທີການຈັດການກັບສີທີ່ຢູ່ນອກກາມຸດເມື່ອມີການແປງລະຫວ່າງກາມຸດສີ. ກ່ອງເລືອກໃນໂມດູນ ການສົ່ງອອກ, ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ, ແລະ ການກວດສອບກ່ອນພິມ ຈະໃຫ້ທ່ານເລືອກຈຸດປະສົງການສະແດງຜົນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

ທາງການຮັບຮູ້ (perceptual): ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບຮູບຖ່າຍ ເພາະມັນຮັກສາຕຳແໜ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງສີໄວ້. ປົກກະຕິແລ້ວນີ້ແມ່ນທາງເລືອກທີ່ດີທີ່ສຸດ.
ການວັດແທກສີແບບທຽບຖານ (relative colorimetric): ສີທີ່ຢູ່ນອກກາມຸດຈະຖືກປ່ຽນເປັນສີທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງທີ່ປັບແກ້ດຽວກັນ, ແຕ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວຕ່າງກັນ. ສີອື່ນໆຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງ.
ຄວາມອີ່ມຕົວ (saturation): ຄວາມອີ່ມຕົວຈະຖືກຮັກສາໄວ້ແຕ່ຄວາມສະຫວ່າງຈະຖືກປ່ຽນແປງເລັກນ້ອຍ.
ການວັດແທກສີແບບສຳບູນ (absolute colorimetric): ຮັກສາຈຸດສີຂາວໄວ້.

ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ພາກສ່ວນນີ້ອະທິບາຍວິທີການເຮັດວຽກກັບການຄວບຄຸມຂອງໂມດູນການປະມວນຜົນ.

🔗ແຖບເລື່ອນ (sliders)

ແຖບເລື່ອນມີ 5 ວິທີໃນການເຮັດວຽກ, ຂຶ້ນກັບລະດັບການຄວບຄຸມທີ່ທ່ານຕ້ອງການ.

ຄລິກຊ້າຍ (ກຳນົດຄ່າ): ຄລິກບ່ອນໃດກໍໄດ້ໃນພື້ນທີ່ແຖບເລື່ອນເພື່ອຕັ້ງຄ່າ. ທ່ານຍັງສາມາດຄລິກ ແລະ ລາກເພື່ອປ່ຽນຄ່າໄດ້. ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເລັງໃສ່ຮູບສາມຫຼ່ຽມ ຫຼື ເສັ້ນ – ທ່ານສາມາດຄລິກບ່ອນໃດກໍໄດ້ໃນຄວາມສູງທັງໝົດຂອງແຖບເລື່ອນ, ລວມທັງປ້າຍຊື່.
ລູກກິ້ງເມົາສ໌ (ປັບແຕ່ງ): ວາງເມົາສ໌ໄວ້ເທິງແຖບເລື່ອນ, ແລ້ວໃຊ້ລູກກິ້ງເມົາສ໌ເພື່ອປັບຄ່າ. ທ່ານສາມາດປ່ຽນຄວາມໄວເລີ່ມຕົ້ນທີ່ການກິ້ງເມົາສ໌ຈະປັບແຖບເລື່ອນໄດ້ ໂດຍການກິ້ງເທິງແຖບເລື່ອນນັ້ນໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນ ໂໝດການກຳນົດຄີລັດດ້ວຍສາຍຕາ.
keyboard arrow keys (adjust): When the slider has focus you can hover over the slider with your mouse, then use your keyboard’s arrow keys (←/↓ and →/↑) to adjust the value. In order to give focus to the widget without changing the current value you can right-click, then right-click again.
ຄລິກຂວາ (ປັອບອັບແກ້ໄຂ): ເມື່ອເມົາສ໌ຂອງທ່ານຢູ່ເທິງແຖບເລື່ອນ, ການຄລິກຂວາຈະເປີດປັອບອັບອະເນກປະສົງຢູ່ລຸ່ມແຖບເລື່ອນ ເພື່ອການຄວບຄຸມທີ່ລະອຽດດ້ວຍເມົາສ໌ ຫຼື ການປ້ອນຕົວເລກດ້ວຍຄີບອດ.

ສົ່ງອອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ແມ່ນໂປຣແກຣມແກ້ໄຂຮູບແບບບໍ່ທຳລາຍຕົ້ນສະບັບ, ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າການປ່ຽນແປງທັງໝົດຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບພາບ (ໂດຍມີການສຳຮອງໄວ້ໃນໄຟລ໌ຊາຍຄາ XMP), ແລະ ໄຟລ໌ Raw ຕົ້ນສະບັບຈະບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງ ສົ່ງອອກ (export) ຮູບພາບ ເພື່ອລວມການແກ້ໄຂຂອງທ່ານເຂົ້າໃນໄຟລ໌ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ສາມາດນຳໄປໃຊ້ພາຍນອກ darktable ໄດ້.

ເລືອກຮູບແບບການສົ່ງອອກ.

The export module offers many options, but by far the most common use is to “save a developed raw image as a JPEG”. You can either export the currently-edited image directly from the darkroom view or select one or more images from the lighttable view and export them all at once.
ເລືອກຮູບພາບທີ່ຈະສົ່ງອອກ (ຖ້າທ່ານຢູ່ໃນສ່ວນສະແດງຜົນໂຕະແສງ), ເປີດໂມດູນການສົ່ງອອກ, ຕັ້ງຄ່າ ບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນປາຍທາງ ເປັນ “ໄຟລ໌ໃນດິສກ໌ (file on disk)” ແລະ ເລືອກຕຳແໜ່ງທີ່ຈະບັນທຶກຮູບພາບຂອງທ່ານ – ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ, ພວກມັນຈະຖືກສົ່ງອອກໄປຍັງໄດເຣັກທໍຣີ “darktable_exported” ພາຍໃນໂຟນເດີທີ່ເກັບໄຟລ໌ Raw ຂອງທ່ານ. ເລືອກ “ຮູບແບບໄຟລ໌” ເປັນ JPEG ແລະ ໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

ຍົກເລີກ ແລະ ເຮັດຊ້ຳ (undo and redo)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງແກ້ໄຂຮູບພາບ, darktable ຈະບັນທຶກທຸກການປ່ຽນແປງທີ່ທ່ານເຮັດກັບຮູບພາບນັ້ນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າທ່ານສາມາດຍົກເລີກ ແລະ ເຮັດຊ້ຳການປ່ຽນແປງເພື່ອເອົາສະພາວະການແກ້ໄຂກ່ອນໜ້ານັ້ນກັບຄືນມາໄດ້. ໝາຍເຫດວ່າຟັງຊັນ ຍົກເລີກ/ເຮັດຊ້ຳ ສາມາດໃຊ້ໄດ້ບໍ່ຈຳກັດຈຳນວນຂັ້ນຕອນໃນຂະນະທີ່ແກ້ໄຂຮູບພາບໜຶ່ງ, ແຕ່ມັນຈະຖືກຕັ້ງຄ່າໃໝ່ທຸກຄັ້ງທີ່ຫ້ອງມືດຖືກປ່ຽນໄປຫາຮູບພາບໃໝ່.

ໂຕະແສງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມການເຮັດວຽກໃນມຸມມອງ lighttable (ໂຕະແສງ) ແລະ ໂມດູນຕ່າງໆ.

🔗ທົ່ວໄປ

ເຊື່ອງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າທີ່ຕິດມານຳສຳລັບໂມດູນເຄື່ອງມື: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ຈະມີພຽງຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະສະແດງໃນເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າສຳລັບໂມດູນເຄື່ອງມື – ຄ່າທີ່ຕິດມານຳຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ໃຊ້ການຄລິກຄັ້ງດຽວໃນໂມດູນຄໍເລັກຊັນ: ເປີດໃຊ້ງານໂໝດ “ຄລິກຄັ້ງດຽວ” ໃນໂມດູນ ຄໍເລັກຊັນ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດເລືອກເປັນຊ່ວງໄດ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຮູບພາບທີ່ເມົ້າຊີ້ຢູ່ເໜືອກວ່າຮູບພາບທີ່ເລືອກ: ຄວບຄຸມວ່າຮູບພາບໃດຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການກະທຳ (ຕົວຢ່າງ: ການໃຊ້ຄີບອດເພື່ອຕັ້ງຈຳນວນດາວ). ຖ້າເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້, ຈະມີພຽງຮູບພາບທີ່ເມົ້າຊີ້ຢູ່ເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ. ຖ້າປິດໃຊ້ງານ, ຮູບພາບທີ່ເລືອກທັງໝົດຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ (ຄືການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການເລືອກ) ແລະ ຮູບພາບທີ່ເມົ້າຊີ້ຢູ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບກໍຕໍ່ເມື່ອມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຮູບພາບທີ່ເລືອກນຳ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຂະຫຍາຍໂມດູນເຄື່ອງມືເທື່ອລະອັນ: ຄວບຄຸມວິທີການຂະຫຍາຍໂມດູນເຄື່ອງມື. ຖ້າເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້, ການຂະຫຍາຍໂມດູນໂດຍການຄລິກຈະເປັນການຫຍໍ້ແຖບອື່ນໆທີ່ກຳນົດຂະຫຍາຍຢູ່. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການຂະຫຍາຍແຖບໂດຍບໍ່ຫຍໍ້ອັນອື່ນ ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍການ Shift+ຄລິກ. ການປິດຕົວເລືອກນີ້ຈະສະຫຼັບຄວາມໝາຍຂອງການຄລິກ ແລະ Shift+ຄລິກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ເລື່ອນໂມດູນເຄື່ອງມືໄປທາງເທິງເມື່ອຂະຫຍາຍອອກ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້ ແຖບດ້ານຂ້າງຈະເລື່ອນໂມດູນເຄື່ອງມືໄປທາງເທິງສຸດຂອງແຖບເມື່ອມັນຖືກຂະຫຍາຍອອກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ການໃຫ້ຄະແນນໜຶ່ງດາວສອງຄັ້ງຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຄະແນນເປັນສູນ: ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວການຄລິກໃຫ້ຄະແນນໜຶ່ງດາວສອງຄັ້ງຈະເປັນການຕັ້ງຄ່າດາວໃຫ້ເປັນສູນສຳລັບຮູບນັ້ນ. ໝາຍກ່ອງນີ້ເພື່ອປິດການເຮັດວຽກນີ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ສະແດງແຖບເລື່ອນ (scrollbars) ສຳລັບມຸມມອງກາງ: ເລືອກວ່າຈະສະແດງແຖບເລື່ອນໃນມຸມມອງກາງຂອງ lighttable ຫຼື ບໍ່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ສະແດງເວລາຮູບພາບພ້ອມມິນລິວິນາທີ: ເລືອກວ່າຈະລວມເອົາມິນລິວິນາທີເມື່ອສະແດງຄ່າເວລາຫຼືບໍ່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ). ຖ້າຕັ້ງຄ່າໄວ້, ມິນລິວິນາທີຈະຖືກສະແດງໃນໂມດູນ ຂໍ້ມູນຮູບພາບ ແລະ ຍັງສາມາດໃຊ້ໃນໂມດູນ geotagging (ການລະບຸຕຳແໜ່ງ) ໄດ້.

🔗ຮູບຕົວຢ່າງ (thumbnails)

ໃຊ້ໄຟລ໌ raw ແທນ JPEG ທີ່ຝັງມາຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດ: ເມື່ອສ້າງຮູບຕົວຢ່າງ (thumbnails) ສຳລັບຮູບພາບທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປັບແຕ່ງໃນ darkroom, ຖ້າຂະໜາດຮູບຕົວຢ່າງໃຫຍ່ກວ່າຄ່ານີ້, ມັນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການປະມວນຜົນຂໍ້ມູນຮູບພາບ raw. ຖ້າຮູບຕົວຢ່າງນ້ອຍກວ່າຂະໜາດນີ້, ຈະໃຊ້ຮູບຕົວຢ່າງ JPEG ທີ່ຝັງມາໃນໄຟລ໌ raw. ເມື່ອຮູບພາບໄດ້ຮັບການປັບແຕ່ງໃນ darkroom ແລ້ວ, ຮູບຕົວຢ່າງຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກຂໍ້ມູນ raw ສະເໝີ (ເຈົ້າສາມາດກັບໄປໃຊ້ JPEG ຕົວຢ່າງໄດ້ໂດຍການລຶບປະຫວັດການແກ້ໄຂ). ເພື່ອສະແດງຮູບຕົວຢ່າງທີ່ມີຄຸນນະພາບດີທີ່ສຸດ ໃຫ້ເລືອກ “ສະເໝີ”.
ການປະມວນຜົນຄຸນນະພາບສູງຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດ: ຖ້າຂະໜາດຮູບຕົວຢ່າງໃຫຍ່ກວ່າຄ່ານີ້ ແລະ ຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກຂໍ້ມູນ raw, ມັນຈະຖືກປະມວນຜົນດ້ວຍຂັ້ນຕອນການສະແດງຜົນຄຸນນະພາບເຕັມຮູບແບບ, ເຊິ່ງດີກວ່າແຕ່ຊ້າກວ່າ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 720p). ເພື່ອສະແດງຮູບຕົວຢ່າງທີ່ມີຄຸນນະພາບດີທີ່ສຸດ, ໃຫ້ເລືອກ “ສະເໝີ”.
ເປີດໃຊ້ງານການເກັບຂໍ້ມູນໃນດິສກ໌ສຳລັບແຄຊ໌ຮູບຕົວຢ່າງ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, darktable ຈະເກັບຮູບຕົວຢ່າງທັງໝົດໄວ້ໃນດິສກ໌ເປັນແຄຊ໌ສຳຮອງ, ເພື່ອໃຫ້ຍັງຄົງເຂົ້າເຖິງຮູບຕົວຢ່າງໄດ້ຖ້າພວກມັນຖືກລຶບອອກຈາກແຄຊ໌ຫຼັກ. ສິ່ງນີ້ຕ້ອງການພື້ນທີ່ດິສກ໌ເພີ່ມຂຶ້ນແຕ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ມຸມມອງ lighttable ເຮັດວຽກໄວຂຶ້ນ ເພາະຫຼີກລ່ຽງການປະມວນຜົນຮູບຕົວຢ່າງໃໝ່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ເປີດໃຊ້ງານການເກັບຂໍ້ມູນໃນດິສກ໌ສຳລັບແຄຊ໌ຕົວຢ່າງເຕັມຮູບ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, darktable ຈະຂຽນຮູບຕົວຢ່າງເຕັມຮູບລົງໃນດິສກ໌ (.cache/darktable/) ເມື່ອມັນຖືກຍ້າຍອອກຈາກແຄຊ໌ໃນໜ່ວຍຄວາມຈຳ. ໝາຍເຫດວ່າຍ້ອນສິ່ງນີ້ອາດຈະໃຊ້ພື້ນທີ່ເກັບຂໍ້ມູນຫຼາຍ (ຫຼາຍກິກາໄບສຳລັບຮູບພາບ 20,000 ຮູບ) ແລະ darktable ຈະບໍ່ລຶບຮູບພາບໃນແຄຊ໌ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ເຈົ້າສາມາດລຶບພວກມັນດ້ວຍຕົນເອງໄດ້ຢ່າງປອດໄພຖ້າຕ້ອງການ. ການເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້ຈະຊ່ວຍເພີ່ມປະສິດທິພາບຂອງ lighttable ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເມື່ອຊູມຮູບພາບໃນໂໝດຕົວຢ່າງເຕັມຮູບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ເປີດໃຊ້ງານການເລື່ອນທີ່ລຽບງ່າຍສຳລັບຮູບຕົວຢ່າງໃນ lighttable: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ຈະໃຊ້ການເລື່ອນແບບລະອຽດເມື່ອເລື່ອນຜ່ານຮູບຕົວຢ່າງໃນຮູບແບບຕົວຈັດການໄຟລ໌ເພື່ອປະສົບການທີ່ລຽບງ່າຍຂຶ້ນ. ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ແຖວເທິງສຸດຂອງຮູບຕົວຢ່າງອາດຈະສະແດງພຽງບາງສ່ວນ ເພາະການເລື່ອນບໍ່ໄດ້ຈັດວາງຕາມແຖວ. ການຕັ້ງຄ່ານີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍທີ່ສຸດເມື່ອເລື່ອນຜ່ານ touchpad ຫຼື ອຸປະກອນນຳເຂົ້າອື່ນໆ ຫຼາຍກວ່າເມົ້າທີ່ມີລໍ້ເລື່ອນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ສ້າງຮູບຕົວຢ່າງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ: ເລືອກວ່າຈະສ້າງຮູບຕົວຢ່າງໂດຍອັດຕະໂນມັດຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຫຼືບໍ່ ເມື່ອຜູ້ໃຊ້ຢູ່ໃນມຸມມອງ lighttable ແລະ ບໍ່ໄດ້ມີການເຄື່ອນໄຫວ (ບໍ່ມີການໃຊ້ຄີບອດ/ເມົ້າ). ຮູບຕົວຢ່າງຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຕາມຂະໜາດທີ່ເລືອກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ ບໍ່ເຄີຍ).; ໝາຍເຫດ: ເຈົ້າສາມາດຕັ້ງຄ່າໄລຍະເວລາທີ່ບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວກ່ອນທີ່ການສ້າງຮູບຕົວຢ່າງຈະເລີ່ມຕົ້ນ ໂດຍການປ່ຽນຄ່າ backthumbs_inactivity ໃນ darktablerc ໃນ ໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ ຂອງ darktable (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 5 ວິນາທີ).

ແຜງດ້ານເທິງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຜງດ້ານເທິງຈະປະກົດຢູ່ໃນທຸກສ່ວນສະແດງຜົນຂອງ darktable ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຂົ້າເຖິງຟັງຊັນທົ່ວໄປໄດ້.

🔗ຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍ

ຕົວກັ່ນຕອງ (filter): ເລືອກວ່າຮູບພາບໃດໃນ ກຸ່ມຮູບພາບ (collection) ທີ່ຈະຖືກສະແດງ, ເພື່ອໃຫ້ສາມາດເລືອກ ແລະ ດຳເນີນການ ໃນ ສ່ວນສະແດງຜົນ (views) ຕ່າງໆໄດ້. ເກນໃນການກັ່ນຕອງສາມາດປ່ຽນໄດ້ໃນໂມດູນ ຕົວກັ່ນຕອງກຸ່ມຮູບພາບ (collection filters) ຫຼື ໂດຍການຄລິກທີ່ໄອຄອນ.
ຈັດລຽງຕາມ: ເລືອກຄຸນສົມບັດທີ່ຈະໃຊ້ໃນການຈັດລຳດັບ ລຳດັບຮູບພາບ ທີ່ສະແດງ.
ລຳດັບການຈັດລຽງ: ສະຫຼັບລຳດັບການຈັດລຽງ (ຈາກໜ້ອຍໄປຫາຫຼາຍ / ຈາກຫຼາຍໄປຫາໜ້ອຍ).

🔗ຢູ່ເບື້ອງຂວາ

ການຈັດກຸ່ມ: ຂະຫຍາຍ ຫຼື ຫຍໍ້ ຮູບພາບທີ່ຈັດກຸ່ມໄວ້.
ຂໍ້ມູນທັບຊ້ອນເທິງຮູບຕົວຢ່າງ: ກຳນົດວ່າຂໍ້ມູນໃດທີ່ຈະສະແດງທັບຊ້ອນເທິງຮູບຕົວຢ່າງໃນໜ້າໂຕະແສງ/ແຖບຟິມ.; ທ່ານສາມາດກຳນົດການຕັ້ງຄ່າທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄດ້ຂຶ້ນກັບຂະໜາດຂອງຮູບຕົວຢ່າງ. ເບິ່ງ ການຕັ້ງຄ່າ > ໂຕະແສງ ສຳລັບລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບວິທີການກຳນົດຂະໜາດ.
ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຕາມບໍລິບົດ: ຄລິກທີ່ໄອຄອນນີ້ ແລ້ວຄລິກໃສ່ອົງປະກອບຄວບຄຸມໃດໜຶ່ງ ເພື່ອໄປຍັງໜ້າຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອອອນລາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.
ການກຳນົດປຸ່ມລັດ: ຄລິກທີ່ໄອຄອນນີ້ເພື່ອເຂົ້າສູ່ໂໝດ ການກຳນົດປຸ່ມລັດແບບສາຍຕາ ເພື່ອສ້າງປຸ່ມລັດຄີບອດ/ເມົ້າ.
ການຕັ້ງຄ່າ: ເບິ່ງ ແລະ ແກ້ໄຂ ການຕັ້ງຄ່າຂອງ darktable.

darktable-cltest

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໄຟລ໌ໄບນາຣີ darktable-cltest ໃຊ້ກວດສອບວ່າມີສະພາບແວດລ້ອມ OpenCL ທີ່ໃຊ້ງານໄດ້ໃນລະບົບຂອງທ່ານທີ່ darktable ສາມາດໃຊ້ໄດ້ຫຼືບໍ່. ມັນຈະສະແດງຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດ ເຊິ່ງທຽບເທົ່າກັບການເອີ້ນໃຊ້ darktable -d opencl ແລ້ວຈົບການເຮັດວຽກ.

darktable-cltest ຖືກເອີ້ນໃຊ້ໂດຍບໍ່ມີພາລາມິເຕີສາຍຄຳສັ່ງ.

ການປັບແຕ່ງໜ້າກາກ ແລະ ການຄວບຄຸມເພີ່ມເຕີມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເມື່ອມີການໃຊ້ໜ້າກາກ, ຈະມີແຖບເລື່ອນເພີ່ມເຕີມປະກົດຂຶ້ນ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດປັບແຕ່ງ ໜ້າກາກໃຫ້ລະອຽດຂຶ້ນໄດ້.

ເກນລາຍລະອຽດ (details threshold): ສ່ວນຄວບຄຸມນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານປ່ຽນຄວາມທຶບແສງຂອງໜ້າກາກຕາມປະລິມານລາຍລະອຽດໃນຮູບ. ໃຊ້ ແຖບເລື່ອນນີ້ເພື່ອເລືອກບໍລິເວນທີ່ມີລາຍລະອຽດຫຼາຍ (ຄ່າບວກ) ຫຼື ບໍລິເວນທີ່ລຽບ ແລະ ບໍ່ມີລາຍລະອຽດ (ຄ່າລົບ). ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ (ສູນ) ຈະຂ້າມການປັບແຕ່ງນີ້. ສິ່ງນີ້ມີປະໂຫຍດ ຫຼາຍໃນການໃຊ້ເອັບເຟັກຄວາມຄົມຊັດ ຫຼື ຄວາມມົວ ໂດຍການຂ້າມບໍລິເວນທີ່ຢູ່ນອກໂຟກັດ (bokeh) ຫຼື ເນັ້ນຄວາມຄົມຊັດສະເພາະສ່ວນທີ່ມົວ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສ່ວນທີ່ຊັດຢູ່ແລ້ວຄົມເກີນໄປ.

ໝາຍເຫດ: ຂໍ້ມູນທີ່ໃຊ້ສຳລັບການປັບແຕ່ງໜ້າກາກລາຍລະອຽດແມ່ນມາຈາກຂັ້ນຕອນ demosaic ຫຼື rawprepare ໃນທໍ່ການປະມວນຜົນ, ບໍ່ແມ່ນມາຈາກຂາເຂົ້າຂອງໂມດູນ (ເຊິ່ງໃຊ້ກັບ ເກນໜ້າກາກແບບກຳນົດຄ່າອື່ນໆ). ໂມດູນໃດໆຫຼັງຈາກຂັ້ນຕອນ demosaic ຈະບໍ່ມີຜົນຕໍ່ ໜ້າກາກລາຍລະອຽດ ແລະ ມັນບໍ່ສາມາດໃຊ້ໄດ້ກັບຮູບທີ່ບໍ່ແມ່ນ RAW.

feathering guide

Mask feathering smooths a mask such that the mask’s edges automatically align with the edges of features in the image. The smoothing is guided either by the module’s input or output (before blending), and may happen before or after the mask blurring, depending on what is selected in the “feathering guide” combobox. Feathering is particularly sensitive to the choice of guide image when used with edge-modifying modules (modules for sharpening or blurring an image).

output before blur: feathering is guided using the output image of the module and takes place before the mask is blurred

input before blur: feathering is guided using the input image of the module and takes place before the mask is blurred

output after blur: feathering is guided using the output image of the module and takes place after the mask has been blurred

input after blur: feathering is guided using the input image of the module and takes place after the mask has been blurred

feathering radius

Adjust the strength of the feathering effect. Feathering works best if the mask’s edges already approximately match some edges in the guiding image. The larger the “feathering radius” the better the feathering algorithm can align the mask to more distant edges. If this radius is too large, however, the feathered mask may overshoot (cover regions that the user wants to exclude). Feathering is disabled when the feathering radius is set to 0.

ລັດສະໝີຄວາມມົວ (blurring radius)

ການເຮັດໃຫ້ໜ້າກາກມົວຈະຊ່ວຍສ້າງການປ່ຽນຜ່ານທີ່ນຸ້ມນວນລະຫວ່າງສ່ວນທີ່ປະສົມ ແລະ ບໍ່ປະສົມ ແລະ ຊ່ວຍຫຼີກລ່ຽງສິ່ງແປກປອມ (artifacts). ແຖບເລື່ອນນີ້ຄວບຄຸມລັດສະໝີຂອງການມົວແບບ Gaussian ທີ່ຈະໃຊ້ກັບໜ້າກາກສຸດທ້າຍ. ຍິ່ງລັດສະໝີສູງ ຄວາມມົວກໍຍິ່ງຫຼາຍ (ຕັ້ງເປັນ 0 ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມົວ). ຄວາມມົວຂອງໜ້າກາກຈະຖືກໃຊ້ຫຼັງຈາກການເຮັດຂອບມົວ (feathering) ສະເໝີ ຖ້າເປີດໃຊ້ທັງສອງຢ່າງ, ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຂອບທີ່ຄົມ ຫຼື ສິ່ງແປກປອມຕ່າງໆເບິ່ງນຽນຂຶ້ນ.

mask opacity

The strength of the module’s effect is determined by the mask’s local opacity. Feathering and blurring the mask may reduce the opacity of the original mask. The “mask opacity” slider allows you to readjust the mask opacity to compensate. If the mask opacity is decreased (negative slider values) less opaque parts are affected more strongly. Conversely, if the mask opacity is increased (positive slider values) more opaque parts are affected more strongly. As a consequence, completely opaque portions of the mask always remain opaque and completely transparent portions always remain transparent. This is to ensure that regions that have been fully excluded from or included in a module’s effect (by setting the mask’s opacity to 0% or 100%) remain fully excluded or included.

ຄວາມຄົມຊັດໜ້າກາກ (mask contrast)

ແຖບເລື່ອນນີ້ໃຊ້ເພື່ອເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມຄົມຊັດ (contrast) ຂອງໜ້າກາກ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ ທ່ານປັບການປ່ຽນຜ່ານລະຫວ່າງສ່ວນທີ່ທຶບແສງ ແລະ ໂປ່ງແສງຂອງໜ້າກາກໄດ້.

ປິດໜ້າກາກຊົ່ວຄາວ

ບາງຄັ້ງມັນມີປະໂຫຍດທີ່ຈະເບິ່ງຜົນຂອງໂມດູນໂດຍບໍ່ມີໜ້າກາກ. ຄລິກໃສ່ໄອຄອນນີ້ເພື່ອປິດ ການເຮັດວຽກຂອງໜ້າກາກຊົ່ວຄາວ (ໂດຍທີ່ໂໝດການປະສົມ ແລະ ຄວາມທຶບແສງລວມຍັງມີຜົນຢູ່).

ສະແດງໜ້າກາກ

ຄລິກໃສ່ໄອຄອນນີ້ເພື່ອສະແດງໜ້າກາກປະຈຸບັນເປັນສີເຫຼືອງຊ້ອນທັບເທິງຮູບແບບຂາວດຳ. ສີເຫຼືອງເຂັ້ມໝາຍເຖິງຄວາມທຶບແສງ 100%; ສ່ວນພື້ນຫຼັງສີເທົາທີ່ເຫັນຊັດເຈນ (ບໍ່ມີສີເຫຼືອງ) ໝາຍເຖິງຄວາມທຶບແສງ 0%.

🔗ຕົວຢ່າງ: ການເຮັດຂອບມົວໃຫ້ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ

ການເພີ່ມປຸ່ມລັດແບບງ່າຍໆ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຜ່ານມາ, ສະຄຣິບທັງໝົດຂອງພວກເຮົາເຮັດວຽກໃນລະຫວ່າງການເລີ່ມຕົ້ນລະບົບເທົ່ານັ້ນ. ອັນນີ້ມີປະໂຫຍດຈຳກັດ ແລະ ບໍ່ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາຕອບສະໜອງຕໍ່ການກະທຳຕົວຈິງຂອງຜູ້ໃຊ້ໄດ້. ເພື່ອເຮັດສິ່ງທີ່ກ້າວໜ້າກວ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຕ້ອງລົງທະບຽນຟັງຊັນທີ່ຈະຖືກເອີ້ນໃຊ້ເມື່ອມີເຫດການໃດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ເຫດການທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດແມ່ນປຸ່ມລັດແປ້ນພິມ.

darktable = require "darktable"

local function hello_shortcut(event, shortcut)
darktable.print("ສະບາຍດີ, ຂ້ອຍຫາກໍ່ໄດ້ຮັບ '"..event..
       "' ພ້ອມກັບພາຣາມິເຕີ '"..shortcut.."'")
end

darktable.register_event("hello shortcut",
       "shortcut",hello_shortcut,
       "ຄຳສັ່ງລັດທີ່ສະແດງພາຣາມິເຕີຂອງມັນ")

ຕອນນີ້ໃຫ້ເປີດ darktable, ໄປທີ່ “ການຕັ້ງຄ່າ > ປຸ່ມລັດ > lua > A shortcut that prints its parameters”, ກຳນົດປຸ່ມລັດແລ້ວທົດລອງໃຊ້. ທ່ານຄວນຈະເຫັນຂໍ້ຄວາມປາກົດຂຶ້ນເທິງໜ້າຈໍ.

ມາເບິ່ງລະຫັດຢ່າງລະອຽດ. ທຳອິດພວກເຮົາກຳນົດຟັງຊັນທີ່ຮັບພາຣາມິເຕີຂໍ້ຄວາມສອງອັນ. ອັນທຳອິດແມ່ນປະເພດຂອງເຫດການທີ່ຖືກກະຕຸ້ນ (“shortcut”) ແລະ ອັນທີສອງແມ່ນຊື່ຂອງປຸ່ມລັດ (“A shortcut that prints its parameters”). ຕົວຟັງຊັນເອງຈະເອີ້ນໃຊ້ darktable.print, ເຊິ່ງຈະພິມຂໍ້ຄວາມທັບຊ້ອນໃນໜ້າຕ່າງຫຼັກ.

ເມື່ອກຳນົດຟັງຊັນນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຮົາຈະລົງທະບຽນມັນເປັນ shortcut callback. ເພື່ອເຮັດສິ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະເອີ້ນໃຊ້ darktable.register_event ເຊິ່ງເປັນຟັງຊັນທົ່ວໄປສຳລັບເຫດການທຸກປະເພດ. ພວກເຮົາບອກມັນວ່າກຳລັງລົງທະບຽນເຫດການປະເພດ “shortcut” ດ້ວຍຊື່ “hello shortcut”, ຈາກນັ້ນກຳນົດ callback ທີ່ຈະເອີ້ນໃຊ້ ແລະ ສຸດທ້າຍແມ່ນກຳນົດຂໍ້ຄວາມທີ່ຈະໃຊ້ອະທິບາຍປຸ່ມລັດໃນໜ້າຕ່າງການຕັ້ງຄ່າ.

ກາມຸດສີຂອງ darktable

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຮູບພາບຂາເຂົ້າອາດຈະເປັນໄຟລ໌ RGB (ເຊັ່ນ JPEGs ຫຼື TIFFs) ຫຼື ໄຟລ໌ RAW ຈາກກ້ອງ. ທັງສອງແບບຈະເກັບຂໍ້ມູນການເບິ່ງເຫັນເປັນການປະສົມຂອງສີຫຼັກ (ເຊັ່ນ: ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ) ເຊິ່ງຮ່ວມກັນອະທິບາຍການປ່ອຍແສງທີ່ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ໂດຍຈໍສະແດງຜົນ.

ຮູບຕໍ່ໄປນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນແນວຄວາມຄິດນີ້.

ເບື້ອງຊ້າຍຂອງຮູບສະແດງເຖິງແສງສີທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການແທນຄ່າດ້ວຍລະບົບດິຈິຕອນ. ພວກເຮົາສາມາດໃຊ້ຟິວເຕີສີໃນອຸດົມຄະຕິສາມອັນເພື່ອແຍກແສງນີ້ອອກເປັນແສງສີຫຼັກສາມສີທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມແຕກຕ່າງກັນ. ເພື່ອສ້າງແສງສີເດີມຄືນໃໝ່ຈາກການແຍກໃນອຸດົມຄະຕິຂອງພວກເຮົາ (ດັ່ງທີ່ສະແດງຢູ່ໃນໃຈກາງຂອງຮູບ), ພວກເຮົາພຽງແຕ່ຕ້ອງການລວມແສງສີຫຼັກສາມອັນນັ້ນຄືນໃໝ່ດ້ວຍການບວກ.

It should be possible to reproduce the original colored light by taking a set of white lights at the correct intensities and projecting those lights through appropriately colored filters. This experiment can be performed at home using gels and dimmable white bulbs. This is roughly what old color CRT displays did and is how video projectors still work.

ເສັ້ນໂຄ້ງ (curves)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂມດູນ base curve, tone curve ແລະ rgb curve ໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງເພື່ອຄວບຄຸມໂທນສີໃນຮູບພາບ. ໂມດູນເຫຼົ່ານີ້ມີຄຸນສົມບັດຮ່ວມກັນບາງຢ່າງທີ່ຄວນຈະສົນທະນາແຍກຕ່າງຫາກ.

🔗ຈຸດ (nodes)

ໃນສະພາວະເລີ່ມຕົ້ນ, ເສັ້ນໂຄ້ງຈະເປັນເສັ້ນຊື່, ຖືກກຳນົດໂດຍຈຸດຍຶດສອງຈຸດທີ່ມຸມເທິງຂວາ ແລະ ລຸ່ມຊ້າຍຂອງກຣາບ. ທ່ານສາມາດຍ້າຍຈຸດເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອປັບປ່ຽນເສັ້ນໂຄ້ງ ຫຼື ສ້າງຈຸດໃໝ່ໂດຍການຄລິກໃສ່ເສັ້ນໂຄ້ງ. Ctrl+ຄລິກ ເພື່ອສ້າງຈຸດໃໝ່ໃນຕຳແໜ່ງ x ຂອງຕົວຊີ້ເມົາສ໌ ແລະ ຕຳແໜ່ງ y ທີ່ກົງກັນຂອງເສັ້ນໂຄ້ງໃນປັດຈຸບັນ – ນີ້ເປັນການເພີ່ມຈຸດໂດຍບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະໄປປ່ຽນແປງເສັ້ນໂຄ້ງໂດຍບັງເອີນ. ສາມາດກຳນົດຈຸດໄດ້ສູງສຸດ 20 ຈຸດຕໍ່ເສັ້ນໂຄ້ງ. ເພື່ອລຶບຈຸດໃດໜຶ່ງ, ໃຫ້ຄລິກໃສ່ຈຸດນັ້ນແລ້ວລາກມັນອອກຈາກພື້ນທີ່ວິດເຈັດ.

🔗ການຄວບຄຸມເສັ້ນໂຄ້ງ

ການຄວບຄຸມຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນມີຢູ່ໃນສອງໂມດູນການປະມວນຜົນຂ້າງເທິງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຂໍສົນທະນາແຍກຕ່າງຫາກຢູ່ທີ່ນີ້. ກະລຸນາເບິ່ງເອກະສານຂອງແຕ່ລະໂມດູນສຳລັບການສົນທະນາກ່ຽວກັບການຄວບຄຸມເພີ່ມເຕີມອື່ນໆ.

ວິທີການຊອກຫາຄ່າລະຫວ່າງຈຸດ (interpolation method)

ສະເພາະ tone curve ແລະ rgb curve ເທົ່ານັ້ນ

Interpolation ແມ່ນຂະບວນການທີ່ສ້າງເສັ້ນໂຄ້ງທີ່ຕໍ່ເນື່ອງມາຈາກຈຸດ (nodes) ພຽງບໍ່ເທົ່າໃດຈຸດ. ເນື່ອງຈາກຂະບວນການນີ້ບໍ່ເຄີຍສົມບູນແບບ, ຈຶ່ງມີຫຼາຍວິທີໃຫ້ເລືອກເພື່ອຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນບັນຫາບາງຢ່າງທີ່ທ່ານອາດຈະພົບ.

cubic spline ແມ່ນວິທີທີ່ເບິ່ງແລ້ວສວຍງາມທີ່ສຸດ. ເນື່ອງຈາກມັນໃຫ້ເສັ້ນໂຄ້ງທີ່ລຽບນຽນ, ຄວາມຄົມຊັດໃນຮູບພາບຈຶ່ງຖືກປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ວິທີນີ້ມີຄວາມອ່ອນໄຫວຫຼາຍຕໍ່ຕຳແໜ່ງຂອງຈຸດ, ແລະ ອາດສ້າງຈຸດແຫຼມ ຫຼື ການແກວ່ງ (oscillations) ເມື່ອຈຸດຢູ່ໃກ້ກັນເກີນໄປ ຫຼື ມີຫຼາຍເກີນໄປ. ວິທີນີ້ຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີທີ່ສຸດເມື່ອມີພຽງ 4 ຫາ 5 ຈຸດ ທີ່ມີໄລຍະຫ່າງເທົ່າໆກັນ.

centripetal spline ຖືກອອກແບບມາໂດຍສະເພາະເພື່ອຫຼີກເວັ້ນຈຸດແຫຼມ ແລະ ການແກວ່ງ ແຕ່ຂໍ້ເສຍຄືມັນຈະຕິດຕາມຈຸດຕ່າງໆແບບຫຼົມໆກວ່າ. ມັນມີຄວາມທົນທານຫຼາຍ ບໍ່ວ່າຈະມີຈຸດຈຳນວນເທົ່າໃດ ຫຼື ໄລຍະຫ່າງເທົ່າໃດ, ແຕ່ຈະໃຫ້ຄວາມຄົມຊັດທີ່ເບິ່ງຈືດຈາງກວ່າ.

monotonic spline ຖືກອອກແບບມາໂດຍສະເພາະເພື່ອໃຫ້ໄດ້ການຊອກຫາຄ່າແບບທິດທາງດຽວ (monotonic), ໝາຍຄວາມວ່າຈະບໍ່ມີການແກວ່ງຄືກັບທີ່ cubic spline ອາດຈະສ້າງຂຶ້ນ. ວິທີນີ້ເໝາະສົມທີ່ສຸດເມື່ອທ່ານພະຍາຍາມສ້າງຟັງຊັນທາງຄະນິດສາດຈາກການຊອກຫາຄ່າລະຫວ່າງຈຸດ (ຕົວຢ່າງ: ເອັກໂປເນນຊຽວ, ໂລກາຣິດ, ກຳລັງ, ແລະ ອື່ນໆ). ຟັງຊັນເຫຼົ່ານີ້ມີໃຫ້ໃນຮູບແບບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ. ມັນເປັນທາງເລືອກທີ່ດີລະຫວ່າງສອງວິທີທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງ.

ຮັກສາສີ (preserve colors)

ຫາກມີການນຳໃຊ້ເສັ້ນໂຄ້ງໂທນສີແບບບໍ່ເປັນເສັ້ນຊື່ກັບແຕ່ລະຊ່ອງ RGB ແຍກກັນ, ປະລິມານການປັບໂທນທີ່ນຳໃຊ້ກັບແຕ່ລະຊ່ອງສີອາດຈະແຕກຕ່າງກັນ, ແລະ ສິ່ງນີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງຂອງເນື້ອສີ (hue shifts). ກ່ອງລາຍການ ຮັກສາສີ ຈະມີວິທີການຕ່າງໆໃນການຄຳນວນ “ລະດັບຄວາມສະຫວ່າງ (luminance level)” ຂອງພິກເຊວ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການປ່ຽນແປງເຫຼົ່ານີ້. ປະລິມານການປັບໂທນຈະຖືກຄຳນວນໂດຍອີງໃສ່ຄ່າຄວາມສະຫວ່າງນີ້, ແລ້ວຈຶ່ງນຳໃຊ້ການປັບແບບດຽວກັນກັບທັງສາມຊ່ອງ RGB. ຕົວປະມານຄ່າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນອາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄວາມຄົມຊັດໃນສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮູບພາບ ໂດຍຂຶ້ນກັບຄຸນລັກສະນະຂອງຮູບພາບນັ້ນ. ຜູ້ໃຊ້ຈຶ່ງສາມາດເລືອກຕົວປະມານຄ່າທີ່ໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບດີທີ່ສຸດສຳລັບຮູບພາບນັ້ນໆ. ບາງວິທີເຫຼົ່ານີ້ຖືກສົນທະນາຢ່າງລະອຽດໃນການຄວບຄຸມ ຮັກສາຄວາມອີ່ມຕົວສີ (preserve chrominance) ໃນໂມດູນ filmic rgb. ມີຕົວເລືອກດັ່ງນີ້:

none (ບໍ່ມີ)

luminance (ຄວາມສະຫວ່າງ)

max RGB (ຄ່າ RGB ສູງສຸດ)

average RGB (ຄ່າ RGB ສະເລ່ຍ)

sum RGB (ຜົນຮວມ RGB)

norm RGB (ຄ່ານອມ RGB)

basic power (ກຳລັງພື້ນຖານ)

ມາດຕາສ່ວນສຳລັບກຣາບ

ສະເພາະ tone curve ແລະ base curve ເທົ່ານັ້ນ

ມາດຕາສ່ວນຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດບິດເບືອນການສະແດງຜົນຂອງກຣາບ ເພື່ອໃຫ້ຄຸນສົມບັດທາງກຣາບຟິກບາງຢ່າງປະກົດອອກມາ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານແຕ້ມເສັ້ນໂຄ້ງທີ່ມີປະໂຫຍດຫຼາຍຂຶ້ນ. ໝາຍເຫດວ່າຕົວເລືອກການປັບມາດຕາສ່ວນມີຜົນສະເພາະຕໍ່ການສະແດງຜົນເສັ້ນໂຄ້ງເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ມີຜົນຕໍ່ພາຣາມີຕຣິກຕົວຈິງທີ່ບັນທຶກໂດຍໂມດູນ.

ບັນຫາທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ວິທີແກ້ໄຂ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ຈະກວດພົບຂໍ້ຜິດພາດໃນຂະນະທີ່ລັນ OpenCL ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ເມື່ອກວດພົບຂໍ້ຜິດພາດ, ມັນຈະກັບໄປປະມວນຜົນທຸກຢ່າງໃນ CPU ໃໝ່. ເຖິງແມ່ນວ່າສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ການປະມວນຜົນຊ້າລົງ ແຕ່ມັນບໍ່ຄວນສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຜົນລັບສຸດທ້າຍ.

ອາດມີຫຼາຍເຫດຜົນທີ່ OpenCL ອາດຈະລົ້ມເຫຼວໃນຊ່ວງການເລີ່ມຕົ້ນ. OpenCL ຂຶ້ນຢູ່ກັບຂໍ້ກຳນົດຮາດແວ ແລະ ການມີຢູ່ຂອງໄດເວີ ແລະ ໄລບຣາຣີບາງຢ່າງ. ນອກຈາກນັ້ນ ທຸກຢ່າງເຫຼົ່ານີ້ຕ້ອງເຂົ້າກັນໄດ້ທັງໃນແງ່ຂອງຜູ້ຜະລິດ, ລຸ້ນ ແລະ ໝາຍເລກການປັບປຸງ. ຖ້າມີສິ່ງໃດໜຶ່ງບໍ່ເຂົ້າກັນ (ເຊັ່ນ: ໄດເວີກາດຈໍຂອງທ່ານ – ທີ່ໂຫຼດເປັນໂມດູນເຄີເນິລ – ບໍ່ກົງກັບເວີຊັນຂອງ libOpenCL.so ຂອງທ່ານ) ການຮອງຮັບ OpenCL ກໍຈະບໍ່ສາມາດໃຊ້ໄດ້.

ໃນກໍລະນີນັ້ນ, ສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ຄວນເຮັດຄືເລີ່ມ darktable ຈາກຄອນໂຊລດ້ວຍຄຳສັ່ງ darktable -d opencl.

ສິ່ງນີ້ຈະໃຫ້ຂໍ້ມູນການແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດ (debugging) ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການໃຊ້ OpenCL. ກ່ອນອື່ນ, ຖ້າທ່ານພົບແຖວທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ [opencl_init] FINALLY ... ນັ້ນຈະບອກທ່ານວ່າທ່ານສາມາດໃຊ້ OpenCL ໄດ້ຫຼືບໍ່. ຖ້າການເລີ່ມຕົ້ນລົ້ມເຫຼວ, ໃຫ້ເບິ່ງຂໍ້ຄວາມຂ້າງເທິງສຳລັບສິ່ງທີ່ຂຽນປະມານວ່າ could not be detected (ກວດບໍ່ພົບ) ຫຼື could not be created (ສ້າງບໍ່ໄດ້). ກວດເບິ່ງວ່າມີຂໍ້ແນະນຳວ່າຜິດພາດຢູ່ບ່ອນໃດ.

ແຜງດ້ານລຸ່ມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຜງດ້ານລຸ່ມຈະປະກົດຢູ່ໃນທຸກສ່ວນສະແດງຜົນຂອງ darktable. ສ່ວນຄວບຄຸມທົ່ວໄປຈະຖືກອະທິບາຍຢູ່ບ່ອນນີ້. ສ່ວນຄວບຄຸມສະເພາະແຕ່ລະສ່ວນສະແດງຜົນ ຈະມີລາຍລະອຽດໃນໜ້າທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ:

🔗ການຄວບຄຸມທົ່ວໄປ

ເບິ່ງປະຫວັດບັນທຶກ (view log history)

ສະແດງປັອບອັບທີ່ເລື່ອນໄດ້ ເຊິ່ງສະແດງຂໍ້ຄວາມບັນທຶກ (log) ພ້ອມກັບເວລາ. ສ່ວນເບິ່ງປະຫວັດບັນທຶກ ຈະເກັບຂໍ້ມູນບັນທຶກຂອງແອັບພລິເຄຊັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ (ເຊັ່ນ: ຄວາມຄືບໜ້າການສົ່ງອອກ/ນຳເຂົ້າ, ການຈັດການຄັງຮູບພາບ, ຄຳເຕືອນ ແລະ ຂໍ້ຜິດພາດ). ຄຸນສົມບັດຫຼັກມີດັ່ງນີ້:

ຂໍ້ຄວາມຖືກເກັບໄວ້ໃນບັບເຟີແບບວົງມົນ; ເມື່ອບັບເຟີເຕັມ, ລາຍການເກົ່າຈະຖືກລຶບອອກເມື່ອມີລາຍການໃໝ່ເຂົ້າມາ

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຄືກັນທີ່ມາລຽງກັນ ຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນໂດຍອັດຕະໂນມັດ (ເຊັ່ນ: ການແຈ້ງເຕືອນ “ກຳລັງສົ່ງອອກຮູບພາບ” ທີ່ຊ້ຳກັນ)

ລາຍການຕ່າງໆຈະຖືກສະແດງໃນຮູບແບບຕົວອັກສອນ monospace ພ້ອມກັບເວລາ (ຊົ່ວໂມງ:ນາທີ:ວິນາທີ)

ສາມາດເລືອກແຕ່ລະລາຍການ ແລະ ສຳເນົາໄປໄວ້ໃນຄລິບບອດໄດ້ດ້ວຍປຸ່ມ Ctrl+C

ປິດສ່ວນເບິ່ງນີ້ໄດ້ໂດຍການຄລິກໃສ່ບ່ອນໃດກໍ່ໄດ້ນອກປັອບອັບ

ຫ້ອງມືດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມການເຮັດວຽກໃນມຸມມອງ darkroom (ຫ້ອງມືດ) ແລະ ໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

🔗ທົ່ວໄປ

ເລື່ອນລົງເພື່ອເພີ່ມຄ່າພານາມິເຕີຂອງໜ້າກາກ: ຕາມມາດຕະຖານ, ການເລື່ອນເມົ້າຂຶ້ນຈະເພີ່ມຄ່າຂອງພານາມິເຕີຮູບຮ່າງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນ ໜ້າກາກແບບແຕ້ມ. ຕັ້ງຄ່ານີ້ເພື່ອປ່ຽນພຶດຕິກຳແບບກົງກັນຂ້າມ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ປຸ່ມກາງຂອງເມົ້າຊູມເປັນ 200%: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ການຄລິກປຸ່ມກາງຂອງເມົ້າເທິງຮູບພາບຈະສະຫຼັບລະດັບການຊູມລະຫວ່າງ ພໍດີໜ້າຈໍ, 100% ແລະ 200%. ເມື່ອປິດໃຊ້ງານ, ປຸ່ມກາງຈະສະຫຼັບລະຫວ່າງ ພໍດີໜ້າຈໍ ແລະ 100%. ໃນກໍລະນີຫຼັງ, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ Ctrl+ຄລິກກາງ ເພື່ອຊູມໃນລະດັບ 200% ໄດ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຮູບແບບສຳລັບແຖວຂໍ້ມູນຮູບພາບ: ຕັ້ງຄ່າຂໍ້ມູນທີ່ຈະສະແດງໃນ ແຖວຂໍ້ມູນຮູບພາບ. ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ຕົວປ່ຽນໃດໆໃນພາກ ຕົວປ່ຽນ ລວມທັງ $(NL) ສຳລັບການຂຶ້ນແຖວໃໝ່. ເຈົ້າຍັງສາມາດໃສ່ ຮູບແບບຕົວອັກສອນ (ໂຕເຂັ້ມ, ໂຕອຽງ, ສີ ແລະ ອື່ນໆ).
position of the image information line: Choose the darkroom panel in which the image information line is displayed. Choose between “top left” “top right” “top center” “bottom” and “hidden” (default “bottom”).
ຂອບອ້ອມຮູບພາບໃນໂໝດ darkroom: ສະແດງຮູບພາບຢູ່ໃຈກາງໃນໂໝດ darkroom ໂດຍມີຂອບດ້ານນອກຕາມຈຳນວນພິກເຊວທີ່ກຳນົດ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 20).
ສະແດງແຖບເລື່ອນ (scrollbars) ສຳລັບມຸມມອງກາງ: ເລືອກວ່າຈະສະແດງແຖບເລື່ອນໃນມຸມມອງກາງຂອງ darkroom ຫຼື ບໍ່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ສະແດງໜ້າຈໍໂຫຼດລະຫວ່າງຮູບພາບ: ສະແດງໜ້າຈໍໂຫຼດສີເທົາເມື່ອຍ້າຍລະຫວ່າງຮູບພາບໃນ darkroom. ປິດຕົວເລືອກນີ້ເພື່ອສະແດງພຽງແຕ່ຂໍ້ຄວາມສັ້ນໆ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ຮູບພາບເກົ່າຢູ່ຄືເກົ່າຈົນກວ່າຮູບພາບໃໝ່ຈະໂຫຼດສຳເລັດ. ໝາຍເຫດວ່າການປິດສິ່ງນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍໃນການປຽບທຽບຮູບພາບທີ່ຄືກັນຢ່າງໄວວາ, ແນວໃດກໍຕາມ, ອາດຈະມີບັນຫາກັບການໂຫຼດທີ່ໃຊ້ເວລາດົນ (ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຄິດວ່າຮູບໃໝ່ໂຫຼດແລ້ວ) ແລະ ເຈົ້າອາດຈະເຫັນພາບທີ່ຜິດພ້ຽນໃນຂະນະທີ່ຮູບໃໝ່ກຳລັງໂຫຼດ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

🔗ໂມດູນ

display of individual color channels

Control how individual color channels are displayed when activated in the parametric masks feature. You can choose between “false color” and “gray scale” (default “false color”).

ເຊື່ອງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າທີ່ຕິດມານຳສຳລັບໂມດູນການປະມວນຜົນ

ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ຈະມີພຽງຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະສະແດງໃນເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າສຳລັບໂມດູນການປະມວນຜົນ – ຄ່າທີ່ຕິດມານຳຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).

ສະແດງວິດເຈັດເສັ້ນຊ່ວຍວາງແນວໃນ UI ຂອງໂມດູນ

ເປີດໃຊ້ງານສິ່ງນີ້ເພື່ອສະແດງ ເສັ້ນຊ່ວຍວາງແນວ ແລະ ການວາງຊ້ອນ ໂດຍກົງໃນ UI ຂອງໂມດູນທີ່ຮອງຮັບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

ຂະຫຍາຍໂມດູນການປະມວນຜົນເທື່ອລະອັນ

ຄວບຄຸມວິທີການຂະຫຍາຍ ໂມດູນການປະມວນຜົນ ໃນ darkroom. ຖ້າເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້, ການຂະຫຍາຍໂມດູນໂດຍການຄລິກຈະເປັນການຫຍໍ້ໂມດູນອື່ນທີ່ກຳລັງຂະຫຍາຍຢູ່. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການຂະຫຍາຍໂມດູນໂດຍບໍ່ຫຍໍ້ອັນອື່ນ ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍການ Shift+ຄລິກ. ການປິດຕົວເລືອກນີ້ຈະສະຫຼັບຄວາມໝາຍຂອງການຄລິກ ແລະ Shift+ຄລິກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

ຫຍໍ້ສະເພາະໂມດູນໃນກຸ່ມປັດຈຸບັນເທົ່ານັ້ນ

ເມື່ອເລືອກທີ່ຈະຂະຫຍາຍໂມດູນການປະມວນຜົນເທື່ອລະອັນ (ຕາມຕັກກະທີ່ກຳນົດໃນການຕັ້ງຄ່າກ່ອນໜ້າ), ຈະມີພຽງການຫຍໍ້ໂມດູນອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມທີ່ເຫັນຢູ່ເທົ່ານັ້ນ. ປິດຕົວເລືອກນີ້ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໂມດູນໃນກຸ່ມທີ່ບໍ່ໄດ້ສະແດງກໍຈະຖືກຫຍໍ້ເຊັ່ນກັນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

ຂະຫຍາຍໂມດູນເມື່ອມັນຖືກເປີດໃຊ້ງານ, ແລະ ຫຍໍ້ມັນເມື່ອປິດໃຊ້ງານ

ເລືອກຕົວເລືອກນີ້ເພື່ອໃຫ້ darkroom ຂະຫຍາຍ ຫຼື ຫຍໍ້ ໂມດູນການປະມວນຜົນ ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອພວກມັນຖືກເປີດ ຫຼື ປິດໃຊ້ງານ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).

ເລື່ອນໂມດູນການປະມວນຜົນໄປທາງເທິງເມື່ອຂະຫຍາຍອອກ

ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້ ໂມດູນການປະມວນຜົນ ຈະຖືກເລື່ອນໄປທາງເທິງສຸດຂອງແຖບດ້ານຂວາເມື່ອຖືກຂະຫຍາຍອອກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

ສະຫຼັບແຖບໂມດູນເຄື່ອງມື ແລະ ໂມດູນການປະມວນຜົນ

ຖ້າເປີດໃຊ້ງານ, ຈະສະຫຼັບແຖບດ້ານຊ້າຍ ແລະ ຂວາໃນມຸມມອງ darkroom (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).

ສະແດງປຸ່ມດ້ານຂວາໃນສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນການປະມວນຜົນ

ເລືອກວ່າຈະສະແດງສີ່ປຸ່ມ (ຕົວບົ່ງຊີ້ໜ້າກາກ, ເມນູການສ້າງຊ້ຳ, ລ້າງຄ່າ, ເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ) ຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງ ສ່ວນຫົວໂມດູນ ສຳລັບໂມດູນການປະມວນຜົນ. ປຸ່ມເຫຼົ່ານີ້ຈະປາກົດຂຶ້ນສະເໝີເມື່ອເມົ້າຢູ່ເທິງໂມດູນ. ໃນເວລາອື່ນໆ ພວກມັນຈະຖືກສະແດງ ຫຼື ເຊື່ອງຕາມການເລືອກນີ້:

ສະເໝີ: ສະແດງປຸ່ມທັງໝົດຕະຫຼອດເວລາ

active: ສະແດງປຸ່ມສະເພາະເມື່ອເມົ້າຢູ່ເທິງໂມດູນເທົ່ານັ້ນ

dim: ປຸ່ມຈະມົວລົງເມື່ອເມົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ເທິງໂມດູນ

auto: ເຊື່ອງປຸ່ມເມື່ອແຖບມີຂະໜາດແຄບ

fade: ເຮັດໃຫ້ປຸ່ມທັງໝົດຄ່ອຍໆຈາງຫາຍໄປເມື່ອແຖບແຄບລົງ

fit: ເຊື່ອງປຸ່ມທັງໝົດຖ້າຊື່ໂມດູນຍາວເກີນໄປ

smooth: ເຮັດໃຫ້ປຸ່ມທັງໝົດໃນສ່ວນຫົວດຽວກັນຈາງຫາຍໄປພ້ອມກັນ

glide: ຄ່ອຍໆເຊື່ອງແຕ່ລະປຸ່ມຕາມຄວາມຈຳເປັນ

(ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ ສະເໝີ)

ສະແດງຕົວບົ່ງຊີ້ໜ້າກາກໃນສ່ວນຫົວໂມດູນ

ຖ້າເປີດໃຊ້ງານ, ໄອຄອນຈະສະແດງໃນສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນການປະມວນຜົນໃດກໍຕາມທີ່ມີການໃຊ້ ໜ້າກາກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

ຖາມຊື່ເມື່ອເພີ່ມອິນສະແຕນຊ໌ໃໝ່

ຖ້າເປີດໃຊ້ງານ, ເມື່ອສ້າງການສ້າງຊ້ຳ (instance) ໃໝ່ຂອງໂມດູນການປະມວນຜົນ, ຈະມີກ່ອງຂໍ້ຄວາມຖາມຊື່ທັນທີເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າຕັ້ງຊື່ໃຫ້ກັບອິນສະແຕນຊ໌ໃໝ່ນັ້ນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).

ອັບເດດຊື່ໂມດູນໂດຍອັດຕະໂນມັດ

ອັບເດດຊື່ (ປ້າຍຊື່) ໃນໂມດູນການປະມວນຜົນໂດຍອັດຕະໂນມັດ ຖ້າພານາມິເຕີປັດຈຸບັນຂອງໂມດູນກົງກັບ ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ທີ່ບັນທຶກໄວ້. ຊື່ໂມດູນຈະຖືກອັບເດດກໍຕໍ່ເມື່ອມັນຍັງບໍ່ທັນຖືກປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງສຳລັບຮູບພາບປັດຈຸບັນ. ມັນຈະຖືກຕັ້ງເປັນຊື່ໂມດູນທີ່ໃຊ້ສ້າງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ຫຼື ຊື່ຂອງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້ານັ້ນເອງ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).

ເວບເລັດ (wavelets)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເວບເລັດ (Wavelets) ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອແຍກ (ຫຼື ຍ່ອຍສ່ວນປະກອບ) ຮູບພາບອອກເປັນ ຊັ້ນ (layers) ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ເຊິ່ງແຕ່ລະຊັ້ນຈະມີລະດັບລາຍລະອຽດທີ່ຕ່າງກັນ. ຫຼັງຈາກຍ່ອຍຮູບພາບໃນລັກສະນະນີ້ແລ້ວ, ໂມດູນສາມາດກຳນົດການປະມວນຜົນສະເພາະບາງຊັ້ນລາຍລະອຽດ, ແລ້ວຈຶ່ງລວມຊັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນກັບຄືນເຂົ້າກັນໃນຕອນທ້າຍເພື່ອສ້າງເປັນຜົນຜະລິດ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາສາມາດເລືອກຈັດການກັບລັກສະນະສະເພາະໃດໜຶ່ງໃນຮູບພາບທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການສົ່ງຜົນກະທົບໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

ບາງການເຮັດວຽກທີ່ darktable ສາມາດເຮັດໄດ້ດ້ວຍວິທີນີ້ຄື:

ການລົບສິ່ງລົບກວນ (ໃນໂມດູນ ລົບສິ່ງລົບກວນ (ຕາມໂປຣໄຟລ໌), ລົບສິ່ງລົບກວນ Raw ແລະ ຕົວປັບຄວາມຕ່າງລະດັບແສງ)
ການປັບຄວາມຕ່າງລະດັບແສງ (ໃນໂມດູນ ຕົວປັບຄວາມຕ່າງລະດັບແສງ)
ການເຮັດໃຫ້ມົວ ຫຼື ການລົບລາຍລະອຽດທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ (ໃນໂມດູນ ຕົບແຕ່ງ (retouch))

🔗ທິດສະດີ

ເວບເລັດ (wavelet) ແມ່ນຟັງຊັນທາງຄະນິດສາດແບບແກ່ວງໄກ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດທີ່ສູນ. ແຜນວາດຕໍ່ໄປນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນບາງເວບເລັດແບບງ່າຍໆທີ່ມີຂະໜາດແຕກຕ່າງກັນ.

ຟັງຊັນເວບເລັດເຫຼົ່ານີ້ຖືກໃຊ້ເພື່ອສະແກນ ແລະ ຍ່ອຍຮູບພາບໂດຍໃຊ້ການປະຕິບັດທາງຄະນິດສາດທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄອນໂວລູຊັນ (convolution). ສິ່ງນີ້ຈະເລືອກລາຍລະອຽດຈາກຮູບພາບທີ່ມີຂະໜາດໃກ້ຄຽງກັບຂະໜາດຂອງເວບເລັດທີ່ກຳນົດ, ແລະ ສ້າງຊັ້ນລາຍລະອຽດເຫຼົ່ານີ້ຂຶ້ນມາ, ເຊິ່ງແຕ່ລະຊັ້ນຈະກົງກັບຂະໜາດເວບເລັດທີ່ຕ່າງກັນ.

ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງທີ່ຊັ້ນລາຍລະອຽດຖືກສະກັດອອກມາຈາກຮູບພາບຂ້າງເທິງ. ໃນກໍລະນີນີ, ຮູບພາບຕ່າງໆຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍໃຊ້ໂມດູນ ຕົບແຕ່ງ (retouch), ໂດຍແຍກຮູບພາບອອກເປັນ 8 ຊັ້ນທີ່ຕ່າງກັນ, ແລະ ໃຊ້ປຸ່ມ “ສະແດງສະເກລເວບເລັດ” ຂອງໂມດູນເພື່ອເບິ່ງແຕ່ລະຊັ້ນລາຍລະອຽດ:

ແຖບໃນສ່ວນ ຍ່ອຍເວບເລັດ (wavelet decompose) ບົ່ງບອກເຖິງຊັ້ນທີ່ຖືກສະກັດອອກມາໃນສະເກລເວບເລັດທີ່ຕ່າງກັນ. ຮູບສີ່ແຈສາກທີ່ເຂັ້ມທີ່ສຸດຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍແມ່ນຕົວແທນຂອງຮູບພາບທັງໝົດ (ກ່ອນການຍ່ອຍ) ແລະ ກ່ອງສີເທົາແຕ່ລະກ່ອງແມ່ນຕົວແທນຂອງແຕ່ລະຊັ້ນທີ່ຖືກຍ່ອຍອອກມາ. ການຄລິກໃສ່ໄອຄອນຮູບຂັ້ນໄດຢູ່ລຸ່ມກຣາບແຖບ ຈະເປີດການສະແດງຊັ້ນຊ້ອນກັນ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຫັນວ່າຊັ້ນທີ່ເລືອກໃນປັດຈຸບັນນັ້ນມີລັກສະນະແນວໃດ.

ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ງານແລ້ວ (deprecated modules)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ທີມງານ darktable ຈະກວດສອບໂມດູນເກົ່າໆເປັນປະຈຳ ແລະ ອັບເດດການເຮັດວຽກຂອງພວກມັນເມື່ອພົບຂໍ້ຜິດພາດ ຫຼື ເມື່ອມີວິທະຍາສາດໃໝ່ໆທີ່ໝາຍຄວາມວ່າພວກມັນສາມາດປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນໄດ້. ສ່ວນໃຫຍ່ພວກເຮົາຈະພະຍາຍາມອັບເດດໂມດູນທີ່ມີຢູ່ແລ້ວດ້ວຍຟັງຊັນໃໝ່ໆ ແຕ່ບາງຄັ້ງສິ່ງນັ້ນກໍກາຍເປັນບັນຫາ, ມັກຈະມາຈາກພາລະໃນການຕ້ອງຮັກສາໂມດູນຫຼາຍເວີຊັນ. ໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ໂມດູນໃໝ່ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອມາແທນທີ່ ແລະ ໂມດູນເກົ່າຈະກາຍເປັນ ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ງານ (deprecated).

ການຍົກເລີກໂມດູນຈະດຳເນີນຕາມຂະບວນການມາດຕະຖານ: ໃນເວີຊັນທີ່ຍົກເລີກໂມດູນໃດໜຶ່ງ, ໂມດູນນັ້ນຈະບໍ່ສາມາດຄົ້ນຫາ ຫຼື ເພີ່ມເຂົ້າໃນກຸ່ມໂມດູນທີ່ກຳນົດເອງໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ມັນຈະຖືກຍ້າຍເຂົ້າໄປໃນກຸ່ມ ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ງານ ທີ່ເປັນແບບອ່ານຢ່າງດຽວ ແລະ ຈະມີຂໍ້ຄວາມເພີ່ມໃສ່ໃນໂມດູນເພື່ອເຕືອນເຖິງການຍ້າຍອອກ ແລະ ແນະນຳຜູ້ໃຊ້ໃຫ້ໄປຫາທາງເລືອກອື່ນທີ່ເໝາະສົມ.

ຫຼັງຈາກໜຶ່ງປີ, ໂມດູນຈະຖືກຍ້າຍອອກຈາກກຸ່ມ ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ງານ ແລະ ຈະມີໃຫ້ໃຊ້ສະເພາະສຳລັບການແກ້ໄຂເກົ່າໆ (ບ່ອນທີ່ໂມດູນນັ້ນຖືກໃຊ້ງານກັບຮູບພາບນັ້ນຢູ່ແລ້ວ). ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ງານຈະບໍ່ຖືກລຶບອອກຈາກ darktable ຢ່າງຖາວອນ (ເພື່ອຮັກສາການແກ້ໄຂເກົ່າໄວ້) ແຕ່ການພັດທະນາຈະຢຸດລົງ ແລະ ທ່ານໄດ້ຮັບການແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ໂມດູນທີ່ຍັງຮອງຮັບຢູ່ແທນ ຫາກທ່ານພົບບັນຫາ.

ຕົວຢ່າງ: ໂມດູນທີ່ຖືກຍົກເລີກໃນ darktable 3.4 ຈະຖືກຍ້າຍອອກຈາກກຸ່ມ ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ງານ ໃນ darktable 3.8 (ໂດຍສົມມຸດວ່າມີການປ່ອຍເວີຊັນຫຼັກສອງຄັ້ງຕໍ່ປີ).

darktable-cmstest

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໄຟລ໌ໄບນາຣີ darktable-cmstest (ສະເພາະ Linux) ໃຊ້ກວດສອບວ່າລະບົບການຈັດການສີຂອງຄອມພິວເຕີຂອງທ່ານຖືກຕັ້ງຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່ ແລະ ສະແດງຂໍ້ມູນທີ່ມີປະໂຫຍດກ່ຽວກັບໂປຣໄຟລ໌ຈໍພາບທີ່ຕິດຕັ້ງໄວ້.

darktable-cmstest ຖືກເອີ້ນໃຊ້ໂດຍບໍ່ມີພາລາມິເຕີສາຍຄຳສັ່ງ.

ການສົ່ງອອກຮູບພາບດ້ວຍ lua

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຜ່ານມາພວກເຮົາໄດ້ຮຽນຮູ້ການໃຊ້ lua ເພື່ອປັບ darktable ໃຫ້ເຂົ້າກັບຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກຂອງພວກເຮົາ. ບາດນີ້ມາເບິ່ງວິທີການໃຊ້ lua ເພື່ອສົ່ງອອກຮູບພາບໄປຍັງບໍລິການອອນລາຍໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. ຫາກທ່ານສາມາດອັບໂຫຼດຮູບພາບໄປຍັງບໍລິການໃດໜຶ່ງຜ່ານຄຳສັ່ງຄອນໂຊນ ທ່ານກໍສາມາດໃຊ້ lua ເພື່ອລວມສິ່ງນີ້ເຂົ້າໃນອິນເຕີເຟດຜູ້ໃຊ້ຂອງ darktable ໄດ້.

ໃນຕົວຢ່າງຕໍ່ໄປນີ້ ພວກເຮົາຈະໃຊ້ lua ເພື່ອສົ່ງອອກຜ່ານ scp. ປະເພດບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນໃໝ່ຈະປາກົດໃນ UI ຂອງ darktable ເຊິ່ງຈະສົ່ງອອກຮູບພາບໄປຍັງປາຍທາງທີ່ຢູ່ໄກ ຜ່ານກົນໄກການຄັດລອກໃນ ssh.

darktable = require "darktable"

darktable.preferences.register("scp_export","export_path",
  "string","ເສັ້ນທາງ SCP ເປົ້າໝາຍ",
  "ເສັ້ນທາງເຕັມທີ່ຈະສຳເນົາໄປ. ສາມາດລວມເອົາຊື່ຜູ້ໃຊ້ ແລະ ຊື່ໂຮສ໌ (hostname)","")

darktable.register_storage("scp_export","ສົ່ງອອກຜ່ານ scp",
  function( storage, image, format, filename,
     number, total, high_quality, extra_data)
    if not darktable.control.execute("scp "..filename.." "..
      darktable.preferences.read("scp_export",
         "export_path","string")) then
      darktable.print_error("scp ຫຼົ້ມເຫຼວສຳລັບ "..tostring(image))
    end
end)

darktable.preferences.register ຈະເພີ່ມການຕັ້ງຄ່າໃໝ່ເຂົ້າໃນເມນູການຕັ້ງຄ່າຂອງ darktable, scp_export ແລະ export_path ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາລະບຸການຕັ້ງຄ່າຂອງພວກເຮົາໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ຟີວເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກນຳມາໃຊ້ຄືນເມື່ອພວກເຮົາອ່ານຄ່າຂອງການຕັ້ງຄ່ານັ້ນ. ຟີວ string ບອກ lua engine ວ່າການຕັ້ງຄ່ານີ້ເປັນຂໍ້ຄວາມ. ມັນຍັງສາມາດເປັນຕົວເລກຖ້ວນ, ຊື່ໄຟລ໌ ຫຼື ປະເພດໃດກໍໄດ້ທີ່ລະບຸໄວ້ໃນຄູ່ມື API ທີ່ກ່ຽວກັບ types_lua_pref_type. ຈາກນັ້ນພວກເຮົາມີປ້າຍຊື່ສຳລັບການຕັ້ງຄ່າໃນເມນູການຕັ້ງຄ່າ, ຄຳແນະນຳ (tooltip) ເມື່ອວາງເມົາສ໌ເທິງຄ່ານັ້ນ ແລະ ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

ຂໍ້ມູນເສີມ ແລະ ການຕິດແທັກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານເກັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຮູບພາບຂອງທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດຄົ້ນຫາ ແລະ ຈັດກຸ່ມໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ຂໍ້ມູນນີ້ຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນຂອງ darktable ແລະ ໄຟລ໌ XMP ທີ່ມາພ້ອມກັນ ແລະ ຍັງສາມາດລວມເຂົ້າໃນຮູບພາບທີ່ສົ່ງອອກໄດ້ນຳ.

🔗ຂໍ້ມູນເສີມ (metadata)

ຂໍ້ມູນເສີມ (ເຊັ່ນ ຊື່ເລື່ອງ, ຄຳອະທິບາຍ) ແມ່ນຂໍ້ຄວາມຮູບແບບອິດສະຫຼະທີ່ມັກຈະຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະຮູບ. ທ່ານສາມາດເພີ່ມຂໍ້ມູນເສີມໃຫ້ກັບຮູບພາບໄດ້ໃນໂມດູນ ຕົວແກ້ໄຂຂໍ້ມູນເສີມ.

🔗ການຕິດແທັກ

ແທັກ (Tags) ມັກຈະຖືກໃຊ້ຮ່ວມກັນໃນຫຼາຍຮູບພາບ ແລະ ໃຊ້ເພື່ອຈັດໝວດໝູ່, ຈັດກຸ່ມ ແລະ/ຫຼື ຈັດລຳດັບ ພວກມັນ. ທ່ານສາມາດເພີ່ມແທັກໃຫ້ກັບຮູບພາບໄດ້ໃນໂມດູນ ການຕິດແທັກ.

ຄີລັດ (keyboard shortcuts)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຟັງຊັນສ່ວນໃຫຍ່ໃນ darktable ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ຜ່ານປຸ່ມລັດຄີບອດ, ເຊິ່ງສາມາດປັບແຕ່ງໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ປຸ່ມລັດ.

ກົດປຸ່ມ H (ສຳລັບ Help) ໃນສ່ວນສະແດງຜົນໃດກໍ່ໄດ້ຂອງ darktable ເພື່ອເບິ່ງລາຍຊື່ປຸ່ມລັດທັງໝົດທີ່ສາມາດໃຊ້ໄດ້ໃນສ່ວນສະແດງຜົນນັ້ນ.

ຕົວປ່ຽນ (Variables)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ຮອງຮັບການແທນຄ່າດ້ວຍຕົວປ່ຽນໃນຫຼາຍໂມດູນ ແລະ ການຕັ້ງຄ່າ. ຕົວຢ່າງ:

ການກຳນົດຊື່ໄຟລ໌ໃນໂມດູນ ສົ່ງອອກ (export)
ການສະແດງຂໍ້ມູນຮູບພາບໃນ ແຖບຂໍ້ມູນຮູບພາບ ຂອງ darkroom
ການສະແດງຂໍ້ມູນຮູບພາບໃນສ່ວນຊ້ອນທັບ ແລະ ຄຳແນະນຳໃນ lighttable (ເບິ່ງ ການຕັ້ງຄ່າ > lighttable)
ການວາງຂໍ້ຄວາມເທິງຮູບພາບໃນໂມດູນ ລາຍນ້ຳ (watermark)

🔗ຕົວປ່ຽນທີ່ມີໃຫ້ໃຊ້ງານ

ມີຕົວປ່ຽນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ໃຫ້ເລືອກໃຊ້, ແຕ່ບາງຕົວປ່ຽນອາດຈະໃຊ້ບໍ່ໄດ້ໃນບາງສະຖານະການ:

$(ROLL.NAME[n])            ຊື່ມ້ວນຟິມຂອງຮູບພາບ, ໂດຍ n ແມ່ນລະດັບໂຟນເດີນັບຈາກທາງຂວາ (ເລີ່ມຕົ້ນ n=1)
$(FILE.FOLDER)             ໂຟນເດີທີ່ເກັບຮູບພາບ
$(FILE.NAME)               ຊື່ໄຟລ໌ຮູບພາບ (ບໍ່ລວມນາມສະກຸນ)
$(FILE.EXTENSION)          ນາມສະກຸນໄຟລ໌ຮູບພາບ
$(ID)                      ລະຫັດ ID ຂອງຮູບພາບ
$(VERSION)                 ເລກລຳດັບເວີຊັນ (ກໍລະນີສ້າງສຳເນົາ)
$(VERSION.IF_MULTI)        ຄືກັບ $(VERSION) ແຕ່ຈະເປັນຄ່າຫວ່າງຖ້າມີພຽງເວີຊັນດຽວ
$(VERSION.NAME)            ຊື່ເວີຊັນຈາກ metadata
$(DARKTABLE.VERSION)       ເວີຊັນຂອງ darktable ທີ່ກຳລັງໃຊ້ງານ
$(DARKTABLE.NAME)          ຊື່ຂອງ darktable
$(SEQUENCE[n,m])           ເລກລຳດັບໃນການສົ່ງອອກ, ມີ n ຫຼັກ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ m (ເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ [4,1])
$(WIDTH.SENSOR)            ຄວາມກວ້າງຂອງຂໍ້ມູນ RAW ກ່ອນການຕັດຂອບ (crop)
$(HEIGHT.SENSOR)           ຄວາມສູງຂອງຂໍ້ມູນ RAW ກ່ອນການຕັດຂອບ (crop)
$(WIDTH.RAW)               ຄວາມກວ້າງຂອງຂໍ້ມູນ RAW ຫຼັງການຕັດຂອບ (crop)
$(HEIGHT.RAW)              ຄວາມສູງຂອງຂໍ້ມູນ RAW ຫຼັງການຕັດຂອບ (crop)
$(WIDTH.CROP)              ຄວາມກວ້າງຂອງພາບຫຼັງການປະມວນຜົນ ແຕ່ກ່ອນການປັບຂະໜາດສົ່ງອອກ
$(HEIGHT.CROP)             ຄວາມສູງຂອງພາບຫຼັງການປະມວນຜົນ ແຕ່ກ່ອນການປັບຂະໜາດສົ່ງອອກ
$(WIDTH.EXPORT)            ຄວາມກວ້າງຂອງພາບຫຼັງການປັບຂະໜາດສົ່ງອອກ
$(HEIGHT.EXPORT)           ຄວາມສູງຂອງພາບຫຼັງການປັບຂະໜາດສົ່ງອອກ
$(WIDTH.MAX)               ຄວາມກວ້າງສູງສຸດທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນໂມດູນສົ່ງອອກ
$(HEIGHT.MAX)              ຄວາມສູງສູງສຸດທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນໂມດູນສົ່ງອອກ
$(YEAR)                    ປີທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ສົ່ງອອກ
$(YEAR.SHORT)              ປີແບບ 2 ຫຼັກ ທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ສົ່ງອອກ
$(MONTH)                   ເດືອນແບບຕົວເລກ (1-12)
$(MONTH.LONG)              ຊື່ເດືອນແບບເຕັມ
$(MONTH.SHORT)             ຊື່ເດືອນແບບຫຍໍ້
$(DAY)                     ວັນທີ
$(HOUR)                    ຊົ່ວໂມງ
$(MINUTE)                  ນາທີ
$(SECOND)                  ວິນາທີ
$(MSEC)                    ມິລິວິນາທີ
$(EXIF.YEAR)               ປີ ຈາກຂໍ້ມູນ Exif
$(EXIF.YEAR.SHORT)         ປີແບບ 2 ຫຼັກ ຈາກ Exif
$(EXIF.MONTH)              ເດືອນ ຈາກ Exif
$(EXIF.MONTH.LONG)         ຊື່ເດືອນເຕັມ ຈາກ Exif
$(EXIF.MONTH.SHORT)        ຊື່ເດືອນຫຍໍ້ ຈາກ Exif
$(EXIF.DAY)                ວັນທີ ຈາກ Exif
$(EXIF.HOUR)               ຊົ່ວໂມງ ຈາກ Exif
$(EXIF.MINUTE)             ນາທີ ຈາກ Exif
$(EXIF.SECOND)             ວິນາທີ ຈາກ Exif
$(EXIF.MSEC)               ມິລິວິນາທີ ຈາກ Exif
$(EXIF.DATE.REGIONAL)      ວັນທີ Exif ໃນຮູບແບບທ້ອງຖິ່ນ
$(EXIF.TIME.REGIONAL)      ເວລາ Exif ໃນຮູບແບບທ້ອງຖິ່ນ
$(EXIF.ISO)                ຄ່າ ISO ຈາກ Exif
$(EXIF.EXPOSURE)           ຄ່າການຮັບແສງ (shutter speed)
$(EXIF.EXPOSURE.BIAS)      ຄ່າຊົດເຊີຍແສງ
$(EXIF.EXPOSURE.PROGRAM)   ໂໝດການຖ່າຍຮູບທີ່ຕັ້ງໃນກ້ອງ
$(EXIF.APERTURE)           ຄ່າຮູຮັບແສງ (aperture)
$(EXIF.CROP_FACTOR)        ຄ່າຕົວຄູນເຊັນເຊີ (crop factor)
$(EXIF.FLASH)              ການຕັ້ງຄ່າແຟລັດ
$(EXIF.FLASH.ICON)         ສັນຍະລັກແຟລັດ (ຖ້າມີການໃຊ້ແຟລັດ)
$(EXIF.FOCAL.LENGTH)       ໄລຍະໂຟກັດ (focal length)
$(EXIF.FOCAL.LENGTH.EQUIV) ໄລຍະໂຟກັດທຽບເທົ່າ 35 ມມ.
$(EXIF.FOCUS.DISTANCE)     ໄລຍະຫ່າງໂຟກັດ
$(EXIF.LENS)               ຊື່ເລນ
$(EXIF.MAKER)              ຍີ່ຫໍ້ກ້ອງ
$(EXIF.METERING)           ໂໝດການວັດແທກແສງ
$(EXIF.MODEL)              ລຸ້ນກ້ອງ
$(EXIF.WHITEBALANCE)       ຄ່າໄວສ໌ບາລານຊ໌ (white balance)
$(IMAGE.EXIF)              ຂໍ້ມູນການຮັບແສງພື້ນຖານ (ຮູຮັບແສງ, ເວລາ, ISO)
$(IMAGE.ID)                ID ຂອງຮູບພາບ (ຈະເປັນ 0 ຕອນກຳລັງນຳເຂົ້າ)
$(IMAGE.ID[n])             ID ຂອງຮູບພາບ ແບບຕື່ມເລກສູນໃຫ້ມີ n ຫຼັກ
$(IMAGE.ID.NEXT)           ID ຂອງຮູບພາບຖັດໄປ
$(IMAGE.ID.NEXT[n])        ID ຂອງຮູບພາບຖັດໄປ ແບບຕື່ມເລກສູນ n ຫຼັກ
$(IMAGE.TAGS)              ລາຍການແທັກ (tags)
$(IMAGE.TAGS.HIERARCHY)    ລາຍການແທັກ ແບບຮັກສາລຳດັບຂັ້ນ
$(LONGITUDE)               ເສັ້ນແວງ (longitude)
$(LATITUDE)                ເສັ້ນຂະໜານ (latitude)
$(ELEVATION)               ຄວາມສູງຈາກລະດັບນ້ຳທະເລ
$(GPS.ELEVATION)           ຄວາມສູງ GPS
$(GPS.LATITUDE)            ເສັ້ນຂະໜານ GPS
$(GPS.LONGITUDE)           ເສັ້ນແວງ GPS
$(GPS.LOCATION)            ຕຳແໜ່ງ GPS (ເສັ້ນຂະໜານ, ເສັ້ນແວງ, ຄວາມສູງ)
$(GPS.LOCATION.ICON)       ສັນຍະລັກສະແດງວ່າມີຂໍ້ມູນ GPS
$(STARS)                   ຄະແນນຮູບພາບ (ຕົວເລກ)
$(RATING.ICONS)            ຄະແນນຮູບພາບ (ຮູບດາວ)
$(LABELS)                  ປ້າຍສີ (ຂໍ້ຄວາມ)
$(LABELS.ICONS)            ປ້າຍສີ (ໄອຄອນ)
$(MAKER)                   ຍີ່ຫໍ້ກ້ອງ
$(MODEL)                   ລຸ້ນກ້ອງ
$(LENS)                    ເລນ
$(Xmp.dc.title)            ຫົວຂໍ້ຈາກ metadata
$(Xmp.dc.description)      ຄຳອະທິບາຍຈາກ metadata
$(Xmp.dc.creator)          ຜູ້ສ້າງຈາກ metadata
$(Xmp.dc.publisher)        ຜູ້ເຜີຍແຜ່ຈາກ metadata
$(Xmp.dc.rights)           ລິຂະສິດຈາກ metadata
$(TAGS)                    ລາຍການແທັກ
$(CATEGORY[n,category])    ຊື່ແທັກໃນລະດັບ n ຂອງໝວດໝູ່ທີ່ເລືອກ
$(SIDECAR_TXT)             ເນື້ອໃນໃນໄຟລ໌ຂໍ້ຄວາມ sidecar
$(FOLDER.PICTURES)         ໂຟນເດີຮູບພາບ
$(FOLDER.HOME)             ໂຟນເດີຫຼັກ (home folder)
$(FOLDER.DESKTOP)          ເດັສທັອບ (desktop folder)
$(OPENCL.ACTIVATED)        ສະຖານະການເປີດໃຊ້ OpenCL
$(USERNAME)                ຊື່ຜູ້ໃຊ້ໃນລະບົບ
$(NL)                      ຕົວອັກສອນຂຶ້ນແຖວໃໝ່
$(JOBCODE)                 ລະຫັດວຽກພາຍໃນ

🔗ຂໍ້ມູນເສີມ (metadata)

ຂໍ້ມູນຈາກ ຕົວແກ້ໄຂ metadata ສາມາດນຳມາໃຊ້ເປັນຕົວປ່ຽນໄດ້ ໂດຍການໃຊ້ຊື່ແທັກ Xmp ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຕົວອັກສອນພິມໃຫຍ່-ນ້ອຍ (ເຊັ່ນ Xmp.iptc.location).

ໜ້າກາກແບບຣາສເຕີ (raster masks)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ດັ່ງທີ່ໄດ້ອະທິບາຍໃນພາກສ່ວນກ່ອນໜ້າ, ຜົນສຸດທ້າຍຂອງໜ້າກາກໂມດູນ (ຜົນລວມຂອງໜ້າກາກແບບແຕ້ມ ແລະ ແບບກຳນົດຄ່າ) ຄືຮູບພາບແບບຣາສເຕີສີເທົາ (grayscale) ທີ່ບອກວ່າຜົນຂອງໂມດູນຈະມີຜົນຕໍ່ ແຕ່ລະພິກເຊວຫຼາຍປານໃດ. ຮູບຣາສເຕີນີ້ນີ້ຈະຖືກເກັບໄວ້ພາຍໃນສຳລັບໂມດູນທີ່ເປີດໃຊ້ງານ ແລະ ສາມາດນຳໄປໃຊ້ຄືນໃນໂມດູນອື່ນໆໃນ pixelpipe ໄດ້.

ຄືກັນກັບໜ້າກາກທົ່ວໄປ, ຖ້າຄ່າຄວາມທຶບແສງຂອງພິກເຊວໃນໜ້າກາກຣາສເຕີເປັນສູນ, ຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ ຈະຜ່ານໂມດູນໄປໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ. ຖ້າເປັນ 1.0 ໂມດູນຈະມີຜົນເຕັມທີ່. ແລະ ສຳລັບຄ່າ ລະຫວ່າງ 0 ຫາ 1.0 ຜົນຂອງໂມດູນຈະມີຜົນຕາມສັດສ່ວນໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນ.

ທ່ານສາມາດເລືອກໜ້າກາກຣາສເຕີໄດ້ຈາກຊ່ອງເລືອກ. ໜ້າກາກຣາສເຕີຈະຖືກລະບຸດ້ວຍຊື່ຂອງໂມດູນ ທີ່ສ້າງມັນຂຶ້ນມາໃນຕອນທຳອິດ.

ໜ້າກາກຣາສເຕີຍັງສາມາດນຳເຂົ້າຈາກຮູບທີ່ສ້າງໂດຍແອັບພລິເຄຊັນອື່ນໄດ້ – ເບິ່ງລາຍລະອຽດໃນ ໂມດູນ ໜ້າກາກຣາສເຕີຈາກພາຍນອກ (external raster mask).

ໝາຍເຫດ: ໜ້າກາກຣາສເຕີຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການປະມວນຜົນພາຍໃນໂມດູນ. ເມື່ອ ໂມດູນປະມວນຜົນສຳເລັດແລ້ວ, ໜ້າກາກຂອງມັນຈຶ່ງຈະສາມາດນຳໄປໃຊ້ໃນໂມດູນຖັດໄປໃນ pixelpipe ໄດ້.

ສິ່ງນີ້ມີຄວາມໝາຍສອງຢ່າງຄື:

1. ໂມດູນທີ່ປິດໃຊ້ງານບໍ່ສາມາດສ້າງໜ້າກາກຣາສເຕີໄດ້ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນການປະມວນຜົນ pixelpipe. ທັນທີທີ່ທ່ານປິດໂມດູນ, ໜ້າກາກຂອງມັນກໍຈະໃຊ້ງານບໍ່ໄດ້ອີກ.
1. ໜ້າກາກຣາສເຕີຈະຖືກສົ່ງ ຂຶ້ນໄປ ຕາມ pixelpipe ຫຼັງຈາກການປະມວນຜົນໂມດູນ – ພວກມັນສາມາດໃຊ້ໄດ້ສະເພາະກັບໂມດູນທີ່ຢູ່ຖັດຈາກໂມດູນທີ່ສ້າງໜ້າກາກນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

purge_non_existing_images.sh

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄົ້ນຫາ ແລະ ລຶບລາຍການຈາກຖານຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງເຖິງຮູບພາບທີ່ບໍ່ມີຢູ່ໃນລະບົບໄຟລ໌ອີກຕໍ່ໄປ. ທ່ານຕ້ອງປິດ darktable ກ່ອນລັນສະຄຣິບນີ້.

ສະຄຣິບນີ້ສາມາດເອີ້ນໃຊ້ໄດ້ດ້ວຍພາລາມິເຕີສາຍຄຳສັ່ງດັ່ງນີ້:

purge_non_existing_images.sh [-c|--configdir <path>]
                             [-l|--library <path>]
                             [-p|--purge]

ລັນສະຄຣິບໂດຍບໍ່ມີຕົວເລືອກເພື່ອເຮັດ “dry run”, ເຊິ່ງຈະສ້າງລາຍງານໄຟລ໌ທີ່ຫາຍໄປໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆໃນຖານຂໍ້ມູນ.

ຕົວເລືອກທີ່ມີໃຫ້ຄື:

-c|--configdir <path>: ລະບຸເສັ້ນທາງໄປຫາໂຟນເດີການຕັ້ງຄ່າ darktable ທີ່ຈະໃຊ້ໂດຍສະຄຣິບ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ລະບຸ, ຈະໃຊ້ ໂຟນເດີການຕັ້ງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.
-l|--library <path>: ລະບຸເສັ້ນທາງໄປຫາໄຟລ໌ຖານຂໍ້ມູນ library.db ທີ່ຈະວິເຄາະໂດຍສະຄຣິບ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ລະບຸ, ຈະໃຊ້ໄຟລ໌ library.db ໃນບ່ອນເກັບເລີ່ມຕົ້ນ.
-p|--purge: ລຶບລາຍການໃນຖານຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງເຖິງໄຟລ໌ທີ່ບໍ່ມີຢູ່ຈິງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ລະບຸຕົວເລືອກນີ້, ຈະມີພຽງການສະແດງລາຍງານໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆໃນຖານຂໍ້ມູນ.

ໝາຍເຫດ:

1. ສະຄຣິບຕ້ອງຖືກລັນໃນ unix shell, ແລະ ຕ້ອງມີ sqlite3 ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງຄົ້ນຫາຄຳສັ່ງ. ສຳລັບລະບົບ Linux, ນີ້ມັກຈະບໍ່ແມ່ນບັນຫາ.
1. ສຳລັບລະບົບ Windows, ໂດຍປົກກະຕິທ່ານຈະຕ້ອງຕິດຕັ້ງສະພາບແວດລ້ອມ MSYS2, ຕາມທີ່ອະທິບາຍໄວ້ໃນ ຄຳແນະນຳການສ້າງ darktable ໃນ Windows. ຖ້າທ່ານຕິດຕັ້ງ darktable ດ້ວຍແພັກເກດມາດຕະຖານ, ບ່ອນເກັບສະຄຣິບມັກຈະແມ່ນ: C:\Program Files\darktable\share\darktable\tools\purge_non_existing_images.sh.
1. ສຳລັບລະບົບ macOS, ແອັບເປີ້ນ Terminal ມີ shell ໃຫ້ໃຊ້, ແລະ ລະບົບປະຕິບັດການມີ sqlite3 ມາໃຫ້ແລ້ວ. ຖ້າຕິດຕັ້ງ darktable ຜ່ານ dmg, ບ່ອນເກັບສະຄຣິບເລີ່ມຕົ້ນຈະແມ່ນ /Applications/darktable.app/Contents/Resources/share/darktable/tools/purge_non_existing_images.sh.
1. ການລຶບຂໍ້ມູນບໍ່ສາມາດເອົາຄືນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ສຳຮອງຂໍ້ມູນຖານຂໍ້ມູນກ່ອນການລຶບລາຍການໃດໆ.

ການສ້າງອົງປະກອບອິນເຕີເຟດຜູ້ໃຊ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕົວຢ່າງກ່ອນໜ້ານີ້ຂອງພວກເຮົາຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດ. ໂດຍສະເພາະການໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າສຳລັບເສັ້ນທາງການສົ່ງອອກນັ້ນບໍ່ສະດວກປານໃດ. ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໃຫ້ດີກວ່ານັ້ນໄດ້ໂດຍການເພີ່ມອົງປະກອບເຂົ້າໃນອິນເຕີເຟດຜູ້ໃຊ້ໃນໜ້າຕ່າງການສົ່ງອອກ.

ອົງປະກອບ UI ຖືກສ້າງຂຶ້ນຜ່ານຟັງຊັນ darktable.new_widget. ຟັງຊັນນີ້ຮັບຄ່າປະເພດຂອງ widget ເປັນພາຣາມິເຕີ ແລະ ສົ່ງຄືນວັດຖຸໃໝ່ທີ່ກົງກັບ widget ນັ້ນ. ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດຕັ້ງຄ່າຟີວຕ່າງໆໃນ widget ນັ້ນເພື່ອຕັ້ງຄ່າພາຣາມິເຕີຂອງມັນ. ທ່ານຈະໃຊ້ວັດຖຸນັ້ນເປັນພາຣາມິເຕີໃຫ້ກັບຟັງຊັນຕ່າງໆທີ່ຈະເພີ່ມມັນເຂົ້າໃນ UI ຂອງ darktable. ຕົວຢ່າງງ່າຍໆຕໍ່ໄປນີ້ຈະເພີ່ມ lib ໃນມຸມມອງແຜງແສງພ້ອມກັບປ້າຍຂໍ້ຄວາມງ່າຍໆ:

darktable = require "darktable"

local my_label = darktable.new_widget("label")
my_label.label = "Hello, world !"

darktable.register_lib("test","test",false,false,{
    [darktable.gui.views.lighttable] = {"DT_UI_CONTAINER_PANEL_LEFT_CENTER",20},
  },my_label)

ມີເຕັກນິກທາງໄວຍາກອນທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ລະຫັດອົງປະກອບ UI ອ່ານ ແລະ ຂຽນໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ທ່ານສາມາດເອີ້ນວັດຖຸເຫຼົ່ານີ້ເປັນຟັງຊັນໂດຍໃຊ້ຕາຕະລາງຂອງຄ່າ key ເປັນອາກິວເມນ. ອັນນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຕົວຢ່າງຕໍ່ໄປນີ້ເຮັດວຽກໄດ້. ມັນສ້າງ widget ທີ່ເປັນຕົວບັນຈຸ (container) ພ້ອມກັບ widget ຍ່ອຍສອງອັນ: ປ້າຍຂໍ້ຄວາມ ແລະ ຊ່ອງປ້ອນຂໍ້ຄວາມ.

local my_widget = darktable.new_widget("box"){
  orientation = "horizontal",
  darktable.new_widget("label"){ label = "ທີ່ນີ້ => " },
  darktable.new_widget("entry"){ tooltip = "ກະລຸນາປ້ອນຂໍ້ຄວາມໃສ່ບ່ອນນີ້" }
}

ຕອນນີ້ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວ, ມາປັບປຸງສະຄຣິບຂອງພວກເຮົາອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ.

ການປະມວນຜົນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມວິທີການປະມວນຜົນຮູບພາບ.

🔗ການປະມວນຜົນຮູບພາບ

ໃຊ້ LittleCMS 2 ເພື່ອປັບໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກສະເໝີ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້, darktable ຈະໃຊ້ໄລບຣາຣີລະບົບ LittleCMS 2 ເພື່ອປັບໃຊ້ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາອອກ ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຂັ້ນຕອນພາຍໃນຂອງຕົນເອງ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ້າກວ່າຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແຕ່ອາດໃຫ້ຜົນລັດທີ່ຖືກຕ້ອງກວ່າໃນບາງກໍລະນີ.; ຖ້າ ICC ທີ່ໃຫ້ມານັ້ນເປັນແບບ LUT-based ຫຼື ບັນຈຸທັງ LUT ແລະ matrix, darktable ຈະໃຊ້ LittleCMS 2 ເພື່ອສະແດງຜົນສີ ໂດຍບໍ່ສົນວ່າຄ່າພານາມິເຕີນີ້ຈະເປັນແນວໃດ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ຕົວແຊກຂໍ້ມູນພິກເຊວ (warp): ຕົວແຊກຂໍ້ມູນພິກເຊວ (pixel interpolator) ທີ່ໃຊ້ສຳລັບການໝູນ, ການແກ້ໄຂເລນ, ໂມດູນ liquify, ການຕັດຂອບ ແລະ ການປັບຂະໜາດຂັ້ນສຸດທ້າຍ.; ທຸກຄັ້ງທີ່ພວກເຮົາປັບຂະໜາດ ຫຼື ບິດເບືອນຮູບພາບ ພວກເຮົາຕ້ອງເລືອກອັລກໍຣິທຶມການແຊກຂໍ້ມູນພິກເຊວ (ເບິ່ງລາຍລະອຽດທີ່ wikipedia). ສຳລັບໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການບິດເບືອນ (warping), darktable ມີໃຫ້ເລືອກທັງ bilinear, bicubic ຫຼື lanczos2. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, bicubic ແມ່ນຕົວເລືອກທີ່ປອດໄພສຳລັບກໍລະນີສ່ວນໃຫຍ່ ແລະ ເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.
ຕົວແຊກຂໍ້ມູນພິກເຊວ (ການປັບຂະໜາດ): ຕົວແຊກຂໍ້ມູນພິກເຊວທີ່ໃຊ້ສຳລັບການປັບຂະໜາດ (scaling). ມີຕົວເລືອກດຽວກັບໂມດູນ warp ແຕ່ມີ lanczos3 ເພີ່ມເຂົ້າມາ.; lanczos3 ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດ pixel overshoot ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ພາບທີ່ຜິດພ້ຽນ (artifacts) ແຕ່ບາງຄັ້ງກໍໃຫ້ພາບທີ່ເບິ່ງຄົມຊັດກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕົວເລືອກນີ້ຈຶ່ງມີໃຫ້ສະເພາະສຳລັບອັລກໍຣິທຶມການແປງ (ປັບຂະໜາດ) ແລະ ເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

ສິ່ງປົນເປື້ອນທາງສີທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ມີບາງສະຖານະການທີ່ພົບບໍ່ເລື້ອຍເຊິ່ງອາດນຳໄປສູ່ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ມີບັນຫາ ນອກຈາກວ່າຜູ້ໃຊ້ຈະດຳເນີນການບາງຢ່າງ. ບາງໂມດູນໃນພື້ນທີ່ສີ Lab, ເຊັ່ນ levels ແລະ monochrome, ແມ່ນອີງຕາມຄວາມຈິງທີ່ວ່າຊ່ອງ L ເກັບຂໍ້ມູນຄວາມສະຫວ່າງທັງໝົດໄວ້, ໂດຍທີ່ຊ່ອງ a ແລະ b ຈະສະແດງເຖິງຄວາມສົດຂອງສີ (chroma) ແລະ ເສດສີ (hue) ເທົ່ານັ້ນ. ສີທີ່ເກີນຂອບເຂດທີ່ມີຄ່າ L ເປັນລົບແມ່ນມີບັນຫາເປັນພິເສດສຳລັບໂມດູນເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ສາມາດນຳໄປສູ່ການເກີດສິ່ງປົນເປື້ອນເມັດສີດຳ (black pixel artifacts).

ພົບວ່າແຫຼ່ງກຳເນີດແສງສີຟ້າທີ່ມີຄວາມສົດສູງໃນເຟຣມຮູບພາບ ມີໂອກາດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດເມັດສີທີ່ມີຄ່າ L ເປັນລົບ. ຖ້າທ່ານຖ່າຍຮູບການສະແດງເທິງເວທີ ທ່ານຄວນເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດຕໍ່ແສງດັ່ງກ່າວທີ່ປະກົດໃນຮູບພາບ.

ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນບັນຫານີ້ ໂມດູນ ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ ຈຶ່ງມີຕົວເລືອກການຕັດຂອບເຂດສີ (gamut clipping). ຕົວເລືອກນີ້ຖືກປິດໄວ້ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ ແຕ່ສາມາດເປີດໃຊ້ໄດ້ຖ້າສັງເກດເຫັນສິ່ງປົນເປື້ອນ. ຂຶ້ນກັບການຕັ້ງຄ່າ, ສີຈະຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນຂອບເຂດສີ RGB ອັນໃດອັນໜຶ່ງທີ່ມີຢູ່. ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນການເກີດເມັດສີດຳໄດ້ ແຕ່ຕ້ອງແລກມາກັບການສູນເສຍລາຍລະອຽດບາງຢ່າງຂອງສີ.

ການແບ່ງປັນສະຄຣິບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຜ່ານມາ, ລະຫັດ lua ທັງໝົດຂອງພວກເຮົາແມ່ນຢູ່ໃນ luarc. ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ດີໃນການພັດທະນາສະຄຣິບ ແຕ່ບໍ່ຄ່ອຍສະດວກໃນການແຈກຢາຍ. ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໂມດູນ lua ທີ່ຖືກຕ້ອງ. ເພື່ອເຮັດສິ່ງນັ້ນ, ພວກເຮົາຈະບັນທຶກລະຫັດໄວ້ໃນໄຟລ໌ແຍກຕ່າງຫາກ (ໃນທີ່ນີ້ແມ່ນ scp-storage.lua):

--[[
SCP STORAGE
a simple storage to export images via scp

AUTHOR
Jérémy Rosen (jeremy.rosen@enst-bretagne.fr)

INSTALLATION
* copy this file in $CONFIGDIR/lua/
* add the following line in the file $CONFIGDIR/luarc
  require "scp-storage"

USAGE
* select "Export via SCP" in the storage selection menu
* set the target directory 
* export your images

LICENSE
GPLv2

]]

darktable = require "darktable"
dtutils = require "lib/dtutils"

dtutils.check_min_api_version("7.0.0", ...)

local scp_path = darktable.new_widget("entry"){
  tooltip = "Complete path to copy to. Can include user and hostname",
  text = "",
  reset_callback = function(self) self.text = "" end
}

darktable.register_storage("scp_export","Export via scp",
  function( storage, image, format, filename,
     number, total, high_quality, extra_data)
    if not darktable.control.execute("scp "..filename.." "..
      scp_path.text
    ) then
      darktable.print_error("scp failed for "..tostring(image))
    end
  end,
  nil, --finalize
  nil, --supported
  nil, --initialize
  darktable.new_widget("box") {
    orientation = "horizontal",
    darktable.new_widget("label"){ label = "target SCP PATH " },
    scp_path,
})

darktable ຈະຊອກຫາສະຄຣິບ (ຕາມກົດເກົານປົກກະຕິຂອງ lua) ໃນໂຟນເດີມາດຕະຖານ ບວກກັບ $CONFIGDIR/lua/*.lua. ດັ່ງນັ້ນ ສະຄຣິບຂອງພວກເຮົາສາມາດເອີ້ນໃຊ້ໄດ້ງ່າຍໆໂດຍການເພີ່ມ require "scp-storage" ໃນໄຟລ໌ luarc. ໝາຍເຫດເພີ່ມເຕີມບາງຢ່າງ…

ຂະບວນການຈັດການສີ (Color pipeline) ຂອງ darktable

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແອັບພລິເຄຊັນປະມວນຜົນຮູບພາບສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນມາຈາກຍຸກປີ 1990 ຫຼື ສືບທອດຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກຈາກຍຸກນັ້ນ. ແອັບພລິເຄຊັນເຫຼົ່ານີ້ປະມວນຜົນຮູບພາບທີ່ຖືກເຂົ້າລະຫັດດ້ວຍເລກຈຳນວນເຕັມ (integer) 8 ບິດ ແບບບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍ ຍ້ອນວ່າມັນປະຢັດໜ່ວຍຄວາມຈຳ ແລະ ປະມວນຜົນໄດ້ໄວ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຍ້ອນການໃຊ້ຮູບແບບເລກຈຳນວນເຕັມ (ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດພາດໃນການປັດເສດ), ພວກເຂົາຈຶ່ງຕ້ອງໃຊ້ “ກາມມາ” (gamma) (ເຊິ່ງແມ່ນຟັງຊັນການສົ່ງຄ່າ ທີ່ໃຊ້ເລກກຳລັງ 1/2.2 ຫຼື 1/2.4 ເພື່ອເຂົ້າລະຫັດຄ່າ RGB) ແລະ ເພີ່ມຄວາມລະອຽດບິດໃນສ່ວນມືດ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຜິດພາດໃນການປັດເສດຢູ່ບ່ອນນັ້ນ (ຍ້ອນມະນຸດມີຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ກັບລາຍລະອຽດໃນສ່ວນມືດຫຼາຍ). ຮູບແບບເລກຈຳນວນເຕັມ 8 ບິດ ຍັງຖືກຈຳກັດທາງເຕັກນິກໄວ້ໃນຊ່ວງ 0-255. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ນອກຊ່ວງນີ້ ຈະເກີດການລົ້ນ ແລະ ຖືກຕັດ (clip) ໃຫ້ຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດ.

ຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກເຫຼົ່ານີ້, ທີ່ໃຊ້ການແທນຄ່າ RGB ແບບມີຂອບເຂດ ແລະ ອາດຈະໃຊ້ການແປງຄ່າແບບບໍ່ເປັນເສັ້ນ (non-linear) ເພື່ອເຂົ້າລະຫັດສັນຍານ RGB, ເອີ້ນວ່າ “ອ້າງອີງການສະແດງຜົນ” (display-referred). ພວກມັນອີງຕາມຂໍ້ສົມມຸດ ທີ່ວ່າຮູບພາບໄດ້ຖືກກະກຽມໄວ້ສຳລັບການສະແດງຜົນຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດໆໃນທໍ່ປະມວນຜົນ, ແລະ ມີການກຳນົດຄ່າ RGB ຂອງສີດຳ, ສີເທົາກາງ ແລະ ສີຂາວໄວ້ຕາຍຕົວ. ສູດການຄຳນວນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ໃຊ້ໃນຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນຖືກປັບແຕ່ງຕາມຂໍ້ສົມມຸດເຫຼົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ: ໂໝດການປະສົມ (blending mode) ແບບ overlay ຈະຕ້ອງການສີເທົາກາງ ທີ່ຖືກເຂົ້າລະຫັດໄວ້ທີ່ 50% (ຫຼື 128 ໃນການເຂົ້າລະຫັດແບບເລກຈຳນວນເຕັມ).

ຄວາມປອດໄພ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມວ່າຈະໃຫ້ສະແດງຂໍ້ຄວາມເຕືອນກ່ອນທີ່ຈະດຳເນີນກິດຈະກຳໃດໜຶ່ງຫຼືບໍ່.

🔗ທົ່ວໄປ

ຖາມກ່ອນລຶບຮູບພາບອອກຈາກຄັງຮູບ: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະລຶບຂໍ້ມູນຮູບພາບອອກຈາກຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບຂອງ darktable, ໂດຍທີ່ໄຟລ໌ xmp ຍັງຖືກເກັບໄວ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນລຶບຮູບພາບອອກຈາກດິດ (Disk): ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະລຶບໄຟລ໌ຮູບພາບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນຍົກເລີກປະຫວັດການແກ້ໄຂ: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະຍົກເລີກລຳດັບປະຫວັດການແກ້ໄຂຂອງຮູບພາບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ພະຍາຍາມໃຊ້ຖັງຂີ້ເຫຍື້ອເມື່ອລຶບຮູບພາບ: ແທນທີ່ຈະລຶບຮູບພາບອອກຈາກດິດໂດຍກົງ, ໃຫ້ພະຍາຍາມຍ້າຍພວກມັນໄປໄວ້ໃນຖັງຂີ້ເຫຍື້ອຂອງລະບົບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນຍ້າຍຮູບພາບອອກຈາກໂຟນເດີມ້ວນຟີມ: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະຍ້າຍໄຟລ໌ຮູບພາບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນສຳເນົາຮູບພາບໄປຍັງໂຟນເດີມ້ວນຟີມໃໝ່: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະສຳເນົາໄຟລ໌ຮູບພາບໄປຍັງບ່ອນໃໝ່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນລຶບໂຟນເດີທີ່ວ່າງເປົ່າ: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະລຶບໂຟນເດີທີ່ວ່າງເປົ່າໃດໆ. ສິ່ງນີ້ສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ຫຼັງຈາກການຍ້າຍ ຫຼື ລຶບຮູບພາບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ຖາມກ່ອນລຶບແທັກ: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະລຶບແທັກອອກຈາກຮູບພາບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນລຶບຮູບແບບ (Style): ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະລຶບຮູບແບບ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນລຶບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ (Preset): ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະລຶບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຖາມກ່ອນສົ່ງອອກໃນໂໝດຂຽນທັບ: ຖາມສະເໝີກ່ອນທີ່ຈະ ສົ່ງອອກ ຮູບພາບໃນໂໝດຂຽນທັບ.

🔗ອື່ນໆ

password storage backend to use: The backend to use for password storage. Options: “auto” (default), “none”, “libsecret”, “kwallet”, “apple_keychain” (on macOS), “windows_credentials” (on Windows).
ເຂົ້າສູ່ລະບົບເຊີບເວີເກັບຂໍ້ມູນໂດຍອັດຕະໂນມັດ: ເມື່ອສົ່ງອອກຮູບພາບໄປຍັງເຊີບເວີເກັບຂໍ້ມູນພາຍນອກ (Piwigo) ໃຫ້ເລືອກຕົວເລືອກນີ້ເພື່ອເຂົ້າສູ່ລະບົບເຊີບເວີໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ທ່ານຕ້ອງຕັ້ງຄ່າລະບົບເກັບລະຫັດຜ່ານ (ດ້ານເທິງ) ເພື່ອໃຊ້ຕົວເລືອກນີ້.
executable for playing audio files: Define an external program which is used in the lighttable view to play audio files that some cameras record to keep notes for images (default “aplay”).

ມິຕິຂອງສີໃນ darktable

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ພາກນີ້ກຳນົດຄຸນສົມບັດການຮັບຮູ້ຂອງສີ, ທັງໃນທາງແນວຄິດ ແລະ ໃນທາງປະລິມານ, ເພື່ອລະບຸລັກສະນະ ແລະ ວັດແທກການປັບແຕ່ງສີທີ່ສ້າງສັນ ແລະ ການປັບແກ້ສີໃນ darktable.

🔗ຄຳນິຍາມ

ຄຸນສົມບັດຂອງສີເຊັ່ນ “ຄວາມອີ່ມຕົວສີ (saturation)”, “ຄວາມສະຫວ່າງ (brightness)” ຫຼື “ຄວາມຂາວ-ດຳ (lightness)” ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ທົ່ວໄປ ແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຖືກໃຊ້ຜິດ ແລະ ມັກຈະໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໃນວິທະຍາສາດເລື່ອງສີ, ແຕ່ລະຄຳເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມໝາຍທີ່ຊັດເຈນ.

ມີສອງໂຄງສ້າງທີ່ສາມາດນຳມາໃຊ້ວິເຄາະ ແລະ ອະທິບາຍຄຸນສົມບັດຂອງສີໄດ້:

- ໂຄງສ້າງທາງສະລີລະວິທະຍາແບບຊີ້ນ-ລີເນຍ (scene-linear), ເຊິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ເນັ້ນໃສ່ການຕອບສະໜອງຂອງຈຸລັງຮັບແສງໃນຈໍປະສາດຕາ, ໂດຍໃຊ້ພື້ນທີ່ສີເຊັ່ນ CIE XYZ 1931 ຫຼື CIE LMS 2006,
A perceptual, psychological, framework that stacks the brain’s corrections on top of the retina signal, using color spaces such as CIE Lab 1976, CIE Luv 1976, CIE CAM 2016 and JzAzBz (2017).

ການເຊື່ອມຕໍ່ກັບ gimp

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

GIMP ສາມາດໃຊ້ darktable ເພື່ອເປີດໄຟລ໌ Raw ໄດ້ ຖ້າມີໄຟລ໌ darktable ຢູ່ໃນ PATH ຂອງລະບົບ. ເມື່ອຜູ້ໃຊ້ GIMP ເປີດໄຟລ໌ RAW, GIMP ຈະເອີ້ນໃຊ້ darktable ພ້ອມກັບພາລາມິເຕີສາຍຄຳສັ່ງພິເສດເພື່ອສ້າງໄຟລ໌ຊົ່ວຄາວໃຫ້ GIMP ໃຊ້ງານ ດັ່ງນີ້:

darktable --gimp [version]
                 [file <path>]
                 [thumb <path> <dim>]

ໃນທຸກກໍລະນີ, darktable ຈະລາຍງານຜົນລັອກໃຫ້ GIMP ໂດຍຫໍ່ໄວ້ໃນແທັກ (tags) ແບບນີ້ (ເຊິ່ງ <res> ແມ່ນຂຶ້ນກັບຄຳສັ່ງທີ່ໃຫ້ມາ):

<<<gimp
<res>
gimp>>>

ຄວນມີພຽງໜຶ່ງຄຳສັ່ງເທົ່ານັ້ນໃນສາຍຄຳສັ່ງ.

version

ໝາຍເຫດວ່າ <res> ແມ່ນເວີຊັນຂອງ GIMP API (ບໍ່ແມ່ນເວີຊັນຂອງ darktable).

file <path>

ເລີ່ມຕົ້ນ darktable ໃນໂໝດຫ້ອງມືດ (darkroom) ໂດຍໂຫລດຮູບພາບຈາກ <path>. ຜູ້ໃຊ້ຈະບໍ່ສາມາດປ່ຽນໄປໃຊ້ໂໝດອື່ນຂອງ darktable ໄດ້. ເມື່ອຜູ້ໃຊ້ປິດໜ້າຕ່າງຫ້ອງມືດ, ຜົນລັອກຈະຖືກສົ່ງອອກເປັນໄຟລ໌ EXR ໄປຍັງບ່ອນເກັບຊົ່ວຄາວ. ຄ່າ <res> ທີ່ສົ່ງກັບມາແມ່ນເສັ້ນທາງເຕັມຂອງໄຟລ໌ທີ່ສົ່ງອອກ. ຖ້າຮູບພາບນັ້ນຢູ່ໃນຖານຂໍ້ມູນ darktable ຢູ່ແລ້ວ, ການແກ້ໄຂທີ່ເຄີຍເຮັດໃນ darktable ຈະຖືກລວມເຂົ້າໃນຮູບທີ່ສົ່ງອອກນຳ. ແຕ່ການແກ້ໄຂໃດໆໃນຂະນະທີ່ GIMP ເອີ້ນໃຊ້ darktable ຈະບໍ່ຖືກບັນທຶກລົງໃນຖານຂໍ້ມູນ.

thumb <path> <dim>

darktable ຂຽນຮູບຕົວຢ່າງເປັນໄຟລ໌ JPEG ໄປຍັງບ່ອນເກັບຊົ່ວຄາວ – <path> ແມ່ນເສັ້ນທາງໄຟລ໌ RAW, <dim> (ເປັນພິກເຊວ) ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດລະຫວ່າງຄວາມກວ້າງ ຫຼື ຄວາມສູງ ທີ່ຕ້ອງການສຳລັບຮູບຕົວຢ່າງ. ອັດຕາສ່ວນຂະໜາດດັ້ງເດີມຈະຖືກຮັກສາໄວ້. ຄ່າ <res> ທີ່ສົ່ງກັບມາຈະມີຮູບແບບດັ່ງນີ້:

ເສັ້ນທາງເຕັມຂອງໄຟລ໌ທີ່ສົ່ງອອກໃນແຖວທຳອິດ.

ຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງຂອງໄຟລ໌ດັ້ງເດີມເປັນຕົວເລກແຍກດ້ວຍຍະຫວ່າງໃນແຖວທີສອງ. ຂະໜາດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເພື່ອແຈ້ງໃຫ້ຊາບ ແລະ ອາດຈະບໍ່ຊັດເຈນ. ສຳລັບໄຟລ໌ Raw ນີ້ຈະໝາຍເຖິງຂະໜາດຂອງເຊັນເຊີ.

ການຮອງຮັບອຸປະກອນ MIDI

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ບົດນຳ

MIDI ແມ່ນໂປຣໂຕຄໍການສື່ສານທີ່ໃຊ້ໂດຍເຄື່ອງດົນຕີເອເລັກໂຕຣນິກ, ອຸປະກອນສະຕູດິໂອສຽງ ແລະ ແມ່ນແຕ່ “ຄີບອດແຕ່ງຮູບ” ເຊັ່ນ Loupedeck. ອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະມີປຸ່ມກົດ, ປຸ່ມໝຸນ (encoders) ແລະ ປຸ່ມສະໄລ້ (faders). ປຸ່ມໝຸນແບບ “endless” ສາມາດໝຸນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຈຸດສິ້ນສຸດ ເຊິ່ງເໝາະສຳລັບການປັບຄ່າສະໄລເດີໃນ darktable. ບາງລຸ້ນອາດຈະເປັນແບບມໍເຕີ (motorized) ເຊິ່ງຈະປັບຕຳແໜ່ງໃຫ້ກົງກັບຄ່າໃນໜ້າຈໍໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

🔗ປຸ່ມໝຸນແບບໄຮ້ຂີດຈຳກັດ; ການເຂົ້າລະຫັດແບບສຳບູນ / ແບບທຽບຖານ

ອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດສົ່ງຂໍ້ມູນໄດ້ຫຼາຍຮູບແບບ. ປຸ່ມໝຸນສາມາດສົ່ງຕຳແໜ່ງ “absolute” ໃນຊ່ວງ 0-127. darktable ຈະສົ່ງຄ່າກັບໄປຫາອຸປະກອນເພື່ອໃຫ້ໄຟ LED ຫຼື ປຸ່ມສະໄລ້ມໍເຕີ ສະແດງຄ່າທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຖ້າເປັນປຸ່ມໝຸນແບບໄຮ້ຂີດຈຳກັດ, ມັນຈະສາມາດປັບຄ່າໄດ້ລະອຽດກວ່າ 128 ຂັ້ນໄດ.

ປຸ່ມໝຸນທີ່ບໍ່ມີໄຟວົງແຫວນອາດຈະສົ່ງຂໍ້ມູນແບບທຽບຖານ (relative) ເຊິ່ງສາມາດປັບຄວາມໄວຕາມການໝຸນໄດ້. darktable ຈະພະຍາຍາມກວດສອບຮູບແບບການເຂົ້າລະຫັດໂດຍອັດຕະໂນມັດ ໂດຍການຟັງ 5 ຂໍ້ຄວາມທຳອິດ. ເມື່ອເລີ່ມໃຊ້ງານ, ທ່ານຄວນໝຸນປຸ່ມໄປທາງຊ້າຍຊ້າໆ 5 ຄັ້ງ. ຖ້າສຳເລັດ ຈະມີຂໍ້ຄວາມແຈ້ງເຕືອນ ຮູບແບບການເຂົ້າລະຫັດທີ່ກວດພົບ (ເຊັ່ນ 127 ຫຼື 63).

🔗ການນຳໃຊ້

If your device has been successfully configured and connected, you should see messages like “G#–1 (8) not assigned” when you press a button (the first is a musical notation code for the “tone”, the second a numerical representation) or “CC1,up not assigned” when adjusting an encoder. You are now ready to assign buttons and encoders to actions. The easiest way to do this for a bunch of them in one go is to press the visual shortcut mapping button (to the left of the preferences button) to enter shortcut visual mapping mode. In this mode, when you hover the mouse over a button or slider, if you then press a key or turn an encoder on the MIDI device, it gets assigned as a shortcut to that widget. You can immediately test it (while staying in mapping mode) by moving the mouse to the middle of the screen (so you don’t accidentally assign it to a different widget) and then repeating the action. Right-click to switch off mapping mode.

ການເອີ້ນໃຊ້ lua ຈາກ dbus

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ທ່ານສາມາດສົ່ງຄຳສັ່ງ lua ໄປຍັງ darktable ຜ່ານອິນເຕີເຟດ DBus ຂອງມັນໄດ້. ເມທອດ org.darktable.service.Remote.Lua ຮັບພາຣາມິເຕີຂໍ້ຄວາມດຽວ ເຊິ່ງຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຄຳສັ່ງ lua. ຄຳສັ່ງຈະຖືກປະມວນຜົນໃນບໍລິບົດ lua ປັດຈຸບັນ ແລະ ຄວນສົ່ງຄືນເປັນ nil ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ຜົນລັດຈະຖືກສົ່ງກັບຄືນເປັນຜົນຂອງເມທອດ DBus.

ຫາກການເອີ້ນໃຊ້ Lua ເກີດຂໍ້ຜິດພາດ, ເມທອດ DBus ຈະສົ່ງຄືນຂໍ້ຜິດພາດ org.darktable.Error.LuaError ພ້ອມກັບຂໍ້ຄວາມຂໍ້ຜິດພາດຂອງ lua ທີ່ຕິດມາກັບຂໍ້ຜິດພາດ DBus ນັ້ນ.

ຫຼາຍອຸປະກອນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

The scheduling of OpenCL devices can be optimized on most systems using the “OpenCL scheduling profile” settings. However, if your system is equipped with more than one GPU, you might want to set the relative device priority manually. To do this you need to select the “default” scheduling profile and change the settings in the “opencl_device_priority” configuration parameter.

ມັນສຳຄັນທີ່ຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ darktable ໃຊ້ອຸປະກອນ OpenCL ແນວໃດ. ແຕ່ລະລຳດັບການປະມວນຜົນຂອງຮູບພາບ – ເພື່ອແປງຂາເຂົ້າເປັນຜົນລັບສຸດທ້າຍໂດຍການໃຊ້ລາຍການປະຫວັດ – ແມ່ນຖືກລັນໃນທໍ່ປະມວນຜົນພິກເຊລ (pixelpipe). ມີທໍ່ປະມວນຜົນພິກເຊລຫ້າປະເພດທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນ darktable. ປະເພດໜຶ່ງມີໜ້າທີ່ປະມວນຜົນມຸມມອງຮູບພາບກາງ (ຫຼື ມຸມມອງເຕັມ) ໃນໂໝດຫ້ອງມືດ, ອີກທໍ່ໜຶ່ງປະມວນຜົນຮູບພາບຕົວຢ່າງ (ໜ້າຕ່າງນຳທາງ, ເຊິ່ງຈຳເປັນສຳລັບຮີສໂຕແກຣມ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆພາຍໃນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສະແດງຜົນທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງມຸມມອງເຕັມ). ອີກທໍ່ປະມວນຜົນຕົວຢ່າງໜຶ່ງຈະຈຳເປັນສຳລັບການສະແດງໜ້າຕ່າງຫ້ອງມືດທີສອງ. ສາມາດມີແຕ່ລະອັນໃນສາມທໍ່ປະມວນຜົນນີ້ລັນໃນເວລາໃດກໍໄດ້, ໂດຍທີ່ທໍ່ປະມວນຜົນເຕັມ ແລະ ຕົວຢ່າງລັນໄປພ້ອມໆກັນ. ນອກຈາກນັ້ນ ຍັງສາມາດມີຫຼາຍທໍ່ປະມວນຜົນທີ່ລັນຂະໜານກັນເພື່ອສົ່ງອອກໄຟລ໌ ລວມທັງຫຼາຍທໍ່ປະມວນຜົນທີ່ສ້າງຮູບຍໍ້ (thumbnails). ຖ້າມີອຸປະກອນ OpenCL ຢູ່, darktable ຈະກຳນົດມັນໃຫ້ກັບທໍ່ປະມວນຜົນໃດໜຶ່ງໂດຍສະເພາະສຳລັບການລັນໜຶ່ງຄັ້ງ ແລະ ຈະປ່ອຍມັນຫຼັງຈາກນັ້ນ.

OpenCL ຍັງບໍ່ທັນເຮັດວຽກສຳລັບຂ້ອຍ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ, ລະບົບ OpenCL ມາກັບການຕັ້ງຄ່າທີ່ຫຼາກຫຼາຍຫຼາຍ: ຜູ້ຜະລິດ ແລະ ລຸ້ນ GPU ທີ່ຕ່າງກັນ, ປະລິມານໜ່ວຍຄວາມຈຳ GPU ທີ່ຕ່າງກັນ, ໄດເວີທີ່ຕ່າງກັນ, ດິສທຣິບິວຊັນ (distributions) ທີ່ຕ່າງກັນ ແລະ ອື່ນໆ.

ບັນຫາຫຼາຍຢ່າງທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນຈະປະກົດໃຫ້ເຫັນກໍຕໍ່ເມື່ອມີການລວມຕົວຂອງປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກຜູ້ພັດທະນາ darktable ເຂົ້າເຖິງໄດ້ພຽງແຕ່ບາງສ່ວນນ້ອຍໆຂອງຄວາມຫຼາກຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້, ກະລຸນາເຂົ້າໃຈວ່າພວກເຮົາອາດຈະບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາສະເພາະຂອງທ່ານໄດ້. ມັນບໍ່ມີຫຍັງຫຼາຍທີ່ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຈຳລອງບັນຫາຂອງທ່ານໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້.

ຖ້າທ່ານກຳລັງມີບັນຫາກັບອຸປະກອນສະເພາະໃດໜຶ່ງ (ແລະ ທ່ານມີອຸປະກອນ OpenCL ອື່ນໆທີ່ມີຢູ່) ສິ່ງທຳອິດທີ່ຄວນເຮັດຄືລອງປິດການໃຊ້ງານສະເພາະອຸປະກອນນັ້ນ – ເບິ່ງ ການປັບແຕ່ງໜ່ວຍຄວາມຈຳ ແລະ ປະສິດທິພາບ ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

ຖ້າບໍ່ມີວິທີອື່ນຊ່ວຍໄດ້, ທາງເລືອກທີ່ດີທີ່ສຸດອາດຈະແມ່ນການເລີ່ມ darktable ດ້ວຍຄຳສັ່ງ

darktable --disable-opencl

ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ບໍ່ມີຫຍັງໃນ darktable ທີ່ລັນໄດ້ແຕ່ໃນ GPU ເທົ່ານັ້ນ. ຢ່າໃຫ້ການຂາດ OpenCL ເຮັດໃຫ້ທ່ານທໍ້ໃຈ – ລະຫັດ CPU ຂອງ darktable ກໍຖືກປັບແຕ່ງໃຫ້ມີປະສິດທິພາບສູງເຊັ່ນກັນ!

ການເກັບຂໍ້ມູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕົວເລືອກຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບຂອງ darktable ແລະ ໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານ XMP (XMP sidecar files).

🔗ຖານຂໍ້ມູນ

ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຫຼາຍພື້ນທີ່ເຮັດວຽກ (workspaces): ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຫຼາຍພື້ນທີ່ເຮັດວຽກເຊິ່ງສາມາດເລືອກໄດ້ຜ່ານໜ້າຕ່າງປັອບອັບຕອນເລີ່ມໂປຣແກຣມ. ໃນປັອບອັບນັ້ນ, ສາມາດສ້າງພື້ນທີ່ເຮັດວຽກໃໝ່, ລຶບພື້ນທີ່ເຮັດວຽກ, ຕັ້ງພື້ນທີ່ເຮັດວຽກເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ (ໃຊ້ຕອນເລີ່ມໂປຣແກຣມຈົນກວ່າຈະມີການປ່ຽນແປງອີກ), ຫຼື ເຮັດວຽກຈາກໜ່ວຍຄວາມຈຳ (ບໍ່ມີຖານຂໍ້ມູນ). ຖ້າເລືອກ ຈື່ການເລືອກ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງຖາມອີກ ເມື່ອຢືນຢັນພື້ນທີ່ເຮັດວຽກ, ການເລືອກນັ້ນຈະຖືກເກັບໄວ້ສຳລັບການເປີດຄັ້ງຕໍ່ໄປໂດຍບໍ່ສະແດງປັອບອັບ, ແລະ ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຫຼາຍພື້ນທີ່ເຮັດວຽກ ຈະຖືກປິດໄວ້ເພື່ອໃຫ້ປັອບອັບບໍ່ສະແດງ ຈົນກວ່າທ່ານຈະມາເປີດ ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຫຼາຍພື້ນທີ່ເຮັດວຽກ ອີກຄັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້. ພື້ນທີ່ເຮັດວຽກແມ່ນການລວມກັນຂອງຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບ ແລະ ໄຟລ໌ຕັ້ງຄ່າ darktablerc ໂດຍໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າໂຟນເດີການຕັ້ງຄ່າຮ່ວມກັນ (ຖານຂໍ້ມູນຂໍ້ມູນ ແລະ ຄີລັດ). ພື້ນທີ່ເຮັດວຽກໃໝ່ສາມາດສ້າງຂຶ້ນໄດ້ໂດຍການສຳເນົາພື້ນທີ່ເຮັດວຽກທີ່ມີຢູ່ມາເປັນແບບຢ່າງ; ການຕັ້ງຄ່າສະເພາະຂອງພື້ນທີ່ເຮັດວຽກຈະຖືກສຳເນົາໄປ ໃນຂະນະທີ່ເສັ້ນທາງໄຟລ໌, ປ້າຍຊື່, ປະຫວັດການສະສົມ ແລະ ຄີທີ່ຄ້າຍຄືກັນຈະຖືກລຶບອອກເພື່ອໃຫ້ພື້ນທີ່ເຮັດວຽກໃໝ່ມີຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບເປັນຂອງຕົນເອງ. ເບິ່ງ ການເອີ້ນໃຊ້ darktable ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບ library.db, data.db ແລະ darktablerc. (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ)
ສ້າງສະແນັບຊອດ (snapshot) ຖານຂໍ້ມູນ: ລະບຸວ່າ darktable ຄວນສ້າງສະແນັບຊອດຖານຂໍ້ມູນເລື້ອຍປານໃດ. ຕົວເລືອກແມ່ນ “never” (ບໍ່ເຄີຍ), “once a month” (ເດືອນລະຄັ້ງ), “once a week” (ອາທິດລະຄັ້ງ), “once a day” (ມື້ລະຄັ້ງ) ແລະ “on close” (ເມື່ອປິດໂປຣແກຣມ) (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ “once a week”)
ຈຳນວນສະແນັບຊອດທີ່ຈະເກັບໄວ້: ຈຳນວນສະແນັບຊອດທີ່ຈະເກັບໄວ້ຫຼັງຈາກສ້າງສະແນັບຊອດໃໝ່, ໂດຍບໍ່ນັບລວມການສຳຮອງຖານຂໍ້ມູນທີ່ເຮັດຕອນປ່ຽນເວີຊັນຂອງ darktable. ປ້ອນ “-1” ເພື່ອເກັບສະແນັບຊອດແບບບໍ່ຈຳກັດຈຳນວນ. (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 10)

🔗ໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານ XMP

ສ້າງໄຟລ໌ XMP

ໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານ XMP ເປັນວິທີການສຳຮອງໃນການບັນທຶກການປ່ຽນແປງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດກັບຮູບພາບ, ນອກເໜືອໄປຈາກການປ່ຽນແປງທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນຂອງ darktable. ຕົວເລືອກນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເລືອກໄດ້ວ່າຈະໃຫ້ໄຟລ໌ຖືກ ຂຽນຄັ້ງທຳອິດ ເມື່ອໃດ. ເມື່ອຖືກຂຽນແລ້ວ, ພວກມັນຈະຖືກອັບເດດທຸກຄັ້ງທີ່ທ່ານແກ້ໄຂ ຫຼື ເພີ່ມແທັກໃຫ້ກັບຮູບພາບ. ເລືອກຈາກ:

never (ບໍ່ເຄີຍ): ບໍ່ຕ້ອງຂຽນໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານ. ສິ່ງນີ້ອາດມີປະໂຫຍດຖ້າທ່ານກຳລັງເປີດໃຊ້ darktable ຫຼາຍເວີຊັນເພື່ອຈຸດປະສົງການພັດທະນາ/ທົດສອບ ແຕ່ປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນບໍ່ແນະນຳ,

on import (ເມື່ອນຳເຂົ້າ): ໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານຈະຖືກຂຽນທັນທີທີ່ທ່ານເພີ່ມຮູບພາບເຂົ້າໃນຄັງຮູບຂອງ darktable,

after edit (ຫຼັງການແກ້ໄຂ): ໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານຈະບໍ່ຖືກຂຽນຈົນກວ່າຈະມີການແກ້ໄຂ ຫຼື ເພີ່ມແທັກໃຫ້ກັບຮູບພາບເປັນຄັ້ງທຳອິດ.

ແນະນຳຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ທ່ານເລືອກ “on import” ຫຼື “after edit”. ໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານເປັນລະບົບປ້ອງກັນຄວາມຜິດພາດທີ່ມີປະໂຫຍດເພື່ອປ້ອງກັນຂໍ້ມູນສູນຫາຍຫາກຖານຂໍ້ມູນຂອງທ່ານເພ. ການສຳຮອງໄຟລ໌ raw ຂອງທ່ານພ້ອມກັບໄຟລ໌ຄູ່ຂະໜານທີ່ມາກັບມັນ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດຄືນຄ່າວຽກຂອງທ່ານໄດ້ຢ່າງສົມບູນໃນພາຍຫຼັງ ໂດຍການນຳເຂົ້າປະຫວັດການແກ້ໄຂກັບເຂົ້າໄປໃນ darktable ຄືນໃໝ່ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ “on import”).

ການໃຊ້ darktable ຈາກສະຄຣິບ lua

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄຳເຕືອນ: ຄຸນສົມບັດນີ້ຍັງຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນທົດລອງ. ເປັນທີ່ຊາບກັນດີວ່າບາງອົງປະກອບຍັງບໍ່ທັນເຮັດວຽກໃນໂໝດ library. ແນະນຳໃຫ້ມີການທົດສອບຢ່າງລະມັດລະວັງ.

ອິນເຕີເຟດ lua ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດໃຊ້ darktable ຈາກສະຄຣິບ lua ໃດກໍໄດ້. ອັນນີ້ຈະໂຫຼດ darktable ເປັນ library ແລະ ໃຫ້ບໍລິການ lua API ສ່ວນໃຫຍ່ (darktable ຖືກກຳນົດຄ່າແບບ headless, ດັ່ງນັ້ນຟັງຊັນທີ່ກ່ຽວກັບອິນເຕີເຟດຜູ້ໃຊ້ຈຶ່ງບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້).

ຕົວຢ່າງ: ໂປຣແກຣມຕໍ່ໄປນີ້ຈະພິມລາຍຊື່ຮູບພາບທັງໝົດໃນ library ຂອງທ່ານ:

#!/usr/bin/env lua
package = require "package"
package.cpath=package.cpath..";./lib/darktable/lib?.so"

dt = require("darktable")(
"--library", "./library.db",
"--datadir", "./share/darktable",
"--moduledir", "./lib/darktable",
"--configdir", "./configdir",
"--cachedir","cachedir",
"--g-fatal-warnings")

require("darktable.debug")

for k,v in ipairs(dt.database) do
   print(tostring(v))
end

ສັງເກດແຖບທີສາມທີ່ຊີ້ໄປຍັງຕຳແໜ່ງຂອງໄຟລ໌ libdarktable.so.

ນອກຈາກນັ້ນ, ໝາຍເຫດວ່າການເອີ້ນໃຊ້ require ຈະສົ່ງຄືນຟັງຊັນທີ່ເອີ້ນໃຊ້ໄດ້ພຽງຄັ້ງດຽວ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຕັ້ງພາຣາມິເຕີຄຳສັ່ງຂອງ darktable ໄດ້. ພາຣາມິເຕີ :memory: ສຳລັບ --library ມີປະໂຫຍດໃນກໍລະນີທີ່ທ່ານບໍ່ຕ້ອງການເຮັດວຽກກັບ library ສ່ວນຕົວຂອງທ່ານ.

ການຕັ້ງຄ່າການແປພາສາ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ການແປເອກະສານຂອງ darktable ແມ່ນຖືກຈັດການຜ່ານ Weblate.

🔗ພາບລວມຂອງການຕັ້ງຄ່າ ແລະ ການໄຫຼຂອງຂໍ້ມູນສຳລັບການແປໂດຍໃຊ້ Weblate

ສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້:

ເອກະສານຫຼັກແມ່ນເປັນພາສາອັງກິດໃນໄຟລ໌ .md ທີ່ຢູ່ໃນ content/*.md.
ຈາກນັ້ນ ໄຟລ໌ POT (po/content.pot) ທີ່ລວມເອົາຂໍ້ຄວາມ ທີ່ສາມາດແປໄດ້ ທັງໝົດຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ.
Weblate ຈະຈັດການໄຟລ໌ PO ຂອງແຕ່ລະພາສາ (po/content.{lang}.po) ເຊິ່ງບັນຈຸຂໍ້ຄວາມ ທີ່ແປແລ້ວ.
ເມື່ອນຳເອກະສານໄປໃຊ້, ໄຟລ໌ .md ສະເພາະແຕ່ລະພາສາຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍໃຊ້ generate-translations.sh ເຊິ່ງ Hugo ຈະນຳໄປສະແດງຜົນເປັນໄຟລ໌ .html, EPUB ແລະ PDF ຕໍ່ໄປ.

🔗ຈາກ GitHub ຫາ Weblate: ການຊິງໂຄຣໄນຂໍ້ຄວາມຕົ້ນສະບັບ

ໄຟລ໌ພາສາອັງກິດຕົ້ນສະບັບ (content/*.md) ຖືກປ່ຽນແປງຜ່ານ pull request ໃນ GitHub (ເບິ່ງ workflow).
GitHub action ທີ່ເຮັດວຽກທຸກຄືນຈະອັບເດດໄຟລ໌ POT (po/content.pot) ທີ່ລວມຂໍ້ຄວາມທັງໝົດດ້ວຍຄຳສັ່ວ generate-translations.sh --no-translations. ໝາຍເຫດ: ສະຄຣິບຈະອັບເດດທັງໄຟລ໌ POT ແລະ PO ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ commit ໄຟລ໌ PO ທີ່ອັບເດດແລ້ວລົງໃນຄັງເກັບ ເນື່ອງຈາກໄຟລ໌ PO ຖືກຈັດການໂດຍ Weblate ທັງໝົດເພື່ອຫຼີກເວັ້ນບັນຫາ merge conflicts.

lua API

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Lua API ຂອງ darktable ແມ່ນມີການບັນທຶກໄວ້ໃນຄູ່ມືສະເພາະຂອງມັນເອງ ເຊິ່ງມີລາຍລະອຽດຂອງໂຄງສ້າງຂໍ້ມູນ ແລະ ຟັງຊັນທັງໝົດ. ທ່ານສາມາດດາວໂຫຼດຄູ່ມື API ໄດ້ຈາກ ທີ່ນີ້.

ການແກ້ໄຂຮູບພາບເປັນຊຸດ (batch-editing)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ການແກ້ໄຂເປັນຊຸດ (Batch-editing) ແມ່ນຂະບວນການລ້າງຮູບພາບໃນຊຸດທີ່ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັນ ເຊິ່ງຕ້ອງການໃຫ້ມີລັກສະນະສຸດທ້າຍທີ່ສອດຄ່ອງກັນ, ມັກຈະໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການພິມຈຳໜ່າຍໃນແຄັດຕາລັອກ, ນິຕະຍະສານ ຫຼື ປຶ້ມ. ມັນອາດຈະເປັນວຽກທີ່ໜ້າເບື່ອ ແລະ ຫຍຸ້ງຍາກ, ດັ່ງນັ້ນ darktable ຈຶ່ງມີຟັງຊັນທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ວຽກນີ້ໄວຂຶ້ນ ແລະ ມີຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືຫຼາຍຂຶ້ນ.

🔗ການກຽມພ້ອມ

🔗ການຖ່າຍແຜ່ນທຽບສີ (color checkers)

ການຖ່າຍແຜ່ນທຽບສີໃນສະຖານທີ່ຈິງສາມາດປະຢັດເວລາໄດ້ຫຼາຍໃນລະຫວ່າງການປະມວນຜົນຮູບພາບເປັນຊຸດ. ຮູບພາບຂອງແຜ່ນທຽບສີສາມາດໃຊ້ເປັນບ່ອນອ້າງອີງສີເພື່ອແກ້ໄຂສີທີ່ເພ້ຽນ (color cast) ໃຫ້ເປັນກາງໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ – darktable ຮອງຮັບແຜ່ນທຽບສີ Datacolor ແລະ X-Rite (24 ແລະ 48) ໂດຍຕົ່ງ.

🔗ຄວນໃຊ້ສະພາວະແສງທີ່ຄົງທີ່

ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ໃຫ້ໃຊ້ແສງທຽມທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ເພື່ອຮັກສາຄວາມຄົງທີ່ຂອງແສງໃນທຸກຮູບພາບ. ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າທ່ານຈະບໍ່ຕ້ອງກັງວົນເລື່ອງອຸນຫະພູມສີຂອງແສງ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມຂອງແສງທີ່ປ່ຽນແປງລະຫວ່າງຮູບ. ໃຫ້ຖ່າຍຮູບແຜ່ນທຽບສີໃໝ່ທຸກຄັ້ງທີ່ສະພາວະແສງປ່ຽນແປງ.

🔗ຄວນໃຊ້ໂໝດແມນນວນ (manual)

ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ການຖ່າຍໃນໂໝດແມນນວນດ້ວຍການຕັ້ງຄ່າການຮັບແສງທີ່ຄົງທີ່ ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຜັນຜວນໃນຊຸດຮູບພາບ. ໃນແງ່ຂອງການປະມວນຜົນ, ຄວາມຜັນຜວນໃດໆໝາຍເຖິງການທີ່ທ່ານຕ້ອງມາປັບແຕ່ລະຮູບແຍກຕ່າງຫາກ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການເຮັດວຽກຊ້າລົງ.

🔗ການປະມວນຜົນຫຼັງການຖ່າຍ

🔗ແນວຄວາມຄິດ

ການປະມວນຜົນຫຼັງການຖ່າຍຕ້ອງຖືກແຍກອອກເປັນ 2 ສ່ວນທີ່ແຍກຈາກກັນຢ່າງເດັດຂາດ:

1. ການປັບສີຂັ້ນຕົ້ນ (primary color-grading),
1. ການປັບສີຂັ້ນສອງ (secondary color-grading).

ການປັບສີຂັ້ນຕົ້ນ ຈະຖືກເຮັດກ່ອນໝູ່ໃນ pixel pipeline ແລະ ໃນຂັ້ນຕອນການແກ້ໄຂ, ໂດຍໃຊ້ໂມດູນເຊັ່ນ ການຮັບແສງ (exposure), ໂປຣໄຟລ໌ສີຂາເຂົ້າ (input color profile) ແລະ ການຄາລິເບຣດສີ (color calibration). ຈຸດປະສົງຂອງມັນຄືການປັບໃຫ້ແຕ່ລະຮູບເປັນກາງຕາມຄວາມເປັນຈິງ, ທັງໃນແງ່ຄວາມສະຫວ່າງໂດຍລວມ, ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີ ແລະ ໄວທ໌ບາລານສ໌ (white balance). ຂັ້ນຕອນນີ້ແນໃສ່ການເຮັດໃຫ້ທຸກຮູບເບິ່ງຄືກັນແບບ “ທຳມະດາ” ທີ່ສຸດ ໂດຍການລົບສີທີ່ເພ້ຽນ ແລະ ຮັບປະກັນວ່າສີຂາວເປັນສີຂາວທີ່ເປັນກາງແທ້ໆ, ເຊິ່ງສຳຄັນຫຼາຍຖ້າຊຸດຮູບພາບຂອງທ່ານໃຊ້ກ້ອງຫຼາຍໂຕທີ່ຕ່າງກັນ. ການປັບສີຂັ້ນຕົ້ນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຂອງສິລະປະ ຫຼື ການສະແດງອອກ, ແຕ່ແມ່ນການກຽມພື້ນຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັນສຳລັບຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ.

ຄູ່ມືສຳລັບຜູ້ແປພາສາ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ພວກເຮົາຍິນດີຕ້ອນຮັບເຈົ້າເຂົ້າສູ່ການຊ່ວຍແປເອກະສານຂອງ darktable. ກະລຸນາອ່ານຄູ່ມືນີ້ໃຫ້ລະອຽດເພື່ອສຶກສາຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການສຳລັບວຽກງານການແປ.

ການແປພາສາແມ່ນຖືກຈັດການຜ່ານ Weblate. ຜູ້ໃຊ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ລົງທະບຽນສາມາດເພີ່ມຄຳແນະນຳໃນການແປໄດ້. ຫາກຕ້ອງການມີສ່ວນຮ່ວມໃນການແປ, ເຈົ້າຕ້ອງ ລົງທະບຽນກັບ Weblate ກ່ອນ.

ພວກເຮົາ ບໍ່ ຍອມຮັບການແປດ້ວຍ AI ແບບອັດຕະໂນມັດ ໂດຍບໍ່ຜ່ານການກວດສອບ ແລະ ຄວບຄຸມຄຸນນະພາບໂດຍມະນຸດ.

ສິ່ງທີ່ຄວນອ່ານ:

ຄູ່ມືສຳລັບ styles and conventions: ລະບຽບການ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບວິທີການເຮັດ dtdocs
Translations setup ປະກອບມີຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການໄຫຼຂອງຂໍ້ມູນລະຫວ່າງ ຄັງເກັບ dtdocs ໃນ github ແລະ Weblate
ເອກະສານກ່ຽວກັບວິທີການ ໃຊ້ weblate

ໄປທີ່ projects page ເພື່ອເບິ່ງວ່າພາສາໃດທີ່ຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ເລືອກພາສາທີ່ເຈົ້າຊຳນານ. ຈາກນັ້ນເຈົ້າສາມາດເລີ່ມວຽກການແປໄດ້ໂດຍການເລືອກໝວດໝູ່ໃດໜຶ່ງ (ເຊັ່ນ “Untranslated strings”).

ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການຮູ້ວ່າຂໍ້ຄວາມທີ່ແປໄດ້ນັ້ນຢູ່ໃນສ່ວນໃດຂອງເອກະສານ, ເຈົ້າສາມາດກວດສອບໄດ້ທີ່ string information ແລ້ວໄປທີ່ details ຢູ່ເບື້ອງຂວາມື.

When translating, always preserve the original Markdown formatting — bold, italics, links, and shortcodes must appear in the translated string exactly as they do in the source.

ອື່ນໆ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ອິນເຕີເຟດ

ສະແດງໜ້າຈໍ Splash ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, darktable ຈະສະແດງໜ້າຈໍ splash ທີ່ບົ່ງບອກຄວາມຄືບໜ້າໃນການໂຫຼດ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນໂຄ້ດ ແລະ ຂໍ້ມູນ ພ້ອມທັງສະແກນຫາໄຟລ໌ sidecar ທີ່ອັບເດດ ຈົນກວ່າຈະພ້ອມສະແດງໜ້າຕ່າງຫຼັກ. ເມື່ອປິດໃຊ້ງານ, darktable ຈະບໍ່ສະແດງຫຍັງເລີຍຈົນກວ່າການໂຫຼດຈະສຳເລັດ ແລະ ສາມາດສະແດງ lighttable – ຫຼື darkroom, ຖ້າເອີ້ນໃຊ້ດ້ວຍຊື່ໄຟລ໌ດຽວຜ່ານ command line (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ສະແດງໜ້າຈໍຕ້ອນຮັບໃນການໃຊ້ງານຄັ້ງຕໍ່ໄປ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ໜ້າການຕັ້ງຄ່າ ຍິນດີຕ້ອນຮັບ ຈະສະແດງຂຶ້ນໃນຄັ້ງຕໍ່ໄປທີ່ເລີ່ມ darktable (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ, ແຕ່ຈະຖືກຕັ້ງເປັນປິດຫຼັງຈາກໜ້າຕ້ອນຮັບສະແດງແລ້ວ).
ໂຫຼດປຸ່ມລັດເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອເລີ່ມໃຊ້ງານ: ເມື່ອເປີດແອັບພລິເຄຊັນ, darktable ຈະໂຫຼດປຸ່ມລັດເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງໂຫຼດປຸ່ມລັດທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດທັບລົງໄປ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດປ່ຽນປຸ່ມລັດເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການກະທຳໃໝ່ໄດ້ ແຕ່ຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກມັນຖືກລຶບອອກ (ເພາະປຸ່ມລັດທີ່ລຶບໄປຈະຖືກໂຫຼດໃໝ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່). ປິດການຕັ້ງຄ່ານີ້ເພື່ອຢຸດການໂຫຼດປຸ່ມລັດເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອເລີ່ມໃຊ້ງານ – ໃຫ້ໂຫຼດສະເພາະປຸ່ມລັດທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ການລຶບງ່າຍຂຶ້ນ ແຕ່ກໍໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ໃຊ້ປຸ່ມລັດໃໝ່ໆທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາໃນເວີຊັນອະນາຄົດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ເປີດການຕັ້ງຄ່ານີ້ຄືນໃໝ່ກ່ອນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ປັບຂະໜາດຂັ້ນຂອງແຖບເລື່ອນຕາມຄ່າຕ່ຳສຸດ/ສູງສຸດ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ຂະໜາດຂັ້ນ (step-size) ມາດຕະຖານໃນການປັບແຖບເລື່ອນ ຈະຂຶ້ນກັບຄ່າຕ່ຳສຸດ ແລະ ສູງສຸດຂອງແຖບເລື່ອນນັ້ນໆ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຈັດລຽງຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າທີ່ຕິດມານຳກ່ອນ: ເລືອກວິທີການຈັດລຽງເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ຖ້າເປີດໃຊ້ງານຕົວເລືອກນີ້, ຄ່າທີ່ຕິດມານຳຈະສະແດງກ່ອນ. ຖ້າປິດໃຊ້ງານ, ຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ຈະສະແດງກ່ອນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ລໍ້ເລື່ອນຂອງເມົ້າເລື່ອນແຖບດ້ານຂ້າງຂອງໂມດູນໂດຍມາດຕະຖານ: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ລໍ້ເລື່ອນຂອງເມົ້າຈະເລື່ອນແຖບດ້ານຂ້າງໂດຍມາດຕະຖານ ແລະ Ctrl+Alt+ລໍ້ເລື່ອນ ຈະເປັນການປັບຄ່າໃນຊ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນ. ເມື່ອປິດໃຊ້ງານ, ພຶດຕິກຳນີ້ຈະສະຫຼັບກັນ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນປິດ).
ເປີດໃຊ້ງານທ່າທາງການສຳຜັດ (gestures) ເທິງ touchpad ໃນ darkroom: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ສາມາດໃຊ້ການສຳຜັດສອງນິ້ວເທິງ touchpad ໃນ darkroom ເພື່ອເລື່ອນພາບ (panning) ແລະ ໃຊ້ການຈີບນິ້ວເພື່ອຊູມ (pinch-to-zoom). ເມື່ອປິດໃຊ້ງານ, ການສຳຜັດ touchpad ຈະຖືກລະເລີຍ ແລະ darkroom ຈະໃຊ້ພຽງພຶດຕິກຳການເລື່ອນເມົ້າສຳລັບການຊູມເຂົ້າ ແລະ ອອກ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ຈຳກັດການຊູມໃນ darkroom ລະຫວ່າງພໍດີໜ້າຈໍ ແລະ 100%: ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ຈະຈຳກັດການໃຊ້ລໍ້ເລື່ອນເມົ້າ ແລະ ການຈີບນິ້ວຊູມໃນ darkroom ໃຫ້ຢູ່ໃນຊ່ວງລະຫວ່າງ ພໍດີໜ້າຈໍ (ຊູມອອກ) ແລະ 100% (ຊູມເຂົ້າ). ກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະຊູມເພື່ອຍົກເລີກການຈຳກັດຊົ່ວຄາວ ແລະ ຊູມເກີນ 100% ໄດ້. ເມື່ອປິດໃຊ້ງານ, ການຊູມຈະບໍ່ຖືກຈຳກັດ ແລະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກົດ Ctrl ເພື່ອຊູມເກີນ 100% (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ).
ສະແດງແຖບເລື່ອນ (scrollbars) ຂອງແຖບດ້ານຂ້າງສະເໝີ: ກຳນົດວ່າແຖບເລື່ອນຂອງແຖບດ້ານຂ້າງຄວນສະແດງໃຫ້ເຫັນຕະຫຼອດເວລາ ຫຼື ຈະສະແດງສະເພາະເມື່ອເນື້ອໃນໃນແຖບຍາວເກີນໄປ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເປີດ). (ຕ້ອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່)
ໄລຍະເວລາຂອງການປ່ຽນຜ່ານ UI ເປັນມິນລິວິນາທີ (ms): ກຳນົດໄລຍະເວລາທີ່ໂມດູນ ແລະ ອົງປະກອບ UI ອື່ນໆຈະໃຊ້ໃນການປ່ຽນສະຖານະ (ຂະຫຍາຍ/ຫຍໍ້). ຕັ້ງເປັນ 0 ເພື່ອປິດພາບເຄື່ອນໄຫວ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 250ms).
ຕຳແໜ່ງຂອງໂມດູນ scopes: ເລືອກວ່າຈະສະແດງໂມດູນ scopes (ຕົວວັດແທກ) ໃນແຖບດ້ານຊ້າຍ ຫຼື ຂວາ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນຂວາ). (ຕ້ອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່)
method to use for getting the display profile: This option allows the user to force darktable to use a specific method to obtain the current display profile for color management. In the default setting “all”, darktable will choose to query the X display server’s xatom or the colord system service. You can set this option to “xatom” or “colord” to enforce a specific method if the two methods give different results. You can run the darktable-cmstest binary to examine your color management subsystem.
ຈັດລຳດັບ ຫຼື ຍົກເວັ້ນອຸປະກອນ MIDI: ລາຍຊື່ບາງສ່ວນຂອງຊື່ມີອຸປະກອນທີ່ແຍກດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ semicolon (;). ຖ້າກົງກັນ, ຈະໂຫຼດອຸປະກອນ MIDI ຕາມ ID ທີ່ໃຫ້ໄວ້ຕາມຕຳແໜ່ງໃນລາຍການ. ຖ້າມີເຄື່ອງໝາຍ “-” ຢູ່ທາງໜ້າ, ຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ອຸປະກອນນັ້ນຖືກໂຫຼດ. ເຈົ້າຍັງສາມາດເພີ່ມການເຂົ້າລະຫັດ ແລະ ຈຳນວນປຸ່ມໝູນ (knobs). ຕົວຢ່າງ: “BeatStep:63:16”. ກະລຸນາເບິ່ງ ການຮອງຮັບອຸປະກອນ MIDI ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

🔗ແທັກ (tags)

ລະເວັ້ນລຳດັບຂັ້ນໃນລາຍການແທັກແບບງ່າຍ: ເມື່ອສົ່ງອອກຮູບພາບ, ແທັກທີ່ມີລຳດັບຂັ້ນຈະຖືກເພີ່ມເປັນລາຍການແທັກແບບງ່າຍທີ່ບໍ່ມີລຳດັບຂັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ໂປຣແກຣມອື່ນໆສາມາດເຫັນໄດ້. ເມື່ອໝາຍຕົວເລືອກນີ້, darktable ຈະລວມເອົາສະເພາະສ່ວນສຸດທ້າຍຂອງລຳດັບຂັ້ນ ແລະ ລະເວັ້ນສ່ວນທີ່ເຫຼືອ. ເຊັ່ນ: foo|bar|baz ຈະເພີ່ມພຽງແຕ່ baz ເທົ່ານັ້ນ.

🔗ປຸ່ມລັດທີ່ມີຫຼາຍອິນສະແຕນຊ໌ (instances)

ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະສ້າງຫຼາຍອິນສະແຕນຊ໌ (ການສ້າງຊ້ຳ) ຂອງຫຼາຍໂມດູນການປະມວນຜົນ. ໃນກໍລະນີນີ້ນີ້ ມັນອາດຈະບໍ່ແຈ້ງຊັດສະເໝີໄປວ່າອິນສະແຕນຊ໌ໃດຄວນຖືກຄວບຄຸມໂດຍປຸ່ມລັດຄີບອດ. ຕົວເລືອກຕໍ່ໄປນີ້ກຳນົດກົດເກນທີ່ຈະຖືກນຳໃຊ້ (ຕາມລຳດັບ) ເພື່ອຕັດສິນວ່າປຸ່ມລັດຄີບອດຄວນຖືກນຳໃຊ້ກັບອິນສະແຕນຊ໌ໃດ.

ຄີລັດ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄີລັດ ແມ່ນວິທີການຄວບຄຸມ darktable ໂດຍໃຊ້ຄີບອດ, ເມົ້າ, ແທຣັກແພັດ (trackpad), ຫຼື ອຸປະກອນປ້ອນຂໍ້ມູນ ອື່ນໆ ເຊັ່ນ MIDI ແລະ ຈອຍເກມ (ດັ່ງທີ່ລະບຸໄວ້ໃນພາກ ການຮອງຮັບອຸປະກອນ MIDI). ພວກມັນຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດປະຕິບັດ ການກະທຳ ຕ່າງໆ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໂຕ້ຕອບໂດຍກົງກັບອົງປະກອບ UI.

ການກະທຳ ປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນການເຮັດວຽກທີ່ທ່ານອາດຈະເຮັດໂດຍໃຊ້ສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ແບບຊີ້ ແລະ ຄລິກ ຂອງ darktable. ເບິ່ງ ການກະທຳທົ່ວໄປ ສຳລັບລາຍການທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດ. ຕົວຢ່າງ:

ເພີ່ມ, ຫຼຸດ ຫຼື ຕັ້ງຄ່າໃໝ່ສຳລັບແຖບເລື່ອນ
ເລື່ອນເບິ່ງລາຍການເລືອກແບບເລື່ອນລົງ
ເປີດໃຊ້, ຂະຫຍາຍ ຫຼື ໂຟກັສໂມດູນ
ຄລິກປຸ່ມ
ສະຫຼັບລະຫວ່າງມຸມມອງຕ່າງໆ

ວິທີທີ່ແນະນຳໃນການກຳນົດຄີລັດໃຫ້ກັບອົງປະກອບທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້ແມ່ນໂໝດ ການກຳນົດຄີລັດດ້ວຍສາຍຕາ.

🔗ສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້

ຖ້າທ່ານພຽງແຕ່ຕ້ອງການກຳນົດປຸ່ມສະເພາະໃດໜຶ່ງເພື່ອເປີດ-ປິດປຸ່ມ, ຂັ້ນຕອນມີດັ່ງນີ້:

1. ຄລິກທີ່ໄອຄອນ ໃນ ແຜງດ້ານເທິງ
1. ເອົາເມົ້າໄປວາງໄວ້ເທິງປຸ່ມທີ່ທ່ານຕ້ອງການຄວບຄຸມ
1. ກົດປຸ່ມທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃຊ້ເພື່ອຄວບຄຸມປຸ່ມນັ້ນ

ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ເພື່ອຄວບຄຸມແຖບເລື່ອນດ້ວຍຄີລັດ ທ່ານສາມາດ:

1. ຄລິກທີ່ໄອຄອນ
1. ເອົາເມົ້າໄປວາງໄວ້ເທິງແຖບເລື່ອນທີ່ທ່ານຕ້ອງການຄວບຄຸມ
1. ກົດປຸ່ມທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃຊ້ເພື່ອຄວບຄຸມແຖບເລື່ອນ, ແລະ ເລື່ອນລໍ້ເມົ້າ ຫຼື ເຄື່ອນຍ້າຍເມົ້າໄປທາງນອນ, ທາງຕັ້ງ ຫຼື ທາງຂວາງ

ລະບົບນີ້ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍ, ແລະ ນີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ. ອ່ານຕໍ່ໄປເພື່ອເຂົ້າໃຈມັນໃຫ້ດີຂຶ້ນ ແລະ ຮຽນຮູ້ວິທີການນຳໃຊ້ມັນໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດສູງສຸດ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນໆ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສຳລັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນໃນການໃຊ້ darktable, ທ່ານສາມາດຖາມຄຳຖາມໄດ້ໃນເວທີສົນທະນາຫຼັກທີ່ discuss.pixls.us.

ບ່ອນທີ່ເປັນທາງການເພື່ອຊອກຫາຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບ darktable ມີດັ່ງນີ້:

ບົດຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ໃຫ້ຂໍ້ມູນພື້ນຖານທີ່ມີປະໂຫຍດກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກແບບອ້າງອີງຕາມສາກ (scene-referred) ຂອງ darktable:

ບົດຄວາມເກົ່າ:

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຕໍ່ໄປນີ້ໃຫ້ຄວາມຮູ້ທີ່ເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບການເຮັດວຽກຂອງບາງໂມດູນປະມວນຜົນສະເພາະ:

ບາງຊ່ອງ YouTube ອື່ນໆທີ່ມີເນື້ອຫາໃໝ່ໆກ່ຽວກັບການໃຊ້ darktable ມີດັ່ງນີ້:

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ກ່ອນ (presets)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເມນູນີ້ສະແດງພາບລວມຂອງ ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ (presets) ທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບໂມດູນຕ່າງໆຂອງ darktable, ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າສາມາດແກ້ໄຂບາງຄຸນສົມບັດຂອງພວກມັນໄດ້.

ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ (ອັນທີ່ຕິດມານຳ darktable ໂດຍມາດຕະຖານ) ຈະສະແດງດ້ວຍສັນຍະລັກຮູບກະແຈລັອກ. ຄຸນສົມບັດຂອງພວກມັນບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້.

ຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າສາມາດນຳເຂົ້າຈາກໄຟລ໌ .dtpreset ທີ່ສົ່ງອອກມາ ໂດຍໃຊ້ປຸ່ມ “ນຳເຂົ້າ” ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງໜ້າຈໍ. ເຈົ້າສາມາດສົ່ງອອກຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ ທັງໝົດ ໄປຍັງໄດເຣັກທໍຣີດຽວໄດ້ໂດຍໃຊ້ປຸ່ມ “ສົ່ງອອກ”.

ລຶບຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍການເລືອກມັນ ແລະ ກົດປຸ່ມ Delete.

ແກ້ໄຂຄຸນສົມບັດຂອງຄ່າທີ່ຜູ້ໃຊ້ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍການເລືອກມັນ ແລະ ກົດ Enter ຫຼື ຄລິກສອງຄັ້ງ. ນີ້ຈະເປີດໜ້າຕ່າງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດແກ້ໄຂ, ສົ່ງອອກເປັນໄຟລ໌ .dtpreset ພາຍນອກ ຫຼື ລຶບຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້ານັ້ນໄດ້.

ເບິ່ງພາກ ການສ້າງ ແລະ ການແກ້ໄຂຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຄຸນສົມບັດອື່ນໆທີ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໃນໜ້າຕ່າງນີ້.

ຕົວເລືອກ lua

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ຕັ້ງແຕ່ເວີຊັນ 5.6 ເປັນຕົ້ນໄປ

ການຕັ້ງຄ່າເຫຼົ່ານີ້ຄວບຄຸມວິທີການຈັດການກັບສະຄຣິບ lua.

ກວດສອບການອັບເດດສະຄຣິບ lua ເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນ: ອັບເດດສະຄຣິບ (ທີ່ແຖມມານຳ) ເປັນເວີຊັນປັດຈຸບັນໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
ປິດໃຊ້ງານສະຄຣິບ lua: ບໍ່ໃຫ້ສະຄຣິບ lua ເຮັດວຽກ (ທັງອັນທີ່ແຖມມານຳ ແລະ ທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງ).

ໝາຍເຫດ: ຖ້າເຈົ້າມີການຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua ກ່ອນໜ້ານີ້ (ເຊັ່ນ Lua API 9.6.0 ຈາກ darktable 5.4) ໃນ ໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ, ຕົວເລືອກ ປິດໃຊ້ງານສະຄຣິບ ຈະບໍ່ສະແດງຂຶ້ນ. ຫຼັງຈາກທີ່ (ອັດຕະໂນມັດ) ອັບເດດສະຄຣິບຜ່ານຕົວຈັດການສະຄຣິບແລ້ວ ຕົວເລືອກນີ້ຈຶ່ງຈະປາກົດຂຶ້ນ.

ຕົວເລືອກການຕັ້ງຄ່າແຕ່ລະສະຄຣິບ (dropdown): ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດເລືອກສະຄຣິບ lua ເພື່ອປັບຄ່າທີ່ພວກມັນບັນຈຸໄວ້. ການຕັ້ງຄ່າທີ່ມີຢູ່ຈະປາກົດຂຶ້ນຢູ່ດ້ານລຸ່ມ. ສະຄຣິບ lua ຈະຕ້ອງຖືກ ເປີດໃຊ້ງານ ໃນໂມດູນສະຄຣິບກ່ອນ ຈຶ່ງຈະສາມາດໃຊ້ງານຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້.

🔗ກ່ອນເວີຊັນ 5.6

ການຕັ້ງຄ່າເຫຼົ່ານີ້ກຳນົດພຶດຕິກຳຂອງ ຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ Lua.

ບັນທຶກຂໍ້ຄວາມດີບັກຂອງຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua: ຂຽນຂໍ້ຄວາມດີບັກ (debugging messages) ລົງໃນລັອກຖ້າໄດ້ກຳນົດແຟລັກ -d lua
ບໍ່ຕ້ອງສະແດງຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua ອີກ: ໝາຍກ່ອງນີ້ເພື່ອເຊື່ອງຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ Lua ໃນ lighttable ຖ້າຍັງບໍ່ມີການຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua ໃດໆ.

ໄດເຣັກທໍຣີການຕັ້ງຄ່າ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

darktable ເກັບຮັກສາການຕັ້ງຄ່າ, ຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ, ສະໄຕລ໌, ຖານຂໍ້ມູນໄລບຣາຣີ ແລະ ອື່ນໆ ໄວ້ໃນໄດເຣັກທໍຣີມາດຕະຖານ. ສະຖານທີ່ຂອງໄດເຣັກທໍຣີນີ້ຂຶ້ນກັບລະບົບປະຕິບັດການ ແລະ ວິທີການຕິດຕັ້ງຂອງເຈົ້າ. ມັນສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ໂດຍການໃຊ້ຕົວເລືອກ --config-dir (ເບິ່ງ ການເອີ້ນໃຊ້ darktable).

Linux
- ຕິດຕັ້ງຜ່ານຕົວຈັດການແພັກເກດ ຫຼື AppImage: $HOME/.config/darktable
- Flatpak: $HOME/.var/app/org.darktable.Darktable/config/darktable
- snap: $HOME/snap/darktable/current/
Windows: %LOCALAPPDATA%\darktable
- ຕົວຢ່າງ: C:\Users\<username>\AppData\Local\darktable
macOS: $HOME/.config/darktable

🔗ໄຟລ໌/ໂຟນເດີທີ່ສຳຄັນ:

lua (ໂຟນເດີ): ບັນຈຸສະຄຣິບ lua ທັງໝົດ
styles (ໂຟນເດີ): ສະໄຕລ໌ທີ່ຜູ້ໃຊ້ສ້າງຂຶ້ນ
darktablerc: ໄຟລ໌ການຕັ້ງຄ່າຫຼັກ
data.db ແລະ library.db: ໄລບຣາຣີກາງ: ທີ່ຢູ່ໄຟລ໌ຮູບພາບ, ເມຕາດາຕາ, ການປັບແຕ່ງ ແລະ ອື່ນໆ
luarc: ກຳນົດສະຄຣິບ Lua ທີ່ຈະໂຫຼດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ
shortcutsrc: ການຕັ້ງຄ່າປຸ່ມລັດຄີບອດ
user.css: ການປັບແຕ່ງ CSS ທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງ

(ເລີກໃຊ້ແລ້ວ) ຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ lua

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

🔗ຫຼັງເວີຊັນ 5.6

ສະຄຣິບ Lua ຖືກລວມມາກັບ darktable ແລ້ວ ແລະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕິດຕັ້ງອີກຕໍ່ໄປ.

🔗ກ່ອນເວີຊັນ 5.6

ຕາມທີ່ລະບຸໃນ ສະຄຣິບ lua, darktable ມີຄວາມສາມາດໃນການໃຊ້ສະຄຣິບເພື່ອຂະຫຍາຍການເຮັດວຽກ. ໂມດູນຕົວຕິດຕັ້ງສະຄຣິບ Lua ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຕິດຕັ້ງພວກມັນໄດ້ງ່າຍໂດຍບໍ່ຕ້ອງຕັ້ງຄ່າເອງ. ເມື່ອເປີດໃຊ້ຄັ້ງທຳອິດ ຈະມີຄຳແນະນຳສະແດງຂຶ້ນ.

ເພື່ອໃຫ້ຕິດຕັ້ງສະຄຣິບໄດ້, ເຈົ້າຕ້ອງມີ git ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນເຄື່ອງ. ສາມາດດາວໂຫຼດໄດ້ຈາກ git-scm.com.

ສະຄຣິບທີ່ຮອງຮັບຢ່າງເປັນທາງການມີເອກະສານຢູ່ ທີ່ນີ້.

ສາມາດປິດໂມດູນນີ້ໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຕົວເລືອກ lua.

ການກວດສອບຂອບເຂດສີ (gamut check)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເນັ້ນສ່ວນຂອງພາບທີ່ອາດຈະມີສ່ວນເກີນຂອບເຂດສີ (gamut clipping).

Click the icon to activate the gamut check display mode for your image. This function highlights, in cyan, all pixels that are out of gamut with respect to the selected softproof profile. You can also activate gamut check with the keyboard shortcut Ctrl+G. A message “gamut check” on the bottom left of your image tells you that you are in gamut check display mode. Gamut check and soft proof are mutually exclusive modes.

ການດຳເນີນການກັບສິ່ງທີ່ເລືອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ດຳເນີນການກັບຮູບພາບທີ່ຖືກເລືອກໃນມຸມມອງ lighttable.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ການຄວບຄຸມໃນໂມດູນແບ່ງອອກເປັນສອງແທັບ ສຳລັບຈັດການໄຟລ໌ຮູບພາບ ແລະ Metadata ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

🔗ແທັບຮູບພາບ

ເອົາອອກ: ເອົາຮູບພາບທີ່ເລືອກອອກຈາກຫໍສະໝຸດ darktable ໂດຍບໍ່ລົບໄຟລ໌. ຮູບທີ່ຖືກເອົາອອກຈະເບິ່ງ ຫຼື ແກ້ໄຂໃນ darktable ບໍ່ໄດ້ ແຕ່ໄຟລ໌ຈະຍັງຢູ່ໃນເຄື່ອງພ້ອມໄຟລ໌ XMP. ເຈົ້າສາມາດກູ້ຄືນວຽກໄດ້ໂດຍການນຳເຂົ້າຮູບຄືນໃໝ່.
ລົບ / ລົບ (ຖັງຂີ້ເຫຍື້ອ): ເອົາຮູບທີ່ເລືອກອອກຈາກຫໍສະໝຸດ ແລະ ລົບໄຟລ໌ XMP ລວມທັງໄຟລ໌ຮູບພາບອອກຈາກເຄື່ອງ. ເຈົ້າສາມາດຕັ້ງຄ່າໃຫ້ລົບຖາວອນ ຫຼື ເອົາໄປໄວ້ໃນຖັງຂີ້ເຫຍື້ອໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຄວາມປອດໄພ.
ຍ້າຍ: ຍ້າຍຮູບພາບທີ່ເລືອກ (ໄຟລ໌ຮູບພາບ ແລະ XMP) ໄປຫາໂຟນເດີອື່ນ. ຖ້າມີຮູບຊື່ດຽວກັນຢູ່ປາຍທາງແລ້ວ ຈະບໍ່ມີການຍ້າຍ.
copy: Physically copy selected images (the image file plus all associated XMP sidecars) to another folder on the filesystem. If an image with the given filename already exists in the target folder it will not be overwritten – instead a new duplicate will be generated with the same history stack as the source image. After the copy the target folder becomes the selected collection. If a collection is manually selected during a copy, then darktable will not change the selection.
ສ້າງ HDR: ສ້າງຮູບພາບ HDR ຈາກຮູບທີ່ເລືອກ ແລະ ເພີ່ມຜົນໄດ້ຮັບເຂົ້າໃນຫໍສະໝຸດເປັນໄຟລ໌ DNG. ຮູບພາບຄວນຈະຖືກຖ່າຍດ້ວຍຂາຕັ້ງກ້ອງເພື່ອໃຫ້ຕຳແໜ່ງກົງກັນ. darktable ສາມາດສ້າງ HDR ໄດ້ຈາກໄຟລ໌ RAW ເທົັ້ນ.
ສ້າງສຳເນົາ (duplicate): ສ້າງສຳເນົາຮູບພາບພາຍໃນ darktable. ຮູບທີ່ສຳເນົາມາຈະໃຊ້ໄຟລ໌ຮູບດຽວກັນ ແຕ່ມີໄຟລ໌ XMP ແຍກກັນ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າທົດລອງແກ້ໄຂໄດ້ຫຼາຍແບບ.
ການໝູນຮູບ: ໝູນຮູບພາບທີ່ເລືອກໄປຕາມເຂັມ ຫຼື ທວນເຂັມໂມງ. ສາມາດຕັ້ງຄ່າຄືນໃໝ່ຕາມຂໍ້ມູນ Exif ໄດ້. ສິ່ງນີ້ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງກັບໂມດູນ orientation.
ສຳເນົາໄວ້ໃນເຄື່ອງ (copy locally): ສ້າງສຳເນົາຮູບພາບໄວ້ໃນໄດຣຟ໌ຂອງເຄື່ອງ ເພື່ອໃຫ້ໃຊ້ງານໄດ້ໃນເວລາທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄຟລ໌ຕົ້ນສະບັບ.
ຊິງຄ໌ສຳເນົາໃນເຄື່ອງຄືນໃໝ່: ຊິງຄ໌ໄຟລ໌ XMP ຈາກເຄື່ອງກັບໄປຫາບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນພາຍນອກ ແລະ ລົບສຳເນົາໃນເຄື່ອງອອກ.
ຈັດກຸ່ມ: ສ້າງກຸ່ມໃໝ່ຈາກຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ຍົກເລີກການຈັດກຸ່ມ: ເອົາຮູບພາບທີ່ເລືອກອອກຈາກກຸ່ມ.

🔗ແທັບ Metadata

ຊ່ອງໝາຍເລືອກປະເພດ Metadata: ເລືອກປະເພດ Metadata (ຄະແນນ, ແທັກ, ສີ, ພິກັດພູມສາດ) ທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການຈັດການ.
ສຳເນົາ: ສຳເນົາ Metadata ຈາກຮູບທີ່ເລືອກໄວ້ໃນ ຄລິບບອດ (clipboard).
ວາງ: ວາງ Metadata ຈາກຄລິບບອດໃສ່ຮູບພາບທີ່ເລືອກ.
ລ້າງຂໍ້ມູນ: ລ້າງ Metadata ປະເພດທີ່ເລືອກອອກຈາກຮູບພາບ.
ໂໝດ: ເມື່ອວາງ Metadata, ເຈົ້າສາມາດເລືອກວ່າຈະໃຫ້ ລວມເຂົ້າກັນ (merge) ຫຼື ຂຽນທັບທັງໝົດ (overwrite).
ໂຫຼດ Exif ໃໝ່: ໂຫຼດຂໍ້ມູນ Exif ຈາກໄຟລ໌ຕົ້ນສະບັບຄືນໃໝ່. ຄຳເຕືອນ: ສິ່ງນີ້ອາດຈະຂຽນທັບຂໍ້ມູນບາງຢ່າງທີ່ເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນແປງໃນ darktable ແລ້ວ.
ພາບຂາວດຳ (monochrome): ໝາຍຮູບພາບໃຫ້ເປັນແບບຂາວດຳ ເພື່ອໃຫ້ນຳໃຊ້ຂັ້ນຕອນການຈັດການສະເພາະພາບຂາວດຳ.
ພາບສີ: ເອົາເຄື່ອງໝາຍຂາວດຳອອກ ເພື່ອໃຫ້ຮູບພາບຖືກຈັດການແບບພາບສີປົກກະຕິ.

ການຕັ້ງຄ່າກ້ອງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕັ້ງຄ່າງານການຖ່າຍຮູບ.

ນີ້ສາມາດລວມເຖິງການຖ່າຍຮູບແບບຕໍ່ເນື່ອງ (sequence), ການຖ່າຍແບບຄ່ອມແສງ (bracket) ແລະ ການຖ່າຍແບບຕັ້ງເວລາ. ທ່ານຍັງສາມາດຄວບຄຸມການຕັ້ງຄ່າກ້ອງອື່ນໆ ເຊັ່ນ: ໂໝດໂຟກັດ, ຮູຮັບແສງ, ຄວາມໄວຊັດເຕີ, ISO ແລະ ໄວທ໌ບາລານ (white balance).

ການຕັ້ງຄ່າການພິມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຈັດການການຕັ້ງຄ່າສຳລັບມຸມມອງການພິມ ແລະ ເລີ່ມການພິມ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ເຄື່ອງພິມ

ເຄື່ອງພິມ: ເລືອກເຄື່ອງພິມທີ່ຕິດຕັ້ງໄວ້.
ສື່/ເຈ້ຍ: ປະເພດເຈ້ຍທີ່ໃຊ້ໃນເຄື່ອງພິມ (ເຈ້ຍທຳມະດາ, ເຈ້ຍຮູບພາບ ແລະ ອື່ນໆ).
ໂປຣໄຟລ໌: ໂປຣໄຟລ໌ ICC ຂອງເຄື່ອງພິມສຳລັບເຈ້ຍທີ່ໃຊ້.
intent: The print rendering intent (“perceptual”, “relative colorimetric”, “saturation” or “absolute colorimetric”). See rendering intent for more details.
black point compensation: Whether to adjust the black point of the output profile, which is often lighter than the input profile. This should be “on” when the intent is set to “relative colorimetric”.

🔗ໜ້າເຈ້ຍ

ຂະໜາດເຈ້ຍ: ຂະໜາດຂອງເຈ້ຍທີ່ຈະພິມ.
ແນວວາງ: ລວງຕັ້ງ ຫຼື ລວງນອນ.
units: The unit to use for setting the margins: “mm”, “cm”, or “inch”.
margins: Set each margin separately, or all together by clicking on the middle “lock” button.
ສະແດງເສັ້ນຕາຕະລາງ: ຕັ້ງຂະໜາດ ແລະ ສະແດງເສັ້ນຕາຕະລາງເທິງໜ້າເຈ້ຍ.
ດູດຕິດເສັ້ນຕາຕະລາງ (snap to grid): ຊ່ວຍຈັດວາງຮູບພາບໃຫ້ກົງກັບເສັ້ນຕາຕະລາງ.
ຕ້ອງການໂໝດໄຮ້ຂອບ: ບົ່ງບອກວ່າຕ້ອງເປີດໂໝດພິມໄຮ້ຂອບຫຼືບໍ່.

🔗ການຈັດວາງຮູບພາບ

ຄວາມກວ້າງ/ຄວາມສູງ ຂອງຮູບ: ສະແດງຂະໜາດແທ້ຈິງຂອງຮູບທີ່ຈະພິມລົງເທິງເຈ້ຍ.
ອັດຕາສ່ວນການຂະຫຍາຍ: ສະແດງການປັບຂະໜາດຮູບໃຫ້ພໍດີກັບເຈ້ຍ.
ການຈັດວາງ: ເລືອກຕຳແໜ່ງການວາງຮູບພາບ.
ປຸ່ມສ້າງພື້ນທີ່ຮູບໃໝ່: ສ້າງພື້ນທີ່ສຳລັບວາງຮູບພາບໃໝ່ເທິງໜ້າເຈ້ຍ.
ປຸ່ມລົບພື້ນທີ່ຮູບ: ເອົາພື້ນທີ່ຮູບທີ່ເລືອກອອກ.
ປຸ່ມລ້າງການຈັດວາງ: ລົບພື້ນທີ່ຮູບທັງໝົດອອກເພື່ອໃຫ້ໜ້າເຈ້ຍວ່າງເປົ່າ.

ສີ່ຊ່ອງຕໍ່ໄປນີ້ສະແດງຕຳແໜ່ງ ແລະ ຂະໜາດຂອງພື້ນທີ່ຮູບທີ່ເລືອກ.

ການຕັ້ງຄ່າແຜນທີ່

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເລືອກແຫຼ່ງຂໍ້ມູນແຜນທີ່ຈາກຜູ້ໃຫ້ບໍລິການຕ່າງໆ. ບາງແຫ່ງມີແຜນທີ່ແບບດາວທຽມໃຫ້ເລືອກ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ແຫຼ່ງແຜນທີ່: ເລືອກຜູ້ໃຫ້ບໍລິການຂໍ້ມູນແຜນທີ່.
ຈຳນວນຈຸດ polygon ສູງສຸດ: ຈຳກັດຈຳນວນຈຸດເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຄື່ອງຊ້າ.
ສະແດງ OSD: ເລືອກວ່າຈະສະແດງປຸ່ມຄວບຄຸມ OSD ຢູ່ມຸມຊ້າຍເທິງຫຼືບໍ່.
ຮູບທີ່ຜ່ານການຕອງ: ໝາຍເລືອກເພື່ອສະແດງສະເພາະຮູບໃນຄໍເລັກຊັນປັດຈຸບັນ. ຫາກບໍ່ເລືອກຈະສະແດງທຸກຮູບໃນຫໍສະໝຸດທີ່ມີຂໍ້ມູນ GPS.
ຈຳນວນຮູບສູງສຸດ: ຈຳນວນຮູບຂະໜາດນ້ອຍສູງສຸດທີ່ຈະສະແດງໃນແຜນທີ່.
ປັດໄຈຂະໜາດກຸ່ມ: ປັບຂະໜາດພື້ນທີ່ໃນການຈັດກຸ່ມຮູບພາບ.
ຮູບຕ່ຳສຸດຕໍ່ກຸ່ມ: ຈຳນວນຮູບຕ່ຳສຸດທີ່ຈະໃຫ້ລະບົບຈັດກຸ່ມໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
ການສະແດງຮູບຂະໜາດນ້ອຍ: ເລືອກຮູບແບບການສະແດງ: ຮູບຂະໜາດນ້ອຍ, ສະເພາະຕົວເລກ ຫຼື ບໍ່ສະແດງ.

ການຕິດແທັກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຈັດການແທັກທີ່ຕິດກັບຮູບ.

ແທັກຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດເພີ່ມຂໍ້ມູນໃສ່ຮູບໄດ້ໂດຍໃຊ້ວັດຈະນານຸກົມຄຳສຳຄັນ. ທ່ານຍັງສາມາດຈັດການແທັກໃນຮູບແບບຕົ້ນໄມ້ຕາມລຳດັບຂັ້ນ, ເຊິ່ງມີປະໂຫຍດຫຼາຍເມື່ອມີຈຳນວນແທັກຫຼາຍ.

ແທັກຖືກເກັບໄວ້ໃນ ໄຟລ໌ XMP sidecar ແລະ ໃນຖານຂໍ້ມູນຫ້ອງສະໝຸດຂອງ darktable, ແລະ ສາມາດລວມເຂົ້າໃນຮູບທີ່ ສົ່ງອອກ.

🔗ຄຳນິຍາມ

ຄຳນິຍາມຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນສົມມຸດວ່າທ່ານໄດ້ຕັ້ງແທັກດຽວທີ່ມີຊື່ວ່າ “places|France|Nord|Lille”.

ແທັກ (tag): ແທັກແມ່ນຂໍ້ຄວາມອະທິບາຍທີ່ອາດຈະຖືກຕິດໃສ່ກັບຮູບ. ແທັກສາມາດເປັນຄຳດຽວ ຫຼື ເປັນລຳດັບຂອງຄຳທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນເປັນເສັ້ນທາງ, ໂດຍແຍກດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ pipe (|). ຕົວຢ່າງ: “places|France|Nord|Lille” ແມ່ນການກຳນົດແທັກດຽວ, ເຊິ່ງແຕ່ລະຄຳໃນເສັ້ນທາງຈະເປັນກຸ່ມຍ່ອຍຂອງຄຳທີ່ມາກ່ອນ. ທ່ານສາມາດຕິດແທັກໃສ່ຮູບໄດ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຕ້ອງການ.; ທ່ານສາມາດກຳນົດຄຸນສົມບັດ (ຊື່, ສ່ວນຕົວ, ໝວດໝູ່, ຄຳໄວພົດ ແລະ ລຳດັບຮູບ) ໃຫ້ກັບແທັກໄດ້.; ທ່ານສາມາດໃຊ້ຊື່ແທັກເພື່ອສ້າງ ຄໍເລັກຊັນ ທີ່ສະແດງ, ປະມວນຜົນ ແລະ ສົ່ງອອກຕາມລຳດັບ ການຈັດລຽງທີ່ກຳນົດເອງ ແບບ ຖາວອນ, ເຊິ່ງຈະບໍ່ປ່ຽນແປງເມື່ອຄໍເລັກຊັນອື່ນໆ (ທີ່ມີບາງຮູບຄືກັນ) ຖືກຈັດລຽງໃໝ່.
ໂນດ (node): ເສັ້ນທາງໃດໜຶ່ງທີ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງແທັກແມ່ນເອີ້ນວ່າ ໂນດ. ໃນຕົວຢ່າງຂ້າງເທິງ, “places”, “places|France”, “places|France|Nord” ແລະ “places|France|Nord|Lille” ລ້ວນແຕ່ແມ່ນໂນດ. ໃນມຸມມອງຕົ້ນໄມ້ຕາມລຳດັບຂັ້ນ, ໂນດເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນກິ່ງງ່າ ແລະ ໃບຂອງຕົ້ນໄມ້.
free node: Any node that is not explicitly defined as a tag is called a free node. In the above example, “places”, “places|France” and “places|France|Nord” are all free nodes. You cannot set any properties, except “name”, for a free node and you cannot add a free node to an image. See the “multiple tags” section below for more information.
category: Any tag can be flagged by the user as being a “category”.

🔗ແທັກຫຼາຍອັນ

The above definitions considered a simple example – a single tag and its properties. Consider instead the scenario where the following four pipe-delimited tags are each separately defined in darktable.

ການຕິດແທັກພູມສັນຖານ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ນຳເຂົ້າ ແລະ ນຳໃຊ້ຂໍ້ມູນເສັ້ນທາງ GPX ກັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ.

ໂມດູນນີ້ມີໃຊ້ທັງໃນມຸມມອງ ໂຕະແສງ ແລະ ແຜນທີ່. ມຸມມອງແຜນທີ່ໃຫ້ໂໝດທີ່ພິເສດກວ່າ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເບິ່ງຕົວຢ່າງຕຳແໜ່ງຂອງຮູບພາບຕາມເສັ້ນທາງ GPS ໃນຂະນະທີ່ປັບຄ່າການຊົດເຊີຍ ວັນທີ/ເວລາ ແລະ ເຂດເວລາຂອງຮູບ.

🔗ພາບລວມຂັ້ນຕອນການເຮັດວຽກ

ເຄື່ອງຮັບສັນຍານ GPS ຈະຄິດໄລ່ຕຳແໜ່ງປັດຈຸບັນໂດຍອີງຕາມຂໍ້ມູນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກດາວທຽມ, ແລະ ບັນທຶກໄວ້ໃນໄຟລ໌ GPX ພ້ອມກັບວັນທີ ແລະ ເວລາປັດຈຸບັນ. ຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບພາບກໍມີການບັນທຶກເວລາທີ່ກຳນົດໂດຍການຕັ້ງຄ່າຂອງກ້ອງ. ໂມດູນ ການຕິດແທັກພູມສັນຖານ ຈະນຳເອົາເວລາຂອງຮູບພາບໄປກວດສອບຫາຕຳແໜ່ງໃນໄຟລ໌ GPX ໃນເວລານັ້ນ, ແລ້ວເກັບຄ່າພິກັດທີ່ເໝາະສົມ (ເສັ້ນຂະໜານ/ເສັ້ນແວງ/ຄວາມສູງ) ໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນ ແລະ ໃນໄຟລ໌ຄູ່ XMP ຂອງຮູບ.

ອາດມີສອງບັນຫາເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຂະບວນການນີ້:

ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກອຸປະກອນ GPS, ກ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ບັນທຶກເວລາຢ່າງຊັດເຈນ.
ເວລາທີ່ເກັບໄວ້ໃນຂໍ້ມູນ Exif ບໍ່ໄດ້ລວມເອົາເຂດເວລາ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຕັ້ງເວລາກ້ອງຕາມເວລາທ້ອງຖິ່ນ, ໃນຂະນະທີ່ອຸປະກອນ GPS ເກັບເວລາໃນເຂດເວລາ UTC (ເວລາສາກົນ). ຖ້າເຂດເວລາຂອງກ້ອງ ແລະ ໄຟລ໌ GPX ແຕກຕ່າງກັນ, ຕຳແໜ່ງທີ່ໄດ້ກໍຈະຜິດ.

ຖ້າຮູບຂອງທ່ານສະແດງ ວັນທີ/ເວລາ ທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີເວລາ UTC ຢູ່ແລ້ວ, ທ່ານສາມາດນຳໃຊ້ໄຟລ໌ເສັ້ນທາງ GPX ໄດ້ໂດຍກົງໂດຍບໍ່ຕ້ອງປັບແຕ່ງຫຍັງຕື່ມ.

ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປນີ້ເພື່ອປັບເວລາຂອງຮູບພາບໃຫ້ກົງກັບໄຟລ໌ເສັ້ນທາງ GPS

ການນຳທາງ (navigation)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຂະຫຍາຍ ແລະ ເລື່ອນເບິ່ງພາບປັດຈຸບັນ.

ແຖບການນຳທາງ (ສະແດງຢູ່ທາງເທິງຊ້າຍຂອງຫ້ອງມືດ) ຈະສະແດງພາບຕົວຢ່າງທັງໝົດຂອງພາບປັດຈຸບັນ ໂດຍມີຮູບສີ່ຫຼ່ຽມສະແດງພື້ນທີ່ທີ່ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ໃນແຖບກາງ. ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ເມົາສ໌ໂຕ້ຕອບກັບໂມດູນນີ້ໄດ້ຄືກັບການໂຕ້ຕອບກັບພາບຫຼັກ (ເລື່ອນລູກກິ້ງເພື່ອຂະຫຍາຍ/ຍໍ້, ຄລິກເມົາສ໌ກາງເພື່ອສະຫຼັບລະດັບການຂະຫຍາຍ, ຄລິກ+ລາກເພື່ອເລື່ອນພາບ). ນອກຈາກນັ້ນ, ລະດັບການຂະຫຍາຍປັດຈຸບັນຈະສະແດງຢູ່ໃນລາຍການເລືອກທາງລຸ່ມຂວາຂອງພາບຕົວຢ່າງ – ຄລິກເພື່ອເລືອກລະດັບການຂະຫຍາຍທົ່ວໄປ ຫຼື ພິມຕົວເລກເພື່ອຕັ້ງລະດັບການຂະຫຍາຍດ້ວຍຕົນເອງ.

ແຖບການນຳທາງສາມາດເປີດ/ປິດໄດ້ດ້ວຍຄີລັດ (Ctrl+Shift+N ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ).

ການປະມວນຜົນຄຸນນະພາບສູງ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ປະມວນຜົນພາບໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດໂດຍໃຊ້ “ໂໝດຄຸນນະພາບສູງ”, ເພື່ອໃຫ້ພາບທີ່ສະແດງອອກມາສະທ້ອນເຖິງລັກສະນະຂອງພາບທີ່ຈະໄດ້ຈາກການສົ່ງອອກ (export) ຂະໜາດເຕັມ.

ເປີດໃຊ້ໂໝດນີ້ໂດຍການຄລິກໄອຄອນ ຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງມຸມມອງຫ້ອງມືດ.

ໝາຍເຫດວ່າ ເຖິງແມ່ນໂໝດນີ້ຈະໃຫ້ພາບທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດ, ແຕ່ມັນກໍສົ່ງຜົນໃຫ້ປະສິດທິພາບການເຮັດວຽກຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ກະລຸນາເບິ່ງສ່ວນ ປະເພດຂອງ pixelpipe ສຳລັບລາຍລະອຽດທັງໝົດ.

ການປະເມີນສີ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ປະເມີນສີ ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງໃນພາບຂອງເຈົ້າພາຍໃຕ້ສະພາວະການເບິ່ງທີ່ເປັນກາງ ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນບັນຫາທາງດ້ານການຮັບຮູ້.

ໃນເວລາແຕ່ງພາບ, ວິທີທີ່ພວກເຮົາຮັບຮູ້ຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມຄົມຊັດ (contrast) ແລະ ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີ ແມ່ນໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກສະພາວະແວດລ້ອມອ້ອມຂ້າງ. ຖ້າພາບຖືກສະແດງເທິງພື້ນຫຼັງທີ່ມືດ, ສິ່ງນີ້ສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບຕໍ່ການຮັບຮູ້ພາບນັ້ນໄດ້ຫຼາຍຢ່າງ:

ການຮັບຮູ້ການຮັບແສງທີ່ເກີນຈິງ ເຮັດໃຫ້ພາບເບິ່ງຄືວ່າສະຫວ່າງກວ່າຄວາມເປັນຈິງ. ສິ່ງນີ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນໂດຍ Adelson checkerboard shadow effect.
ການຮັບຮູ້ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີໃນພາບທີ່ຫຼຸດລົງ ເຮັດໃຫ້ສີເບິ່ງຄືວ່າຈືດກວ່າຄວາມເປັນຈິງ (Hunt effect).
ການຮັບຮູ້ຄວາມຄົມຊັດໃນພາບທີ່ຫຼຸດລົງ ເຮັດໃຫ້ໂທນສີເບິ່ງຄືວ່າຮາບພຽງກວ່າຄວາມເປັນຈິງ (Bartleson-Breneman effect 3)

ຜົນໄດ້ຮັບສຸດທ້າຍແມ່ນພາບທີ່ແຕ່ງແລ້ວອາດຈະມືດເກີນໄປ ແລະ ຖືກປັບຄວາມຄົມຊັດ ຫຼື ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງສີຫຼາຍເກີນຄວນ. ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນສິ່ງນີ້, ໂມດູນ color assessment ໃນຫ້ອງມືດຈະວາງຂອບສີເທົາ ແລະ ສີຂາວໄວ້ອ້ອມພາບ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ປະເມີນສີໃນພາບໄດ້ດີຂຶ້ນ.

ເມື່ອເລືອກປຸ່ມປະເມີນສີ ໃນແຖບດ້ານລຸ່ມ, ພາບຈະຖືກຍໍ້ລົງເພື່ອໃຫ້ຂອບສີເທົາກາງທີ່ໜາປາກົດຂຶ້ນອ້ອມພາບ ເພື່ອໃຊ້ເປັນບ່ອນອ້າງອີງໃນການປຽບທຽບໂທນສີຂອງພາບ. ຂອບສີຂາວທີ່ບາງກວ່າຈະຖືກວາງໄວ້ຮອບພາບທັນທີ ເພື່ອໃຫ້ສາຍຕາມີພື້ນຖານໃນການປຽບທຽບເມື່ອເບິ່ງສ່ວນຂອງພາບທີ່ຄວນຈະເປັນສີຂາວສະຫວ່າງ.

ເຖິງແມ່ນວ່າໂໝດປະເມີນສີຈະໃຫ້ສະພາວະອ້ອມຂ້າງເປັນສີເທົາກາງແລ້ວ, ແຕ່ຂໍແນະນຳໃຫ້ເຈົ້າຕັ້ງຄ່າສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ (ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ທົ່ວໄປ) ໃຫ້ເປັນໜຶ່ງໃນຮູບແບບ (themes) “grey” (ສີເທົາ). ຮູບແບບເຫຼົ່ານີ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ສ່ວນຕິດຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ມີສີໃກ້ຄຽງກັບສີເທົາກາງ (ຄວາມຈິງແລ້ວມັນຈະມືດກວ່ານ້ອຍໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ເຫັນຕົວໜັງສືໄດ້ຊັດເຈນ). ເມື່ອໃຊ້ຮູບແບບເຫຼົ່ານີ້ຮ່ວມກັບໂໝດປະເມີນສີ, ມັນຈະຊ່ວຍຫຼີກເວັ້ນບັນຫາທາງດ້ານການຮັບຮູ້ທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງ.

ໂໝດປະເມີນສີຍັງສາມາດເປີດ/ປິດໄດ້ໂດຍການກົດ Ctrl+B.

ຂະໜາດລວມຂອງຂອບສີເທົາ ແລະ ສີຂາວ ລວມທັງຂະໜາດທຽບເທົ່າຂອງຂອບສີຂາວ ສາມາດປັບໄດ້ໂດຍການຄລິກຂວາທີ່ . ສິ່ງນີ້ຈະສະແດງແຖບຄວບຄຸມທີ່ມີແຖບເລື່ອນສອງຕົວ:

ການເລືອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເລືອກຮູບພາບໃນ lighttable ຕາມເງື່ອນໄຂງ່າຍໆ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເລືອກທັງໝົດ: ເລືອກທຸກຮູບພາບໃນຄໍເລັກຊັນປັດຈຸບັນ.
ບໍ່ເລືອກເລີຍ: ຍົກເລີກການເລືອກທຸກຮູບພາບ.
ສະຫຼັບການເລືອກ: ເລືອກຮູບພາບທັງໝົດໃນຄໍເລັກຊັນທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກເລືອກໃນຕອນນີ້.
ເລືອກຟິມໂຣລ: ເລືອກທຸກຮູບພາບໃນຄໍເລັກຊັນທີ່ຢູ່ໃນຟິມໂຣລດຽວກັນກັບຮູບທີ່ເລືອກຢູ່.
ເລືອກຮູບທີ່ຍັງບໍ່ທັນແກ້ໄຂ: ເລືອກທຸກຮູບພາບໃນຄໍເລັກຊັນທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຜ່ານການປັບແຕ່ງ.

ຂໍ້ມູນຮູບພາບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສະແດງຂໍ້ມູນທີ່ຝັງຢູ່ໃນຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບ ພ້ອມທັງຊ່ອງຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມທີ່ກຳນົດໂດຍ darktable.

ເມື່ອເອົາເມົາສ໌ໄປວາງໄວ້ເທິງຮູບຕົວຢ່າງ, ຂໍ້ມູນທີ່ສະແດງຈະຖືກອັບເດດໂດຍອັດຕະໂນມັດເພື່ອສະແດງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຮູບທີ່ຢູ່ກ້ອງເຄີເຊີເມົາສ໌ໃນຂະນະນັ້ນ.

ເມື່ອມີການເລືອກຮູບຫຼາຍຮູບ ແລະ ຈຸດໂຟກັດບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ຮູບດຽວ, ໂມດູນຈະສະແດງສະເພາະຂໍ້ມູນທີ່ຄືກັນສຳລັບທຸກຮູບ. ຫາກມີຊ່ອງຂໍ້ມູນໃດແຕກຕ່າງກັນ, ຂໍ້ຄວາມ “<ຫຼາຍຄ່າ>” ຈະຖືກສະແດງແທນ.

ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຢູ່ໃນມຸມມອງໂຕະແສງ, ທ່ານສາມາດດັບເບິນຄລິກໃສ່ຊ່ອງ ມ້ວນຟີມ (filmroll) ຂອງຮູບໃດໜຶ່ງ ເພື່ອສະແດງຮູບທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນມ້ວນຟີມດຽວກັນນັ້ນ.

🔗ການຕັ້ງຄ່າ

The “preferences…” option in the presets menu brings up a dialog with a list of all fields that are available for display.

ຊ່ອງຕິກ ສະແດງ (visible) ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານເລືອກໄດ້ວ່າຈະສະແດງຊ່ອງຂໍ້ມູນໃດແດ່. ທ່ານຍັງສາມາດລາກ ແລະ ວາງ ແຕ່ລະແຖວເພື່ອປ່ຽນລຳດັບການສະແດງຜົນໄດ້.

ຄ່າກຳນົດເຫຼົ່ານີ້ສາມາດບັນທຶກເປັນຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າຂອງໂມດູນໄດ້. ກົດປຸ່ມຣີເຊັດຂອງໂມດູນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ມີ່ຢູ່ສະແດງອອກມາ ແລະ ຈັດລຽງຕາມລຳດັບເລີ່ມຕົ້ນ.

ຂອບເຂດການວັດແທກ (scopes)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂມດູນນີ້ໃຫ້ການສະແດງຜົນໃນຮູບແບບກຣາຟິກຕ່າງໆ ຂອງລະດັບແສງຂອງຮູບທີ່ຖືກແຕ່ງແລ້ວ ຫຼື ຄວາມອີ່ມຕົວສີ (chromaticity).

ວາງເມົາສ໌ໄວ້ເທິງໂມດູນເພື່ອສະແດງປຸ່ມຕ່າງໆທີ່ໃຊ້ປັບການສະແດງຜົນ. ປຸ່ມທາງເບື້ອງຊ້າຍມືແມ່ນໃຊ້ເພື່ອເລືອກໂໝດການສະແດງຜົນ, ຈາກຊ້າຍໄປຂວາ: vectorscope, waveform, split (waveform/vectorscope), rgb parade ແລະ histogram. ປຸ່ມທາງເບື້ອງຂວາມືໃຊ້ຄວບຄຸມວິທີການແຕ້ມກຣາບຂອງຂອບເຂດປັດຈຸບັນ.

ຄວາມສູງຂອງໂມດູນ scopes ສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການຄລິກແລ້ວລາກທີ່ຂອບລຸ່ມ ຫຼື ໂດຍການກົດ Shift+Alt ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເລື່ອນເມົາສ໌. ການສະແດງ/ຊ່ອນ ໂມດູນສາມາດສະຫຼັບໄດ້ດ້ວຍປຸ່ມລັດຄີບອດ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ Ctrl+Shift+H).

ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ, ໂມດູນ scopes ຈະຢູ່ດ້ານເທິງຂອງແຜງເບື້ອງຂວາມື ແຕ່ສາມາດຍ້າຍໄປໄວ້ແຜງເບື້ອງຊ້າຍມືໄດ້ດ້ວຍ ຄ່າກຳນົດ > ອື່ນໆ > ຕຳແໜ່ງຂອງໂມດູນ scopes.

ດ້ວຍເຫດຜົນດ້ານປະສິດທິພາບ, scopes ຈະຖືກຄຳນວນຈາກຮູບຕົວຢ່າງ (ຮູບທີ່ສະແດງໃນໂມດູນ ການນຳທາງ) ແທນທີ່ຈະເປັນຮູບທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງກວ່າທີ່ສະແດງຢູ່ກາງຈໍ. ຮູບຕົວຢ່າງຖືກຄຳນວນດ້ວຍຄວາມລະອຽດທີ່ຕ່ຳກວ່າ ແລະ ອາດຈະໃຊ້ວິທີການທາງລັດເພື່ອຂ້າມຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນຮູບທີ່ໃຊ້ເວລາດົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ການສະແດງຜົນອາດຈະບໍ່ສະແດງລາຍລະອຽດທີ່ລະອຽດອ່ອນຂອງຮູບໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ, ແລະ ອາດຈະແຕກຕ່າງຈາກຮູບທີ່ແຕ່ງສຳເລັດແລ້ວໃນບາງຈຸດ.

🔗ຮິສໂຕແກຣມ (histogram)

ຮິສໂຕແກຣມສະແດງການກະຈາຍຂອງພິກເຊວຕາມຄວາມສະຫວ່າງສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສີ.

ແກນນອນສະແດງຈາກ 0% ຫາ 100% ຂອງຄວາມສະຫວ່າງສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສີ. ແກນຕັ້ງສະແດງຈຳນວນພິກເຊວທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນໆ.

ໃນສະຖານະເລີ່ມຕົ້ນ, ຂໍ້ມູນຂອງທັງສາມຊ່ອງສີ RGB ຈະຖືກສະແດງ. ປຸ່ມສີແດງ, ສີຂຽວ ແລະ ສີຟ້າ ທາງເບື້ອງຂວາມືສາມາດໃຊ້ເພື່ອເປີດ/ປິດ ການສະແດງຜົນຂອງແຕ່ລະຊ່ອງສີໄດ້.

ຄໍເລັກຊັນທີ່ໃຊ້ຫວ່າງໆນີ້

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສະແດງລາຍການຄໍເລັກຊັນທີ່ໃຊ້ຫວ່າງໆນີ້ ເຊິ່ງສ້າງໂດຍໂມດູນ ຄໍເລັກຊັນ.

ຄລິກໃສ່ລາຍການໃດໜຶ່ງເພື່ອເປີດຄໍເລັກຊັນທີ່ເລືອກຄືນໃໝ່. ສິ່ງນີ້ຍັງຈະອັບເດດໂມດູນຄໍເລັກຊັນດ້ວຍເງື່ອນໄຂການກັ່ນຕອງ ແລະ ກົດເກນທີ່ເໝາະສົມ.

🔗ການຕັ້ງຄ່າ

ຕົວເລືອກ “ຄ່າກຳນົດ…” ໃນເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານປັບພຶດຕິກຳຂອງໂມດູນຄໍເລັກຊັນທີ່ໃຊ້ຫວ່າງໆນີ້ໄດ້ດັ່ງນີ້:

ຈຳນວນຄໍເລັກຊັນຫວ່າງໆນີ້ທີ່ຈະເກັບໄວ້: ຈຳນວນຄໍເລັກຊັນຫວ່າງໆນີ້ທີ່ຈະບັນທຶກ ແລະ ສະແດງໃນໂມດູນຄໍເລັກຊັນຫວ່າງໆນີ້ (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 10)
ມັກໃຊ້ປຸ່ມປະຫວັດໃນໂມດູນຄໍເລັກຊັນ: ກຳນົດວ່າທ່ານມັກຈະໃຊ້ໂມດູນນີ້ ຫຼື ໃຊ້ປຸ່ມປະຫວັດໃນໂມດູນ ຄໍເລັກຊັນ.

ຄຳເຕືອນ raw ໄດ້ຮັບແສງຫຼາຍເກີນໄປ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເນັ້ນສ່ວນຂອງພາບທີ່ຊ່ອງສັນຍານສີຂອງໄຟລ໌ raw ຂາເຂົ້າເກີດສ່ວນເກີນ (clipped).

ຊ່ອງສັນຍານສີທີ່ເກີນຂອບເຂດໝາຍເຖິງພາບທີ່ໄດ້ຮັບແສງຫຼາຍເກີນໄປ (overexposed) ແລະ ມີການສູນເສຍຂໍ້ມູນໃນສ່ວນນັ້ນ. ຂໍ້ມູນບາງສ່ວນອາດຈະກູ້ຄືນໄດ້ໂດຍໃຊ້ໂມດູນ highlight reconstruction, color reconstruction ຫຼື filmic rgb.

ຄລິກທີ່ໄອຄອນ ເພື່ອສະແດງ/ເຊື່ອງເສັ້ນເຕືອນ. ຄລິກຂວາທີ່ໄອຄອນເພື່ອເປີດກ່ອງຂໍ້ຄວາມຕັ້ງຄ່າ ທີ່ມີພາຣາມິເຕີດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

ໂໝດ (mode)

ເລືອກວິທີໝາຍສ່ວນທີ່ເກີນຂອບເຂດ:

mark with CFA color: ສະແດງລວດລາຍຂອງສີຫຼັກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ (ແດງ, ຂຽວ, ຟ້າ) ເພື່ອບອກວ່າຊ່ອງສັນຍານສີໃດທີ່ເກີນຂອບເຂດ.

mark with solid color: ໝາຍສ່ວນທີ່ເກີນຂອບເຂດດ້ວຍສີດຽວທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດ (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ) ໂດຍບໍ່ສົນວ່າເປັນຊ່ອງສັນຍານສີໃດ.

false color: ຕັ້ງຄ່າຊ່ອງສັນຍານສີທີ່ເກີນຂອບເຂດໃຫ້ເປັນສູນໃນສ່ວນທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ.

ຮູບແບບສີ (color scheme)

ເລືອກສີທີ່ຈະໃຊ້ໃນໂໝດ mark with solid color.

ເກນສ່ວນເກີນ (clipping threshold)

ຕັ້ງຄ່າເກນເພື່ອບອກວ່າຄ່າໃດທີ່ຖືວ່າໄດ້ຮັບແສງຫຼາຍເກີນໄປ. ເຈົ້າສາມາດປະແຖບເລື່ອນນີ້ໄວ້ທີ່ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ 1.0 (ລະດັບສີຂາວ) ໄດ້ໃນເກືອບທຸກກໍລະນີ.

ຄຳເຕືອນສ່ວນເກີນ (clipping warning)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເນັ້ນສ່ວນຂອງພາບທີ່ອາດຈະມີສ່ວນເກີນຄວາມສະຫວ່າງ (luminance) ຫຼື ສ່ວນເກີນຂອບເຂດສີ (gamut).

ເມື່ອພາບຖືກສົ່ງໄປຍັງອຸປະກອນສະແດງຜົນ, ແຕ່ລະພິກເຊວໂດຍປົກກະຕິຈະຖືກແທນດ້ວຍຊຸດຕົວເລກ 3 ຄ່າ, ເຊິ່ງສະແດງເຖິງຄວາມເຂັ້ມຂອງສີຫຼັກ ແດງ, ຂຽວ ແລະ ຟ້າ ໃນພື້ນທີ່ສີຂາອອກ. ເນື່ອງຈາກພື້ນທີ່ສີຂາອອກມັກຈະມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບຮາດແວທີ່ມີຂໍ້ຈຳກັດທາງກາຍະພາບ, ຈຶ່ງມີຄ່າສູງສຸດທີ່ອະນຸຍາດສຳລັບຊ່ອງສັນຍານ [R,G,B], ເຊິ່ງສະແດງເຖິງຄວາມເຂັ້ມສູງສຸດທີ່ມີໃນພື້ນທີ່ສີນັ້ນ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ກໍມີຄ່າຕ່ຳສຸດເຊິ່ງຄ່າພິກເຊວທີ່ຕ່ຳກວ່ານັ້ນຈະຖືກປ່ຽນເປັນສູນ. ເມື່ອພວກເຮົາພະຍາຍາມແປງຈາກພື້ນທີ່ສີທີ່ໃຫຍ່ກວ່າໄປເປັນພື້ນທີ່ສີຂາອອກສຸດທ້າຍ, ຄ່າໃດໆທີ່ເກີນຄ່າສູງສຸດນີ້ຈະຖືກຕັດໃຫ້ເທົ່າກັບຄ່າສູງສຸດ, ແລະ ຄ່າໃດໆທີ່ຕ່ຳກວ່າຄ່າຕ່ຳສຸດຈະຖືກຕັດໃຫ້ເປັນສູນ. ຂະບວນການນີ້ເອີ້ນວ່າ “clipping” ແລະ ມັນຈະເຮັດໃຫ້ສູນເສຍລາຍລະອຽດ ຫຼື ໄດ້ສີທີ່ “ບໍ່ຖືກຕ້ອງ” ສຳລັບພິກເຊວໃດໆທີ່ມີຊ່ອງສັນຍານທີ່ເກີນຂອບເຂດ.

ຄລິກທີ່ໄອຄອນ ເພື່ອເປີດໃຊ້ຄຳເຕືອນສ່ວນເກີນ.

ມີສອງວິທີທີ່ພິກເຊວອາດຈະກາຍເປັນສ່ວນເກີນ (clipped) ເມື່ອຖືກສະແດງໃນພື້ນທີ່ສີຂາອອກ.

ສ່ວນເກີນຄວາມສະຫວ່າງ (luminance clipping): ສິ່ງນີ້ສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ເມື່ອພິກເຊວສະຫວ່າງເກີນໄປທີ່ຈະສະແດງໃນພື້ນທີ່ສີຂາອອກ. ຄວາມສະຫວ່າງຂອງພິກເຊວແມ່ນຖືກຄິດໄລ່ເປັນຄ່າສະເລ່ຍຖ່ວງນ້ຳໜັກຂອງຊ່ອງສັນຍານ [R,G,B]. ຖ້າຄ່າສະເລ່ຍນີ້ເກີນຄ່າສູງສຸດທີ່ອະນຸຍາດ, ມັນຄືສັນຍານຂອງການໄດ້ຮັບແສງຫຼາຍເກີນໄປ (over-exposure). ຄວາມສະຫວ່າງໂດຍລວມຂອງພິກເຊວກໍອາດຈະມືດເກີນໄປທີ່ຈະແທນດ້ວຍຄ່າ [R,G,B] ໃນພື້ນທີ່ສີຂາອອກ, ເຊິ່ງໃນກໍລະນີນີ້ມັນຈະສະແດງເປັນສີດຳ. ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ພວກເຮົາຈະຈັດການກັບສ່ວນເກີນຄວາມສະຫວ່າງໂດຍການປັບການຈັບຄູ່ໂທນສີ (tone mappings) ແລະ ລະດັບການຮັບແສງຢ່າງລະມັດລະວັງ.
ສ່ວນເກີນຂອບເຂດສີ (gamut clipping): ພື້ນທີ່ສີຂາອອກກຳນົດຊຸດສີຫຼັກທີ່ເມື່ອປະສົມກັນໃນສັດສ່ວນໃດໜຶ່ງແລ້ວ ຈະສ້າງເປັນສີຂາອອກສຸດທ້າຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມີສີພຽງຈຳນວນໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດສ້າງໄດ້ຈາກການປະສົມສີຫຼັກທັງສາມນີ້. ໂດຍສະເພາະສີທີ່ມີຄວາມອີ່ມຕົວສູງອາດຈະສະແດງຜົນໄດ້ຍາກ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບພິກເຊວທີ່ສະຫວ່າງຫຼາຍ ຫຼື ມືດຫຼາຍ. ຖ້າບໍ່ມີຊຸດຄ່າ [R,G,B] ທີ່ເປັນບວກທີ່ສາມາດແທນສີໃດໜຶ່ງໃນລະດັບຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້, ພວກເຮົາຈະເອີ້ນວ່າສີນັ້ນ “ຢູ່ນອກຂອບເຂດ (out of gamut)”, ແລະ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ສີອື່ນແທນທີ່ ສາມາດ ສະແດງໄດ້ດ້ວຍຄ່າ [R,G,B] ທີ່ອະນຸຍາດພາຍໃນພື້ນທີ່ສີນັ້ນ. ພວກເຮົາສາມາດຈັດການກັບສ່ວນເກີນຂອບເຂດສີໄດ້ໂດຍການລະວັງບໍ່ໃຫ້ສີອີ່ມຕົວເກີນໄປໃນສ່ວນໄຮໄລ້ (highlights) ແລະ ເງົາ (shadows), ແລະ ອາດຈະໃຊ້ເຕັກນິກການເກຣດສີ/ການຈັບຄູ່ສີຊ່ວຍ.

ຄົ້ນຫາສະຖານທີ່

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄົ້ນຫາສະຖານທີ່ໃນແຜນທີ່. ເຈົ້າຕ້ອງເຊື່ອມຕໍ່ອິນເຕີເນັດເພື່ອໃຊ້ຄຸນສົມບັດນີ້.

ພິມຊື່ສະຖານທີ່ ຫຼື ທີ່ຢູ່ ແລ້ວກົດ Enter. ເມື່ອຄລິກໃສ່ລາຍຊື່, ແຜນທີ່ຈູຊູມໄປຫາບ່ອນນັ້ນ.

ສາມາດໃຊ້ຂອບເຂດ (polygon) ເພື່ອສ້າງສະຖານທີ່ຂອງຜູ້ໃຊ້ໄດ້.

ສະຄຣິບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ໂມດູນ ສະຄຣິບ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າເລີ່ມ, ຢຸດ, ຕັ້ງຄ່າ, ຕິດຕັ້ງ ແລະ ອັບເດດສະຄຣິບ Lua ໄດ້ໂດຍກົງຈາກ lighttable. ເບິ່ງ ຫຼັກການເບື້ອງຕົ້ນ ສຳລັບການເຮັດວຽກຂອງຕົວຈັດການສະຄຣິບ.

ຕັ້ງແຕ່ darktable 5.6 ເປັນຕົ້ນມາ, ສະຄຣິບຕ່າງໆ ຖືກ ລວມມາ ກັບໂປຣແກຣມແລ້ວ. ເບິ່ງເອກະສານຂອງແຕ່ລະສະຄຣິບໄດ້ໃນ lua docs.

ການຕິດຕັ້ງ ຫຼື ອັບເດດສະຄຣິບຕ້ອງມີ git ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນເຄື່ອງ.

ສາມາດປິດໂມດູນນີ້ໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຕົວເລືອກ Lua ໂດຍການປິດການໃຊ້ງານສະຄຣິບ Lua.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເມນູ ການດຳເນີນການ (action) ຢູ່ດ້ານເທິງສາມາດສະຫຼັບລະຫວ່າງສາມມຸມມອງ: ເລີ່ມ/ຢຸດສະຄຣິບ, ຕັ້ງຄ່າ ແລະ ຕິດຕັ້ງ/ອັບເດດສະຄຣິບ.

🔗ເລີ່ມ/ຢຸດສະຄຣິບ

ສະແດງລາຍຊື່ສະຄຣິບໃນໂຟນເດີທີ່ເລືອກ, ໂດຍມີປຸ່ມ ເປີດ/ປິດ ເພື່ອເລີ່ມ ຫຼື ຢຸດສະຄຣິບ.

ໂຟນເດີ: ເລືອກກຸ່ມສະຄຣິບທີ່ຈະສະແດງ. ສະຄຣິບທີ່ລວມມານຳຈະຖືກແບ່ງເປັນ contributed, examples, official ແລະ tools. ເບິ່ງ ຫຼັກການເບື້ອງຕົ້ນ ກ່ຽວກັບການໂຫຼດສະຄຣິບ.
ການປ່ຽນໜ້າ: ຫາກມີສະຄຣິບຫຼາຍ, ໃຫ້ໃຊ້ປຸ່ມ < ແລະ > ເພື່ອປ່ຽນໜ້າ. ສາມາດຕັ້ງຄ່າຈຳນວນສະຄຣິບຕໍ່ໜ້າໄດ້ໃນມຸມມອງ ຕັ້ງຄ່າ.
ປຸ່ມສະຄຣິບ: ແຕ່ລະລາຍການຈະມີຊື່ສະຄຣິບ ແລະ ປຸ່ມ ເປີດ/ປິດ. ສະຄຣິບທີ່ເປີດຢູ່ຈະຖືກເລີ່ມເຮັດວຽກໂດຍອັດຕະໂນມັດໃນຄັ້ງຕໍ່ໄປທີ່ເປີດ darktable.

🔗ຕັ້ງຄ່າ

ສະຄຣິບຕໍ່ໜ້າ: ຕັ້ງຄ່າຈຳນວນແຖວທີ່ຈະສະແດງຕໍ່ໜ້າ, ລະຫວ່າງ 5 ຫາ 20 (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 10).
ປ່ຽນຈຳນວນປຸ່ມ: ນຳໃຊ້ຄ່າທີ່ເລືອກຂ້າງເທິງ. ລາຍຊື່ປຸ່ມຈະອັບເດດທັນທີໂດຍບໍ່ຕ້ອງເລີ່ມໂປຣແກຣມໃໝ່.

🔗ຕິດຕັ້ງ/ອັບເດດສະຄຣິບ

ມຸມມອງນີ້ແບ່ງອອກເປັນສາມສ່ວນ.

ສະຖານທີ່ຕ່າງໆ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສ້າງເຂດພື້ນທີ່ ຫຼື ສະຖານທີ່ ແລະ ຈັດລະບຽບພວກມັນເປັນແທັກແບບລຳດັບຊັ້ນ.

ສະຖານທີ່ທີ່ເລືອກຈະສະແດງເປັນຮູບຊົງໃນແຜນທີ່ ເຊັ່ນ: ຮູບວົງມົນ ຫຼື ສີ່ຫຼ່ຽມ.

ສາມາດສ້າງສະຖານທີ່ຈາກຂອບເຂດເມືອງ ຫຼື ປະເທດໃນ OpenStreetMap ໄດ້.

Each location is stored as tag entry under the geotagging collection in the collections module. The pipe “|” character can be used to insert a new level (a group of locations).

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຮູບຊົງ (shape): ເລືອກຮູບຊົງເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບສະຖານທີ່ໃໝ່ (ວົງມົນ ຫຼື ສີ່ຫຼ່ຽມ).
ສະຖານທີ່ໃໝ່ / ສະຖານທີ່ຍ່ອຍໃໝ່: ໃຊ້ສ້າງສະຖານທີ່ໃໝ່ໃນລະດັບຫຼັກ ຫຼື ລະດັບຍ່ອຍ.
ສະແດງທັງໝົດ: ສະແດງ ຫຼື ເຊື່ອງທຸກສະຖານທີ່ໃນບໍລິເວນທີ່ເຫັນຢູ່ເທິງແຜນທີ່.

🔗ການດຳເນີນການໃນລາຍຊື່ສະຖານທີ່

ຄລິກ: ເລືອກ ຫຼື ບໍ່ເລືອກສະຖານທີ່.
Ctrl+ຄລິກ: ແກ້ໄຂຊື່ສະຖານທີ່.
ຄລິກຂວາ: ເປີດເມນູຍ່ອຍເພື່ອ: ແກ້ໄຂຊື່, ລົບ, ອັບເດດຮູບໃນແຖບຮູບ (filmstrip) ຫຼື ສະຫຼັບໄປເບິ່ງໃນ lighttable.

🔗ການດຳເນີນການກັບສະຖານທີ່ໃນແຜນທີ່

ໝາຍເຫດ: ການດຳເນີນການຕໍ່ໄປນີ້ບໍ່ມີຜົນກັບສະຖານທີ່ແບບ polygon.

ສົ່ງອອກ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສົ່ງອອກຮູບພາບທີ່ເລືອກ.

ເມື່ອໃຊ້ໃນມຸມມອງຫ້ອງມືດ (darkroom), ຮູບພາບທີ່ກຳລັງແກ້ໄຂຢູ່ຈະຖືກສົ່ງອອກ ຖ້າບໍ່ມີຮູບອື່ນຖືກເລືອກໄວ້ໃນແຖບຟິມ.

ໄຟລ໌ສາມາດຖືກສົ່ງອອກໄປຍັງໄຟລ໌ໃນດິສກ໌, ອີເມວ, ແຫຼ່ງເກັບຂໍ້ມູນອອນລາຍຕ່າງໆ, ເວັບອະລະບ້ຳ, ຫຼື ແມ່ແບບປຶ້ມ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ຕົວເລືອກການເກັບຂໍ້ມູນ

ບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນປາຍທາງ

ປະເພດຂອງສະຖານທີ່ທີ່ຈະເກັບຮູບພາບທີ່ທ່ານເລືອກ. ມີຫຼາຍລະບົບຮອງຮັບ ລວມທັງໄຟລ໌ໃນດິສກ໌, ແມ່ແບບປຶ້ມ LaTeX ແລະ ເວັບອະລະບ້ຳຕ່າງໆ. ຂຶ້ນຢູ່ກັບປາຍທາງທີ່ເລືອກ, ທ່ານອາດຈະຖືກຖາມໃຫ້ຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ ເຊັ່ນ ຊື່ໄຟລ໌ ຫຼື ຊື່ບັນຊີ ແລະ ລະຫັດຜ່ານ.

ແມ່ແບບຊື່ໄຟລ໌

ກຳນົດໂຟນເດີ ແລະ ໄຟລ໌ທີ່ຈະສົ່ງຮູບອອກໄປ. ສິ່ງນີ້ສາມາດສ້າງຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດໂດຍໃຊ້ຕົວປ່ຽນທີ່ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ຕົວຢ່າງ, $(SEQUENCE) ໃນແມ່ແບບຈະບັນທຶກລຳດັບຂອງຮູບທີ່ສົ່ງອອກໄປຍັງປາຍທາງ. ເບິ່ງສ່ວນ ຕົວປ່ຽນ (variables) ສຳລັບລາຍລະອຽດ.

ຕົວເລືອກໄດເຣັກທໍຣີຂາອອກ

ປຸ່ມທີ່ຢູ່ຂ້າງຊ່ອງແມ່ແບບຊື່ໄຟລ໌ ຈະເປີດໜ້າຕ່າງເພື່ອເລືອກໂຟນເດີຫຼັກສຳລັບການສົ່ງອອກ.

ເມື່ອມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງ

ເລືອກສິ່ງທີ່ຈະເຮັດຖ້າຊື່ໄຟລ໌ທີ່ສ້າງຂຶ້ນໄປຊ້ຳກັບໄຟລ໌ທີ່ມີຢູ່ແລ້ວໃນຕອນສົ່ງອອກ:

ສ້າງຊື່ໄຟລ໌ທີ່ບໍ່ຊ້ຳໃຜ: ເລືອກຊື່ໄຟລ໌ໃໝ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດໂດຍການຕື່ມຕົວເລກໃສ່ທ້າຍຊື່ໄຟລ໌ທີ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງ.

ຂຽນທັບ: ຂຽນທັບໄຟລ໌ທີ່ມີຢູ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຕົວເລືອກນີ້ຈະສະແດງໜ້າຕ່າງຢືນຢັນເພື່ອປ້ອງກັນການເສຍຂໍ້ມູນໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ – ທ່ານສາມາດປິດສິ່ງນີ້ໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຄວາມປອດໄພ > ຖາມກ່ອນການສົ່ງອອກໃນໂໝດຂຽນທັບ. ໝາຍເຫດ: ໜ້າຕ່າງຢືນຢັນນີ້ຈະບໍ່ສະແດງທຸກໄຟລ໌ ແຕ່ຈະສະແດງຄັ້ງດຽວກ່ອນເລີ່ມວຽກສົ່ງອອກ.

ຂຽນທັບຖ້າມີການປ່ຽນແປງ: ຂຽນທັບໄຟລ໌ທີ່ມີຢູ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດ ຖ້າເວລາການສົ່ງອອກຫຼ້າສຸດທີ່ເກັບໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນຂອງ darktable ບໍ່ກົງກັບ ວັນທີ/ເວລາ ທີ່ປ່ຽນແປງຫຼ້າສຸດຂອງໄຟລ໌ທີ່ມີຢູ່.

ຂ້າມ: ບໍ່ສົ່ງອອກຮູບພາບຖ້າຊື່ໄຟລ໌ປາຍທາງມີຢູ່ແລ້ວ.

🔗ຕົວເລືອກຮູບແບບ

ຮູບແບບໄຟລ໌: ເລືອກຮູບແບບໄຟລ໌ສຳລັບຮູບທີ່ຈະສົ່ງອອກ. ຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມຈະປະກົດຂຶ້ນ (ດ້ານລຸ່ມ) ຂຶ້ນຢູ່ກັບຮູບແບບທີ່ເລືອກ.
quality: The quality of the exported file. Higher values lead to larger file sizes. The default quality (95) is a good setting for very high quality exports (e.g. for archiving or printing purposes). If you need a good compromise between size and quality (e.g. for online image display or uploads) you should consider a value of “90” instead.
ຄວາມເລິກບິດ (bit depth): ຈຳນວນບິດທີ່ໃຊ້ສຳລັບແຕ່ລະຊ່ອງສີ. ບິດຫຼາຍຂຶ້ນໝາຍເຖິງການເກີດແຖບສີ (color banding) ໜ້ອຍລົງ.
ການບີບອັດ: ປະເພດຂອງການບີບອັດທີ່ຈະໃຊ້.
ລະດັບການບີບອັດ: ສຳລັບຮູບແບບການສົ່ງອອກທີ່ສາມາດລະບຸ ການບີບອັດ ໄດ້, ລະດັບການບີບອັດ ຈະກຳນົດວ່າຈະບີບອັດຫຼາຍປານໃດ. ຍິ່ງລະດັບສູງ, ຂໍ້ມູນກໍຈະຖືກບີບອັດຫຼາຍຂຶ້ນ, ແຕ່ກໍຕ້ອງໃຊ້ການປະມວນຜົນ CPU ຫຼາຍຂຶ້ນ.
ຮູບຂາວດຳ: ສຳລັບຮູບແບບການສົ່ງອອກ TIFF, ສາມາດບັນທຶກເປັນຮູບຂາວດຳໄດ້. ການຕັ້ງຄ່ານີ້ຄວບຄຸມວ່າໄຟລ໌ທີ່ໄດ້ຈະເກັບລະດັບສີເທົາເປັນຊ່ອງ RGB ແຍກກັນ, ຫຼື ເປັນຊ່ອງສີເທົາ (grayscale) ດຽວ. ຕົວເລືອກຫຼັງຈະເຮັດໃຫ້ໄຟລ໌ມີຂະໜາດນ້ອຍກວ່າ.

🔗ຕົວເລືອກທົ່ວໄປ

ກຳນົດຂະໜາດ

ເລືອກວິທີວັດແທກຂະໜາດສູງສຸດຂອງຮູບທີ່ຈະສົ່ງອອກ

ເປັນພິກເຊວ (ສຳລັບໄຟລ໌): ປ້ອນຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງສູງສຸດເປັນພິກເຊວ.

ເປັນ ຊມ (ສຳລັບພິມ): ປ້ອນຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງສູງສຸດເປັນ ຊມ ແລະ ກຳນົດ dpi ຂອງຮູບ. ຂະໜາດທີ່ທຽບເທົ່າເປັນພິກເຊວຈະຖືກຄິດໄລ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

ເປັນນິ້ວ (ສຳລັບພິມ): ປ້ອນຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງສູງສຸດເປັນນິ້ວ ແລະ ກຳນົດ dpi ຂອງຮູບ. ຂະໜາດທີ່ທຽບເທົ່າເປັນພິກເຊວຈະຖືກຄິດໄລ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

ຕາມອັດຕາສ່ວນ (ສຳລັບໄຟລ໌): ປ້ອນຕົວຄູນເພື່ອລະບຸວ່າຮູບທີ່ຈະສົ່ງອອກຄວນຖືກປັບຂະໜາດເທົ່າໃດເມື່ອທຽບກັບຮູບຕົ້ນສະບັບ. ຕົວຢ່າງ, ການປ້ອນຄ່າ 0.5 ຈະເຮັດໃຫ້ຮູບທີ່ໄດ້ມີຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງ (ເປັນພິກເຊວ) ເປັນເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຮູບເດີມ.

dpi

ຖ້າເລືອກຫົວໜ່ວຍເປັນ ຊມ ຫຼື ນິ້ວ, ໃຫ້ຕັ້ງຄ່າ dpi ຂອງຮູບຂາອອກ. dpi ຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນຂໍ້ມູນ Exif ຂອງຮູບທີ່ສົ່ງອອກນຳ. ມັນຈະຖືກຕັ້ງເປັນ 300 ໂດຍອັດຕະໂນມັດຖ້າເລືອກ “ເປັນພິກເຊວ” ຫຼື “ຕາມອັດຕາສ່ວນ”.

ຂະໜາດສູງສຸດ

ຕັ້ງຄ່າຄວາມກວ້າງ ແລະ ຄວາມສູງສູງສຸດຂອງຮູບທີ່ຈະສົ່ງອອກເປັນພິກເຊວ, ຊມ ຫຼື ນິ້ວ (ຂຶ້ນຢູ່ກັບຫົວໜ່ວຍທີ່ເລືອກ) – ສູນໝາຍເຖິງບໍ່ມີການຈຳກັດຂະໜາດໃນດ້ານນັ້ນ. ຮູບທີ່ສົ່ງອອກຈະຖືກຈຳກັດບໍ່ໃຫ້ເກີນຄ່າເຫຼົ່ານີ້, ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາອັດຕາສ່ວນພາບທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຕັ້ງທັງສອງເປັນສູນເພື່ອສົ່ງອອກດ້ວຍຂະໜາດເດີມ (ຫຼັງຈາກຕັດຂອບ). ຖ້າຄ່າທີ່ປ້ອນເຂົ້າເກີນຂະໜາດເດີມ, darktable ຈະສົ່ງອອກດ້ວຍຂະໜາດເດີມ ຫຼື ຂະຫຍາຍຮູບໃຫ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນ (upscale), ຂຶ້ນຢູ່ກັບພະລາມິເຕີ “ອະນຸຍາດໃຫ້ຂະຫຍາຍພາບ”.

allow upscaling

Set to “yes” to perform an upscaling step if the user-defined maximum width and height exceed the original dimensions of the image. If set to “no” the exported image’s dimensions will not exceed the dimensions of the original image (after cropping). This uses the pixel interpolator set in preferences; for higher-quality super-resolution upscaling using an AI model, see the neural restore module.

ການປັບຂະໜາດຄຸນນະພາບສູງ

ຕັ້ງເປັນ ‘ແມ່ນ (yes)’ ເພື່ອເຮັດການປັບຂະໜາດ (resampling) ຄຸນນະພາບສູງກັບຮູບ. ຮູບຈະຖືກປະມວນຜົນໃນຄວາມລະອຽດເຕັມ ແລະ ຈະຖືກຫຼຸດຂະໜາດລົງໃນຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງນີ້ບາງຄັ້ງອາດຈະໃຫ້ຄຸນນະພາບທີ່ດີກວ່າ, ແຕ່ຈະເຮັດວຽກຊ້າກວ່າ.

ເກັບຮັກສາໜ້າກາກ (masks)

ເກັບຮັກສາໜ້າກາກເປັນເລເຢີເພີ່ມເຕີມ (ສຳລັບຮູບແບບ TIFF) ຫຼື ເປັນຊ່ອງສີ (ສຳລັບຮູບແບບ EXR ແລະ XCF) ໃນຮູບທີ່ສົ່ງອອກ.

profile

The output color profile. Select “image settings” if you want the settings in the output color profile module of the individual images to be respected.

ຈຸດປະສົງ (intent)

ຕົວເລືອກນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານກຳນົດຈຸດປະສົງ – ວິທີທີ່ darktable ຈະຈັດການກັບສີທີ່ຢູ່ນອກຂອບເຂດສີ (out-of-gamut). ເບິ່ງ rendering intent ສຳລັບຄຳອະທິບາຍລະອຽດຂອງຕົວເລືອກທີ່ມີ.

ຮູບແບບ (style)

ເລືອກ ຮູບແບບ (style) ທີ່ darktable ຈະນຳໄປລວມກັບລຳດັບປະຫວັດທີ່ມີຢູ່ເພື່ອສ້າງຮູບຂາອອກ. ລາຍການປະຫວັດເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເພີ່ມເຂົ້າຊົ່ວຄາວເທົ່ານັ້ນ – ປະຫວັດເດີມຈະບໍ່ຖືກຂຽນທັບ. ທ່ານສາມາດໃຊ້ຟີເຈີນີ້ເພື່ອເພີ່ມຂັ້ນຕອນການປະມວນຜົນ ແລະ ພະລາມິເຕີທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ໃຊ້ສະເພາະກັບຮູບກ່ອນການສົ່ງອອກ. ຕົວຢ່າງ ທ່ານອາດຈະກຳນົດຮູບແບບທີ່ເພີ່ມຄວາມຄົມຊັດໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນເມື່ອສ້າງໄຟລ໌ JPEG ຂະໜາດນ້ອຍສຳລັບອິນເຕີເນັດ ຫຼື ເພີ່ມການຊົດເຊີຍແສງໃນລະດັບໃດໜຶ່ງໃຫ້ກັບຮູບຂາອອກທັງໝົດ.

ໂໝດ

ເມື່ອນຳໃຊ້ຮູບແບບໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກ, ຕົວເລືອກນີ້ຈະກຳນົດວ່າລາຍການໃນລຳດັບປະຫວັດຂອງຮູບແບບນັ້ນຈະໄປແທນທີ່ລຳດັບປະຫວັດເດີມຂອງຮູບ ຫຼື ຈະຖືກເພີ່ມຕໍ່ທ້າຍ. ໃນທາງເຕັກນິກ, ໃນໂໝດເພີ່ມຕໍ່ທ້າຍ (append mode), ລາຍການປະຫວັດຂອງຮູບແບບຈະສ້າງເປັນອິນສະແຕນຊ໌ (instance) ແຍກຕ່າງຫາກຂອງໂມດູນນັ້ນໆ ເທິງໂມດູນທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ (ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມ ຫຼາຍອິນສະແຕນຊ໌). ຜົນທີ່ໄດ້ຄືລຳດັບປະຫວັດເດີມຍັງມີຜົນຢູ່ ແລະ ມີລາຍການໃໝ່ຖືກນຳໃຊ້ເພີ່ມເຕີມ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ທ່ານສາມາດນຳໃຊ້ການປັບແຕ່ງລວມ (ເຊັ່ນ ການຮັບແສງ) ໃຫ້ກັບຮູບທີ່ສົ່ງອອກຈຳນວນຫຼາຍ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາການຕັ້ງຄ່າຂອງແຕ່ລະຮູບໄວ້.

ເລີ່ມການສົ່ງອອກ

ກົດປຸ່ມນີ້ເພື່ອເລີ່ມການສົ່ງອອກຮູບທີ່ເລືອກທັງໝົດເປັນວຽກເບື້ອງຫຼັງ. ແຖບຢູ່ດ້ານລຸ່ມຂອງແຜງຊ້າຍມືຈະສະແດງຄວາມຄືບໜ້າຂອງການສົ່ງອອກ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຈະມີຂໍ້ຄວາມແຈ້ງເຕືອນປະກົດຂຶ້ນເມື່ອການສົ່ງອອກແຕ່ລະຮູບສຳເລັດ. ທ່ານສາມາດຄລິກໃສ່ປັອບອັບນັ້ນເພື່ອໃຫ້ມັນຫາຍໄປ. ທ່ານສາມາດຍົກເລີກວຽກສົ່ງອອກໄດ້ໂດຍການຄລິກໃສ່ໄອຄອນ “x” ທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບແຖບຄວາມຄືບໜ້າ.

ການສົ່ງອອກແບບຫຼາຍຄ່າລ່ວງໜ້າ

ການຂະຫຍາຍສ່ວນນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສົ່ງອອກຮູບທີ່ເລືອກແຕ່ລະຮູບດ້ວຍຄ່າລ່ວງໜ້າ (preset) ທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍອັນໃນຄັ້ງດຽວ. ຕົວຢ່າງ, ທ່ານອາດຈະຕ້ອງການສົ່ງອອກແຕ່ລະຮູບໃນຫຼາຍຂະໜາດພ້ອມກັນເພື່ອໃຊ້ໃນເວັບໄຊ. ພຽງແຕ່ສ້າງຄ່າລ່ວງໜ້າສຳລັບການສົ່ງອອກແຕ່ລະປະເພດທີ່ທ່ານຕ້ອງການ, ໂດຍກວດສອບໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າເສັ້ນທາງໄຟລ໌ຂອງແຕ່ລະຄ່າລ່ວງໜ້ານັ້ນບໍ່ຊ້ຳກັນ (ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຮູບທີ່ສົ່ງອອກໄປຂຽນທັບກັນ). ເລືອກຄ່າລ່ວງໜ້າທີ່ຕ້ອງການແລ້ວກົດປຸ່ມ “ເລີ່ມການສົ່ງອອກ” ຕາມປົກກະຕິ.

ໝາຍເຫດ: ຮູບພາບທີ່ຖືກເລືອກແຕ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ໃນປັດຈຸບັນ (ເນື່ອງຈາກຢູ່ໃນກຸ່ມທີ່ຖືກຫຍໍ້ໄວ້) ຈະບໍ່ຖືກສົ່ງອອກ.

ເສັ້ນຊ່ວຍແນວ & ການວາງຊ້ອນ (guides & overlays)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເສັ້ນຊ່ວຍແນວໃນການຈັດອົງປະກອບພາບທີ່ນິຍົມໃຊ້ຫຼາຍຢ່າງ ສາມາດນຳມາຊ້ອນເທິງພາບຂອງເຈົ້າໃນຂະນະທີ່ແກ້ໄຂ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເປີດໃຊ້ໄດ້ທັງແບບທົ່ວໄປ (ຕະຫຼອດເວລາ) ຫຼື ແບບສະເພາະບ່ອນ (ເມື່ອໂມດູນໃດໜຶ່ງເຮັດວຽກ).

ຟັງຊັນອື່ນໆໃນຫ້ອງມືດກໍມີການແຕ້ມເສັ້ນສີຊ້ອນເທິງພາບເຊັ່ນກັນ (ຕົວຢ່າງ: drawn masks). ຍັງມີຕົວເລືອກໃນການປ່ຽນສີຂອງເສັ້ນຊ້ອນເຫຼົ່ານັ້ນ (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ).

🔗ເສັ້ນຊ່ວຍແນວທົ່ວໄປ

ຄລິກຊ້າຍທີ່ໄອຄອນ ໃນແຖບດ້ານລຸ່ມເພື່ອສະແດງເສັ້ນຊ່ວຍແນວແບບທົ່ວໄປ. ເສັ້ນຊ້ອນຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະຄລິກປຸ່ມນັ້ນອີກເທື່ອໜຶ່ງເພື່ອປິດ.

ຄລິກຂວາທີ່ໄອຄອນເພື່ອສະແດງກ່ອງຕັ້ງຄ່າ (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ).

🔗ເສັ້ນຊ່ວຍແນວສະເພາະບ່ອນ

ການນຳໃຊ້ທີ່ພົບເລື້ອຍກວ່າແມ່ນການເປີດເສັ້ນຊ່ວຍແນວສະເພາະເມື່ອໂມດູນໃດໜຶ່ງຖືກເປີດໃຊ້. ຕົວຄວບຄຸມຕໍ່ໄປນີ້ຖືກເພີ່ມໃຫ້ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນໃນທຸກໂມດູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຕັດ/ບິດເບືອນພາບ (ເຊັ່ນ: crop, crop and rotate, orientation, framing, liquify, lens correction ແລະ rotate and perspective):

ໝາຍໃສ່ຊ່ອງເພື່ອສະແດງເສັ້ນຊ່ວຍແນວທຸກຄັ້ງທີ່ໂມດູນນັ້ນກຳລັງເຮັດວຽກ. ຄລິກໄອຄອນທາງດ້ານຂວາເພື່ອສະແດງກ່ອງຕັ້ງຄ່າ (ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມ).

🔗ການຕັ້ງຄ່າເສັ້ນຊ່ວຍແນວທົ່ວໄປ

ກະລຸນາຮັບຊາບວ່າ, ເຖິງແມ່ນເຈົ້າສາມາດເລືອກເປີດ ຫຼື ປິດເສັ້ນຊ່ວຍແນວໄດ້ທັງແບບທົ່ວໄປ ຫຼື ແບບສະເພາະບ່ອນ, ແຕ່ການຕັ້ງຄ່າຕໍ່ໄປນີ້ຈະຖືກເກັບໄວ້ແບບທົ່ວໄປ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕັ້ງຄ່າແຍກກັນສຳລັບແຕ່ລະໂມດູນໄດ້.

ປະເພດ (type): ປະເພດຂອງເສັ້ນຊ່ວຍແນວໃນການຈັດອົງປະກອບທີ່ຈະສະແດງ.
ກັບດ້ານ (flip): ເສັ້ນຊ່ວຍແນວບາງຢ່າງຈະບໍ່ສົມມາດ. ຕົວເລືອກນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າກັບດ້ານເສັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນຕາມລວງນອນ ຫຼື ລວງຕັ້ງ.
ເສັ້ນນອນ, ເສັ້ນຕັ້ງ, ສ່ວນຍ່ອຍ (horizontal lines, vertical lines, subdivisions): ເມື່ອເລືອກປະເພດເສັ້ນຊ່ວຍແນວແບບ grid (ຕາຕະລາງ), ໃຫ້ຕັ້ງພາຣາມິເຕີຂອງຕາຕະລາງ.
ສີຂອງເສັ້ນຊ້ອນ (overlay color): ສີຂອງເສັ້ນທີ່ວາງຊ້ອນ. ໝາຍເຫດວ່າສິ່ງນີ້ຈະມີຜົນຕໍ່ເສັ້ນ ໃດໆກໍຕາມ ທີ່ຖືກແຕ້ມລົງເທິງພາບໂດຍກົງ, ເຊັ່ນ: drawn masks.
ຄວາມຄົມຊັດ (contrast): ຄວາມຄົມຊັດລະຫວ່າງສ່ວນທີ່ສະຫວ່າງທີ່ສຸດ ແລະ ມືດທີ່ສຸດຂອງເສັ້ນຊ້ອນ – ໂດຍປົກກະຕິແມ່ນຄວາມຄົມຊັດລະຫວ່າງສ່ວນ “on” ແລະ “off” ຂອງເສັ້ນປະ.

ຊຸດສະສົມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ກັ່ນຕອງຮູບພາບທີ່ສະແດງໃນມຸມມອງໂຕະແສງ ແລະ ແຜງແຖບຟິມ ໂດຍໃຊ້ຄຸນລັກສະນະຂອງຮູບ. ກຸ່ມຮູບທີ່ຖືກກັ່ນຕອງນີ້ເອີ້ນວ່າ ຊຸດສະສົມ (collection).

ການນຳຮູບພາບເຂົ້າສູ່ darktable ຈະເກັບຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຮູບ (ຊື່ໄຟລ໌, ເສັ້ນທາງ, ຂໍ້ມູນ Exif, ຂໍ້ມູນຈາກໄຟລ໌ຄູ່ XMP ແລະອື່ນໆ) ໄວ້ໃນຖານຂໍ້ມູນຄັງຮູບຂອງ darktable. ຊຸດສະສົມສາມາດຖືກກຳນົດໄດ້ໂດຍການໃຊ້ກົດເກນການກັ່ນຕອງກັບຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້, ເພື່ອສ້າງກຸ່ມຮູບຍ່ອຍທີ່ຈະສະແດງໃນມຸມມອງໂຕະແສງ ແລະ ໂມດູນແຖບຟິມ.

ຊຸດສະສົມເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນອີງຕາມຄຸນລັກສະນະ ມ້ວນຟິມ (film roll) ແລະ ຈະສະແດງຮູບພາບທັງໝົດຂອງມ້ວນຟິມທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ເລືອກຫຼ້າສຸດ.

ລຳດັບການຈັດລຽງຂອງຊຸດສະສົມໃນລາຍການ (ຈາກນ້ອຍໄປຫຼາຍ/ຈາກຫຼາຍໄປນ້ອຍ) ສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການຄລິກ .

🔗ຄຸນລັກສະນະການຕອງ

ຮູບພາບໃນຊຸດສະສົມສາມາດຖືກກັ່ນຕອງໄດ້ໂດຍໃຊ້ຄຸນລັກສະນະຂອງຮູບດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

🔗ໄຟລ໌

ມ້ວນຟິມ: ຊື່ຂອງມ້ວນຟິມທີ່ຮູບພາບນັ້ນຢູ່ (ເຊິ່ງກໍຄືຊື່ຂອງໂຟນເດີທີ່ໄຟລ໌ຮູບນັ້ນເກັບໄວ້). Ctrl+Shift+ຄລິກ ໃສ່ມ້ວນຟິມເພື່ອປ່ຽນໄປຫາໂຟນເດີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ຄລິກຂວາເພື່ອລຶບເນື້ອຫາຂອງມ້ວນຟິມອອກຈາກຄັງຮູບຂອງ darktable ຫຼື ບອກ darktable ວ່າບ່ອນເກັບໄຟລ໌ໄດ້ປ່ຽນແປງໃນລະບົບໄຟລ໌ແລ້ວ.
ໂຟນເດີ: ໂຟນເດີ (ເສັ້ນທາງໄຟລ໌) ທີ່ໄຟລ໌ຮູບພາບຕັ້ງຢູ່. ຄລິກໃສ່ໂຟນເດີເພື່ອລວມເນື້ອຫາຂອງໂຟນເດີນັ້ນ ແລະ ໂຟນເດີຍ່ອຍທັງໝົດເຂົ້າໃນຊຸດສະສົມ; Shift+ຄລິກ ເພື່ອລວມສະເພາະຮູບພາບໃນໂຟນເດີທີ່ເລືອກ; Ctrl+ຄລິກ ເພື່ອສະແດງສະເພາະຮູບພາບຈາກໂຟນເດີຍ່ອຍ; Ctrl+Shift+ຄລິກ ເພື່ອປ່ຽນໄປຫາມ້ວນຟິມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ຄລິກຂວາໃສ່ຊື່ໂຟນເດີເພື່ອລຶບເນື້ອຫາອອກຈາກຄັງຮູບຂອງ darktable ຫຼື ບອກ darktable ວ່າບ່ອນເກັບໄຟລ໌ໄດ້ປ່ຽນແປງໃນລະບົບໄຟລ໌ແລ້ວ.
ຊື່ໄຟລ໌: ຊື່ໄຟລ໌ຂອງຮູບພາບ.

🔗ຂໍ້ມູນເສີມ (metadata)

ແທັກ: ແທັກໃດໆທີ່ຕິດຢູ່ກັບຮູບພາບ. ຮູບທີ່ບໍ່ມີແທັກຈະຖືກຈັດກຸ່ມໄວ້ໃນລາຍການ “ບໍ່ມີແທັກ (not tagged)”. ເມື່ອເປີດໃຊ້ງານ, ລາຍການແທັກທີ່ມີລຳດັບຂັ້ນຈະຖືກສະແດງອອກມາ.
title: The image’s metadata “title” field.
description: The image’s metadata “description” field.
creator: The image’s metadata “creator” field.
publisher: The image’s metadata “publisher” field.
rights: The image’s metadata “rights” field.
ໝາຍເຫດ: ຊ່ອງຂໍ້ມູນ “ໝາຍເຫດ (notes)” ໃນຂໍ້ມູນເມຕາຂອງຮູບ.
ຊື່ເວີຊັນ: ຊ່ອງຂໍ້ມູນ “ຊື່ເວີຊັນ (version name)” ໃນຂໍ້ມູນເມຕາຂອງຮູບ.
ການໃຫ້ຄະແນນ: ຄະແນນດາວຂອງຮູບພາບ.
ປ້າຍສີ: ປ້າຍສີໃດໆທີ່ຕິດຢູ່ກັບຮູບພາບ (“ແດງ”, “ເຫຼືອງ”, “ຂຽວ”, “ຟ້າ”, “ມ່ວງ”).
ການຕິດແທັກພູມສັນຖານ: ຕຳແໜ່ງທາງພູມສາດຂອງຮູບພາບ (ເບິ່ງ ສະຖານທີ່).

🔗ເວລາ

ວັນທີຖ່າຍ: ວັນທີທີ່ຮູບຖືກຖ່າຍ, ໃນຮູບແບບ YYYY:MM:DD.
ເວລາຖ່າຍ: ວັນທີ ແລະ ເວລາທີ່ຮູບຖືກຖ່າຍ, ໃນຮູບແບບ YYYY:MM:DD hh:mm:ss.
ເວລານຳເຂົ້າ: ວັນທີ/ເວລາ ທີ່ໄຟລ໌ຖືກນຳເຂົ້າ, ໃນຮູບແບບ YYYY:MM:DD hh:mm:ss.
ເວລາແກ້ໄຂ: ວັນທີ/ເວລາ ທີ່ໄຟລ໌ຖືກປ່ຽນແປງຫຼ້າສຸດ, ໃນຮູບແບບ YYYY:MM:DD hh:mm:ss.
ເວລາສົ່ງອອກ: ວັນທີ/ເວລາ ທີ່ໄຟລ໌ຖືກສົ່ງອອກຫຼ້າສຸດ, ໃນຮູບແບບ YYYY:MM:DD hh:mm:ss.
ເວລາພິມ: ວັນທີ/ເວລາ ທີ່ໄຟລ໌ຖືກພິມຫຼ້າສຸດ, ໃນຮູບແບບ YYYY:MM:DD hh:mm:ss.

🔗ລາຍລະອຽດການຖ່າຍ

ກ້ອງ: ຂໍ້ມູນ Exif ທີ່ບອກຍີ່ຫໍ້ ແລະ ລຸ້ນຂອງກ້ອງ.
ເລນ: ຄຳອະທິບາຍຂອງເລນ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ຮູຮັບແສງ: ຄ່າຮູຮັບແສງ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ການຮັບແສງ: ຄວາມໄວຊັດເຕີ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ຄ່າຊົດເຊີຍແສງ: ຄ່າການຊົດເຊີຍແສງ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ໄລຍະໂຟກັດ: ໄລຍະໂຟກັດ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ISO: ຄ່າ ISO, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ອັດຕາສ່ວນພາບ: ອັດຕາສ່ວນຂອງຮູບພາບ, ລວມທັງການຕັດຂອບ (cropping) ພາຍໃນ darktable.
ສົມດຸນແສງສີຂາວ: ຄ່າສົມດຸນແສງສີຂາວ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ແຟລດ: ບອກວ່າໄດ້ໃຊ້ແຟລດຫຼືບໍ່, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ໂປຣແກຣມການຮັບແສງ: ໂປຣແກຣມທີ່ໃຊ້ໃນການຮັບແສງ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.
ໂໝດວັດແສງ: ໂໝດການວັດແສງ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກຂໍ້ມູນ Exif.

🔗darktable

ກຸ່ມ: ເລືອກກຸ່ມຮູບພາບທີ່ເຈາະຈົງ
ສຳເນົາພາຍໃນ: ສະແດງໄຟລ໌ທີ່ມີ ຫຼື ບໍ່ມີ ການສຳເນົາໄວ້ໃນເຄື່ອງ.
ປະຫວັດ: ເລືອກຮູບພາບທີ່ລຳດັບປະຫວັດການແກ້ໄຂຖືກປ່ຽນແປງ ຫຼື ບໍ່.
ໂມດູນ: ກັ່ນຕອງຕາມໂມດູນການປະມວນຜົນທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ກັບຮູບ.
ລຳດັບໂມດູນ: ເລືອກຮູບພາບທີ່ມີລຳດັບໂມດູນແບບ “v5.0”, “v3.0”, “legacy (ດັ້ງເດີມ)” ຫຼື “custom (ຕາມໃຈ)”.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ການກຳນົດເງື່ອນໄຂການກັ່ນຕອງ

ແຖວເທິງສຸດຂອງໂມດູນສາມາດໃຊ້ເພື່ອກຳນົດເງື່ອນໄຂການກັ່ນຕອງສຳລັບຊຸດສະສົມຂອງທ່ານໄດ້ດັ່ງນີ້:

ເຊດຊັນ (session)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕັ້ງຄ່າລະຫັດງານ (jobcode) ຂອງເຊດຊັນເພື່ອສ້າງມ້ວນຟິມໃໝ່.

ເຊດຊັນ ແມ່ນລຳດັບຂອງການຖ່າຍຮູບໃນໂໝດ tethering ແລະ ຖືກຈັດເກັບໄວ້ໃນມ້ວນຟິມດຽວກັນ. ເຊດຊັນໃໝ່ໝາຍເຖິງການສ້າງມ້ວນຟິມໃໝ່.

ໂມດູນເຊດຊັນ ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຕັ້ງລະຫັດງານ (jobcode) ເຊິ່ງສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງມ້ວນຟິມໃໝ່ຂອງທ່ານ. ເບິ່ງລາຍລະອຽດທີ່ ການຕັ້ງຄ່າ > ນຳເຂົ້າ > ຕົວເລືອກເຊດຊັນ ກ່ຽວກັບວິທີສ້າງມ້ວນຟິມໃໝ່ໂດຍໃຊ້ຕົວປ່ຽນ $(JOBCODE) ໃນໂມດູນເຊດຊັນ.

ຕົວແກ້ໄຂຂໍ້ມູນກຳກັບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແກ້ໄຂຂໍ້ມູນກຳກັບ (metadata) ຂອງຮູບທີ່ເລືອກ.

ຂໍ້ມູນກຳກັບແມ່ນຂໍ້ຄວາມຮູບແບບອິດສະຫຼະ (ຫົວຂໍ້, ລາຍລະອຽດ, ຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ເຜີຍແຜ່, ລິຂະສິດ ແລະ ອື່ນໆ) ທີ່ອະທິບາຍກ່ຽວກັບຮູບຂອງທ່ານ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຣີເຊັດ: ລຶບຂໍ້ມູນກຳກັບທີ່ເຫັນຢູ່ (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ) ອອກຈາກຮູບທີ່ເລືອກ.
ຊ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນກຳກັບ: ຊ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນແຍກຕ່າງຫາກຈະຖືກສະແດງສຳລັບແຕ່ລະລາຍການຂໍ້ມູນກຳກັບທີ່ເຫັນຢູ່, ເຊິ່ງບັນຈຸຄ່າປັດຈຸບັນຂອງມັນ (ຖ້າມີ). ກົດ Ctrl+Enter ເພື່ອຂຶ້ນແຖວໃໝ່ໃນຊ່ອງຂໍ້ມູນ. ດັບເບິນຄລິກໃສ່ຊື່ຊ່ອງຂໍ້ມູນເພື່ອລຶບເນື້ອໃນໃນຊ່ອງນັ້ນ.; ເມື່ອເລືອກຮູບຫຼາຍຮູບທີ່ມີຄ່າແຕກຕ່າງກັນໃນຊ່ອງຂໍ້ມູນໃດໜຶ່ງ, ໂມດູນຈະສະແດງ “<ປ່ອຍໄວ້ຄືເກົ່າ>” ສຳລັບຊ່ອງນັ້ນ – ຖ້າທ່ານເລືອກນຳໃຊ້ການປ່ຽນແປງ, ຊ່ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນ. ຫາກທ່ານຄລິກຂວາໃສ່ຊ່ອງດັ່ງກ່າວ, ຄ່າຕ່າງໆຈະຖືກສະແດງລາຍການຢູ່ທ້າຍເມນູ. ເລືອກຄ່າໃດໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ນຳໃຊ້ຄ່ານັ້ນກັບທຸກຮູບທີ່ເລືອກ.; ກົດ Ctrl ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເລື່ອນເມົາສ໌ເພື່ອເພີ່ມຄວາມສູງຂອງກ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນ.
ນຳໃຊ້: ນຳໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າໃໝ່ຈາກຊ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນກຳກັບໃສ່ຮູບທີ່ເລືອກ.

🔗ຄີບອດ

ທ່ານສາມາດໃຊ້ຄີບອດເພື່ອໄປມາ ແລະ ນຳໃຊ້ການປ່ຽນແປງໃນຂະນະທີ່ກ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນກຳກັບໃດໜຶ່ງກຳລັງຖືກເລືອກຢູ່ ດັ່ງນີ້:

ປຸ່ມ Tab ຈະບັນທຶກຊ່ອງຂໍ້ມູນປັດຈຸບັນ ແລະ ເລື່ອນເຄີເຊີໄປຊ່ອງຖັດໄປ. ເມື່ອຮອດຊ່ອງສຸດທ້າຍ, ປຸ່ມ Tab ຈະກັບຄືນມາທີ່ຊ່ອງທຳອິດ.
Shift+Tab ເຮັດວຽກຄືກັບ Tab, ແຕ່ໄປໃນທິດທາງກົງກັນຂ້າມ.
ປຸ່ມ Enter ຈະບັນທຶກຊ່ອງຂໍ້ມູນປັດຈຸບັນໂດຍບໍ່ເລື່ອນເຄີເຊີ.

🔗ການຕັ້ງຄ່າ

ຕົວເລືອກ “ຄ່າກຳນົດ” ໃນເມນູຄ່າທີ່ຕັ້ງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ຈະເປີດປ່ອງຢ້ຽມທີ່ທ່ານສາມາດກຳນົດຄ່າແທັກຂໍ້ມູນກຳກັບທີ່ຈະສະແດງ ແລະ ວິທີການຈັດການໃນ darktable. ສຳລັບແຕ່ລະລາຍການຂໍ້ມູນກຳກັບ, ຈະມີສອງຊ່ອງຕິກໃຫ້ທ່ານຈຳກັດວິທີການຈັດການຂໍ້ມູນກຳກັບດັ່ງນີ້:

ຕົວຈັດການພາບສຳເນົາ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເບິ່ງ ແລະ ສ້າງພາບຫຼາຍເວີຊັນຈາກພາບດຽວກັນ. ແຕ່ລະເວີຊັນສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ຢ່າງເປັນເອກະລາດໂດຍບໍ່ກະທົບຕໍ່ເວີຊັນອື່ນ – ທຸກເວີຊັນໃຊ້ໄຟລ໌ພາບຕົ້ນສະບັບດຽວກັນ, ແຕ່ປະຫວັດການແກ້ໄຂຂອງແຕ່ລະເວີຊັນຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນໄຟລ໌ XMP sidecar ຂອງມັນເອງ.

ຕົວຈັດການພາບສຳເນົາຈະລາຍຊື່ແຕ່ລະເວີຊັນຂອງພາບໃນຫ້ອງມືດປັດຈຸບັນ ພ້ອມກັບຮູບຕົວຢ່າງ (thumbnail). ກົດເມົາສ໌ຊ້າຍຄ້າງໄວ້ເທິງຮູບຕົວຢ່າງເພື່ອສະແດງເວີຊັນນັ້ນໃນມຸມມອງກາງຊົ່ວຄາວ. ຄລິກສອງບາດເພື່ອສະຫຼັບໄປຍັງເວີຊັນນັ້ນ ແລະ ເລີ່ມແກ້ໄຂ.

ປຸ່ມຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງໂມດູນຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າສ້າງພາບສຳເນົາໃໝ່ຂອງພາບປັດຈຸບັນ. ເຈົ້າສາມາດສ້າງເວີຊັນ ‘ບໍລິສຸດ’ (ທີ່ບໍ່ມີປະຫວັດການແກ້ໄຂ) ໂດຍໃຊ້ປຸ່ມ “original” ຫຼື ສ້າງສຳເນົາທີ່ຄືກັບການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນທຸກປະການໂດຍໃຊ້ປຸ່ມ “duplicate”.

ເລກເວີຊັນຈະສະແດງຢູ່ທາງຂວາຂອງແຕ່ລະຮູບຕົວຢ່າງ. ຄລິກໃສ່ພື້ນທີ່ກ້ອງເລກເວີຊັນເພື່ອໃສ່ຄຳອະທິບາຍສຳລັບເວີຊັນນັ້ນຂອງພາບ. ຄຳອະທິບາຍນີ້ຈະຖືກເກັບໄວ້ໃນແທັກເມຕາດາ version name, ເຊິ່ງສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໃນໂມດູນ metadata editor ໃນມຸມມອງໂຕະແສງ (lighttable).

ຕົວຈັດການມາກສ໌ (mask manager)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຈັດການມາກສ໌ທີ່ແຕ້ມຂຶ້ນ ແລະ ຮູບຊົງທັງໝົດສຳລັບພາບປັດຈຸບັນ.

ໂມດູນນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງ, ປ່ຽນຊື່, ແກ້ໄຂ ແລະ ລຶບຮູບຊົງ. ເຈົ້າສາມາດປ່ຽນແປງຮູບຊົງໃນມາກສ໌ທີ່ແຕ້ມຂຶ້ນ, ຮວມຮູບຊົງເຂົ້າກັນເປັນກຸ່ມ, ແລະ ປະສົມພວກມັນເຂົ້າກັນໂດຍໃຊ້ຕົວດຳເນີນການທາງເຊັດ (set operators).

ແຖວທາງເທິງຂອງແຖບຕົວຈັດການມາກສ໌ປະກອບມີປຸ່ມຕ່າງໆທີ່ໃຊ້ເພື່ອສ້າງຮູບຊົງໃໝ່. ປຸ່ມເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄືກັນກັບໃນສ່ວນຕິດຕໍ່ drawn mask ຂອງໂມດູນປະມວນຜົນ.

ແຖບທີ່ຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງປຸ່ມເຫຼົ່ານີ້ຈະສະແດງລາຍຊື່ຂອງມາກສ໌ທັງໝົດ ແລະ ຮູບຊົງແຕ່ລະອັນທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບພາບປັດຈຸບັນ.

ກຸ່ມຂອງຮູບຊົງທີ່ປະກອບເປັນມາກສ໌ຈະຖືກສະແດງດ້ວຍຫົວຂໍ້ໃນຮູບແບບ “group <ຊື່_ໂມດູນ>” ເພື່ອບອກວ່າພວກມັນຖືກໃຊ້ໃນໂມດູນໃດ, ໂດຍມີຮູບຊົງສ່ວນປະກອບລາຍຊື່ອຍູ່ທາງລຸ່ມ. ຖັດຈາກລາຍຊື່ກຸ່ມມາກສ໌ແມ່ນລາຍຊື່ຮູບຊົງແຕ່ລະອັນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນພາບປັດຈຸບັນ (ເຊິ່ງຈະມີຮູບຊົງທີ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກຸ່ມລວມຢູ່ນຳ). ຖ້າຮູບຊົງໃດຖືກໃຊ້ໂດຍມາກສ໌ໃດໜຶ່ງ, ຈະມີສັນຍາລັກສະແດງຢູ່ທາງຂວາຂອງຊື່ຮູບຊົງນັ້ນ.

🔗ຮູບຊົງ

ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ, ແຕ່ລະຮູບຊົງຈະໄດ້ຮັບຊື່ທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ປະກອບດ້ວຍປະເພດຮູບຊົງ (ເຊັ່ນ: “brush”, “circle”, “ellipse”, “path”, “gradient”) ແລະ ຕົວເລກລຳດັບ. ເຈົ້າສາມາດປ່ຽນຊື່ຮູບຊົງໄດ້ໂດຍການຄລິກສອງບາດໃສ່ຊື່ປັດຈຸບັນ. ມັນເປັນນິໄສທີ່ດີທີ່ຈະຕັ້ງຊື່ຮູບຊົງ ແລະ ກຸ່ມໃຫ້ມີຄວາມໝາຍ, ໂດຍສະເພາະຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການນຳໃຊ້ສ່ວນທີ່ເລືອກດຽວກັນນັ້ນຊ້ຳໃນມາກສ໌ອື່ນໆ.

ຖ້າຮູບຊົງໃດມີການຫຼຸດຄວາມໂປ່ງໃສ (opacity), ມັນຈະສະແດງຢູ່ທາງຂວາຂອງຊື່ຮູບຊົງ. ໄອຄອນທີ່ສະແດງເຖິງ ຕົວດຳເນີນການທາງເຊັດ (ໂໝດ) ທີ່ເລືອກຈະສະແດງຢູ່ທາງຊ້າຍ (ຍົກເວັ້ນຮູບຊົງທຳອິດໃນກຸ່ມ, ເຊິ່ງບໍ່ມີຮູບຊົງກ່ອນໜ້ານັ້ນໃຫ້ປະສົມ).

ຄລິກໃສ່ຊື່ຮູບຊົງເພື່ອສະແດງຮູບຊົງທີ່ເລືອກເທິງພາບ ພ້ອມກັບຕົວຄວບຄຸມທັງໝົດຂອງມັນ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າແກ້ໄຂຄຸນສົມບັດຂອງຮູບຊົງນັ້ນໄດ້ໂດຍກົງ. ສິ່ງນີ້ມີປະໂຫຍດຫຼາຍໃນກໍລະນີທີ່ມີຮູບຊົງຊ້ອນກັນຫຼາຍໆອັນໃນມາກສ໌ດຽວ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຍາກໃນການເລືອກອັນທີ່ຖືກຕ້ອງດ້ວຍເມົາສ໌. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ຖ້າເຈົ້າເລືອກຮູບຊົງເທິງໜ້າຈໍຈາກພາຍໃນຕົວຄວບຄຸມມາກສ໌ຂອງໂມດູນປະມວນຜົນ, ຮູບຊົງນັ້ນກໍຈະຖືກເລືອກໃນຕົວຈັດການມາກສ໌ຄືກັນ.

ຄລິກຂວາໃສ່ຊື່ຮູບຊົງເພື່ອສະແດງເມນູທີ່ມີຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມ (ອະທິບາຍຢູ່ທາງລຸ່ມ).

ໝາຍເຫດ: darktable ຈະເກັບຮັກສາທຸກຮູບຊົງທີ່ເຄີຍກຳນົດໄວ້ສຳລັບພາບປັດຈຸບັນ ເວັ້ນເສຍແຕ່ເຈົ້າຈະລຶບພວກມັນອອກເອງ. ຖ້າເຈົ້າເລືອກທີ່ຈະລວມປະຫວັດການແຕ່ງພາບເມື່ອສົ່ງອອກພາບ, ທຸກຮູບຊົງທີ່ກຳນົດໄວ້ຈະຖືກສົ່ງອອກໄປພ້ອມກັບພາບ. ຈົ່ງລະວັງວ່າຖ້າລາຍຊື່ຮູບຊົງຍາວຫຼາຍ, ພື້ນທີ່ທີ່ໃຊ້ໃນການເກັບຂໍ້ມູນຮູບຊົງເຫຼົ່ານັ້ນອາດຈະເກີນຂີດຈຳກັດຂອງບາງຮູບແບບໄຟລ໌, ເຊິ່ງອາດເຮັດໃຫ້ການສ້າງແທັກ XMP ລົ້ມເຫຼວໃນລະຫວ່າງການສົ່ງອອກ.

ຕົວຕອງຄໍເລັກຊັນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຕອງ ຄໍເລັກຊັນ ຂອງຮູບພາບທີ່ສະແດງໃນ lighttable ໂດຍໃຊ້ຄຸນລັກສະນະຂອງຮູບ.

ເມື່ອເຈົ້າກຳນົດຄໍເລັກຊັນແລ້ວ, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ຕົວຕອງເພີ່ມເຕີມ ເຊັ່ນ: ຕອງຕາມດາວ ຫຼື ປ້າຍສີ.

🔗ຄຸນລັກສະນະການຕອງ

ສຳລັບຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຄຸນລັກສະນະທີ່ເລືອກໄດ້, ໃຫ້ເບິ່ງໃນເອກະສານຂອງໂມດູນ ຄໍເລັກຊັນ.

ໝາຍເຫດ: ປະຈຸບັນມີພຽງບາງຕົວຕອງເທົ່ານັ້ນທີ່ໃຊ້ໄດ້ – ຈະມີເພີ່ມເຕີມໃນອະນາຄົດ.

🔗ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ

ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ ມີສາມຕົວຕອງຄື: ການໃຫ້ຄະແນນ, ປ້າຍສີ ແລະ ການຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

🔗ເພີ່ມຕົວຕອງໃໝ່

ຄລິກປຸ່ມ “ກົດເກນໃໝ່ (new rule)” ເພື່ອເພີ່ມຕົວຕອງໃໝ່.

🔗ການລວມຫຼາຍຕົວຕອງ

ເມື່ອໃຊ້ຫຼາຍຕົວຕອງ, ເຈົ້າສາມາດເລືອກວິທີການລວມພວກມັນເຂົ້າກັນໄດ້.

ແລະ (and): ຈຳກັດການຄົ້ນຫາໃຫ້ແຄບລົງ. ຮູບພາບຕ້ອງມີຄຸນສົມບັດຄົບທຸກຢ່າງ.
ຫຼື (or): ເພີ່ມຮູບພາບຫຼາຍຂຶ້ນ. ຫາກຮູບພາບມີຄຸນສົມບັດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງຈະຖືກສະແດງ.
ແລະ ບໍ່ແມ່ນ (and not): ຍົກເວັ້ນຮູບພາບ. ຮູບພາບທີ່ມີຄຸນສົມບັດຕາມນີ້ຈະບໍ່ຖືກສະແດງ.

ໝາຍເຫດ: ລຳດັບການເຮັດວຽກແມ່ນ “not” ກ່ອນ, ຕາມດ້ວຍ “and” ແລະ ສຸດທ້າຍແມ່ນ “or”.

🔗ການລົບ ຫຼື ປິດການໃຊ້ງານຕົວຕອງ

ເຈົ້າສາມາດລົບ ຫຼື ປິດຕົວຕອງໄດ້ດ້ວຍປຸ່ມທາງເບື້ອງຂວາຂອງຫົວຂໍ້ຕົວຕອງ.

🔗ການປັກໝຸດໄວ້ແຖບເຄື່ອງມືດ້ານເທິງ

ປຸ່ມປັກໝຸດຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າເອົາຕົວຕອງໄປໄວ້ໃນແຖບດ້ານເທິງເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ໄວ.

🔗ການຕັ້ງຄ່າຕົວຕອງຄືນໃໝ່

ຄລິກປຸ່ມ reset ເພື່ອລົບຕົວຕອງທີ່ບໍ່ໄດ້ປັກໝຸດ ແລະ ຕັ້ງຄ່າຕົວຕອງອື່ນເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ.

ຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປ (global color picker)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເກັບຕົວຢ່າງສີຈາກພາບໃນຫ້ອງມືດປັດຈຸບັນ, ສະແດງຄ່າສີໃນຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ປຽບທຽບສີຈາກຕຳແໜ່ງຕ່າງໆ.

ຕົວເລືອກສີຈະຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍການກົດໄອຄອນ picker. ພາຣາມິເຕີຂອງໂມດູນຈະຍັງຄົງມີຜົນຈົນກວ່າເຈົ້າຈະອອກຈາກໂໝດຫ້ອງມືດ.

ນອກຈາກຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປທີ່ອະທິບາຍຢູ່ນີ້, ຫຼາຍໂມດູນໃນ darktable (ເຊັ່ນ tone curve) ຍັງມີຕົວເລືອກສີສະເພາະ (local pickers) ເຊິ່ງໃຊ້ເພື່ອຕັ້ງພາຣາມິເຕີຂອງແຕ່ລະໂມດູນ. ເຈົ້າຄວນຮູ້ວ່າຕົວເລືອກສີທັງສອງແບບນີ້ບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີດຽວກັນສະເໝີໄປ. ຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີຮິສໂຕແກຣມ ແລະ ເກັບຕົວຢ່າງຫຼັງຈາກຂະບວນການປະມວນຜົນ (pixelpipe) ທັງໝົດສຳເລັດແລ້ວ. ສ່ວນຕົວເລືອກສີສະເພາະຈະເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີຂອງໂມດູນທີ່ມັນຖືກເປີດໃຊ້ ແລະ ສະທ້ອນເຖິງຂໍ້ມູນຂາເຂົ້າ ຫຼື ຂາອອກຂອງໂມດູນນັ້ນພາຍໃນ pixelpipe.

ເຈົ້າສາມາດຄລິກຂວາໃສ່ຄ່າສີທີ່ເກັບຕົວຢ່າງມາເພື່ອຄັດລອກໄປຍັງຄລິບບອດ.

ເນື່ອງຈາກຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕອນທ້າຍຂອງຂະບວນການປະມວນຜົນ (pixelpipe) ຕົວຢ່າງ, ມັນຈະໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນໃນພື້ນທີ່ສີຈໍສະແດງຜົນ ແລ້ວແປງເປັນພື້ນທີ່ສີຮິສໂຕແກຣມ. ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ພື້ນທີ່ສີຈໍສະແດງຜົນທີ່ບໍ່ໄດ້ມາດຕະຖານ (ເຊັ່ນ ໂປຣໄຟລ໌ອຸປະກອນບາງຊະນິດ), ສີທີ່ຢູ່ນອກຂອບເຂດສີຂອງໂປຣໄຟລ໌ຈໍສະແດງຜົນຈະເກີດການເກີນຂອບເຂດ (clip) ຫຼື ຜິດພ້ຽນ.

ວາງເມົາສ໌ໄວ້ເທິງຄ່າສີໃດໜຶ່ງເພື່ອສະແດງທູລທິບ (tooltip) ທີ່ມີຂໍ້ມູນລະອຽດກ່ຽວກັບສີທີ່ເລືອກ ຫຼື ຕົວຢ່າງສີສົດ (live sample). ຂໍ້ມູນນີ້ລວມມີຄ່າ RGB ແລະ Lab ພ້ອມທັງຊື່ສີໂດຍປະມານ. ລະບົບຍັງພະຍາຍາມກວດຈັບສີຜິວ ແລະ ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍທີ່ເໝາະສົມ. ການກວດຈັບສີຜິວຕ້ອງການການປັບສະເກລຄວາມສະຫວ່າງ (Lightness) ທີ່ຖືກຕ້ອງ (44 ຫາ 48% ສຳລັບຄົນອາຟຣິກາ ແລະ 58 ຫາ 64% ສຳລັບກຸ່ມອື່ນໆ) ແລະ ສົມດຸນສີຂາວທີ່ເປັນກາງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ໂໝດຈຸດ/ພື້ນທີ່ (point/area mode): ຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປສາມາດເປີດໃຊ້ໄດ້ໃນໂໝດຈຸດ ຫຼື ພື້ນທີ່ ດ້ວຍໄອຄອນ picker. ໃນໂໝດຈຸດ, ຈະມີພຽງຈຸດນ້ອຍໆກ້ອງເຄີເຊີເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກເກັບຕົວຢ່າງ. ໃນໂໝດພື້ນທີ່, darktable ຈະເກັບຕົວຢ່າງພາຍໃນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມທີ່ເຈົ້າແຕ້ມ.
ຄ່າສະເລ່ຍ/ຕ່ຳສຸດ/ສູງສຸດ (mean/min/max): ຖ້າເກັບຕົວຢ່າງໃນໂໝດພື້ນທີ່, darktable ຈະຄິດໄລ່ຄ່າສະເລ່ຍ, ຕ່ຳສຸດ ແລະ ສູງສຸດຂອງຊ່ອງສັນຍານສີ. ລາຍການເລືອກນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າເລືອກວ່າຈະສະແດງຄ່າໃດ. ດ້ວຍເຫດຜົນທາງສະຖິຕິ, ຄ່າສະເລ່ຍ, ຕ່ຳສຸດ ແລະ ສູງສຸດ ຈະຄືກັນໃນການເກັບຕົວຢ່າງແບບຈຸດດຽວ.
color swatch / color values: A color swatch representing the sampled point or area is displayed alongside numerical values. Clicking on the swatch will toggle on/off a much larger swatch for easier viewing.; ຕົວເລືອກສີທົ່ວໄປເຮັດວຽກໃນພື້ນທີ່ສີ RGB ຂອງຈໍສະແດງຜົນ, ແຕ່ເຈົ້າສາມາດເລືອກ (ຈາກລາຍການເລືອກ) ເພື່ອແປງຄ່າຕົວເລກເຫຼົ່ານີ້ເປັນພື້ນທີ່ສີອື່ນ. ຈົ່ງລະວັງວ່າຄ່າໃນພື້ນທີ່ສີອື່ນໆແມ່ນເປັນພຽງຄ່າປະມານ – ຂຶ້ນກັບໂປຣໄຟລ໌ສີຂອງຈໍສະແດງຜົນ, ອາດຈະມີຄວາມຄາດເຄື່ອນຈາກຄ່າຕົວຈິງ.

ແຖບຟິມ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ແຖບຟິມ (filmstrip) ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສະຫຼັບລະຫວ່າງຮູບພາບໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. ຮູບພາບທີ່ສະແດງແມ່ນຮູບດຽວກັນກັບທີ່ສະແດງໃນມຸມມອງໂຕະແສງ ແລະ ຖືກກຳນົດໂດຍຊຸດສະສົມທີ່ເລືອກໃນປັດຈຸບັນ.

ແຖບຟິມສາມາດເປີດ ແລະ ປິດໄດ້ໂດຍໃຊ້ປຸ່ມລັດ Ctrl+F. ຄວາມສູງຂອງແຜງແຖບຟິມສາມາດປ່ຽນໄດ້ໂດຍການຄລິກ ແລະ ລາກຂອບດ້ານເທິງຂອງມັນ.

ເລື່ອນເບິ່ງຮູບພາບໃນແຖບຟິມໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວໂດຍການເລື່ອນເມົາສ໌. ເພີ່ມຄວາມໄວໃນການເລື່ອນດ້ວຍ Shift+ເລື່ອນເມົາສ໌. ປ່ຽນຄວາມສູງຂອງແຖບຟິມດ້ວຍ Ctrl+ເລື່ອນເມົາສ໌ ຫຼື ໂດຍການຄລິກ+ລາກສ່ວນເທິງຂອງແຜງ. ປ່ຽນລຳດັບ ການຈັດລຽງຕາມໃຈ ຂອງຮູບພາບໂດຍການລາກ ແລະ ວາງຮູບຕົວຢ່າງ.

ໃນຫ້ອງມືດ, ຮູບພາບທີ່ກຳລັງປະມວນຜົນຢູ່ຈະຖືກເລືອກ ແລະ ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນ. ຄລິກ ຫຼື ເອົາເມົາສ໌ໄປຈໍ້ໃສ່ຮູບອື່ນໃນແຖບຟິມ ເພື່ອດຳເນີນການກັບມັນດ້ວຍປຸ່ມລັດຄີບອດ ໂດຍບໍ່ປ່ຽນຮູບທີ່ກຳລັງປະມວນຜົນຢູ່. ດັບເບິນຄລິກໃສ່ຮູບເພື່ອເປີດມັນຂຶ້ນມາແກ້ໄຂ.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການເລືອກຮູບພາບຫຼາຍອັນໃນແຖບຟິມ, ໃຫ້ຄລິກເລືອກຮູບທຳອິດ ແລ້ວໃຊ້ Ctrl+ຄລິກ ເພື່ອເລືອກ ຫຼື ຍົກເລີກການເລືອກຮູບອື່ນໆ, ຫຼື Shift+ຄລິກ ເພື່ອເລືອກຮູບເປັນຊ່ວງ.

ປຸ່ມລັດຕໍ່ໄປນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອເລືອກຮູບພາບໃນແຖບຟິມ:

Ctrl+A ເລືອກຮູບພາບທັງໝົດໃນແຖບຟິມ
Ctrl+Shift+A ຍົກເລີກການເລືອກຮູບພາບທັງໝົດ
Ctrl+I ສະຫຼັບການເລືອກ (ອັນທີ່ເລືອກເປັນບໍ່ເລືອກ, ອັນທີ່ບໍ່ເລືອກເປັນເລືອກ)

ປຸ່ມລັດຕໍ່ໄປນີ້ສາມາດໃຊ້ເພື່ອດຳເນີນການກັບຮູບພາບທີ່ເລືອກ

F1, F2, F3, F4, F5 ເພີ່ມ ຫຼື ເອົາປ້າຍສີອອກ (ແດງ, ເຫຼືອງ, ຂຽວ, ຟ້າ, ມ່ວງ ຕາມລຳດັບ). ປ້າຍສີຈະຖືກເພີ່ມຫາກມີຮູບໃດໜຶ່ງທີ່ເລືອກໄວ້ຍັງບໍ່ມີປ້າຍນັ້ນ; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ປ້າຍຈະຖືກເອົາອອກ

ແຖວຂໍ້ມູນພາບ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສະແດງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບພາບປັດຈຸບັນໃນແຖບຫ້ອງມືດ.

ເນື້ອໃນຂອງແຖວນີ້ສາມາດຕັ້ງຄ່າໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຫ້ອງມືດ. ເບິ່ງສ່ວນ ຕົວປ່ຽນ (variables) ສຳລັບຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຕົວປ່ຽນທີ່ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ຢູ່ບ່ອນນີ້. ເຈົ້າຍັງສາມາດເພີ່ມການຂຶ້ນແຖວໃໝ່ດ້ວຍ $(NL).

ແຖວຂໍ້ມູນພາບສາມາດສະແດງໄດ້ທັງແຖບ ດ້ານເທິງ, ດ້ານລຸ່ມ, ດ້ານຊ້າຍ ຫຼື ດ້ານຂວາ ຂຶ້ນກັບການຕັ້ງຄ່າເພີ່ມເຕີມໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຫ້ອງມືດ.

ທາມລາຍ (timeline)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເບິ່ງຮູບພາບຂອງເຈົ້າຕາມວັນທີ/ເວລາທີ່ຖ່າຍ.

ເຈົ້າສາມາດ ເປີດ/ເຊື່ອງ ໂມດູນ timeline ໄດ້ດ້ວຍຄີລັດ Ctrl+F.

ໃຊ້ການເລື່ອນເມົາສ໌ເພື່ອເບິ່ງວັນທີຖັດໄປ ຫຼື ກ່ອນໜ້າ; Ctrl+ເລື່ອນເມົາສ໌ ເພື່ອ ຊູມເຂົ້າ/ອອກ.

ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ timeline ເພື່ອເລືອກຮູບຕາມຊ່ວງເວລາໄດ້ໂດຍການຄລິກແລ້ວລາກເມົາສ໌.

ນຳເຂົ້າ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເພີ່ມຮູບພາບເຂົ້າໃນຫໍສະໝຸດ darktable, ໂດຍສາມາດເລືອກສຳເນົາພວກມັນຈາກບ່ອນອື່ນໃນລະບົບໄຟລ໌ ຫຼື ຈາກກ້ອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່.

ເບິ່ງ ຮູບແບບໄຟລ໌ທີ່ຮອງຮັບ ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ປຸ່ມຕໍ່ໄປນີ້ຈະຖືກສະແດງຢູ່ໃນ UI ຂອງໂມດູນໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ:

ເພີ່ມເຂົ້າໃນຫໍສະໝຸດ: ເພີ່ມຮູບພາບທີ່ມີຢູ່ແລ້ວເຂົ້າໃນຫໍສະໝຸດ darktable ໂດຍບໍ່ມີການສຳເນົາ ຫຼື ຍ້າຍໄຟລ໌. ຖ້າເຈົ້າເພີ່ມພຽງຮູບດຽວ ມັນຈະຖືກໂຫຼດເຂົ້າໃນຫ້ອງມືດ (darkroom) ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
ສຳເນົາ ແລະ ນຳເຂົ້າ: ສ້າງສຳເນົາຂອງຮູບພາບຈາກລະບົບໄຟລ໌ ແລ້ວເພີ່ມສຳເນົາເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າໃນຫໍສະໝຸດ darktable.

ເມື່ອກວດພົບກ້ອງ, ສ່ວນໃໝ່ຈະປາກົດຂຶ້ນໃນໂມດູນສຳລັບອຸປະກອນນັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າເອົາເມົາສ໌ໄປວາງໄວ້ເທິງປ້າຍຊື່ກ້ອງ, ຈະມີຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບກ້ອງສະແດງຂຶ້ນ (ລຸ້ນ, ເວີຊັນເຟີມແວ ແລະ ອື່ນໆ).

ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມສາມາດຂອງກ້ອງ, ປຸ່ມເພີ່ມເຕີມຕໍ່ໄປນີ້ອາດຈະຖືກສະແດງ:

ເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງ (mount camera): ເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງເພື່ອໃຊ້ສະເພາະກັບ darktable. ປຸ່ມນີ້ຈະປາກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອກ້ອງຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກເຊື່ອມຕໍ່ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຖືກລັອກໂດຍໂປຣແກຣມອື່ນ.
ສຳເນົາ ແລະ ນຳເຂົ້າຈາກກ້ອງ: ສ້າງສຳເນົາຂອງຮູບພາບຈາກກ້ອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່ ແລ້ວເພີ່ມຮູບພາບເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າໃນຫໍສະໝຸດ darktable. ປຸ່ມນີ້ຈະປາກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອກ້ອງຖືກເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.
ການຖ່າຍຮູບແບບເຊື່ອມຕໍ່ (tethered shoot): ເປີດມຸມມອງການຖ່າຍຮູບແບບເຊື່ອມຕໍ່ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າສາມາດຖ່າຍຮູບດ້ວຍກ້ອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່ໂດຍໃຊ້ darktable. ປຸ່ມນີ້ຈະປາກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອກ້ອງຖືກເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.
ຕັດການເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງ (unmount camera): ຕັດການເຊື່ອມຕໍ່ກ້ອງ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ແອັບພລິເຄຊັນອື່ນສາມາດໃຊ້ງານໄດ້. ປຸ່ມນີ້ຈະປາກົດຂຶ້ນກໍຕໍ່ເມື່ອກ້ອງຖືກເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.

🔗ພາລາມິເຕີຂອງໂມດູນ

ຄລິກໃສ່ປ້າຍຊື່ “ພາລາມິເຕີ” ຫຼື ປຸ່ມຂະຫຍາຍທີ່ຢູ່ຂ້າງໆ ເພື່ອສະແດງຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມຕໍ່ໄປນີ້.

ພາບຖ່າຍສະນັບຊັອດ (snapshots)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເກັບພາບຖ່າຍສະນັບຊັອດໃນຂະນະແຕ່ງພາບ ແລະ ປຽບທຽບກັບການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ.

ສະນັບຊັອດສາມາດຖ່າຍໄດ້ໃນທຸກຂັ້ນຕອນຂອງການແຕ່ງພາບ ແລະ ສາມາດນຳມາຊ້ອນເທິງມຸມມອງກາງປັດຈຸບັນ ຫຼື ສະແດງແບບຂ້າງກັນ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າປຽບທຽບພາບໄດ້ (ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ ຊ້າຍ=ສະນັບຊັອດ, ຂວາ=ການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ) ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງປັບພາຣາມິເຕີຂອງໂມດູນ. ມັນຍັງສາມາດໃຊ້ຮ່ວມກັບໂມດູນ ລຳດັບການແກ້ໄຂ ເພື່ອປຽບທຽບສະນັບຊັອດກັບຂັ້ນຕອນຕ່າງໆຂອງການແຕ່ງພາບ.

ເພື່ອຖ່າຍສະນັບຊັອດ, ໃຫ້ຄລິກທີ່ປຸ່ມ take snapshot. ທາງເທິງປຸ່ມເຈົ້າຈະເຫັນລາຍຊື່ສະນັບຊັອດທີ່ຖືກຖ່າຍໄວ້ໃນການເຮັດວຽກຄັ້ງນີ້. ຊື່ຂອງແຕ່ລະສະນັບຊັອດຈະສະທ້ອນເຖິງຊື່ໂມດູນທີ່ຖືກເລືອກໃນລຳດັບການແກ້ໄຂ ແລະ ຕຳແໜ່ງຂອງມັນໃນຕອນທີ່ຖ່າຍ. ເຈົ້າສາມາດຕັ້ງຊື່ປ້າຍຂອງເຈົ້າເອງໄດ້ໂດຍການ Ctrl+click ໃສ່ຊື່ສະນັບຊັອດ – ຊື່ນັ້ນຈະຖືກສະແດງຕໍ່ຈາກຊື່ໂມດູນ ແລະ ຂັ້ນດ້ວຍຈຸດ.

ຄລິກໃສ່ຊື່ສະນັບຊັອດເພື່ອສະແດງມັນ.

ຈະມີລູກສອນທີ່ມີຕົວອັກສອນ “S” ສະແດງຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ ເພື່ອບອກວ່າເບື້ອງໃດຂອງພາບແມ່ນສະນັບຊັອດ ແລະ ເບື້ອງໃດແມ່ນການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ.

ເຈົ້າສາມາດເລື່ອນ ຫຼື ຂະຫຍາຍພາບໃນຂະນະທີ່ໃຊ້ວິວສະນັບຊັອດໄດ້ ໂດຍໃຊ້ຄີບອດ ຫຼື ເມົາສ໌. ເພື່ອເລື່ອນພາບດ້ວຍເມົາສ໌ ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງກົດປຸ່ມ “a” ຄ້າງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ຄລິກ ແລະ ລາກ (ປຸ່ມນີ້ສາມາດຕັ້ງຄ່າໄດ້ໃນ ການຕັ້ງຄ່າ > ຄີລັດ > ມຸມມອງ > ຫ້ອງມືດ > force pan & zoom with mouse).

ຄລິກໃສ່ຊື່ສະນັບຊັອດອີກເທື່ອໜຶ່ງເພື່ອປິດການວາງຊ້ອນ ແລະ ກັບໄປຫາການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ. ຄລິກປຸ່ມລ້າງຄ່າ (reset) ຂອງໂມດູນເພື່ອລຶບສະນັບຊັອດທັງໝົດທີ່ມີ.

ເຈົ້າສາມາດກູ້ຄືນສະນັບຊັອດໄປຍັງລຳດັບການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ (ເຊິ່ງຈະປ່ຽນແທນລຳດັບການແກ້ໄຂຂອງພາບປັດຈຸບັນດ້ວຍລຳດັບທີ່ໄດ້ຈາກສະນັບຊັອດນັ້ນ) ໂດຍການຄລິກໄອຄອນ ທາງດ້ານຂວາຂອງຊື່ສະນັບຊັອດ.

ລຳດັບການແກ້ໄຂ (history stack)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ເບິ່ງ ແລະ ແກ້ໄຂ ລຳດັບການແກ້ໄຂ ຂອງພາບໃນຫ້ອງມືດປັດຈຸບັນ.

ໂມດູນນີ້ຈະລາຍຊື່ທຸກການປ່ຽນແປງຂອງສະຖານະ (ການເປີດ/ປິດ, ການຍ້າຍ, ການປ່ຽນພາຣາມິເຕີ) ສຳລັບທຸກໂມດູນປະມວນຜົນທີ່ຖືກປັບແຕ່ງໃນພາບປັດຈຸບັນ. ເລືອກຈຸດໃດໜຶ່ງໃນລຳດັບເພື່ອຢ້ອນກັບໄປຫາຂັ້ນຕອນນັ້ນໃນປະຫວັດການແຕ່ງພາບ. Shift+click ໃສ່ລາຍການໃນລຳດັບການແກ້ໄຂເພື່ອຂະຫຍາຍໂມດູນນັ້ນໃນແຖບໂມດູນເບື້ອງຂວາ ໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ.

ຂໍ້ຄວນລະວັງ: ຖ້າເຈົ້າເລືອກໂມດູນໃດໜຶ່ງໃນລຳດັບການແກ້ໄຂ ແລ້ວເຮັດການປັບແຕ່ງພາບເພີ່ມເຕີມ, ການແກ້ໄຂທັງໝົດທີ່ຢູ່ທາງເທິງຂັ້ນຕອນທີ່ເລືອກນັ້ນຈະຖືກຖິ້ມໄປ. ມັນເປັນໄປໄດ້ງ່າຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການແຕ່ງພາບທີ່ເຮັດມາກ່ອນໜ້ານີ້ສູນເສຍໄປດ້ວຍວິທີນີ້! ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ Ctrl+Z ເພື່ອຍົກເລີກການປ່ຽນແປງດັ່ງກ່າວໄດ້.

ມັນປອດໄພທີ່ຈະປິດໂປຣແກຣມ, ອອກຈາກໂໝດຫ້ອງມືດ ຫຼື ສະຫຼັບໄປຍັງພາບອື່ນ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເລືອກຂັ້ນຕອນໃດໜຶ່ງໃນລຳດັບການແກ້ໄຂໄວ້. ເມື່ອກັບມາທີ່ພາບນັ້ນ ເຈົ້າຈະເຫັນແຖບລຳດັບການແກ້ໄຂຢູ່ໃນສະຖານະທີ່ເຈົ້າປະໄວ້.

ວາງເມົາສ໌ໄວ້ເທິງລາຍການໃນລຳດັບການແກ້ໄຂເພື່ອສະແດງທູລທິບ (tooltip) ທີ່ມີລາຍລະອຽດການປ່ຽນແປງທັງໝົດໃນໂມດູນນັ້ນ ເມື່ອທຽບກັບສະຖານະກ່ອນໜ້າ ຫຼື ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າກວດສອບການປັບແຕ່ງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ.

Click “compress history stack” to generate the shortest history stack that reproduces the current image. This causes all edits above the currently-selected step to be discarded. If any module appears multiple times in the remainder of the stack, these will be compressed into a single step in the history.

ລຳດັບການແກ້ໄຂ (history stack)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຈັດການລຳດັບການແກ້ໄຂຂອງພາບທີ່ເລືອກໜຶ່ງພາບ ຫຼື ຫຼາຍພາບ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ຄັດລອກແບບເລືອກ (selective copy…)

ຄັດລອກບາງສ່ວນຂອງລຳດັບການແກ້ໄຂຈາກພາບທີ່ເລືອກ. ຈະມີກ່ອງຂໍ້ຄວາມປາກົດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເລືອກລາຍການໃນລຳດັບການແກ້ໄຂທີ່ຕ້ອງການຄັດລອກ. ສຳລັບໂມດູນໃດໆ, ເຈົ້າສາມາດເລືອກ “reset” ພາຣາມິເຕີຂອງໂມດູນນັ້ນ – ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ໂມດູນຖືກຄັດລອກໄປ ແຕ່ຕົວຄວບຄຸມທັງໝົດຈະຖືກຕັ້ງເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ (ຄືກັບວ່າເຈົ້າໄດ້ກົດປຸ່ມ reset ຂອງໂມດູນນັ້ນ).

ຖ້າມີການເລືອກຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພາບ, ລຳດັບການແກ້ໄຂຈະຖືກດຶງມາຈາກພາບທີ່ຖືກເລືອກເປັນອັນດັບທຳອິດ. ຄລິກສອງບາດໃສ່ລາຍການປະຫວັດເພື່ອຄັດລອກສະເພາະລາຍການນັ້ນ ແລະ ປິດກ່ອງຂໍ້ຄວາມທັນທີ.

ຄັດລອກ (copy)

ຄັດລອກລຳດັບການແກ້ໄຂທັງໝົດຈາກພາບທີ່ເລືອກ. ຖ້າມີການເລືອກຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພາບ, ລຳດັບການແກ້ໄຂຈະຖືກດຶງມາຈາກພາບທີ່ຖືກເລືອກເປັນອັນດັບທຳອິດ.

ຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການເຂົ້າລະຫັດການສະແດງຜົນພາຍໃນ ແລະ ການຈັດການມາກສ໌ ຖືກຖືວ່າບໍ່ປອດໄພທີ່ຈະຄັດລອກໄປຍັງພາບອື່ນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກມັນຈະບໍ່ຖືກຄັດລອກເມື່ອໃຊ້ປຸ່ມນີ້.

ໂມດູນຕໍ່ໄປນີ້ຈະຖືກຍົກເວັ້ນຈາກການດຳເນີນການ ຄັດລອກ:

orientation

lens correction

raw black/white point

rotate pixels

scale pixels

white balance

ໂມດູນທີ່ຍົກເລີກການໃຊ້ແລ້ວ (deprecated)

ເຈົ້າສາມາດຍົກເລີກການຍົກເວັ້ນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ໂດຍການໃຊ້ “selective paste…” (ວາງແບບເລືອກ) ແລະ ເລືອກວ່າຈະວາງໂມດູນໃດລົງໃນພາບເປົ້າໝາຍ.

ວາງແບບເລືອກ (selective paste…)

ວາງບາງສ່ວນຂອງລຳດັບການແກ້ໄຂທີ່ຄັດລອກມາລົງໃນທຸກພາບທີ່ເລືອກ. ເຊັ່ນດຽວກັບປຸ່ມຄັດລອກແບບເລືອກ, ຈະມີກ່ອງຂໍ້ຄວາມປາກົດຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເລືອກລາຍການທີ່ຈະວາງ (ຫຼື “reset”) ຈາກລຳດັບການແກ້ໄຂທີ່ຄັດລອກມາ, ແລ້ວເລືອກວ່າຈະ “append” (ເພີ່ມຕໍ່ທ້າຍ) ຫຼື “overwrite” (ຂຽນທັບ) ລຳດັບການແກ້ໄຂຂອງພາບເປົ້າໝາຍ.

ລຳດັບການແກ້ໄຂທີ່ຄັດລອກມາອາດມີໂມດູນດຽວກັນຫຼາຍອັນ (ທີ່ມີຊື່ຄືກັນ ຫຼື ຕ່າງກັນ) ແລະ ການວາງຈະມີພຶດຕິກຳທີ່ຕ່າງກັນ ຂຶ້ນກັບວ່າເຈົ້າໃຊ້ປຸ່ມ “overwrite” ຫຼື “append”:

ລຳດັບໂມດູນ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ປ່ຽນລຳດັບຂອງ ໂມດູນປະມວນຜົນ ໃນຫ້ອງມືດໂດຍໃຊ້ຄ່າຕັ້ງລ່ວງໜ້າ (presets).

ເມື່ອປະມວນຜົນພາບ, ໂມດູນທີ່ເປີດໃຊ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ຕາມລຳດັບສະເພາະ, ເຊິ່ງສະແດງຢູ່ໃນແຖບເບື້ອງຂວາຂອງມຸມມອງຫ້ອງມືດ. ໂມດູນນີ້ໃຫ້ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບລຳດັບປັດຈຸບັນຂອງໂມດູນປະມວນຜົນໃນ pixelpipe. ຊື່ຂອງຄ່າຕັ້ງລ່ວງໜ້າທີ່ເລືອກຢູ່ປັດຈຸບັນຈະສະແດງໃນສ່ວນຫົວຂອງໂມດູນ (ຫຼື “custom” ຖ້າຜູ້ໃຊ້ປັບລຳດັບເອງ). ມີຄ່າຕັ້ງລ່ວງໜ້າໃຫ້ເລືອກດັ່ງນີ້:

v5.0 RAW: ນີ້ແມ່ນລຳດັບໂມດູນເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບການແຕ່ງໄຟລ໌ RAW ແບບ scene-referred ໃນ darktable 5.0 ແລະ ເວີຊັນຫຼັງຈາກນັ້ນ.
v5.0 JPEG: ນີ້ແມ່ນລຳດັບໂມດູນເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບການແຕ່ງໄຟລ໌ JPEG ໃນ darktable 5.0 ແລະ ເວີຊັນຫຼັງຈາກນັ້ນ.
v3.0 RAW: ນີ້ແມ່ນລຳດັບໂມດູນເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບການແຕ່ງໄຟລ໌ RAW ແບບ scene-referred ລະຫວ່າງ darktable 3.0 ຫາ darktable 4.8.
v3.0 JPEG: ນີ້ແມ່ນລຳດັບໂມດູນເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບການແຕ່ງໄຟລ໌ JPEG ລະຫວ່າງ darktable 3.0 ຫາ darktable 4.8.
legacy (ແບບເກົ່າ): ລຳດັບໂມດູນນີ້ຖືກໃຊ້ສຳລັບຂະບວນການເຮັດວຽກແບບ display-referred ແບບດັ້ງເດີມ. ເຈົ້າຈະເຫັນລຳດັບນີ້ໃນພາບໃດກໍຕາມທີ່ເຄີຍແຕ່ງໃນ darktable ເວີຊັນກ່ອນ 3.0.
custom (ກຳນົດເອງ): ຜູ້ໃຊ້ໄດ້ປັບປ່ຽນລຳດັບໂມດູນດ້ວຍຕົນເອງ.

ໝາຍເຫດ: ການປ່ຽນລຳດັບຂອງໂມດູນໃນ pixelpipe ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການປ່ຽນແປງໜ້າຕາຂອງໂປຣແກຣມ – ມັນສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ວິທີການປະມວນຜົນພາບ. ກະລຸນາຢ່າປ່ຽນລຳດັບຂອງໂມດູນ ເວັ້ນເສຍແຕ່ເຈົ້າມີເຫດຜົນທາງເຕັກນິກສະເພາະ ແລະ ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖ່ອງແທ້ວ່າເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງຈຳເປັນໃນການປະມວນຜົນພາບ.

ໄລຟ໌ວິວ (live view)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ຄວບຄຸມໂໝດໄລຟ໌ວິວຂອງກ້ອງ.

ຮອງຮັບຟັງຊັນຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ການຄວບຄຸມໂຟກັດ, ການໝຸນຮູບ, ເສັ້ນນຳສາຍຕາ (guides) ແລະ ການສະແດງຂໍ້ມູນທັບຊ້ອນ (overlays).

ຮູບແບບ (styles)

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ສ້າງຊື່ຮູບແບບ (style) ຈາກປະຫວັດການແກ້ໄຂຂອງຮູບພາບ ແລະ ນຳໃຊ້ຮູບແບບນັ້ນກັບຮູບອື່ນໆ.

ເຈົ້າສາມາດສ້າງ Style ໄດ້ໃນແຜງນີ້ ຫຼື ໃນໂມດູນປະຫວັດການແກ້ໄຂໃນຫ້ອງມືດ (darkroom).

ລາຍຊື່ Style ທັງໝົດທີ່ມີຈະສະແດງຢູ່ໃນໂມດູນນີ້. ເຈົ້າສາມາດຄົ້ນຫາ, ແກ້ໄຂ ຫຼື ລົບ Style ໄດ້.

ດັບເບິນຄລິກໃສ່ຊື່ Style ເພື່ອນຳໃຊ້ມັນກັບທຸກຮູບທີ່ເລືອກ.

ເອົາເມົາສ໌ໄປວາງໄວ້ເທິງຊື່ Style ເພື່ອເບິ່ງຕົວຢ່າງຂອງຮູບພາບເມື່ອນຳໃຊ້ Style ນັ້ນ.

ລົບ Style ທັງໝົດອອກໂດຍການຄລິກປຸ່ມ reset ຂອງໂມດູນ.

Style ລວມເຖິງສະຖານະການເປີດ/ປິດຂອງແຕ່ລະໂມດູນ. ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ສິ່ງນີ້ເພື່ອສ້າງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈົ້າເອງໄດ້.

ມີ Style “ກ້ອງ (camera)” ຫຼາຍແບບໃຫ້ເລືອກເພື່ອໃຫ້ໄດ້ພາບທີ່ໃກ້ຄຽງກັບ JPEG ຈາກກ້ອງ.

🔗ສ່ວນຄວບຄຸມໂມດູນ

ເຊື່ອງຕົວຢ່າງ: ໝາຍເລືອກເພື່ອເຊື່ອງພາບຕົວຢ່າງ ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຄື່ອງເຮັດວຽກໄດ້ໄວຂຶ້ນ.
ສ້າງສຳເນົາ: ໝາຍເລືອກເພື່ອສ້າງສຳເນົາຮູບພາບກ່ອນນຳໃຊ້ Style. ຫາກບໍ່ເລືອກ, ມັນຈະນຳໃຊ້ Style ກັບຮູບເດີມທັນທີ ແລະ ອາດຂຽນທັບປະຫວັດການແກ້ໄຂເດີມ.
ໂໝດ: ເລືອກວ່າຈະໃຫ້ “ຕໍ່ທ້າຍ (append)” ຫຼື “ຂຽນທັບ (overwrite)” ປະຫວັດການແກ້ໄຂປັດຈຸບັນ.
ສ້າງ: ສ້າງ Style ໃໝ່ຈາກປະຫວັດການແກ້ໄຂຂອງຮູບທີ່ເລືອກ. ເຈົ້າຕ້ອງຕັ້ງຊື່ Style ໃຫ້ບໍ່ຊ້ຳກັນ.; ເຈົ້າສາມາດເລືອກໄດ້ວ່າຈະເອົາຂັ້ນຕອນການແກ້ໄຂໃດແດ່ເຂົ້າໃນ Style ໃໝ່.